asemaneshab

سياه‌چاله‌ها از عجيب‌ترين و جذاب‌ترين اجرام فضا محسوب مي‌شوند. آن‌ها بسيار متراكم هستند و چنان جاذبه گرانشي قوي دارند كه حتي نور نيز نمي‌تواند از چنگ آن‌ها فرار كند. كهكشان راه شيري بيش از ۱۰۰ ميليون سياه‌چاله را در خود جا داده است. مثلا سياه‌چاله‌ كلان‌جرم كمان اي* كه در قلب كهكشان راه شيري قرار گرفته است، تقريبا ۴ ميليون برابر خورشيد جرم دارد و فاصله آن از زمين ۲۶۰۰۰ سال نوري است.

اولين تصوير از يك سياه‌چاله در سال ۲۰۱۹ توسط تلسكوپ افق رويداد (EHT) گرفته شد كه دانشمندان سراسر جهان را به وجد آورد. اگر مي‌خواهيد با اين پديده شگفت‌انگيز بيشتر آشنا شويد تا انتهاي مقاله با ما همراه باشيد.

سياه‌چاله‌ها چگونه به وجود مي‌آيند؟
سياه‌چاله‌ها به دو طريق مجزا تشكيل مي‌شوند. در روش اول، با مرگ ستاره‌هاي عظيم تشكيل مي‌شوند و به‌ نوعي اجساد ستاره‌اي هستند. ستاره‌هايي كه جرم تولد آن‌ها تقريبا ۸ تا ۱۰ برابر جرم خورشيد است، وقتي تمام سوخت خود يعني هيدروژن را تمام مي‌كنند، منفجر مي‌شوند و مي‌ميرند. چيزي كه باقي مي‌ماند يك جرم متراكم بسيار فشرده، به‌اصطلاح سياه‌چاله است.

سياه‌چاله‌اي كه به اين شكل به ‌وجود مي‌آيد به سياه‌چاله‌ ستاره‌وار معروف است و چند برابر خورشيد جرم دارد. در روش ديگر، سياه‌چاله‌ها در نتيجه فروپاشي مستقيم گاز به‌وجود مي‌آيند. اين فرآيند سياه‌چاله‌هاي پرجرم‌تري با جرمي از ۱۰۰۰ برابر تا حتي ۱۰۰۰۰۰ برابر جرم خورشيد ايجاد مي‌كند.

چه كسي براي اولين بار سياه‌چاله‌ را كشف كرد؟
سياه‌چاله‌ها به‌عنوان يك راه حل رياضي دقيق براي معادلات انيشتين پيش‌بيني شده بودند. معادله‌هاي اينشتين شكل فضاي اطراف ماده را توصيف مي‌كنند. راه حل سياه‌چاله توسط كارل شواترزشيلد در سال ۱۹۱۵ پيدا شد. معلوم شد كه اين مناطق، يعني سياه‌چاله‌ها، فضا را به‌شدت تغيير مي‌دهند و سوراخي در بافت فضا-زمان ايجاد مي‌كنند.

با گذشت زمان، همان‌طور كه ساير محصولات نهايي مرگ ستاره‌ها، يعني ستاره‌هاي نوتروني كه به‌عنوان تپ‌اختر ديده مي‌شدند، شناسايي شدند مشخص شد كه سياه‌چاله‌ها واقعي هستند و بايد وجود داشته باشند. ماكيان ايكس يك (Cygnus-X1) اولين سياه‌چاله‌اي بود كه كشف شد.

آيا سياه‌چاله‌ها مي‌ميرند؟
سياه‌چاله‌ها به خودي خود نمي‌ميرند، بلكه فرض بر اين است كه در نهايت به‌ آرامي در مدت زمان بسيار طولاني تبخير مي‌شوند. سياه‌چاله‌ها ماده‌اي را كه در نزديكي‌شان قرار دارد، توسط گرانش قوي به سمت داخل خود مي‌كشند و رشد مي‌كنند. طبق نظريه هاوكينگ، سياه‌چاله‌ها اين توانايي را دارند كه انرژي ساطع كنند و با سرعت بسيار پاييني كوچك شوند.

