asemaneshab

سیاه‌چاله‌ها از عجیب‌ترین و جذاب‌ترین اجرام فضا محسوب می‌شوند. آن‌ها بسیار متراکم هستند و چنان جاذبه گرانشی قوی دارند که حتی نور نیز نمی‌تواند از چنگ آن‌ها فرار کند. کهکشان راه شیری بیش از ۱۰۰ میلیون سیاه‌چاله را در خود جا داده است. مثلا سیاه‌چاله‌ کلان‌جرم کمان ای* که در قلب کهکشان راه شیری قرار گرفته است، تقریبا ۴ میلیون برابر خورشید جرم دارد و فاصله آن از زمین ۲۶۰۰۰ سال نوری است.

اولین تصویر از یک سیاه‌چاله در سال ۲۰۱۹ توسط تلسکوپ افق رویداد (EHT) گرفته شد که دانشمندان سراسر جهان را به وجد آورد. اگر می‌خواهید با این پدیده شگفت‌انگیز بیشتر آشنا شوید تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

سیاه‌چاله‌ها چگونه به وجود می‌آیند؟
سیاه‌چاله‌ها به دو طریق مجزا تشکیل می‌شوند. در روش اول، با مرگ ستاره‌های عظیم تشکیل می‌شوند و به‌ نوعی اجساد ستاره‌ای هستند. ستاره‌هایی که جرم تولد آن‌ها تقریبا ۸ تا ۱۰ برابر جرم خورشید است، وقتی تمام سوخت خود یعنی هیدروژن را تمام می‌کنند، منفجر می‌شوند و می‌میرند. چیزی که باقی می‌ماند یک جرم متراکم بسیار فشرده، به‌اصطلاح سیاه‌چاله است.

سیاه‌چاله‌ای که به این شکل به ‌وجود می‌آید به سیاه‌چاله‌ ستاره‌وار معروف است و چند برابر خورشید جرم دارد. در روش دیگر، سیاه‌چاله‌ها در نتیجه فروپاشی مستقیم گاز به‌وجود می‌آیند. این فرآیند سیاه‌چاله‌های پرجرم‌تری با جرمی از ۱۰۰۰ برابر تا حتی ۱۰۰۰۰۰ برابر جرم خورشید ایجاد می‌کند.

چه کسی برای اولین بار سیاه‌چاله‌ را کشف کرد؟
سیاه‌چاله‌ها به‌عنوان یک راه حل ریاضی دقیق برای معادلات انیشتین پیش‌بینی شده بودند. معادله‌های اینشتین شکل فضای اطراف ماده را توصیف می‌کنند. راه حل سیاه‌چاله توسط کارل شواترزشیلد در سال ۱۹۱۵ پیدا شد. معلوم شد که این مناطق، یعنی سیاه‌چاله‌ها، فضا را به‌شدت تغییر می‌دهند و سوراخی در بافت فضا-زمان ایجاد می‌کنند.

با گذشت زمان، همان‌طور که سایر محصولات نهایی مرگ ستاره‌ها، یعنی ستاره‌های نوترونی که به‌عنوان تپ‌اختر دیده می‌شدند، شناسایی شدند مشخص شد که سیاه‌چاله‌ها واقعی هستند و باید وجود داشته باشند. ماکیان ایکس یک (Cygnus-X1) اولین سیاه‌چاله‌ای بود که کشف شد.

آیا سیاه‌چاله‌ها می‌میرند؟
سیاه‌چاله‌ها به خودی خود نمی‌میرند، بلکه فرض بر این است که در نهایت به‌ آرامی در مدت زمان بسیار طولانی تبخیر می‌شوند. سیاه‌چاله‌ها ماده‌ای را که در نزدیکی‌شان قرار دارد، توسط گرانش قوی به سمت داخل خود می‌کشند و رشد می‌کنند. طبق نظریه هاوکینگ، سیاه‌چاله‌ها این توانایی را دارند که انرژی ساطع کنند و با سرعت بسیار پایینی کوچک شوند.

بر اساس نظریه کوانتوم، ذرات مجازی همیشه در حال به وجود آمدن و از بین رفتن هستند. وقتی که این اتفاق می‌افتد، ذره و پادذره همراه آن ظاهر می‌شوند. آن‌ها می‌توانند دوباره ترکیب شده و دوباره ناپدید شوند.

وقتی این فرایند در نزدیکی افق رویداد یک سیاه‌چاله رخ می‌دهد، به‌ جای این‌که جفت ذره و پادذره برای لحظه‌ای وجود داشته باشد و سپس یکدیگر را نابود کنند، اتفاق دیگری می‌افتد. یکی از آن‌ها توسط گرانش به درون سیاه‌چاله می‌افتد، در حالیکه ذره دیگر در فضا رها می‌شود.

برای اطلاع از مقاله ۱۰ حقیقت شگفت انگیز درباره جو زمین روی لینک کلیک کنید.
 

آیا سیاه‌ چاله همان کرم‌چاله است؟
خیر. کرم‌چاله را می‌توان تونلی در نظر گرفت که دو نقطه مجزا در فضا و زمان را به هم وصل می‌کند. فرض بر این است که سیاه‌چاله‌ می‌تواند درون خود یک کرم‌چاله داشته باشد.

انواع سیاه‌ چاله
تا به امروز، سه نوع سیاه‌چاله توسط ستاره‌شناسان شناسایی شده است.

1. سیاه‌ چاله ستاره‌وار: کوچک اما کشنده
وقتی سوخت یک ستاره تمام می‌شود، ممکن است سقوط کند یا به درون خود بیافتد. در ستاره‌های کوچک‌تر (با جرم تقریبا سه برابر خورشید)، هسته جدید به یک ستاره نوترونی یا یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شد. در مقابل وقتی یک ستاره بزرگ‌تر دچار فروپاشی می‌شود، به فشرده شدن ادامه می‌دهد و یک سیاه‌چاله ستاره‌وار ایجاد می‌کند. این نوع سیاه‌چاله نسبتا کوچک اما به‌شدت متراکم است. سیاه‌چاله‌های ستاره‌وار غبار و گاز کهکشان‌های اطراف خود را مصرف می‌کنند که باعث می‌شود رشد کنند.

2. سیاه‌ چاله کلان‌جرم: تولد غول‌ها
این سیاه‌چاله‌های عظیم قطری برابر خورشید دارند ولی جرم آن‌ها میلیون‌ها یا حتی میلیاردها برابر خورشید است. فرض بر این است که این سیاه‌چاله‌ها تقریبا در مرکز هر کهکشانی از جمله کهکشان راه شیری قرار دارند. دانشمندان هنوز درباره منشا این نوع سیاه‌چاله مطمئن نیستند. آن‌ها ممکن است نتیجه صدها یا هزاران سیاه‌چاله کوچکی باشند که با هم ادغام می‌شوند. فرو ریختن ابرهای گازی بزرگ نیز ممکن است در ایجاد آن‌ها نقش داشته باشد.

گزینه سوم فروپاشی یک خوشه ستاره‌ای است. همچنین، احتمال دیگر این است که سیاه‌چاله‌های بسیار پرجرم ممکن است از خوشه‌های بزرگ ماده تاریک به‌وجود بیایند.

3. سیاه‌ چاله جرم متوسط 
در گذشته، دانشمندان فکر می‌کردند که سیاه‌چاله ها فقط بزرگ یا کوچک هستند. تحقیقات بیشتر احتمال وجود سیاه‌چاله‌های جرم متوسط (IMBHs) را آشکار کرد. آن‌ها زمانی تشکیل می‌شوند که ستاره‌های درون یک خوشه در یک واکنش زنجیره‌ای با هم برخورد کنند. تعدادی از سیاه‌چاله‌هایی که در یک منطقه به‌وجود می‌آیند، در نهایت می‌توانند با هم در مرکز یک کهکشان بیافتند و یک سیاه‌چاله بسیار کلان‌جرم ایجاد کنند.

برای اطلاع از مقاله هر چیزی که باید درباره سیاره‌های منظومه شمسی بدانید روی لینک کلیک کنید.
 

سیاه‌ چاله چه شکلی است؟
سیاه‌ چاله‌ ها سه لایه دارند که عبارتند از افق رخداد بیرونی و درونی و تکینگی.

افق رویداد به مرز اطراف دهانه سیاه‌چاله می‌گویند که نور نمی‌تواند از آن فرار کند. وقتی یک ذره از افق رویداد عبور کند، دیگر قادر نیست از آن خارج شود. گرانش در سراسر افق رویداد ثابت است.

تکینگی به بخش داخلی سیاه‌چاله، جایی که جرم در آن قرار دارد می‌گویند. به‌عبارت دیگر، تکینگی نقطه واحدی در فضا-زمان است که جرم سیاه‌چاله در آن متمرکز است.

سیاه‌ چاله‌ ها مثل ستاره‌ها و سایر اجرام موجود در فضا قابل دیدن نیستند. در واقع، ستاره‌شناسان تشعشعاتی را که سیاه‌چاله‌ها با کشیدن غبار و گاز به درون خود ساطع می‌کنند، شناسایی می‌کنند.

گاهی سیاه‌ چاله‌ های کلان‌جرم که در مرکز یک کهکشان قرار دارند توسط غبار و گاز غلیظ اطراف خود پوشیده می‌شوند که مانع انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود.

اگرچه در نگاه اول به‌نظر می‌رسد که هیچ چیزی در سیاه‌ چاله وجود ندارد، این پدیده جالب حاوی مقدار قابل‌ توجهی ماده است. این جرم زیاد انباشته‌ شده در یک حجم کم باعث ایجاد میدان گرانشی بسیار قوی می‌شود که حتی نور هم قادر به قرار از آن نیست. در سال‌های اخیر، ناسا با استفاده از تجهیزات پیشرفته تصاویری از چند سیاه‌ چاله گرفته است که دیدن آن‌ها خالی از لطف نیست.

نتیجه

با گذشت زمان و پیشرفت علم و اختراع تلسکوپ دانشمندان توانستند با مطالعه و مشاهده دقیق تر سیاه چاله ها را مورد بررسی قرار دهند . تلسکوپ یکی از اختراعاتی بود که توانست بشر را در کشف پدیده های آسمان یاری کند. همچنین مردم نیز توانستند با خرید تلسکوپ به زیبایی های آسمان شب پی ببرند و از دیدن آن لذت ببرند. اشخاصی که به مشاهده آسمان علاقمند هستند می توانند با مراجعه به سایت آسمان شب راحت ترین و مطمئن ترین راه برای خرید تلسکوپ را انجام دهند.

برای دانلود مقاله سیاه‌چاله‌ها هر آنچه که باید بدانید روی لینک کلیک کنید.
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و سیاه‌چاله‌ها هر آنچه که باید بدانید

آنها بزرگترین سیاهچاله های جهان هستند که شناخته شده اند، میلیاردها برابر جرم خورشید ما، اما اطلاعات کمی در مورد چگونگی شکل گیری و بزرگ شدن این هیولاها وجود دارد. تلسکوپ ها و تکنیک های جدید روش جدیدی را برای نگاه کردن به این غول ها به ما می دهند.
 

✅ پیدایش سیاهچاله های جهان
در نیمه راه بین شکم دلفین و سم عقب پگاسوس اسب پرنده، یک چرخ دنده بکر در فضا سقوط می کند. برای میلیاردها سال، بازوهای مارپیچی کهکشان UCG 11700 در آرامش چرخیده اند و از برخوردها و ادغام هایی که بسیاری از کهکشان های دیگر را تغییر شکل داده اند، دست نخورده اند. اما در حالی که کهکشان مارپیچی مانند UCG 11700 دیدنی است، چیزی هیولایی در میان آن پنهان شده است. در قلب این چرخ کیهانی زیبای کاترین، یکی از مرموزترین اجرام در کیهان است - یک سیاهچاله بسیار پرجرم. در حالی که سیاهچاله های استاندارد با جرمی حدود چهار برابر خورشید ما شروع می شوند، اقوام عظیم آنها میلیون ها و گاهی میلیاردها برابر جرم دارند. دانشمندان بر این باورند که تقریباً هر کهکشان بزرگی در قلب خود یک سیاهچاله بسیار پرجرم دارد. جز اینکه هیچ کس نمی داند چگونه به آنجا رسیده اند. اینجاست که کهکشان UCG 11700 می تواند مفید واقع شود.
 

✅ سیاهچاله های پرجرم
بکی اسمتو رست، محقق جوان در دانشگاه آکسفورد که سیاهچاله های کلان پرجرم را مطالعه می کند، می گوید: «کهکشان های ایده آل برای مطالعه من، زیباترین و کامل ترین مارپیچ هایی هستند که می توانید به آنها فکر کنید. زیباترین کهکشان‌هایی هستند که می‌توانند به ما در حل معمای چگونگی رشد این سیاه‌چاله‌ها کمک کنند.» بزرگترین سیاهچاله های جهان آنقدر متراکم هستند که حتی نور نیز نمی تواند از مرکز آن فرار کند، یادگیری در مورد آن را دشوار می کند. اما تکنیک‌های جدیدی که به دنبال اثرات سیاه‌چاله‌های کلان جرم بر روی اجرام بین‌ستاره‌ای اطرافشان هستند و حتی در امواجی که در بافت فضا و زمان ایجاد می‌کنند، سرنخ‌های جدیدی ارائه می‌دهند. راز کمی در مورد چگونگی شکل گیری و رشد سیاهچاله ها وجود دارد. سوخت یک ستاره در حال مرگ تمام می شود، در یک ابرنواختر منفجر می شود، در خود فرو می ریزد و چنان متراکم می شود که حتی نور نیز نمی تواند از گرانش شدید آن فرار کند. ایده سیاهچاله ها یک قرن است که وجود داشته و در نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین پیش بینی شده است.
 

✅ خطرناک ترین سیاهچاله های جهان
در فرهنگ عامه، بزرگ ترین سیاهچاله های جهان کاملا تاریک و بی نهایت گرسنه هستند. آن‌ها در سراسر جهان حرکت می‌کنند و هر چیزی را که در مسیرشان است می‌مکند، بزرگ‌تر و حریص‌تر می‌شوند. شاید بتوان فکر کرد راز حل شد - خطرناک ترین سیاهچاله های جهان و سیاهچاله های کلان جرم به سادگی گرسنه ترین و قدیمی ترین سیاهچاله ها در نوع خود هستند. با این حال، در واقعیت، سیاهچاله ها به شهرت هیولایی خود عمل نمی کنند. آنها به طرز شگفت آوری در برافزایش (اصطلاحات اصطلاحی فیزیکدانان برای "مکیدن") مواد اطراف، حتی در یک هسته متراکم کهکشانی ناکارآمد هستند. در واقع، ستارگان فروپاشیده به قدری آهسته رشد می‌کنند که احتمالاً نمی‌توانند تنها با جذب مواد جدید، بزرگ شوند. اسمتو رست می‌گوید: «فرض کنیم اولین ستاره‌ها سیاهچاله‌ها را حدود 200 میلیون سال پس از انفجار بزرگ تشکیل داده‌اند. "بعد از فروپاشی آنها، شما سیزده و نیم میلیارد سال فرصت دارید تا سیاهچاله خود را تا میلیاردها برابر جرم خورشید افزایش دهید. این مدت زمان بسیار کوتاهی است تا آن را فقط با برافزایش بزرگ کنید." حتی اسرارآمیزتر، سیاهچاله های کلان پرجرم از قبل وجود داشتند که کیهان هنوز در مراحل ابتدایی نسبی خود بود. اختروش‌های دوردست، برخی از درخشان‌ترین اجرام در آسمان شب، در واقع سیاه‌ چاله‌ های بسیار پرجرم باستانی هستند که هسته‌های کهکشان‌های در حال مرگ را به آتش کشیده‌اند. برخی از این غول‌ها حداقل از زمانی که کیهان تنها 670 میلیون سال قدمت داشت - در زمانی که برخی از قدیمی‌ترین کهکشان‌های شناخته شده در حال شکل‌گیری بودند، وجود داشته‌اند. در حالی که قلب یک سیاهچاله برای ناظران خارجی ناشناخته باقی می ماند، سیاهچاله های پرجرم می توانند درخشان تر از کل کهکشان ستارگان بدرخشند، و حتی می توانند "آوغ زدن" تابش فرابنفش را هنگام مصرف مواد اطراف خود تولید کنند. 
 

 
✅ افق رویداد چیست؟
سیاهچاله ها دارای یک مرز کروی هستند که به عنوان "افق رویداد" شناخته می شود. در درون این کره، نور، انرژی و ماده به طور اجتناب ناپذیری به دام افتاده اند. فضا و زمان روی خود جمع می شوند و قوانین فیزیکی که نحوه عملکرد بیشتر کیهان ما را توصیف می کنند، از بین می روند. اما، درست خارج از افق رویداد، یک سیاه چاله در حال چرخش می تواند مواد مجاور را به یک دیسک در حال چرخش و فوق گرم تبدیل کند. با رسیدن به دمای بالاتر از 10 میلیون درجه سانتیگراد، دیسک برافزایشی در یک اختروش تابش درخشان کورکننده ای را در سراسر طیف الکترومغناطیسی منتشر می کند.
 

 
برای اطلاع از مقاله عکاسی از کهکشان راه شیری چگونه است؟ بر روی لینک کلیک کنید
 
 

✅ موثر ترین سیاهچاله های جهان
مارتا ولونتری، محقق سیاهچاله در l'Institut d'Astrophysique de Paris می گوید: سیاهچاله ها موثرترین و کارآمدترین موتورهای جهان هستند. آنها جرم را با بازدهی تا 40 درصد به انرژی تبدیل می‌کنند. اگر به هر چیزی فکر می‌کنید که ما با کربن یا انرژی شیمیایی می‌سوزانیم، یا حتی در ستاره‌ ها چه اتفاقی می‌افتد، فقط کسری کوچک و کوچک از چیزی است که یک سیاه‌ چاله تولید می‌کند. سیاهچاله های کلان پرجرم دانشمندان را به چیزی فراتر از صرفه جویی انرژی آنها علاقه مند می کند. شکل‌گیری و تکامل آن‌ها به وضوح با توسعه کهکشان‌ها و حتی با داستان بزرگ‌تر کل تاریخ و ساختار جهان ما مرتبط است. حل معمای این غول های کیهانی گام مهمی در تلاش مداوم دانشمندان برای درک اینکه چرا همه چیز به این شکل است را نشان می دهد.
 

✅ امواج گرانشی
انتشار انرژی یکی از راه هایی است که سیاهچاله ها اسرار خود را فاش می کنند. هنگامی که سیاه چاله ها با اجرام با چگالی کمتری مانند ستاره های نوترونی ادغام یا برخورد می کنند، این رویدادها موج هایی در فضا-زمان ایجاد می کنند که امواج گرانشی نامیده می شوند. این امواج با سرعت نور در سراسر کیهان حرکت می کنند و برای اولین بار در سال 2015 روی زمین شناسایی شدند. از آن زمان رصدخانه های عظیمی مانند رصدخانه امواج گرانشی تداخل سنج لیزری (Ligo) در ایالات متحده و تأسیسات ویرجو در نزدیکی پیزا، ایتالیا وجود داشته است. برداشتن امواج ایجاد شده توسط این برخوردها. اما در حالی که این رصدخانه ها از ابزارهایی به اندازه چندین کیلومتر استفاده می کنند، آنها فقط می توانند امواج سیاه چاله هایی با اندازه نسبتاً متوسط را تشخیص دهند. نادین نویمایر، سرپرست گروه تحقیقاتی هسته‌های کهکشانی در موسسه نجوم ماکس پلانک، می‌گوید: «لایگو ادغام‌هایی را تا حدود 150 جرم خورشیدی شناسایی کرده است». شکافی در داده‌ها درباره آنچه که مردم «سیاه‌چاله‌های با جرم متوسط» می‌نامند با جرم حدود 10000 خورشیدی یا بیشتر وجود دارد. او می‌گوید سیاهچاله‌های کیهان با جرم متوسط می‌توانستند در اوایل کیهان از فروپاشی ابرهای گازی غول‌پیکر یا برخوردهای فراری ستاره‌ها شکل گرفته باشند. در محیط تنگ کیهان جوان، برخوردهای پی در پی بین این سیاهچاله‌های متوسط، همراه با تجمع سریع مواد اطراف، می‌توانست رشد آنها را به مقیاس‌های بسیار عظیم تسریع کند.
 

 
✅ نظریه دانه سیاهچاله
با این حال، نظریه دانه سیاهچاله با جرم متوسط مشکلاتی دارد. کیهان اولیه و کوچک نیز بسیار داغ بود. ابرهای گازی در تابش غوطه ور می شدند و احتمالاً انرژی زیادی به آنها می داد تا روی خود فرو بریزند. و حتی در یک کیهان متراکم، قوانین فیزیک همچنان حداکثر سرعتی را که سیاه چاله ها می توانند ماده را جذب کنند، محدود می کند. ولونتری می‌گوید که هر توضیح کنونی برای سیاه‌ چاله‌ های کلان جرم «گلوگاه‌ها و اشکالاتی» دارد که مانع از هم‌ گرایی دانشمندان برای یافتن پاسخ قطعی می‌شود. او می‌گوید: «تئوری‌هایی که ما آن را «فرایندهای دینامیکی» می‌نامیم، به این معنی که شما یک سیاه‌ چاله را از تعداد بسیار زیادی ستاره تشکیل می‌دهید به جای یک ستاره، امکان‌پذیر است، اما این فرآیندها باید در شرایط بسیار خاصی اتفاق بیفتند. همچنین نظریه‌هایی درباره «سیاهچاله‌های اولیه» وجود دارد که می‌توانستند قبل از وجود ستاره‌ ها وجود داشته باشند و رشد کنند. اما این قلمرو کاملاً ناشناخته است. ما هیچ مدرک رصدی برای آزمایش این اصل نداریم.» او می‌گوید که عاشق فیزیک فرآیندهای دینامیکی است، اما اذعان می‌کند که پیش‌بینی معتبر هر چیزی که بزرگ‌تر از حدود 1000 جرم خورشید باشد، برای این نظریه بسیار دشوار است. او می‌گوید: «وقتی اختروش‌هایی را در نظر می‌گیریم که قبلاً یک میلیارد جرم خورشیدی داشتند، زمانی که کیهان یک میلیارد ساله بود، رسیدن به این اعداد بسیار سخت است. او معتقد است که داستان واقعی چگونگی به وجود آمدن سیاه چاله های کلان جرم هنوز گفته نشده است. "هر چه بیشتر حفاری می کنیم، بیشتر متوجه می شویم که در مورد چیزهایی که فکر می کردیم فهمیده ایم مشکلاتی وجود دارد. ما یک چیز اساسی را از دست می دهیم."
 

✅ رصد سیاهچاله ها
نسل کنونی ابزارهای رصدی شروع به پر کردن شکاف‌ها کرده‌اند. رصدخانه‌های Virgo، Ligo و مشابه در حال ارائه «اطلاعات جمعیت‌شناختی» عمیق‌تر در مورد اندازه، سن و مکان جمعیت سیاهچاله‌های کیهان هستند. اما برای پر کردن این نوع داده ها در مورد سیاهچاله های کلان جرم، محققان به آشکارسازهای بزرگتری نیاز دارند. در دهه 2030، ناسا و آژانس فضایی اروپا (ESA) آنتن فضایی تداخل سنج لیزری (Lisa) جاه طلبانه را پرتاب خواهند کرد که شامل سه ماهواره است که در یک مثلث با اضلاع به طول 2.5 میلیون کیلومتر پرواز می کنند. این آرایه بر اساس اصول مشابه Ligo و Virgo کار می کند، اما مقیاس عظیم آن به آن اجازه می دهد امواج گرانشی را از سیاهچاله های بسیار بزرگ فراتر از دسترس فناوری موجود تشخیص دهد. در حال حاضر اشاراتی وجود دارد مبنی بر اینکه امواج گرانشی ایجاد شده توسط سیاه چاله های عظیم در حال شستن ما هستند. در آغاز سال 2021، اخترشناسان اعلام کردند که اختلافات کوچکی را در پالس های تشعشعاتی که از 45 تپ اختر می آید - ستارگان فشرده ای که پرتوهای نور را در فواصل زمانی منظم منتشر می کنند، شناسایی کرده اند. اگرچه نتایج هنوز تایید نشده است، اما محققان پیشنهاد می‌کنند که این می‌تواند به دلیل «پس‌زمینه موج گرانشی» باشد که احتمالاً از ادغام سیاه چاله‌های بزرگ ایجاد می‌شود.
 

نتیجه
نیومایر با اسمتورست موافق است که هیجان‌انگیزترین اکتشافات در مورد خطرناک ترین سیاهچاله‌ های جهان سؤالاتی وجود دارد که هنوز کسی نپرسیده است. او می گوید: «این یک قرن شگفت انگیز از پیشرفت های فنی بوده است که این اکتشافات را ممکن می کند. "ما مشکلات شناخته شده زیادی داریم که می خواهیم حل کنیم. اما چیزهای جدیدی را نیز خواهیم دید که حتی نمی توانیم تصور کنیم. و من فکر می کنم این شگفت انگیز است."
 

 
برای دانلود مقاله منشا مرموز بزرگترین سیاهچاله های جهان روی لینک کلیک کنید.
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و منشا مرموز بزرگترین سیاهچاله های جهان
 

اگر عکاسی از کهکشان راه شیری را تا به امروز تجربه نکرده اید و در فکر گرفتن عکس از کهکشان راه شیری  هستید لطفا با در این مقاله همراه شوید تا نکات، تکنیک ها و تنظیمات عکاسی از کهکشان راه شیری را به شما توضیح دهیم. در این مقاله، ما شما را در مورد انجام این فرایند راهنمایی می کنیم.

✅ مرحله برنامه ریزی 
در مقایسه با دیگر روش های عکاسی از آسمان شب، عکاسی از کهکشان راه شیری 80 درصد برنامه ریزی است و 20 درصد عکاسی. شما طوری باید برنامه ریزی کنید تا بدانید در چه مقطع زمانی می توانید کهکشان راه شیری را با دوربین خود ثبت کنید و آیا آن لحظه بهترین موقعیت کهکشان راه شیری برای عکاسی از کهکشان راه شیری است یا خیر. برنامه‌ریزی برای یافتن تاریک‌ترین آسمان، زمانی که ماه غروب می‌کند و کهکشان راه شیری کجا خواهد بود و هسته راه شیری در چه ساعتی بیرون می‌آید این ها مواردی است که شما باید برای آن برنامه ریزی کنید.

بسته به جایی که در سراسر جهان زندگی می کنید، کهکشان راه شیری فقط در زمان های خاصی از سال قابل مشاهده است، به همین دلیل بسیار مهم است که ما قبل از اینکه از خانه خارج شویم و شروع به عکاسی از کهکشان راه شیری کنیم، تکالیف خود را انجام داده و کل گردش را برنامه ریزی کرده باشیم.

قبل از شروع برنامه ریزی کنیم، ابتدا باید بدانیم که راه شیری را کجا پیدا کنیم. در ادامه به بهترین زمان سال برای دیدن کهکشان راه شیری و نحوه دیدن کهکشان راه شیری با چشم غیر مصلح و عکاسی از ان می پردازیم.
 
در نیمکره شمالی، کهکشان راه شیری بین مارس و نوامبر کاملاً قابل مشاهده است و زمان مناسبی برای عکاسی از کهکشان راه شیری است. اگر در نیمکره جنوبی قرار دارید، در یک مزیت جزئی هستید زیرا می توانید هسته راه شیری را از فوریه تا اکتبر ببینید و در این بازده زمانی عکاسی از کهکشان راه شیری درست است . پس زمانی که قصد گرفتن عکس از کهکشان راه شیری را داشتید با توجه به زمان هایی که در بالا ذکر شد اقدام کنید. حتی اگر دیدن کهکشان راه شیری با چشم غیر مسلح را می خواهید امتحان کنید به نکات ذکر شده توجه کنید.
 

✅ نحوه پیدا کردن کهکشان راه شیری 
پیدا کردن کهکشان راه شیری به لطف چرخه تماشای فصلی همانطور که در بالا توضیح دادیم کمی برنامه ریزی می خواهد. در این بخش، من از یک برنامه رایگان به نام  STELLARI استفاده خواهم کرد. من از Stellarium استفاده می کنم تا هر زمان که نیاز به عکاسی دقیق از  کهکشان راه شیری در آسمان داشته باشم، تمام عکس هایم را از قبل برنامه ریزی می کنم.

برای مراحل زیر، باید Stellarium (موجود برای ویندوز، مک و لینوکس) را دانلود کنید، Google Earth را دانلود کنید و همچنین نقشه های گوگل را در مرورگر خود باز کنید.
کاری که اکنون انجام می‌دهیم این است که با شی پیش‌زمینه (قوس ظریف) به مکانی که می‌خواهیم از کهکشان عکاسی کنیم، وارد کنیم و مختصات دقیق مکان را بدست آوریم تا بتوانیم آن‌ها را وارد Stellarium کنیم.
 

 
هنگامی که مکانی را که می خواهید از آن عکس بگیرید پیدا کردید، روی نقشه های گوگل زوم کنید و سپس "CTRL+Mouse" را فشار دهید تا حالت سه بعدی در نقشه های گوگل فعال شود. من این را بسیار مفید می‌دانم زیرا می‌توانید خود را «مجازی» در مکان قرار دهید و زاویه‌ای را برای عکاسی از کهکشان راه شیری برنامه‌ریزی کنید. هنگامی که زاویه و موقعیتی را که از آن عکس می گیرید تعیین کردید، روی موقعیت مجازی که می خواهید در آن ایستاده باشید کلیک کنید تا عکس بگیرید تا کادر مختصات برای آن مکان خاص ظاهر شود. روی مختصات خود کلیک کنید که برای نقشه های گوگل نمایش داده می شود تا در آن مکان قفل شود.
 
 

? اکنون مختصات طول و عرض جغرافیایی را کپی می کنیم.
 
 

در مرحله بعد، ما آن مختصات طول و عرض جغرافیایی را در Stellarium وارد می کنیم. Stellarium را باز کنید و به "پنجره موقعیت" خود بروید (ماوس را روی سمت چپ پایین صفحه نگه دارید یا F6 را فشار دهید). Stellarium به طور پیش فرض مختصات طول و عرض جغرافیایی فعلی شما را نمایش می دهد. کاری که می‌خواهیم انجام دهیم این است که مختصات مکان جدید Delicate Arch را در Stellarium وارد کنیم تا بتوانیم ببینیم که راه شیری در چه زمانی و در چه زمان‌هایی در آن مکان دقیق قابل مشاهده خواهد بود. بین google maps و Stellarium عقب و جلو بروید و Latitude و Longitude را از نقشه های گوگل در Stellarium کپی و جایگذاری کنید.
 