بر اساس نظريه كوانتوم، ذرات مجازي هميشه در حال به وجود آمدن و از بين رفتن هستند. وقتي كه اين اتفاق مي‌افتد، ذره و پادذره همراه آن ظاهر مي‌شوند. آن‌ها مي‌توانند دوباره تركيب شده و دوباره ناپديد شوند.

وقتي اين فرايند در نزديكي افق رويداد يك سياه‌چاله رخ مي‌دهد، به‌ جاي اين‌كه جفت ذره و پادذره براي لحظه‌اي وجود داشته باشد و سپس يكديگر را نابود كنند، اتفاق ديگري مي‌افتد. يكي از آن‌ها توسط گرانش به درون سياه‌چاله مي‌افتد، در حاليكه ذره ديگر در فضا رها مي‌شود.

براي اطلاع از مقاله ۱۰ حقيقت شگفت انگيز درباره جو زمين روي لينك كليك كنيد.
 

آيا سياه‌ چاله همان كرم‌چاله است؟
خير. كرم‌چاله را مي‌توان تونلي در نظر گرفت كه دو نقطه مجزا در فضا و زمان را به هم وصل مي‌كند. فرض بر اين است كه سياه‌چاله‌ مي‌تواند درون خود يك كرم‌چاله داشته باشد.

انواع سياه‌ چاله
تا به امروز، سه نوع سياه‌چاله توسط ستاره‌شناسان شناسايي شده است.

1. سياه‌ چاله ستاره‌وار: كوچك اما كشنده
وقتي سوخت يك ستاره تمام مي‌شود، ممكن است سقوط كند يا به درون خود بيافتد. در ستاره‌هاي كوچك‌تر (با جرم تقريبا سه برابر خورشيد)، هسته جديد به يك ستاره نوتروني يا يك كوتوله سفيد تبديل خواهد شد. در مقابل وقتي يك ستاره بزرگ‌تر دچار فروپاشي مي‌شود، به فشرده شدن ادامه مي‌دهد و يك سياه‌چاله ستاره‌وار ايجاد مي‌كند. اين نوع سياه‌چاله نسبتا كوچك اما به‌شدت متراكم است. سياه‌چاله‌هاي ستاره‌وار غبار و گاز كهكشان‌هاي اطراف خود را مصرف مي‌كنند كه باعث مي‌شود رشد كنند.

2. سياه‌ چاله كلان‌جرم: تولد غول‌ها
اين سياه‌چاله‌هاي عظيم قطري برابر خورشيد دارند ولي جرم آن‌ها ميليون‌ها يا حتي ميلياردها برابر خورشيد است. فرض بر اين است كه اين سياه‌چاله‌ها تقريبا در مركز هر كهكشاني از جمله كهكشان راه شيري قرار دارند. دانشمندان هنوز درباره منشا اين نوع سياه‌چاله مطمئن نيستند. آن‌ها ممكن است نتيجه صدها يا هزاران سياه‌چاله كوچكي باشند كه با هم ادغام مي‌شوند. فرو ريختن ابرهاي گازي بزرگ نيز ممكن است در ايجاد آن‌ها نقش داشته باشد.

گزينه سوم فروپاشي يك خوشه ستاره‌اي است. همچنين، احتمال ديگر اين است كه سياه‌چاله‌هاي بسيار پرجرم ممكن است از خوشه‌هاي بزرگ ماده تاريك به‌وجود بيايند.

3. سياه‌ چاله جرم متوسط 
در گذشته، دانشمندان فكر مي‌كردند كه سياه‌چاله ها فقط بزرگ يا كوچك هستند. تحقيقات بيشتر احتمال وجود سياه‌چاله‌هاي جرم متوسط (IMBHs) را آشكار كرد. آن‌ها زماني تشكيل مي‌شوند كه ستاره‌هاي درون يك خوشه در يك واكنش زنجيره‌اي با هم برخورد كنند. تعدادي از سياه‌چاله‌هايي كه در يك منطقه به‌وجود مي‌آيند، در نهايت مي‌توانند با هم در مركز يك كهكشان بيافتند و يك سياه‌چاله بسيار كلان‌جرم ايجاد كنند.

براي اطلاع از مقاله هر چيزي كه بايد درباره سياره‌هاي منظومه شمسي بدانيد روي لينك كليك كنيد.
 