✅ ذخیره موقعیت مکانی در Stellarium 
ما می‌خواهیم این مختصات را در Stellarium ذخیره کنیم، بنابراین اگر می‌خواهیم بعداً به عقب برگردیم و دوباره در Delicate Arch عکاسی کنیم، لازم نیست کاری را که انجام داده‌ایم تکرار کنیم. پس از اینکه مختصات خود را وارد کردید، داده های زیر را وارد کنید و سپس روی "افزودن به لیست" ضربه بزنید تا مکان در Stellarium ذخیره شود.
 
? نام/شهر: این فقط برای مرجع شماست (آنچه می خواهید نام ببرید)
? کشور: کشور محل عکاسی
? سیاره: زمین (مگر اینکه راهی برای عکاسی در سیاره دیگری بلد باشید)
? منطقه زمانی: منطقه زمانی را تنظیم کنید تا با منطقه زمانی مکان مطابقت داشته باشد. هنگامی که اطلاعات را اضافه کردید، به یاد داشته باشید که "افزودن به لیست" را بزنید.
 

 
 
 
مکان (Delicate Arch، یوتا) اکنون در لیست ذخیره شده است، هنگامی که Stellarium را ببندید و برنامه را دوباره باز کنید، مکان(های) ذخیره شده شما می تواند از این پس هر زمانی که بخواهید نمایش داده شود.
 

✅ تنظیمات سریع Stellarium
استلاریوم تمام اجرام آسمانی را که در آسمان هستند به ما نشان می دهد، در این راهنما ما به دنبال راه شیری هستیم.
بنابراین برای اینکه کارها کمی آسان‌تر شود، اجازه دهید به تنظیمات Stellarium برویم و کهکشان راه شیری را روشن‌تر کنیم. انجام این کار دیدن کهکشان راه شیری در Stellarium و موقعیتی که می خواهیم در آن باشد را آسان تر می کند. پنجره «آسمان و گزینه‌های مشاهده» را باز کنید (ماوس را روی سمت چپ پایین صفحه نگه دارید یا F4 را فشار دهید).

در مرحله بعد، تب "روشنایی/اشباع کهکشان راه شیری" را روی 5 تنظیم کنید. این کار کهکشان راه شیری را برای ما روشن تر می کند. توجه کنید که راه شیری در مقایسه با تصویر قبلی چقدر روشن تر شده است؟
 

✅ پیدا کردن مسیر
تا کنون ما مکان خود را در Stellarium پیدا کرده‌ایم و راه‌اندازی کرده‌ایم، اکنون باید بررسی کنیم که به کدام سمت خواهیم رفت، شمال، جنوب، شرق یا غرب؟
Google Earth را در رایانه خود بارگیری کنید (به نسخه دسکتاپ نیاز دارید زیرا نسخه مرورگر وب برخی از ویژگی ها را ندارد)، مختصات طول و عرض جغرافیایی را از نقشه های گوگل کپی کنید و آنها را در Google Earth قرار دهید تا شما را به مقصد برساند (Delicate Arch، یوتا).
 
 

اکنون که موقعیت خود را در Google Earth بارگذاری کرده ایم، اکنون می خواهیم بفهمیم که "عنوان بر حسب درجه" چیست. این مسیری است که ما با آن روبرو خواهیم شد، بنابراین می توانیم از آن در Stellarium نیز استفاده کنیم. بنابراین، اگر می‌خواهیم از ما که در مقابل طاق ظریف ایستاده‌ایم و کهکشان پشت آن در پس‌زمینه ایستاده‌ایم عکس بگیریم، به عنوان بر حسب درجه از Google Earth نیاز داریم. برای دریافت آن، روی تب Ruler در منوی بالای google earth کلیک کنید.
 

خط کش سه اندازه گیری مختلف دارد، تنها موردی که باید در عکاسی از کهکشان راه شیری به آن توجه کنیم Heading است. یک بار روی مکانی که می خواهید بایستید کلیک کنید، این یک پین رها می کند و یک خط زرد روی نقشه ایجاد می کند. این خط زرد تبدیل به "خط دید" ما از جایی که ایستاده ایم تا جایی که به دنبال کهکشان راه شیری در آسمان خواهیم بود می شود. بنابراین هر جا که می خواهید عکس شما از کهکشان راه شیری باشد، خط زرد را به آنجا بکشید. این جهت شما از خط دید خواهد بود. در تصویر مثال ما، می‌خواهیم که کهکشان پشت قوس ظریف باشد، بنابراین خط زرد را از داخل قوس می‌کشیم و روی آن کلیک می‌کنیم. همانطور که اکنون می بینید، خط کش اکنون به ما یک عنوان 149 درجه می دهد.
 

 
 
 
✅ زمان عکاسی از کهکشان راه شیری را تعیین کنید
به Stellarium برگردید و "Compass Marks" را روشن کنید. (برای مشاهده منوی پاپ آپ، نشانگر را روی پایین صفحه نگه دارید). این راهنمای بصری را نشان می‌دهد تا بتوانیم زاویه خود را برای مطابقت با درجه‌های عنوانی که در Google Earth کار کرده‌ایم تنظیم کنیم.
 

 
 
? صفحه را به اطراف بکشید تا با زاویه دید 149 درجه مطابقت داشته باشد.
 

بنابراین کاری که ما انجام داده‌ایم این است که در Stellarium، به‌طور مجازی خود را در محل Delicate Arch قرار داده‌ایم و خود را در زاویه دید صحیح قرار داده‌ایم و با تشکیل صخره‌ای واقعی Delicate Arch روبرو هستیم. هنگامی که زاویه دید قطب نما خود را در Stellarium تنظیم کردید، باید زمان (و تاریخ) را تنظیم کنیم تا دقیقا مشخص کنیم که  کهکشان راه شیری از آن مکان چه زمانی قابل مشاهده است.
ما باید پنجره «تاریخ و زمان» را باز کنیم (ماوس را روی پایین سمت چپ صفحه نگه دارید یا F5 را فشار دهید).
 
 

بنابراین اکنون، تاریخ را برای زمانی که می خواهید بیرون بروید و عکاسی کهکشان راه شیری کنید، تعیین کنید. در این مثال آن را روی شب بعد تنظیم می کنیم. بنابراین با تعیین تاریخ ما برای شب بعد، اکنون باید به تدریج زمان را تنظیم کنیم تا  کهکشان راه شیری در نمای ما بچرخد. این به ما نشان می دهد که دقیقاً در چه زمانی باید در Delicate Arch باشیم تا راه شیری را در عکس خود ثبت کنیم. 
 

همانطور که در تصویر بالا می بینید، ما زمان را تنظیم کردیم تا راه شیری به خط دید ما رسید (که در این تاریخ ساعت 10:25 شب بود). و همین... شما اکنون می دانید که چگونه راه شیری را پیدا کنید. اگر این راهنما را دنبال کنید، تمام حدس و گمان ها برداشته شده است و با اطمینان می دانید که کجا و چه زمانی باید در یک مکان برای پیدا کردن و گرفتن راه شیری باشید.
 
 
✅ تجهیزات مورد نیاز برای عکاسی از کهکشان راه شیری
زیبایی عکاسی راه شیری این است که تجهیزات مورد نیاز برای عکاسی از کهکشان راه شیری حداقل است. مطمئنا چند لوازم جانبی عکاسی اختیاری وجود دارد که می توانید انتخاب کنید که بدون شک کار برای شما راحت تر خواهد شد. در ادامه ما به تجهیزات عکاسی کهکشان راه شیری می پردازیم و مواردی را که برای عکاسی از کهکشان راه شیری لازم دارید را عنوان کرده ایم.

✅ دوربین
انتخاب دوربین برای عکاسی راه شیری نباید خیلی دشوار باشد. با پیشرفت دوربین در چند سال گذشته، کیفیت تصویر دوربین های حتی کمی قدیمی تر کاملا قابل توجه است. اگر شما در حال حاضر یک دوربین دیجیتال SLR (DSLR) در خانه دارید، مطمئنا ارزش آن را دارد که دوربین خود را امتحان کنید. هنگامی که شما آماده برای ارتقاء، و یا شما فقط می خواهید برای گرفتن بهترین دوربین برای ثبت تصاویر آسمان شب، پس از آن شما باید چند انتخاب در اختیار شما.

? دوربین DSLR - فول فریم: ترجیح داده می شود، اما اگر در هزینه محدودیت داشتید، یک دوربین سنسور برش خورده کافی خواهد بود.

? دوربین بدون آینه:  سونی یکی از رهبران عرصه دوربین بدون آینه است. سونی یکی از پیشروها در عرصه بدون آینه است و از طیف وسیعی از لنزهای قابل تعویض پشتیبانی می کند. به دلیل توانایی این دوربین ها در گرفتن تصاویر بسیار کم نویز عکاسی در شب، قادر به انجام یک کار برجسته در عکاسی در نور کم هستند.

✅ کنترل های دستی
اگر قصد خرید دوربین عکاسی دارید باید به این نکته توجه داشته باشید که دروبینی را انتخاب کنید که حالت کنترل دستی یا همان Manual را داشته باشد. البته در عصر جدید همه دوربین ها این قابلیت را دارند. چرا که در زمان عکاسی از کهکشان راه شیری باید سرعت شاتر، تنظیمات دیافراگم و ISO را تعویض و کنترل کنید.

✅ نویز تصویر
عامل دیگری که باید با یک دوربین برای عکاسی راه شیری در نظر بگیرید، نویز تصویر است. تصاویر راه شیری نیاز به زمان نوردهی طولانی دارند، در حالی که این اجازه می دهد تا نور و جزئیات بیشتری وارد تصویر شود، همچنین میزان سر و صدا در تصویر را افزایش می دهد. ISO یکی دیگر از مشکلات نویز تصویر است، که به دلیل نور کم (یا در برخی موارد بدون نور).

ما باید تنظیمات ISO را در دوربین افزایش دهیم تا روشنایی تصویر را افزایش دهیم، این یکی از مهمترین مسائل در اضافه کردن نویز به یک تصویر است، بنابراین به دنبال یک دوربین باشید که بتواند تنظیمات ISO بالاتر (3200 و بالاتر) را اداره کند، اما هنوز هم می تواند تصاویر بدون نویز تمیز تولید کند.

برای اطلاع از مقاله چند کهکشان در جهان وجود دارد؟ بر روی لینک کلیک کنید
 

✅ سه پایه
سه پایه یکی دیگر از تجهیزات لازم برای انواع عکاسی نجومی است. فقط به یاد داشته باشید که از آنجا که ما در حال گرفتن تصاویر نوردهی طولانی (از 15 ثانیه تا 2 دقیقه +)، به یک سه پایه قوی و محکم احتیاج داریم. شما می توانید با مراجعه به سایت آسمان شب این تجهیزات را با بهترین کیفیت خریداری کنید. چند وسیله دیگر برای عکاسی وجود دارد که شما اجباری برای استفاده از آنها ندارید. این تجهیزات عکاسی از کهکشان راه شیری اختیاری است که عبارتست از:

? ردیاب ستاره:

مزیت ردیاب استارت dslr این است که اجازه می دهد تا نور و جزئیات بیشتری در تصاویر شما ثبت شود.

? چراغ قوه:
در حالی که من این را به‌عنوان «اختیاری» علامت‌گذاری کرده‌ام، شما واقعاً باید نوعی نور با خود داشته باشید، حتی اگر فقط چراغ قوه تلفن شما باشد. شما بیشتر اوقات در تاریکی کامل کار خواهید کرد، چه در تاریکی تنظیم شده باشد یا تنظیمات کوچکی روی دوربین خود انجام دهید، برای اینکه بتوانید کاری را که انجام می‌دهید ببینید به نوعی نور نیاز دارید.
 
? چراغ پیشانی:
زمانی که شما در تاریکی تنظیمات دوربین خود را انجام می دهید و هر دو دست خود را برای انجام این تنظیمات در تاریکی آزاد می کنید، به نظر من، یک هدلامپ بسیار عالی است.
 
? تایمر عکاسی:
تایمر عکاسی یک دستگاه کوچک دستی است که با کابل بلندی به دوربین شما وصل می شود. این به شما امکان می دهد بدون نیاز به لمس فیزیکی دوربین، دکمه شاتر را از راه دور فعال کنید.
 
? تراز دیجیتال یا حباب:
حتی با روشن بودن نمای زنده، تشخیص اینکه آیا دوربین شما در طول شب دارای سطح منظره پیش‌زمینه است، بسیار سخت است. به همین دلیل است که من معمولاً حداقل یک تراز را در وسایل خودم  برای عکاسی از کهکشان راه شیری نگه می دارم تا به سطح و صاف کردن تصویر کمک کنم.
 
 
 
✅ انتخاب ترکیب بندی
اگر این اولین بار است که شما تصویری از کهکشان راه شیری می گیرید، پس فقط یک تصویر مستقیم از کهکشان راه شیری یک دستاورد بزرگ و یک نقطه عطف است. اما به زودی پس از آن، تصویر پس از تصویر از راه شیری می تواند کمی خسته کننده باشد.

این جایی است که ترکیب بندی وارد می شود، شروع به خلاقیت با محیط اطراف محلی خود کنید و به اشیاء بزرگی فکر کنید که می توانید در تصاویر راه شیری خود قرار دهید و شما می توانید یک عکس جدید از کهکشان راه شیری خلق کنید. من برخی از ترکیب بندی های واقعا منحصر به فرد را در طول سال ها دیده ام، از تصاویری که شامل ساختمان های متروکه قدیمی تا کهکشان راه شیری است که ظاهرا از آتشفشان بیرون می آید. حتی اگر این کار کمی بیشتر باشد، یک ویدیو تایم لپس حرکت کهکشان راه شیری را از طریق آسمان ضبط می کند، گزینه دیگری است.

✅ تنظیمات دوربین برای عکاسی از کهکشان راه شیری
در اینجا به برخی از تنظیمات دوربین عکاسی برای عکاسی از کهکشان راه شیری می پردازیم که باید هنگام عکاسی از راه شیری تنظیم شوند. هر زمان که هر شکلی از عکاسی در شب انجام می‌دهید، توصیه می‌کنم به هر یک از مواردی که در زیر اشاره کردم نگاه کنید. در حالی که هر عکس به دلیل شرایط مختلف، مانند آلودگی نوری، نور مهتاب، حتی دوربین و لنزی که دارید، می‌تواند کمی متفاوت باشد، باید به داشتن یک تنظیمات پیش‌فرض برای هر کدام عادت کنید و سپس برای هر عکاسی کمی تنظیم کنید. در ادامه این بخش، هر یک از تنظیماتی را که باید برای تصاویر راه شیری تنظیم کنیم، به تفصیل مورد بحث قرار می دهیم. اما اگر عجله دارید، در اینجا یک موقعیت عالی برای عکس گرفتن شما از آسمان وجود دارد.
? فاصله کانونی: 14 میلی متر

? دیافراگم: f/2.8 (یا کمترین عدد f شما)

? سرعت شاتر: 20 تا 30 ثانیه

? ISO: 3200 – 4000

? فوکوس: به صورت دستی روی بی نهایت تنظیم می شود

? تراز سفیدی: تنگستن

? کاهش نویز با نوردهی طولانی در دوربین: خاموش

✅ سرعت شاتر
همچنین "زمان نوردهی" نامیده می شود، این زمانی است که ما اجازه می دهیم شاتر دوربین باز بماند. ما شاتر را برای مدت طولانی باز نگه می داریم تا نور بیشتری وارد سنسور شود و در نتیجه یک تصویر روشن تر و دقیق تر ایجاد شود.

✅ دیافراگم
برای عکاسی در شب، مخصوصاً به دلیل اینکه سعی می‌کنیم در تاریک‌ترین مکان‌ها عکاسی کنیم، به حداکثر نور ممکن برای ورود به لنز نیاز داریم. بنابراین برای عکاسی از راه شیری، دیافراگم خود را تا حد ممکن باز کنید (هرچه عدد f کمتر باشد، دیافراگم بازتر است). این اجازه می دهد تا بیشترین مقدار نور و جزئیات وارد لنز شما شود و در عکاسی از کهکشان راه شیری به شما امکان می دهد سرعت شاتر و ISO را کوتاه و کمتر تنظیم کنید. با انجام این توصیه ها می توانید عکاسی از کهکشان راه شیری را به خوبی انجام دهیم.

✅ ISO
من توصیه می کنم در هنگام عکاسی از کهکشان راه شیری همیشه ISO خود را در آخر تنظیم کنید (بعد از دیافراگم و سرعت شاتر). این به این دلیل است که ISO یکی از تنظیماتی است که وقتی خیلی بالا تنظیم شود، می تواند تصویر شما را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. ISO راهی برای روشن کردن تصویر به صورت دیجیتالی است، اگرچه هر چه ISO را بالاتر می بریم (تصویر را روشن می کنیم)، نویز بیشتری به تصویر وارد می کنیم. بسته به دوربین خود، باید بتوانید ISO خود را بین 3200 و 6400 تنظیم کنید. هر مقدار بالاتر از این باشد و نویز تصویر شما را بدتر می کند.
 

✅ JPEG یا RAW؟
JPEG یک فرمت فشرده با اتلاف است، به این معنی که شما مقدار کمی از جزئیات را در تصویر خود از دست می دهید. یکی از اولین چیزهایی که در خصوص عکاسی از کهکشان راه شیری آموختم عکاسی در شب و عکاسی با فرمت RAW بود. فرمت RAW می‌تواند داده‌های بسیار بیشتری را در داخل تصویر داشته باشد، این برای هر شکلی از عکاسی در شب، به‌ویژه تصاویر راه شیری بسیار مهم است، زیرا به ما امکان انعطاف‌پذیری و گزینه‌های بسیار بیشتری را برای بهبود تصویر بعداً پس از تولید می‌دهد.
 

✅ تراز سفیدی(white balance)
اگر تصاویر خود را با فرمت RAW ذخیره می کنید، می توانید مقدار زیادی از تراز سفیدی را بعداً در یک برنامه ویرایش تصویر مانند فتوشاپ تغییر دهید. بسیاری از عکاسان شب ترجیح می دهند تعادل رنگ سفید خود را روی "تنگستن" تنظیم کنند، زیرا در مقایسه با استفاده از تعادل رنگ سفید "Auto" که رنگ های بسیار گرم تری ارائه می دهد، حال و هوای آبی بسیار خنک تری به تصویر اضافه می کند. در اینجا هیچ درست یا نادرستی وجود ندارد، چه بخواهید از خودکار استفاده کنید، چه تنگستن/رشته‌ای همه ترجیح شخصی است.
 

نتیجه
و ما تمام کردیم! همانطور که متوجه شدید، حتی با نصب تجهیزات عکاسی از کهکشان راه شیری ، می توانید عکس های دیدنی از راه شیری بگیرید. در حالی که تجهیزاتی که استفاده می‌کنید نقشی در محصول نهایی دارند، آنچه مهم‌تر است و تأثیر بسیار بیشتری دارد، برنامه‌ریزی و دانش است، و این همان چیزی است که با مطالعه این راهنمای کامل برای عکاسی از راه شیری به دست آورده‌اید.

بنابراین اکنون به شما بستگی دارد، برای عکاسی از کهکشان راه شیری دوربین را بردارید و بیرون بروید و کهکشان را کاوش کنید، چیزهای زیادی برای دیدن وجود دارد. امیدواریم مطالبی که در خصوص عکاسی از کهکشان راه شیری خدمت شما عرض کردیم مفید بوده باشد در ضمن اگر عکاسی از کهکشان راه شیری را دوست دارید و عکس می گیرید، ما دوست داریم آنها را ببینیم! شاید شما آخرین عکس از کهکشان راه شیری را گرفتید.
 

برای دانلود مقاله عکاسی از کهکشان راه شیری چگونه است؟ بر روی لینک کلیک کنید
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و عکاسی از کهکشان راه شیری
 

انواع میکروسکوپ‌ ها برای مطابقت هرچه تمام تر با کاربردهایی که برای آن‌ها در نظر گرفته شده است در اندازه‌ها، سبک‌های مختلفی تولید می‌شوند. در این مقاله به بررسی لیستی جامع از انواع میکروسکوپ‌ ها می‌پردازیم. همراهمان باشید.

میکروسکوپ استریو یا سه بعدی
علت این نام‌گذاری استفاده بیش از یک عدسی در ساختار این دستگاه است که به بیننده اجازه می‌دهد با دید استریوی طبیعی یا به‌ صورت سه بعدی اشیا را مشاهده کند.

بزرگ‌نمایی میکروسکوپ های استریو بین 10 تا 40 برابر است. این سطح بزرگ‌نمایی ناچیز، همراه با میدان دید بزرگتر و همچنین مسافت کاری، امکان اعمال نفوذ بسیار بیشتری را بر جسم در حال مشاهده فراهم می‌کند.

برای مشاهده اجسام مات، هم از نور ارسالی و هم نور منعکس شده که به ترتیب از بالا و پشت بر جسم می‌تابند استفاده می‌شود. این روش، مشاهده سه بعدی دقیق‌تری را امکان‌پذیر می‌کند.

با توجه به دلایل گفته شده، میکروسکوپ های استریو یا سه بعدی بیشتر برای ساخت وسایلی مانند صفحه‌های مدار، پروژه‌های disdiv و مشاهده و مطالعه گیاهان استفاده می‌شوند. جالب‌ترین چیزهایی که می‌توان با میکروسکوپ‌های استریو مشاهده کرد سکه‌ها، گل‌ها، حشرات و بافت‌های گیاهی هستند.

میکروسکوپ مرکب
میکروسکوپ های مرکب که گاهی «میکروسکوپ بیولوژیکی» هم نامیده می‌شوند، از یک عدسی منفرد و چندین عدسی شیئی روی یک حلقه چرخان تشکیل شده‌اند که امکان تعویض از یک حلقه به دیگری را برای افزایش قدرت بزرگ‌نمایی فراهم می‌کنند.

نمونه‌هایی که قرار است مورد بررسی قرار بگیرند با استفاده از یک لامل برای صاف کردن سطح نمونه و ثابت نگه داشتن آن در جای خود، ابتدا روی یک لام آماده می‌شوند. معمولا برای استفاده دانش آموزان لام‌های آماده با نمونه‌هایی که از پیش، به‌طور دائم بین آن‌ها قرار دارند در دسترس هستند.

خون و سایر سلول‌های انسانی و حیوانی «از جمله سلول جفت»، انگل‌ها، باکتری‌ها، جلبک‌ها و بخش‌های نازک سایر بافت‌ها و اندام‌ها نمونه‌هایی هستند که با میکروسکوپ‌ های مرکب مشاهده می‌شوند. این بافت‌ها به هیچ‌ وجه با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیستند و بنابراین گزینه‌هایی عالی برای مشاهده زیر میکروسکوپ های مرکب به‌ شمار می‌روند.

میکروسکوپ‌ های مرکب معمولا محدوده‌ای تا 40 برابر، 100 برابر، 400 برابر و گاهی تا 1000 برابر را بزرگ‌نمایی می‌کنند. با اینکه ادعاهایی مبنی بر بزرگنمایی بیشتر نیز وجود دارد، ولی وضوح تصویر به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد.

خرید میکروسکوپ دیجیتال

انواع میکروسکوپ‌ های معکوس
میکروسکوپ‌های معکوس دو نوع رایج دارند:

میکروسکوپ‌ های معکوس بیولوژیکی
میکروسکوپ‌ های معکوس متالورژیکی
میکروسکوپ‌ های معکوس بیولوژیکی معمولا از 40 برابر تا 100 برابر و گاهی تا 200 برابر یا 400 برابر بزرگ‌نمایی دارند. این نوع از میکروسکوپ برای مشاهده نمونه‌های زنده درون ظرف‌های کشت میکروب که روی استیج قرار می‌گیرند با استفاده از عدسی شیئی که زیر آن قرار دارد، کاربردی است.

میکروسکوپ‌ های معکوس در صنعت و تحقیقات پیرامون لقاح‌های آزمایشگاهی، تصویربرداری از سلول‌های زنده، زیست شناسی تکوینی و سلولی، علم عصب‌شناسی و میکروبیولوژی استفاده می‌شوند. همان‌طور که از نام آن پیداست، از میکروسکوپ‌ های معکوس متالورژی در صنعت و تحقیقات ذوب و استخراج فلزات استفاده می‌شود. این میکروسکوپ برای یافتن عیوب و شکستگی اشیا و سطوح فلزی به‌کار می‌رود.

نمونه‌های صاف و صیقلی که معمولا به آن‌ها «پاک» می‌گویند، روی استیج قرار می‌گیرند و مشاهده از طریق عدسی شیئی که در زیر آن قرار دارد، انجام می‌شود.

میکروسکوپ متالورژیکی
میکروسکوپ‌ های پرقدرت متالورژیکی برای کمک به مشاهده نمونه‌های کدر یا مات «نمونه‌هایی که اجازه عبور نور را نمی‌دهند» طراحی شده‌اند. نور انعکاس‌ یافته سطح نمونه را روشن می‌کند و باعث بزرگ‌نمایی از 50 برابر به 100 برابر، 200 برابر و گاهی500 برابر اندازه واقعی اجسام می‌شود.

این قابلیت به افراد اجازه می‌دهد تا ترک‌های میلیونیم متری در فلزات و لایه‌ها را تشخیص دهند و ذرات ماده را اندازه‌گیری کنند. میکروسکوپ‌ های متالورژی معمولا در صنعت هوافضا، خودروسازی و هر صنعتی که با فلزات، شیشه، کامپوزیت‌ها، کریستال‌ها، پلیمرها و سرامیک‌ها سر و کار دارد، استفاده می‌شوند.

میکروسکوپ پلاریزان
میکروسکوپ‌ های پلاریزان با به کارگیری نور برای افزایش درجه کنتراست بین ساختارها و چگالی‌های مختلف تحت بزرگنمایی استفاده می‌شوند. این نوع دستگاه ها بیشتر در زمین شناسی، سنگ شناسی، شیمی و بسیاری از صنایع مشابه دیگر کاربرد دارند.

برای اطلاع از مقاله خورشیدگرفتگی چیست؟ روی لینک کلیک کنید.
 

میکروسکوپ دیجیتال
با گذر از دنیای میکروسکوپ‌ های نوری و استفاده از میکروسکوپ‌ های دیجیتالی جنجالی، اکنون می‌توانیم ساختارهایی را ببینیم که کوچکتر از طول موج‌های قابل مشاهده برای چشم انسان هستند. میکروسکوپ دیجیتال در سال 1986 در ژاپن اختراع شد. بعضی از مدل‌های فعلی از یک عدسی برای مشاهده استفاده می‌کنند اما به‌ طور کلی مشاهده از طریق مانیتور کامپیوتر رایج‌تر است.

میکروسکوپ USB
میکروسکوپ USB یکی از انواع میکروسکوپ است که روی هر جسمی قابل استفاده است. نیازی به آماده‌سازی نمونه ندارد و کار با آن آسان است. یک عدسی ماکرو با عمق میدانی کم در انتهای کابل USB قرار دارد که به‌عنوان یک ذره‌بین قدرتمند عمل می‌کند.

میکروسکوپ جیبی
یک انتخاب جمع و جور برای علاقه‌مندان به بزرگ‌نمایی میکروسکوپ جیبی است. برخی دانشمندان از این میکروسکوپ برای تصویربرداری‌های دستی استفاده می‌کنند.

میکروسکوپ الکترونی
یکی از قدرتمندترین ابزارهای بزرگ‌نمایی موجود میکروسکوپ‌های الکترونی هستند. دو نوع میکروسکوپ الکترونی وجود دارد که عبارتند از:

میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)
میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)
میکروسکوپ الکترونی عبوری تصاویری از نمونه‌های کوچک به قطر 1 نانومتر را هم نمایش می‌دهد. کاربرد این دستگاه در صنایع نانوتکنولوژی و تجزیه و تحلیل و تولید نیمه رساناها است. میکروسکوپ های الکترونی روبشی تصاویر سیاه و سفید و سه بعدی با وضوح بالا تولید می‌کنند. هر دو نوع میکروسکوپ الکترونی به‌ طور گسترده در زیست شناسی، شیمی، جواهر شناسی و متالورژی استفاده می‌شوند.

میکروسکوپ کاوشگر روبشی
این نوع دستگاه به ابزار تجزیه و تحلیل استاندارد در تحقیقات و صنعت در بسیاری از زمینه‌ها تبدیل شده است. تصاویر سه بعدی با بالاترین حد بزرگ‌نمایی قابل مشاهده هستند.

میکروسکوپ آکوستیک
نوعی متفاوت از  انواع میکروسکوپ ها است که به جای تلاش برای ایجاد تصاویر از سطوح یا اشیا، با استفاده از امواج فراصوت در جستجوی عیوب، شکاف‌ها یا خطاها در طول فرآیند تولید و پردازش هستند.

برای اطلاع از مقاله سیاه چاله ها هر آنچه که باید بدانیم روی لینک کلیک کنید.
 

میکروسکوپ هم‌کانونی یا (Confocal)
میکروسکوپ کانفوکال یکی از انواع میکروسکوپ است که از لیزر برای اسکن سطوح استفاده می‌کند. لیزر نیازی به آینه‌های اسکن ندارد و به تولید داده‌های لازم برای تشکیل تصاویر روی صفحه نمایش می‌پردازد.

میکروسکوپ ساده
میکروسکوپ ساده، اولین میکروسکوپ که در قرن هفدهم توسط دانشمندی به نام آنتونی ون لیوونهوک (Antony van leewenhoek) اختراع شد. او با ترکیب عدسی محدب با یک مکانیزم نگه‌دارنده برای نمونه‌ها این میکروسکوپ اولیه را ساخت. این دستگاه در حال حاضر به‌ ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سخن پایانی

موارد بالا تنها چند نمونه از انواع مختلف میکروسکوپ‌ های موجود هستند. هر نوع میکروسکوپ مزایا و کاربردهای منحصربه‌فرد خود را دارد که نیازهای خاص رشته‌ها و صنایع مختلف را برآورده می‌کند. استفاده از میکروسکوپ ها درک وقایع علمی را بسیار آسان‌تر از پیش کرده است. برای خرید میکروسکوپ می توانید به سایت آسمان شب مراجعه کنید تا خریدی مطمئن و ایمن را تجربه کنید. در ضمن شما می توانید برای خرید میکروسکوپ از مطالب سایت برای تحقیقات خود در جهت خرید تلسکوپ و میکروسکوپ نیز استفاده کنید.

برای دانلود مقاله معرفی انواع میکروسکوپ‌ روی لینک کلیک کنید.
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و معرفی انواع میکروسکوپ‌

اگر در خانه میکروسکوپ دارید اما ایده‌هایتان به پایان رسیده‌اند و دیگر نمی‌دانید چه چیزهایی را با آن مشاهده کنید، در این مقاله به کمک شما می‌آییم. چون می‌خواهید پیشنهاد‌هایی را برای مشاهده با میکروسکوپ مطرح ‌کنیم که به‌طور کلی نگاهتان را به محیط اطراف تغییر می‌دهند. همچنین در ادامه به مشکلاتی می‌پردازیم که ممکن است هنگام کار با میکروسکوپ برایتان پیش بیایند و ندانید چگونه با آن‌ها برخورد کنید. پس همراه ما باشید تا ببینیم در رنگ‌ها، سبزیجات، جرم روی دندان و موارد دیگر چه چیزهایی را زیر میکروسکوپ می‌توان مشاهده کرد.