سياه‌ چاله چه شكلي است؟
سياه‌ چاله‌ ها سه لايه دارند كه عبارتند از افق رخداد بيروني و دروني و تكينگي.

افق رويداد به مرز اطراف دهانه سياه‌چاله مي‌گويند كه نور نمي‌تواند از آن فرار كند. وقتي يك ذره از افق رويداد عبور كند، ديگر قادر نيست از آن خارج شود. گرانش در سراسر افق رويداد ثابت است.

تكينگي به بخش داخلي سياه‌چاله، جايي كه جرم در آن قرار دارد مي‌گويند. به‌عبارت ديگر، تكينگي نقطه واحدي در فضا-زمان است كه جرم سياه‌چاله در آن متمركز است.

سياه‌ چاله‌ ها مثل ستاره‌ها و ساير اجرام موجود در فضا قابل ديدن نيستند. در واقع، ستاره‌شناسان تشعشعاتي را كه سياه‌چاله‌ها با كشيدن غبار و گاز به درون خود ساطع مي‌كنند، شناسايي مي‌كنند.

گاهي سياه‌ چاله‌ هاي كلان‌جرم كه در مركز يك كهكشان قرار دارند توسط غبار و گاز غليظ اطراف خود پوشيده مي‌شوند كه مانع انتشار گازهاي گلخانه‌اي مي‌شود.

اگرچه در نگاه اول به‌نظر مي‌رسد كه هيچ چيزي در سياه‌ چاله وجود ندارد، اين پديده جالب حاوي مقدار قابل‌ توجهي ماده است. اين جرم زياد انباشته‌ شده در يك حجم كم باعث ايجاد ميدان گرانشي بسيار قوي مي‌شود كه حتي نور هم قادر به قرار از آن نيست. در سال‌هاي اخير، ناسا با استفاده از تجهيزات پيشرفته تصاويري از چند سياه‌ چاله گرفته است كه ديدن آن‌ها خالي از لطف نيست.

نتيجه

با گذشت زمان و پيشرفت علم و اختراع تلسكوپ دانشمندان توانستند با مطالعه و مشاهده دقيق تر سياه چاله ها را مورد بررسي قرار دهند . تلسكوپ يكي از اختراعاتي بود كه توانست بشر را در كشف پديده هاي آسمان ياري كند. همچنين مردم نيز توانستند با خريد تلسكوپ به زيبايي هاي آسمان شب پي ببرند و از ديدن آن لذت ببرند. اشخاصي كه به مشاهده آسمان علاقمند هستند مي توانند با مراجعه به سايت آسمان شب راحت ترين و مطمئن ترين راه براي خريد تلسكوپ را انجام دهند.

براي دانلود مقاله سياه‌چاله‌ها هر آنچه كه بايد بدانيد روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و سياه‌چاله‌ها هر آنچه كه بايد بدانيد

براي رصد ستارگان، پديده‌ هاي شگفت‌انگيز و باورنكردني آسمان شب، نيازي به تجهيزات گران‌ قيمت نداريد. تنها با كمي راهنمايي مي‌توانيد سياره‌ ها، ستاره‌ ها، شهاب‌ ها و حتي كهكشان‌ هاي ديگر را ببينيد. در طول سال گذشته فرصت‌هاي زيادي براي مشاهده اين پديده‌هاي بي‌نظير بود. مانند كهكشان آندرومدا كه در فاصله 2.5 ميليون سال نوري از ما قرار دارد.

اگر شما نيز از علاقه‌مندان به نجوم و ستاره‌شناسي هستيد اما فكر مي‌كنيد براي رصد ستارگان تجهيزات لازم را نداريد، كافي است در شب به بخشي تاريك، مرتفع و به‌دور از نورها و چراغ‌ هاي شهر برويد. براي توضيحات بيشتر همراهمان بمانيد.

بهترين زمان در ماه براي رصد ستارگان چه زماني است؟
اين زمان به ستاره‌ ها و پديده‌هايي بستگي دارد كه مي‌خواهيد ببينيد. اگر مي‌خواهيد با دوربين دوچشمي به ماه نگاه كنيد، بهترين زمان چند روز قبل يا بعد از ماه كامل است. اما اگر مي‌خواهيد اجرام كم‌نور تري را ببينيد، بهتر است اين كار را وقتي ماه تا آخرين حد ممكن كوچك است انجام دهيد.