چگونه در میکروسکوپ رنگ را بکشیم؟
هدف از انجام این آزمایش، یادگیری نحوه رنگ آمیزی نمونه‌های لام مرطوب است.

مواد مورد نیاز:

لام و لامل
آب
رنگ (تنتور ید تهیه شده از داروخانه یک گزینه عالی است).
 

روش انجام کار
یک نمونه لام مرطوب تهیه کنید و یک قطره از رنگ را در یک انتهای لامل قرار دهید. این قطره رنگ باید با آب موجود در زیر لامل اتصال برقرار کرده باشد. یک دستمال کاغذی را در طرف دیگر لامل قرار دهید. دستمال آب موجود در زیر لامل را جذب خواهد کرد و در عوض منجر به کشیده شدن رنگ به درون نمونه می‌شود. این فرایند ساده بین میکروسکوپیست‌ها به «کشیدن رنگ» موسوم است. رنگ‌های دیگر را نیز در صورت نیاز به نمونه اضافه کنید.

میکروسکوپ را بیشتر بشناسید

چگونه جرم دندان را زیر میکروسکوپ مشاهده کنیم؟
می‌‌توانید توسط یک استریوسکوپ (میکروسکوپ استریوسکوپ یا لوپ یا هر میکروسکوپ زیست شناسی دیگر) به پلاک‌های دندان و مایعات لزج مربوط به دندان‌ها نگاه کنید. هیچ چیز به این اندازه شما را مجبور نمی‌‌کند اهمیت بیشتری برای مسواک زدن قائل شوید.

مشاهده سبزیجات زیر میکروسکوپ
پوسته (بشره) پیاز معمولی‌ترین و جالب‌ترین نمونه گیاهی برای مشاهده سلول‌های گیاهی است. الگوی این گیاه در زیر میکروسکوپ واقعا مجذوب‌کننده است.

مشاهده میکروب‌های میوه زیر میکروسکوپ
بعد از دیدن میوه‌ها در زیر میکروسکوپ دیگر هرگز مثل سابق به چیزی که می‌خورید نگاه نخواهید کرد. این تجربه نه تنها آن‌ها را اشتها آورتر نخواهد کرد، بلکه باعث می شود هنگام خوردن میوه دقت بیشتری به آن کنید.

لیست و قیمت تمام میکروسکوپ ها در سایت 
 

مشاهده گرده گیا‌هان زیر میکروسکوپ
گرده‌های گیا‌هان را در هر درجه بزرگنمایی که ببینید، بسیار زیبا هستند. دیدن آن‌ها از زاویه‌ای بسیار نزدیکتر حس ستایش شما را برخواهد انگیخت و شما را عاشق تهیه نمونه‌های متنوع از گل‌ها خواهد کرد.

مشاهده حشرات زیر میکروسکوپ
یک نگاه اجمالی به مو‌های روی بدن عنکبوت، مو‌های بدن شما را سیخ خواهد کرد. برای مشاهده این موها یک استریوسکوپ لازم دارید. فراموش کنید حشرات نمونه‌های واقعا جالبی برای بررسی زیر میکروسکوپ هستند.

مشاهده ساختار پارچه زیر میکروسکوپ
مشاهده ساختار منظم و مرتب پارچه نیز زیر میکروسکوپ یکی دیگر از کارهای جالبی است که می‌توانید انجام دهید. البته بافت انواع مختلف پارچه با یکدیگر متفاوت است و شما می‌توانید با امتحان کردن انواع مختلف پارچه متوجه این موضوع شوید.

خرید میکروسکوپ دیجیتال

شرح مشکلات مربوط به استفاده از میکروسکوپ‌ها
در ادامه به تعدادی از رایج‌ترین مشکلاتی می‌پردازیم که افراد حین کار با میکروسکوپ با آن‌ها برخورد می‌کنند.

1. عدسی‌های چشمی‌
بیشترین مشکلی که در نتیجه استفاده از عدسی‌های دو چشمی ‌‌ایجاد می‌شود، وجود گرد و غبار و دوده است که ممکن است در سطح داخلی و خارجی باشد. این گرد و غبار‌ها سایه‌هایی ایجاد کرده و در بررسی نمونه‌ها دخالت می‌کنند، به‌خصوص زمانی که از عدسی‌های با قدرت بزرگنمایی بالا (۴۰) و (۱۰۰) استفاده می‌‌کنید.

اگر این گرد و غبار خارجی (بیرونی) باشد، تمیز کردن سطح عدسی‌ها مشکل را حل می‌کند. اما اگر این آلودگی داخلی و درونی باشد لازم است عدسی را جدا کرده، سطح داخلی را تمیز کرده و پس از آن دوباره متصل کنید تا بازبینی نهایی را روی آن انجام دهید.

ممکن است در عدسی‌ها خراشیدگی را نیز ببینید، به‌خصوص اگر از آن‌ها به مدت طولانی استفاده کنید. علت آن قصور فرد در خصوص استفاده از مواد مناسب و زمان کافی در فرایند پاکسازی است. خراشیدگی فضای تار مانندی مثل سایه در زمینه دید عدسی ایجاد می‌کند که متاسفانه با این نوع از آسیب‎دیدگی باید عدسی را عوض کرد.

بعضی اوقات نیز ساختمان اصلی عدسی فرو رفته می‌شود که برای تعمیر باید عدسی جدا داده شود. در این صورت حلال مناسب برای آن به کار ببرید، ساختمان اصلی آن را تمیز کرده و عدسی را دوباره وصل کنید.

اگر عدسی‌های چشمی ‌‌در قسمت eyepiece شکستگی را در اثر ایجاد یک پیشامد غیر عادی نشان دهند، (در اثر افتادن یا استفاده نامناسب) قسمت عدسی میکروسکوپ را باید عوض کنید.

2. سری دو چشمی یا‌ Binocular head
چگونگی و حالت سری دو چشمی ‌‌تاثیر مستقیم بر کیفیت تصویر ایجاد شده توسط میکروسکوپ دارد. مهم‌ترین اجزای تشکیل دهنده این قسمت منشور و آینه است. دوده و گرد و خاک چسبیده به قسمت‌های نوری این جزء بر کیفیت تصویر تأثیر می‌‌گذارند.

این لوازم حتی می‌توانند به علت انجام کار‌های عادی آزمایشگاه مانند تغییر عدسی نصب لوازم فرعی مانند دوربین و موارد دیگر کثیف شوند. همچنین ممکن است زمانی که از میکروسکوپ استفاده نمی‌کنید، این قسمت در اثر فراموشی قرار دادن یک حفاظت‌کننده آسیب ببیند.

3. منشور‌ها
نوع نگهداری و تعمیر این قسمت بسیار پیچیده است و ممکن است آن را فقط آزمایشگاه‌ها یا شرکت‌های خاصی که خدمات تعمیر و نگهداری را ارائه می‌دهند، انجام دهند. برداشتن منشور‌ها بدون آموزش و ابزار‌های مناسب  اثر شدیدی بر کیفیت تصویر می‌گذارد و حتی ممکن است اجزای تشکیل‌دهنده میکروسکوپ را بشکند.

برای خرید میکروسکوپ بر روی لینک خرید میکروسکوپ در سایت موسسه طبیعت آسمان شهر کلیک کنید و تمام میکیروسکوپ دیدن بفرمائید.

برای دریافت پی دی اف مقاله چگونه در میکروسکوپ رنگ را بکشید؟ کلیک کنید
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و چگونه در میکروسکوپ رنگ را بکشید؟

اگر کمی علاقه‌مند به حوزه زیست شناسی باشید، حتما می‌دانید خون انسان از چه گلبول‌هایی تشکیل شده است و نقش هر کدام در بدن چیست. اما آیا می‌دانید آن‌ها چه شکلی هستند؟ حتی فکر به اینکه بتوانید گلبول‌های قرمز یا سفید خون خودتان را ببینید جالب است، چه برسد به اینکه واقعا این کار را در خانه انجام دهید.

در این مقاله آزمایش‌‌‌‌‌‌های ساده اما بسیار جالبی با ‌‌‌‌‌میکروسکوپ انجام داده‌ایم که ‌‌‌‌می‌توانند دید شما را به محیط پیرامونتان تغییر دهند. مانند مشاهده خون خود و خون غورباقه و دیدن اجزای تشکیل‌دهنده آن‌ها. پس تا انتها همراهمان بمانید.

مشاهده خون انسان زیر میکروسکوپ
اگر دوست دارید گلبول‌‌‌های قرمز خون را ببینید، باید یاد بگیرید که چگونه یک گسترش خون تهیه کنید. همه چیز این کار ساده است، به غیر از سوراخ کردن انگشتتان که حواستان باشد درست انجام دهید.

موارد مورد نیاز:

لام و لامل
سوزن
کبریت و فندک
ابتدا سوزن را با شعله استریل کنید، صبر کنید تا سوزن خنک شود. سپس انگشتتان را سوراخ کنید. یک قطره خون را در یک انتهای لام قرار دهید. حالا همزمان که لامل را به سمت قطره خون کج ‌‌می‌کنید، آن را به ‌آرا‌‌‌‌می‌ به سمت قطره خون حرکت دهید تا زمانی که به خون بچسبد.

میکروسکوپ را بیشتر بشناسید
 

بدون تغییر دادن زاویه لامل آن را به سمت دیگر لام بکشید. حالا خون در طول لام کشیده ‌‌می‌شود. نیازی به اضافه کردن آب و گذاشتن لامل روی نمونه ندارید. برای چشم غیر مسلح خون انسان مثل یک مایع قرمز رنگ است اما در زیر ‌‌‌‌‌میکروسکوپ ‌‌‌‌می‌توانیم ببینیم که از چهار قسمت مجزای زیر تشکیل شده است:

پلاسما
گلبول‌‌‌‌‌‌های قرمز
گلبول‌‌‌‌‌‌های سفید
پلاکت‌‌‌‌‌‌ها
پلاسما بخش مایع خون است و واقعا بی‌رنگ است. گلبول‌‌‌های قرمز به خون رنگ سرخی ‌‌‌‌می‌دهند. گلبول‌‌‌‌‌‌های سفید در دریایی از گلبول‌‌‌های قرمز شناورند و در مقابله با عفونت‌‌‌‌‌‌ها کمک ‌‌می‌کنند. پلاکت‌‌‌‌‌‌ها از تکه تکه شدن گلبول‌‌‌‌‌‌های قرمز به‌وجود ‌‌‌‌می‌آیند و در انعقاد خون نقش دارند.

مواد مورد نیاز:

میکروسکوپ نوری مرکب
سوزن
بسته کبریت
چسب زخم
لام و لامل
 

طرز کار
ابتدا سوزن را به‌وسیله شعله استریل کنید. سپس سر انگشت کوچک خود را به‌نر‌‌‌‌می ‌و به‌سرعت بمالید و انگشت خود را سوراخ کنید. بعد از آن یک قطره خون روی لام بگذارید و یک لامل روی آن قرار دهید. لام را روی صفحه ‌‌‌‌‌میکروسکوپ قرار دهید و با بزرگنمایی پایین (100) روی آن فوکوس کنید. نور را تنظیم کنید و سپس بزرگنمایی را افزایش دهید (400).

شما باید صد‌‌‌ها گلبول قرمز کوچک را ببینید. میلیاردها از آن‌‌‌ها در جریان خون ما در حال گردش‌ هستند. گلبول‌‌‌های قرمز خون هسته ندارند، یعنی نمی‌توانند تقسیم شوند.

لیست و قیمت تمام میکروسکوپ ها در سایت 
 

گلبول‌‌‌های قرمز به‌طور پیوسته توسط مغز استخوان و طحال تولید ‌‌‌‌می‌شوند. شما همچنین باید بتوانید چند گلبول سفید نیز پیدا کنید. آن‌‌‌ها اندکی از گلبول‌‌‌های سفید بزرگ‌ترند و هسته دارند. گلبول‌‌‌های سفید شبیه به یک آمیب هستند و ‌‌می‌توانند بدن خود را به هر شکلی که ‌‌می‌خواهند در بیاورند.

گلبول‌‌‌های سفید با نابود کردن ذرات بیگانه با عفونت‌‌‌ها مبارزه ‌‌می‌کنند. پلاکت‌‌‌ها تکه‌‌‌‌‌‌هایی از گلبول‌‌‌‌‌‌های قرمز بوده و بسیار کوچک هستند.

مشاهده خون قورباغه زیر میکروسکوپ
خون قورباغه کمی شبیه به خون انسان است، اما تفاوت‌‌‌هایی نیز دارد. در این آزمایش به مشاهده خون قورباغه و بررسی تفاوت آن با خون ما خواهیم پرداخت.

مواد مورد نیاز:

‌‌‌‌‌میکروسکوپ نوری مرکب
اسلاید‌‌‌های آماده خون قورباغه
روش انجام کار به این شکل است که ابتدا با بزرگنمایی ۱۰۰ روی اسلاید فوکوس کرده و نور را تنظیم کنید. سپس بزرگنمایی را افزایش دهید (400). خون را ببینید و چهار جزء آن یعنی پلاسما، گلبول‌‌‌های قرمز خون، گلبول‌‌‌های سفید و پلاکت‌‌‌ها را مشاهده کنید.

خرید میکروسکوپ دیجیتال

گلبول‌‌‌های قرمز قورباغه اندکی با گلبول‌‌‌های قرمز ما تفاوت دارند. آن‌‌‌ها هسته دارند و بر خلاف سلول‌‌‌های ما تقسیم ‌‌‌‌می‌شوند. گلبول‌‌‌های سفید قوباغه بسیار شبیه به گلبول‌‌‌های سفید خون ما هستند و همان عملکرد را دارند.

سعی کنید پلاکت‌‌‌ها را ببینید. اما توانستید چیزی پیدا کنید؟ نگران نباشید، چون اصلا چنین چیزی وجود ندارد. قورباغه‌‌‌‌‌‌ها بر خلاف ما پلاکت تولید نمی‌کنند.

چگونه برای یک نمونه لام مرطوب تهیه کنیم؟
بعضی از نمونه‌‌‌‌‌‌ها را ‌‌می‌توان مستقیما زیر ‌‌‌‌‌میکروسکوپ قرار داد و مشاهده کرد. گرچه بیشتر نمونه‌‌‌‌‌‌ها هنگا‌‌‌‌می که درون یک قطره آب روی لام ‌‌‌‌‌میکروسکوپی قرار ‌‌‌‌می‌گیرند بهتر دیده ‌‌می‌شوند.

این کار به تکنیک لام مرطوب معروف است. آب به نگهداری نمونه کمک ‌‌‌‌می‌کند و با پر کردن فضا‌‌‌های بین لام و لامل به پرتو‌‌‌های نور اجازه ‌‌می‌دهد که به آسانی از میان لام نمونه و لامل عبور کند.

مواد مورد نیاز:

لام و لامل
آب و قطره چکان
انبرک
نمونه (مقداری الیاف نخی)
خلال دندان دستمال کاغذی
قیچی
مداد پاکن، کاغذ
 

نحوه تهیه لام مرطوب
یک قطره آب را در مرکز لام تمیز قرار دهید. با استفاده از انبرک نمونه را در وسط آب قرار دهید. همزمان که لامل را به‌صورت عمودی نگه داشتید لبه آن را کنار قطره آب قرار دهید. به ‌آرا‌‌‌‌می ‌لبه دیگر لامل را پایین آورید و روی قطره بگذارید. هدف این کار به حداقل رساندن یا از بین بردن حباب‌‌‌های هوا در زیر لامل است.

استفاده از یک خلال دندان به شما در پایین آوردن انتهای دیگر لامل کمک می‌کند. با قرار دادن یک دستمال کاغذی جاذب در کنار لامل و کشیدن مقداری از آب زیر لامل آن را فشرده‌تر کنید. آب باید فضا‌‌‌های بین لام و لامل را پر کرده باشد. اگر مقدار آب خیلی زیاد باشد، باعث حرکت لامل به اطراف ‌‌می‌شود.

مقدار اضافی آب را قرار دادن یک گوشه دستمال کاغذی در لبه لامل جمع کنید. اگر مقدار آب خیلی کم است و بعضی فضا‌‌‌ها هنوز خشک هستند، با قرار دادن قطره آب درست در لبه لامل آب بیشتری اضافه کنید. با کمی تمرین مقدار کافی آب مورد نیاز را خواهید فهمید. حالا شما آماده‌اید تا لام مرطوب را با لام خشک مقایسه کنید.

دو تکه کوچک از مو‌‌‌های خود را ببرید، یکی را روی لام بگذارید و یک لامل روی آن قرار دهید. تکه دیگر مو را روی لام دیگر قرار دهید و یک لام مرطوب درست کنید. به هر دو اسلاید نگاه کنید و از هر دو آن‌‌‌ها تصویری رسم کنید. آیا یکی از دیگری بهتر دیده ‌‌می‌شود؟ این تمرین را با نمونه‌‌‌‌‌‌های دیگر انجام دهید. برای خرید میکروسکوپ بر روی لینک خرید میکروسکوپ در سایت موسسه طبیعت آسمان شهر کلیک کنید و تمام میکیروسکوپ دیدن بفرمائید.

برای دریافت پی دی اف مقاله خون انسان زیر میکروسکوپ  کلیک کنید
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و خون انسان زیر میکروسکوپ

خورشیدگرفتگی زمانی اتفاق می‌افتد که ماه بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و سایه آن روی زمین می‌افتد. خورشید گرفتگی فقط در مرحله ماه جدید رخ می‌دهد که معمولا سالی دوبار است، یعنی زمانی که ماه و خورشید و زمین همراستا می‌شوند.

با این‌ حال، خورشیدگرفتگی هر بار که یک فاز ماه جدید رخ می‌دهد اتفاق نمی‌افتد، زیرا مدار ماه حدود ۵ درجه نسبت به مدار زمین به دور خورشید کج است. به‌ همین دلیل، سایه ماه معمولا از بالا یا پایین زمین عبور می‌کند. خورشید گرفتگی بعدی در هشتم آپریل ۲۰۲۴ اتفاق می‌افتد و از مکزیک، ۱۴ ایالت ایالات متحده و جنوب شرقی کانادا قابل‌ مشاهده خواهد بود.

تماشای خورشیدگرفتگی دانشمندان و حتی افراد معمولی را به وجد می‌آورد. برای دیدن کسوف، فقط باید در زمان مناسب در مکان مناسب باشید. تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید تا با این پدیده جذاب بیشتر آشنا شوید.

انواع خورشیدگرفتگی
خورشید گرفتگی را می‌توان بسته به محل قرار گرفتن خورشید، ماه و زمین در زمان وقوع، در چهار دسته زیر قرار داد:

خورشیدگرفتگی کامل: خورشید کاملا توسط ماه پوشیده می‌شود.
خورشیدگرفتگی جزئی: ماه به‌طور کامل خورشید را مسدود نمی‌کند، بنابراین تنها بخشی از خورشید پنهان می‌شود.
خورشیدگرفتگی حلقوی: ماه در مرکز خورشید قرار می‌گیرد ولی تمام سطح آن را نمی‌پوشاند. در این حالت، انگار ماه درون حلقه‌ای از آتش قرار دارد.
خورشید گرفتگی ترکیبی: نادرترین خورشیدگرفتگی که ترکیبی از کسوف کامل و حلقوی است و زمانی رخ می‌دهد که سایه ماه روی زمین حرکت می‌کند. این کسوف معمولا به‌ عنوان یک نوع خورشید گرفتگی شروع می‌شود و سپس به نوع دیگر تغییر می‌کند.
 

خورشید گرفتگی چگونه و چرا رخ می‌دهد؟
خورشید گرفتگی در نتیجه عبور ماه از بین خورشید و زمین و افتادن سایه ماه روی زمین رخ می‌هد. وقتی ماه از دایره البروج، صفحه مداری زمین، عبور می‌کند به‌ عنوان گره قمری شناخته می‌شود. فاصله‌ای که ماه جدید به یک گره نزدیک می‌شود، نوع خورشیدگرفتگی را تعیین می‌کند. فاصله ماه از زمین و فاصله زمین و خورشید نیز روی نوع کسوف تاثیرگذار است.

خورشیدگرفتگی کامل زمانی اتفاق می‌افتد که ماه از بین خورشید و زمین عبور می‌کند و خورشید را کاملا می‌پوشاند. این نوع خورشیدگرفتگی به این دلیل امکان‌پذیر است که قطر خورشید حدود ۴۰۰ برابر ماه بوده و تقریبا ۴۰۰ برابر آن دورتر است.

خورشید گرفتگی حلقوی زمانی رخ می‌دهد که ماه در دورترین فاصله خود از زمین از بین خورشید و زمین عبور می‌کند. در این فاصله، ماه کوچکتر از خورشید به‌نظر می‌رسد و نمی‌تواند تمام سطح آن را بپوشاند.

خورشید گرفتگی جزئی زمانی اتفاق می‌افتد که ماه از بین خورشید و زمین می‌گذرد ولی هر سه کاملا در یک راستا نیستند. در نتیجه، فقط نیم‌ سایه رخ می‌دهد و بخشی از خورشید پوشیده می‌شود.

خورشیدگرفتگی ترکیبی نادر است و زمانی رخ می‌دهد که فاصله ماه از زمین نزدیک به مرزهای آن باشد. در بیشتر موارد، خورشید گرفتگی ترکیبی از یک کسوف حلقوی شروع شده و سپس کلی می‌شود. این نوع کسوف به هیبریدی یا مرکب نیز معروف است. در بیشتر موارد، خورشید گرفتگی ترکیبی از یک کسوف حلقوی شروع شده و سپس کامل می‌شود.

هنگام خورشیدگرفتگی چه می‌بینیم؟
نوع کسوف بر آ‌ن‌ چه اتفاق می‌افتد و ناظران می‌توانند آن را ببینند، اثر می‌گذارد. طبق گزارش وب‌سایت آموزشی SpaceEdge Academy، ۲۸ درصد از خورشید‌ گرفتگی‌ها کلی، ۳۵درصد جزئی، ۳۲درصد حلقوی و تنها ۵درصد ترکیبی هستند.

در طول خورشید گرفتگی کامل، دما پایین می‌رود، هوا گرگ و میش می‌شود و با تجهیزات ایمنی مناسب ممکن است بتوانید جو بیرونی خورشید را که به‌ عنوان تاج شناخته می‌شود، ببینید. تماشای این کسوف بسیار هیجان‌ انگیز است، زیرا تاج معمولا توسط ظاهر درخشان خورشید پنهان می‌شود.

در طی خورشیدگرفتگی حلقوی، ماه به‌طور کامل خورشید را پنهان نمی‌کند. در عوض به شکل دیسک تاریکی ظاهر می‌شود که یک صفحه درخشان بزرگ‌تر را پنهان می‌کند و حلقه‌ای از نور دور آن دیده می‌شود. این نوع کسوف به حلقه آتش نیز معروف است.

در خورشید گرفتگی جزئی به نظر می‌رسد که انگار ماه در حال گاز گرفتن خورشید است. از آن‌ جایی‌ که خورشید، زمین و ماه کاملا در یک راستا قرار ندارند، تنها بخشی از خورشید توسط ماه پوشیده می‌شود. وقتی کسوف کامل یا حلقوی رخ می‌دهد، کسانی که خارج از ناحیه پوشانده‌شده توسط سایه ماه هستند، شاهد خورشید گرفتگی جزئی خواهند بود.

در طی خورشیدگرفتگی ترکیبی، بسته به جایی که هستید، ممکن است خورشیدگرفتگی حلقوی یا کامل را ببینید.

تفاوت بین خورشید گرفتگی و ماه‌گرفتگی چیست؟
در طول کسوف، ماه نو بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و نور خورشید تا حدی یا به‌ طور کامل مسدود می‌شود. در طول ماه‌گرفتگی، زمین بین خورشید و ماه کامل قرار دارد، بنابراین سایه آن روی ماه می‌افتد. تنها نوری که به سطح ماه می‌رسد، ابتدا از طریق جو زمین فیلتر می‌شود. در این حالت، انگار هزاران غروب خورشید به‌ طور همزمان به سطح ماه تابیده می‌شوند و رنگ آن را مسی نارنجی می‌کنند.

تفاوت بین خورشید گرفتگی مرکزی و جزئی چیست؟
وقتی که ماه از خورشید عبور می‌کند، سایه‌ای مخروطی‌شکل از پشت ماه را دنبال می‌کند. وقتی که نوک این سایه مخروطی به زمین نمی‌خورد، خورشید گرفتگی جزئی رخ می‌دهد. در مقابل، وقتی که نوک این سایه به زمین می‌رسد، یک سایه تاریک باریک ایجاد می‌شود که از آن می‌توان خورشیدگرفتگی کامل را مشاهده کرد.

برای اطلاع از مقاله سیاه چاله ها هر آنچه که باید بدانیم روی لینک کلیک کنید.
 

آیا خورشیدگرفتگی خطرناک است؟
خورشید گرفتگی در صورتی خطرناک است که بدون تجهیزات ضروری به آن نگاه کنید. هرگز بدون محافظ چشم مناسب به خورشید نگاه نکنید. این کار حتی اگر خورشید تا حدی پوشیده شده باشد نیز خطرناک است. زیرا اشعه‌های مضر ماوراء بنفش (UV) و مادون قرمز (IR) به شبکیه چشم آسیب می‌زنند و ممکن است حتی باعث کوری شوند.

هرگز از عینک آفتابی معمولی نیز برای تماشای خورشیدگرفتگی استفاده نکنید. تنها راه مطمئن برای تماشای پدیده کسوف استفاده از فیلترهای خورشیدی با طراحی خاص، عینک‌های مخصوص و تلسکوپ‌ها و دوربین‌های دوچشمی است.

یک روش امن برای مشاهده خورشیدگرفتگی، ساخت یک دوربین سوراخ سوزنی است. در این دوربین، یک سوراخ یا شکاف کوچک برای ایجاد تصویر خورشید روی صفحه‌ای که حدود ۳ فوت (یا حدود ۱ متر) پشت سوراخ قرار دارد، استفاده می‌شود.

از دوربین دوچشمی یا تلسکوپ نصب‌شده روی سه‌پایه نیز می‌توان برای نمایش تصویر بزرگنمایی‌شده خورشید روی یک صفحه سفید استفاده کرد. هرچه از صفحه دورتر باشید، می‌توانید تصویر را بزرگ‌تر فوکوس کنید.

نتیجه

همانطور که بیان شد برای تماشای بهتر خورشید گرفتگی باید از تجهیزات مناسب استفاده شود تا هم به سلامت چشم های بیننده آسیب وارد نشود و هم تصویر بهتری را بتواند ببیند. برای بهتر دیدن خورشید گرفتگی خرید تلسکوپ یا دوربین دوچشمی به شخص بیننده کمک می کند تا تصاویر بهتری را ثبت کند. سایت آسمان شب بستری مناسب و ایمن برای خرید تلسکوپ محسوب می شود.

برای دانلود مقاله خورشیدگرفتگی چیست؟ روی لینک کلیک کنید.
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و خورشیدگرفتگی چیست؟

چگونه میکروارگانیسم‌های آب برکه را زیر میکروسکوپ ببینیم؟

مقداری آب برکه یا آب لوله کشی را در لیوان بریزید و به آن نگاه کنید. آیا به نظرتان در این آب ظاهرا تمیزی که می‌بینید، ممکن است موجود زنده‌ای زندگی کند؟ در کمال تعجب، جواب این سوال مثبت است. به‌ویژه در آب برکه یا دریا، صدها گونه موجودات میکروارگانیسم و میکروسکوپی زندگی می‌کنند که از دیدن آن‌ها بسیار متعجب خواهید شد. 

در این مقاله به تعدادی آزمایش هیجان انگیز می‌‌‌‌پردازیم که می‌‌‌‌توانید در خانه به‌سادگی انجام دهید، مانند مشاهده میکروارگانیستم‌های برکه و حرکت آهسته آن‌ها. پس تا انتها همراه ما باشید تا با آزمایش‌های جالب از آب برکه، شکل موجودات میکروسکوپی درون آن‌ها را ببینید و شگفت زده شوید. 

موجودات برکه را جمع آوری کنید
از دریاچه و مخزن آب و استخر گرفته تا نهر‌ها و گودال‌های آب گل‌آلود، فرو بردن یک پارچ درون آب مقدار زیادی نمونه را برای مطالعه در اختیار شما قرار خواهد داد. اما نتایج ممکن است ناامید کننده باشند، زیرا آنچه جمع آوری کرده‌اید به قدر کافی تغلیظ نگردیده است. به یاد داشته باشید که شما تنها یک قطره آب روی لام می‌‌گذارید و مشاهده می‌‌‌‌کنید.

در حالت ایده‌آل شما به یک توری مخصوص احتیاج دارید. این نوع تور‌ها را که شرکت‌های تجهیزات علمی تولید می‌کنند، معمولا گران هستند. اما شما می‌‌توانید به‌صورت کاملا ارزان یکی از آن‌ها را بسازید.

مواد مورد نیاز:

میکروسکوپ نوری مرکب
تور آکواریوم
جوراب نایلونی قدیم
پارچ پلاستیکی
 

روش انجام کار
یک توری ساده آکواریوم از فروشگاه حیوانات خانگی تهیه کنید؛ هر چه ارزان‌تر بهتر. توری را ببرید و فقط قاب آن را نگه دارید. یک جوراب نایلونی یا ابریشمی ‌‌‌‌کهنه پیدا کنید و آن را طوری ببرید که شبیه یک لوله شود. یک انتهای آن را به قاب توری آکواریوم وصل کرده و به انتهای دیگر آن یک لیوان یا ظرف پلاستیکی شفاف (با قطر تقریبا ۴ تا ۶ سانتی‌متر) متصل کنید.

هنگام استفاده از تور نمونه آن را به مدت حداقل یک دقیقه درون آب به این طرف و آن طرف حرکت دهید. این حرکت تضمین می‌کند که بیشترین مقدار موجودات در انتهای توری به دام خواهد افتاد.

میکروسکوپ را بیشتر بشناسید

هنگامی که از تمرین جمع آوری نمونه به خانه برمی‌‌گردید، از این وسوسه که سریعا یک قطره نمونه را روی لام قرار دهید و آن را ببینید، جلوگیری کنید. انجام این کار شما را ناامید می‌‌کند، زیرا نمونه‌های شما زنده‌اند و به‌سرعت در حال حرکت‌اند و دیدن آن‌ها با جزئیات بسیار مشکل خواهد بود.

پس ابتدا اجازه بدهید نمونه شما چند ساعت ثابت بماند، به این ترتیب محتویات آن پایدار و آرام می‌شوند و در ته ظرف نشست می‌‌‌‌کنند. بعد از گذشت این زمان شما باید بتوانید رسوب مواد را در ته ظرف ببینید.

این رسوبات جایی است که موجودات میکروسکوپی در آنجا حضور دارند. اما ممکن است موادی مانند شن و ماسه و گل و لای و مواد دیگر را نیز در بر بگیرند که به علت گرفتن فضای زیاد بین لام و لامل روی مشاهده شما تاثر بگذارند. البته راهی برای جدا کردن این مواد وجود دارد که در بخش بعد توضیح می‌دهیم.

چگونه موجودات زنده آب برکه را زیر میکروسکوپ مشاهده کنیم؟
مقداری از نمونه را به درون قطره چکان بکشید و اجازه دهید تا به مدت چند دقیقه به حالت عمودی بماند. این کار سبب می‌‌شود که مواد سنگین‌تر در یک انتهای قطره چکان نزدیک نوک آن رسوب کند. یک قطره از آن را روی یک پلیت سفید یا پتری دیش بگذارید و این کار را تا زمانی که محتویات قطره چکان خالی شود، ادامه دهید.

قطرات را به‌صورت مجزا از یکدیگر و با ترتیب از یک طرف روی پتری دیش قرار دهید. هر قطره نسبت به قطره پیش از خود مقدار گل و لای کمتری خواهد داشت. این کار همچنین به شما در جداسازی بعضی موجودات بزرگ‌تر مانند کک آبی و دافنی کمک می‌کند.

لیست و قیمت تمام میکروسکوپ ها در سایت 
 

قطره‌ای را انتخاب کنید که موجودات آن با چشم قابل دیدن هستند. قطره مورد نظر را با قطره چکان بردارید و روی یک اسلاید تمیز قرار دهید. یک لامل را روی نمونه بگذارد. به این طریق که یک طرف لامل را روی لام قرار دهید و انتهای دیگر را به آرامی ‌‌‌‌پایین بیاورید.

زیر لامل در صورت وجود را با یک تکه دستمال کاغذی جمع آوری کنید. هر چقدر فاصله بین لام و لامل کمتر باشد، سبب تحرک کمتر موجودات و بهتر دیده شدن آن‌ها خواهد شد.

تحرک و جابه‌جا کردن در حین آماده سازی نمونه‌ها ممکن است سبب پنهان شدن بعضی از موجودات شود. اگر اجازه دهید اسلاید مدتی ثابت بماند، آن‌ها نهایتا از حرکت باز خواهند ایستاد و خود را نشان خواهند داد.

در نهایت شاید شما بخواهید جانوران بزرگ‌تر مانند یک آبی یا دافنی را ببینید. به وسیله یک خلال دندان سه تکه کوچک وازلین را در مرکز اسلاید قرار دهید. در مرکز آن‌ها فضای کافی برای قرار دادن قطره حاوی موجودات ذره بینی نگه دارید. ارتفاع تکه‌های وازلین باید به مقداری باشد که لامل را یک میلی‌متر یا چیزی در همین حدود بالاتر از سطح لام نگه دارد.

حالا یکی از قطره‌های حاوی موجودات میکروسکوپی را بردارید و در وسط تکه‌های وازلین بگذارید. به آرامی‌‌‌‌ لامل را پایین آورده و روی وازلین قرار دهید، به‌طوری که قبل از تماس با قطره آب با تکه‌های وازلین تماس پیدا کند.

خرید میکروسکوپ دیجیتال
 

با خلال دندان یک انتهای لامل را طوری پایین بیاورید که قطره آب پاره نشود. لامل را ثابت نگه دارید و به آ]ستگی ‌‌‌‌اندکی فشار دهید. شاید چند بار تلاش کردن لازم باشد تا دقیقا بفهمید چه مقدار فشار کافی است تا آسیبی به موجودات نرسد. اگر لازم بود از یک انتهای لامل آب بیشتری وارد کنید. برای خرید میکروسکوپ بر روی لینک خرید میکروسکوپ در سایت موسسه طبیعت آسمان شهر کلیک کنید و تمام میکیروسکوپ دیدن بفرمائید.

برای دریافت پی دی اف مقاله چگونه میکروارگانیسم‌های آب برکه را زیر میکروسکوپ ببینیم؟ کلیک کنید
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و چگونه میکروارگانیسم‌های آب برکه را زیر میکروسکوپ ببینیم

میکروسکوپ‌ها چه پیشرفت‌هایی کرده‌اند؟

تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که میکروسکوپ‌های اولیه چه شکلی بودند، چگونه کار می‌کردند و از چه اجزایی تشکیل شده بودند؟ مسلما میکروسکوپ نیز مانند هر وسیله دیگری که زمان بسیاری از ساخت آن می‌گذرد، تغییرات و پیشرفت‌های زیادی کرده است تا تبدیل به چیزی شود که امروزه در دست ما است. در این مقاله همراه ما باشید تا نگاهی به مهم‌ترین تغییرات ایجاد شده در آن در طول تاریخ بپردازیم و نحوه عملکرد کلی این ابزار و سپس میکروسکوپ‌های نوری را توضیح دهیم.

چه پیشرفت‌هایی در میکروسکوپ ایجاد شده است؟
یکی از اولین ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ‌های مهمی ﮐﻪ در ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ به‌دست آمد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آن را روی پایه‌ای ﻧﺼﺐ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺻﻔﺤﻪ زﯾﺮ آن را ﺑﺎ ﺷﯽ ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ. ﻣﺰﯾﺖ اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه در آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺻﻔﺤﻪ دﯾﺪ را ﺑﻪ‌ﻃﻮر ﻣﺪاوم در ﺣﺎﻟﺖ اﻓﻘﯽ دید.

در سال 1935 فریتز زرینگ میکروسکوپی ساخت که می‌توانست نمونه تاریک و نامشخص شی مورد آزمایش را با آن مشاهده کند. آخرین پیشرفت میکروسکوپ مربوط به تهیه دستگاه تنویر و جعبه میکروسکوپ است که ‌‌می‌توان آن را کنترل کرد، محفوظ داشت و از آن به‌خوبی استفاده کرد.

پس از آن تا میانه‌‌‌های قرن 19 چندین پیشرفت عمده در بهبود کارآیی میکروسکوپ‌ها انجام شد. چندین کشور اروپایی شروع به ساخت تجهیزات نوری با کیفیت کردند اما هیچ کدام از آن‌ها بهتر از میکروسکوپ شگفت‌انگیز ساخت یک آمریکایی به نام چارلز - اسپنسر و صنعتی که بنیان گذاشت، نبودند.

ابزارهای امروزی تنها تغییراتی جزئی نسبت به همین میکروسکوپ‌های اولیه کرده‌اند که ‌‌می‌توانند بزرگنمایی تا 1258 برابر با نور عادی و 5000 برابر با نور آبی داشته باشند.

میکروسکوپ‌‌‌ها چگونه کار می‌کنند؟
عدسی محدب از جسمی که بین کانون (f) و مرکز (f2) آن قرار گرفته است، تصویری بزرگتر حقیقی و معکوس ایجاد می‌کند. اگر این تصویر حقیقی را به کمک عدسی محدب دیگری که در فاصله معینی از عدسی اول قرار گرفته است (تصویر حقیقی در فاصله کانونی عدسی) بزرگ کنیم، شدت بزرگنمایی چندین برابر بیشتر می‌شود و ما یک میکروسکوپ ساخته‌ایم. در این صورت، عدسی دوم تصویر بزرگتر و مجازی را ایجاد خواهد کرد.

هر میکروسکوپ از دو بخش مکانیکی و نوری ساخته شده است. بخش مکانیکی ابزاری برای دگرگونی جایگاه نمونه است و شامل صفحه قرار دادن نمونه، حرکت دهنده‌‌‌ها در سه جهت و همچنین پایه دسته و گیره‌‌‌ها می‌شود. اما بخش نوری شامل منبع تامین روشنایی کندانسور متمرکز ننده نور عدسی‌‌‌های شیئی و عدسی‌‌‌های چشمی است.

لیست و قیمت تمام میکروسکوپ ها در سایت 
 

از یک میکروسکوپ نوری حتی با یک عدسی عادی و با نوردهی عالی نمی‌توان برای اشیایی کوچک‌تر از نصف طول موج نور استفاده‌شده استفاده کرد. نور سفید به‌طور متوسط طول موجی برابر با 0.55 میکرومتر دارد که نصف آن برابر با 0.175 میکرومتر می‌شود.

در اواﺧﺮ دﻫﻪ 1980 تعداد کمی از پزشکان و پروفسورهای دانشگاه ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ داﺷﺘﻨﺪ، اما اﻣﺮوزه میکروسکوپ‌ها اﺑﺰار ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻤﯽ در دﺑﯿﺮﺳﺘﺎنﻫﺎ، داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ، ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎنﻫﺎ و آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎهﻫﺎی ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻣﺤﺴﻮب می‌شوند.

اﺻﻮل ﮐﻠﯽ در ﺗﻤﺎم اﻧﻮاع ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ‌ﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻋﺒﻮر ﻧﻮر ﺑﺎ ﻃﻮل ﻣﻮج ﻫﺎی ﻣﺘﻔﺎوت از ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻋﺪﺳﯽ ﻣﺤﺪب است. به‌نحوی که ﻫﺮ ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﻣﻮج ﻧﻮر به‌‌کار رﻓﺘﻪ در ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﻣﺰﺑﻮر کوتاه‌تر ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺪرت ﺗﻔﮑﯿﮏ و ﯾﺎ ﺟﺪاﮐﻨﻨﺪﮔﯽ آن ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ.

ﺑﺎ اﺑﺪاع ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ ﮐﻪ از ﭘﺮﺗﻮﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮون ﺑﻪ ﺟﺎی ﭘﺮﺗﻮ ﻧﻮر اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﻗﺪرت ﺗﻔﮑﯿﮏ ﺑﻪ‌ﺷﺪت اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ. زﯾﺮا ﻃﻮل ﻣﻮج ﭘﺮﺗﻮﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮون ﮐﻤﺘﺮ از ﻃﻮل ﻣﻮج ﻓﻮﺗﻮن اﺳﺖ.

ﻓﻮﺗﻮن ذره ﺗﺸﮑﯿﻞ‌دﻫﻨﺪه ﻧﻮر اﺳﺖ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎ اﺑﺪاع ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ دﻧﯿﺎی ﮐﺎﻣﻼ تازه‌ای از ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﻪ روی ﻣﺎ ﺑﺎز ﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از آن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﮑﺮده ﺑﻮدﯾﻢ. اﻣﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آن ﺑﺮای ﺗﺼﻮﯾﺮﺑﺮداری از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی زﯾﺴﺘﯽ ﭼﻨﺪان ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﯿﺴﺖ.

چگونه نمونه را در میکروسکوپ الکترونی ببینیم؟
ﺑﺮای اینکه ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ نمونه‌ای را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﯿﻢ، ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ را در خلا و دور از ﻫﻮا ﻧﮕﻬﺪاری کنیم.

ﻋﻼوه‌ﺑﺮ اﯾﻦ ﭘﯿﺶ از اینکه ﺑﺘﻮان جسمی را زﯾﺮ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮد، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‌هایی آن را آﻣﺎده کنیم. از ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺮش ﺟﺴﻢ ﺑﻪ لایه‌های ﻧﺎزک ﯾﺎ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎ اﻧﻮاع فلزهای رﺳﺎﻧﺎ ﻣﺜﻞ اوراﻧﯿﻮم و ﺳﺮب.

در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻣﺎده زﯾﺴﺘﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه‌ﺷﺪه ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ دﯾﮕﺮ زﻧﺪه ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ در زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ و ﭘﺰﺷﮑﯽ ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ دارد، اﻣﺎ ﻣﻄﻠﻮب آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪون ﮐﺸﺘﻦ نمونه‌ها ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﻗﺪرت ﺗﻔﮑﯿﮏ را زﯾﺎد ﮐﻨﯿﻢ.

ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎی اﻧﺴﺎنﻫﺎ و ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺑﻪ اندازه ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺰرگ هستند و ﻣﯽﺗﻮان آن‌ها را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از میکروسکوپ‌های ﻧﻮری ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد، اما ﮐﺎرﮐﺮد ﺳﻠﻮل ﺑﻪ ﺳﻨﺘﺰ و اﻧﺘﻘﺎل پروتئین بستگی دارد ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺮ ﻫﻢ ﮐﻨﺶ دارﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ می‌شوند ﺗﺎ ﮐﺎر ویژه‌ای را اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ.

میکروسکوپ را بیشتر بشناسید
 

مثلا واکنش‌های اﯾﻤﻨﯽ ﺑﺪن ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺳﻠﻮل‌ﻫﺎ ﺑﺮای ﺗﻮﻟﯿﺪ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ‌ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد ﮐﻪ ﻣﯽ‌ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ اﺟﺴﺎم ﺧﺎرﺟﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻋﻼوه‌ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﺮگ سلول‌ها ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦﻫﺎ ﻣﺮﺑﻮط می‌ﺷﻮد و ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ﺳﻠﻮل‌ﻫﺎ ﺑﺮای ﻣﺮگ ﮐﻨﺘﺮل‌ﺷﺪه ﺑﻪ ﺳﺮﻃﺎن ﻣﻨﺠﺮ ﻣﯽﺷﻮد.

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ این‌که ﻗﺪرت ﺗﻔﮑﯿﮏ میکروسکوپ‌‌‌های نوری معمولی 200 ﻧﺎﻧﻮﻣﺘﺮ اﺳﺖ، ﻧﻤﯽﺗﻮان ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﺮﻫﻢ ﮐﻨﺶ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ را دﯾﺪ و درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦﻫﺎ اﺻﻮﻻ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺮﻫﻢ ﮐﻨﺶ دارﻧﺪ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ.

همچنین نمی‌توان متوجه شد که ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦﻫﺎ چطور ﺑﻪ ﺑﺨﺶﻫﺎی ﺧﺎﺻﯽ از ﺳﻠﻮل ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﭼﺮا وﺟﻮد آن‌ها در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺧﺎص ضروری اﺳﺖ. درک اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ‌ها در ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی ﭘﺰﺷﮑﯽ و اﺑﺪاع روشﻫﺎی درﻣﺎﻧﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﺿﺮوری اﺳﺖ.

ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﻗﺮن، ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ در ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی زﯾﺴﺘﯽ اﯾﻔﺎ می‌کنند و در سال‌های اﺧﯿﺮ ﺗﺤﻮﻻت ﺷﮕﺮﻓﯽ در ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿﺖ آن اتفاق افتاده اﺳﺖ. ﯾﮑﯽ از ﻋﻤﺪهﺗﺮﯾﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ‌ﻫﺎ در ﺳﺎﺧﺖ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ، اﺧﺘﺮاع ﻧﻮع اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ آن در دﻫﻪ 1940 ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﻣﺸﺎﻫﺪه ذرات و اﻧﺪاﻣﮏ‌ﻫﺎی درون ﺳﻠﻮﻟﯽ را ﺑﻬﺘﺮ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮد.

در ﺿﻤﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎﮐﯿﺪ کنیم ﮐﻪ اﻣﺮوزه ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ برای ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﮑﻞ و ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی زﯾﺴﺘﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮد، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮای ﺗﻌﯿﯿﻦ ارﺗﺒﺎط ﺑﯿﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎی ﺗﺸﮑﯿﻞ‌دﻫﻨﺪه ﺳﻠﻮل و فعالیت‌های ﮔﻮﻧﺎﮔﻮنش ﻧﯿﺰ ﻧﻘﺶ ﺑﻪ‌ﺳﺰاﯾﯽ اﯾﻔﺎ می‌کند.

میکروسکوپ‌ها شامل چه مواردی هستند؟
اﻧﻮاع ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ از ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ‌ﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﮐﺎرﺑﺮد و ﻫﺪﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای آن ﻃﺮاﺣﯽ شده‌اند، در دسترس هستند. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﯽﺗﻮان ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎ را ﺑﺮ اﺳﺎس اﺻﻮل ﺗﺼﻮﯾﺮی ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽدﻫﻨﺪ، داﻣﻨﻪ ﮐﺎرﺑﺮد و ﺗﻨﻮع در ﮐﺎرﺑﺮدﺷﺎن ﺑﻪ اﻧﻮاع ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی ﮐﺮد.

با وجود این ﺑﻪ‌ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎ را ﺑﻪ دو دﺳﺘﻪ ﻋﻤﺪه میکروسکوپ‌های ﻧﻮری و ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی می‌کنند. ﺗﻔﺎوت اﯾﻦ دو ﮔﺮوه ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﻔﺎوت در ﻧﻮع ﭘﺮﺗﻮﻫﺎی اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه در آن‌ها ﺑﺮای اﯾﺠﺎد ﺗﺼﻮﯾﺮ است.

در میکروسکوپ‌های ﻧﻮری ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺼﻮﯾﺮ و ﺑﺰرﮔﻨﻤﺎﯾﯽ، ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ نوع آن از اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎی نوری از ﻧﻮر ﻣﺮﺋﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻣﻮاج ﻓﺮو ﺳﺮخ و ﻓﺮاﺑﻨﻔﺶ اﺳﺘﻔﺎده می‌شود. در حالیکه در میکروسکوپ‌های اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺼﻮﯾﺮ از ﭘﺮﺗﻮﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ‌ﺷﻮد.

خرید میکروسکوپ دیجیتال
 

ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی ﻧﻮری
ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی ﻧﻮری را ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی اﭘﺘﯿﮑﺎل ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ. ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی ﻧﻮری اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﻋﺪﺳﯽﻫﺎ دارند ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﻨﻤﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎ ﯾﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. عدسیﻫﺎی ﭼﺸﻤﯽ ﺑﺰرﮔﻨﻤﺎﯾﯽ در ﺣﺪود 10 ﺗﺎ 16 ﺑﺮاﺑﺮ دارند.

ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎی ﻧﻮری نوعی از ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ﺑﺎﻓﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ و ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮژی اﻣﮑﺎن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺟﺎﻧﻮران ﮐﻮﭼﮏ، ﮔﯿﺎﻫﺎن، ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی ﻓﻠﺰات و ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎﯾﯽ مانند ﺑﺎﮐﺘﺮی‌ها را ﺑﺎ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﺴﯿﺎر، ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. شما می توانید برای خرید میکروسکوپ بر روی لینک خرید میکروسکوپ در سایت موسسه طبیعت آسمان شهر کلیک کنید و تمام میکیروسکوپ دیدن بفرمائید

برای دریافت پی دی اف مقاله میکروسکوپ‌ها چه پیشرفت‌هایی کرده‌اند؟ کلیک کنید
 

 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و پیشرفت در ساخت میکروسکوپ‌ها

میکروسکوپ یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین وسایلی است که در تاریخ بشر برای پیشرفت بیشتر علم مورد استفاده قرار گرفته است.  اما سوال اینجا است که در وهله اول فکر ساخت چنین دستگاهی چگونه و به فکر چه کسی رسید؟ آیا این میکروسکوپی که امروزه می­بینیم مشابه اولین میکروسکوپ ساخته شده است؟ در این مقاله به تاریخچه ساخت این دستگاه انقلابی و همچنین نحوه تغییر میکروسکوپ‌ها در گذر زمان می‌پردازیم. همراه ما باشید.

این ابزار کاربردی و علمی را بیشتر بشناسید
اﻧﺴﺎن از اﺑﺘﺪای ﺗﺎرﯾﺦ، روش‌های ﺑﺰرگ ﻧﺸﺎن دادن اﺷﯿﺎ را ﺑﺮای درﯾﺎﻓﺖ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ درﺑﺎره آن‌ها ﺑﺮرﺳﯽ کرد اﻣﺎ در اﯾﻦ راه ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ زﯾﺎدی ﻧﺪاﺷﺖ. ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﻀﯽ از شیشه‌های ﺑﺰرﮔﻨﻤﺎ را ﮐﺸﻒ ﮐﺮد و ﺑﻪ کمک آن‌ها ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺷﯿﺎ ﮐﻮﭼﮏ را ﺑﺰرگ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ آن‌ها ﺑﭙﺮدازد. بیش از دو ﻫﺰار ﺳﺎل ﻗﺒﻞ رومی‌ها درﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﻣﺪور می‌تواند اﺷﻌﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ را در ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ کند.

در خلال دوران رنسانس اختراعات هیجان­‌انگیز زیادی به وقوع پیوست؛ از جمله دستگاه چاپ، باروت و قطب نما و به دنبال همه این‌ها کشف آمریکا. اختراع مهم دیگر آن زمان میکروسکوپ بود؛ دستگاهی که با استفاده از یک عدسی یا ترکیبی از عدسی‌ها به انسان کمک می‌کند اشیا بسیار کوچک را ببیند. میکروسکوپ جزئیات مسحورکننده دنیاهای تودرتو را قابل روئیت کرد.

ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﺶ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﯾﻦ اﺗﻔﺎق‌ها رخ دهند، در گذشته‌های ﻣﻪ­آﻟﻮد و ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪه دور، ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﺷﻔﺎف را ﮐﻪ از وسط ﺿﺨﯿﻢ و در انتها نازک بود برداشت. او به آن نگاه کرد و فهمید اشیا از میان این کریستال بزرگتر دیده می‌شوند.

همچنین یک نفر فهمید که این کریستال‌ها می‌‌توانند اشعه‌های خورشید را روی یک تکه کاغذ یا لباس متمرکز و آتش ایجاد کنند. در نوشته‌های فلاسفه و نویسندگان رومی‌‌ قرن یکم مانند سنگا و پلینی بزرگ به این بزرگنماها و شیشه‌های آتش زنه یا شیشه‌های ذره بینی اشاره شده است.

لیست و قیمت تمام میکروسکوپ ها در سایت 
 

ظاهرا این کریستال‌ها تا زمان اختراع عینک در اواخر قرن 13 که مردم از قدرت بزرگنمایی دوربین آگاه شدند و آن را برای مطالعه گیاهان و حیوانات به کار بردند، زیاد مورد استفاده قرار نگرفتند.

این کریستال‌ها را به خاطر شباهت‌شان به دانه‌های عدس، عدسی‌ نامگذاری کردند. عدسی‌ها برای اینکه چیزها را بزرگ‌تر از آنچه که هستند نشان دهند، پرتوهای نور را می‌شکنند ولی همه رنگ‌های نور را به یک اندازه نمی‌شکنند.

میکروسکوپ یعنی چه؟
میکروسکوپ از دو واژه یونانی «میکرو» به معنی کوچک و «اسکوب» به معنی دیدن گرفته شده است؛ بنابراین میکروسکوپ یعنی دیدن ذرات کوچک. یکی از موجودات کوچک زنده که دانشمندان پیش از همه آن را مورد مطالعه قرار دادند، کک بود.

اولین میکروسکوپ‌های ساده تنها یک لوله تو خالی بودند، یک صفحه برای قرار گیری نمونه در یک انتها و یک عدسی در یک انتهای دیگر آن بود که بزرگنمایی کمتر از 10 برابر داشت. این میکروسکوپ‌ها به عینک‌های کک‌بین موسوم شدند، چون اولین بار برای دیدن کک‌ها یا حشرات خزنده کوچک استفاده شدند.

حدود سال 1590 بود که دو عینک‌ساز آلمانی به نام‌های زاخاریس جانسی و پدرش هنس، هنگامی ‌‌که با چندین عدسی در یک لوله آزمایش‌هایی را انجام می‌دادند، کشف کردند که اشیا نزدیک بسیار بزرگ‌تر ظاهر شدند. این کشف تبدیل به اجداد میکروسکوپ‌های نوری مرکب کنونی و تلسکوپ‌ها شد.

میکروسکوپ‌های اولیه از لحاظ ساختمانی کاملا ساده بودند و از دو عدسی و دو لوله متحرک تشکیل می‌شدند. برای درست کردن شی و تنظیم میکروسکوپ ساده، لوله‌ها را به داخل و خارج حرکت می‌دادند و فقط اشیا غیر شفاف را می‌شد در این میکروسکوپ‌ها آزمایش کرد.

در ﺳﺎل 1609 ﮔﺎﻟﯿﻠﻪ درباره اﺳﺎس ﮐﺎر عدسی‌ها ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ اﻧﺠﺎم داد و ﯾﮏ اﺑﺰار ﺑﺴﯿﺎر ﮐﺎرآﻣﺪﺗﺮ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻓﻮﮐﻮس ﮐﻨﻨﺪه ﺳﺎﺧﺖ، یعنی تلسکوپ‌های اﻣﺮوزی. در ﺳﺎل 1655 راﺑﺮت ﻫﻮک ﮐﻪ ﯾﮏ ﻓﯿﺰﯾﮑﺪان اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻮد، اوﻟﯿﻦ ﻧﮕﺮش ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮﭘﯽ را اﻧﺠﺎم داد. ﻫﻮک ﮐﻪ 29 ﺳﺎل ﺳﻦ داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اوﻟﯿﻦ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﺧﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻘﺎﯾﺎی ﮔﯿﺎﻫﯽ را در ﺑﺮﺷﯽ از ﭼﻮبﭘﻨﺒﻪ سلول‌های ﻣﺮده دﯾﻮاره ﭘﻮﺳﺖ درﺧﺖ ﺑﻠﻮط ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﺪ.

خرید میکروسکوپ دیجیتال
 

او از آن چیزی که دﯾﺪه ﺑﻮد ﻧﻘﺎﺷﯽ­ﻫﺎﯾﯽ کشید و ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺷﺒﺎﻫﺖ اﺗﺎقک‌‌های ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ در ﺑﺎﻓﺖ ﭼﻮب ﭘﻨﺒﻪ ﺑﺎ ﻻﻧﻪ زﻧﺒﻮر دﯾﺪه ﺑﻮد، ﻧﺎم اﯾﻦ اتاقک‌ها را ﺳﻠﻮل ﮔﺬاﺷﺖ.

اﻣﺎ ﻫﻮک در آن زﻣﺎن نمی‌دانست ﮐﻪ درون اﯾﻦ اتاقک‌ها، ﻣﺎده زﻧﺪه­ای ﮐﻪ اﻣﺮوزه آن را ﭘﺮوﺗﻮﭘﻼﺳﻢ ﻣﯽ­ﻧﺎﻣﯿﻢ وﺟﻮد دارد. ﻫﻮک ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﭼﻮب ﭘﻨﺒﻪ، اﺟﺰاء دﯾﮕﺮی از ﻣﻮﺟﻮدات را ﻣﺜﻞ ﺑﺎل ﺣﺸﺮات و ﭼﺸﻢ ﻣﺮﮐﺐ زﻧﺒﻮر ﻫﻢ ﺑﺮرﺳﯽ کرده و ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪات ﺧﻮد را در ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم «ذره ﻧﮕﺎری» چاپ کرد.

پدر علم میکروسکوپ و پیشرفت‌هایش در ساخت این دستگاه
پدر علم میکروسکوپی، آنتونی فان لیونهوک هلندی (1632-1723)، کار خود را به‌عنوان شاگرد یک فروشگاه پارچه و قماش جایی که از ذره‌بین‌ها برای شمارش تعداد رج پارچه‌ها استفاده می‌شد، آغاز کرد. او به تنهایی به روش‌هایی برای سنگ سابی و پرداخت عدسی‌های کوچک با انحناهای بزرگ که بزرگنمایی تا 270 برابر را ایجاد می‌‌کنند دست پیدا کرد.

این امر منجر به ساخت میکروسکوپ‌هایش و سپس دستیابی به یافته‌هایی در زیست‌شناسی شد که او را مشهور کردند. او اولین کسی بود که باکتری‌ها، مخمر‌ها، زندگی پر تکابو در یک قطره آب در مویرگ‌ها را دید و به توصیف مشاهدات پرداخت. لیونهوک نخستین کسی بود که میکروب‌ها را دید و تا صد سال بعد هیچ کس دیگری پیدا نشد که بتواند کاری پیشرفته‌تر از او انجام دهد. بعدها این ذرات کوچک را که او نخستین بار دید، باکتری نامیدند.

باکتری از واژه‌ای یونانی به معنی میله کوچک گرفته شده است. او همچنین از لنزهای خود برای مطالعات پیشگامانه در زمینه‌های متنوعی از اشیا و موجودات زنده و غیر زنده استفاده کرد و یافته‌های خود را در طی صد گزارش به انجمن سلطنتی و آکادمی ‌‌فرانسه ارائه داد. لیوون هوک توانست 419 میکروسکوپ و عدسی بسازد. او هر بار که عدسی با میکروسکوپ بهتری می‌‌ساخت، می‌‌توانست میکروارگانیسم‌های کوچکتری را ببیند.

خرید میکروسکوپ آزمایشگاهی
 

ﻟﯿﻮﻧﻬﻮک در ﺳﺎل 1683 میلادی، ﻋﺪﺳﯽ دﯾﮕﺮی ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ­ﺗﻮاﻧﺴﺖ ذرات ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﭼﮏ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ. او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ­ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ ذرات ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﺟﻮدات زنده‌ای ﺑﺎﺷﻨﺪ، وﻟﯽ آن­ﻫﺎ آنقدرﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ ﻧﻘﻄﻪ­ﻫﺎ و ﻣﯿﻠﻪ‌‌های ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ.

او ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻋﺪﺳﯽ دیگری ﺑﺴﺎزد ﮐﻪ آنقدر ﻗﻮی ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آنﻫﺎ را واﺿﺢ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ، بنابراین ﻧﺎﭼﺎر شد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ آنﻫﺎ را رﻫﺎ کند.سراﻧﺠﺎم در ﺳﺎل‌‌های دﻫﻪ 1780 میلادی، اوﺗﻮﻓﺮﯾﺪرﯾﮏ ﻣﻮﻟﺮ، زﯾﺴﺖ‌ﺷﻨﺎس داﻧﻤﺎرﮐﯽ شرایطی را فراهم کرد ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺮوبﻫﺎ اﻧﺪﮐﯽ واضح‌تر ﻧﺸﺎن داده ﺷﻮﻧﺪ. او ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻼش ﮐﺮد باکتری‌ها را ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﮑﻞ‌‌های ﻣﺘﻔﺎوت، ﺑﻪ ﮔﺮوه‌‌های ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﻨﺪ. شما می توانید برای خرید میکروسکوپ بر روی لینک خرید میکروسکوپ در سایت موسسه طبیعت آسمان شهر کلیک کنید و تمام میکیروسکوپ دیدن بفرمائید

برای دریافت پی دی اف مقاله میکروسکوپ را بیشتر بشناسید کلیک کنید
 منبع: سایت موسسه طبیعت آسمان شب و میکروسکوپ را بیشتر بشناسید