چطور مي‌توانم از آسمان شب عكس‌هاي بهتري بگيرم؟
براي عكاسي از آسمان با استفاده از گوشي هوشمندتان، فلاش را خاموش كنيد و از زوم ديجيتال استفاده نكنيد. اگر از دوربين ديجيتال استفاده مي‌كنيد، با ISO حدود ۱۰۰ شروع كنيد و آن را افزايش دهيد.

مدت زمان باز شدن شاتر بيشتر نور بيشتري را وارد مي‌كند، اما اگر شاتر را بيش از ۲۰ ثانيه باز بگذاريد، ستارگان مات خواهند شد. پس بهتر است از سرعت شاتر كمتر استفاده كنيد. اگر قصد عكاسي از اجسام فضايي عميق را داريد، نياز به مونتاژ موتوري داريد كه دوربين شما را براي جبران چرخش زمين حركت دهد.

چطور مي‌توانم بارش شهابي را ببينم؟
اگر حدود يك ساعت به رصد ستارگان بنشينيد، احتمالا چند شهاب خواهيد ديد. اما بارش شهابي تنها در زمان خاصي از سال رخ مي‌دهد، زيرا به جايگاه زمين در مدارش به دور خورشيد بستگي دارد. بارش شهابي معمولا بين نيمه‌شب و طلوع خورشيد به ‌بهترين شكل ممكن ديده مي‌شود.

تفاوت بين شهاب، سيارك و ستاره دنباله‌دار چيست؟
شهاب‌سنگ، ردي روشن است كه در اثر ورود تكه‌هاي غبار يا سنگ به جو زمين و سوختن آن ايجاد مي‌شود. شهاب‌ ها را معمولا زباله‌ها يا تكه‌هاي جداشده‌ي سيارك‌ ها يا دنباله‌ دارهاي ديگر شكل مي‌دهند. سيارك توده سنگي ا‌ست كه از كمربند سياركي بين مريخ و مشتري سرچشمه مي‌گيرد. دنباله‌ دارها خيلي از زمين دورتر هستند. آن‌ها در خود يخ‌ هاي زيادي دارند كه با نزديك‌شدن به خورشيد گرم مي‌شوند و دم بزرگي مي‌سازند.

چطور مي‌توانم مريخ را در شب ببينم؟
براي ديدن آن از اپليكيشن مخصوص استفاده كنيد تا بتوانيد زمان ديدن مريخ را برنامه‌ريزي كنيد.

چطور مي‌توانم مشتري را در شب ببينم؟
در ماه آوريل با استفاده از دوربين چهار ماه مشتري را مي‌بينيد. براي ديدن آسان‌تر مشتري، بهتر است آن را در ماه‌هاي تابستان و در زماني كه به جهت مقابل مي‌رسد مشاهده كنيد.

چطور مي‌توانم زحل را در شب ببينم؟
در ماه آوريل با تلسكوپ كوچكي مي‌توانيد حلقه‌ هاي زحل و بعضي از ماه‌ هاي آن را ببينيد. زحل كمي كوچكتر و دورتر از مشتري است و به اندازه آن درخشان نيست اما با اين‌ حال مي‌توانيد آن را تماشا كنيد.

چطور مي‌توانم ايستگاه فضايي بين‌المللي را در شب ببينم؟
براي اين كار، بايد از سرويس Spot the Station ناسا استفاده كنيد. اين ايستگاه درخشان‌ ترين ماهواره است و به‌ همين دليل مي‌توانيد به‌ سادگي آن را مشاهده‌ كنيد.

براي اطلاع از مقاله ۱۰ حقيقت شگفت انگيز درباره جو زمين به روي لينك كليك كنيد.
 

چطور مي‌توانم دب اكبر را ببينم؟
با كمك كمربند جبار، مي‌توانيد دب اكبر را ببينيد. كمربند جبار هميشه در جهت شمال قرار دارد و در دسته آن سه ستاره و در كاسه‌ اش نيز چهار ستاره ديده مي‌شود. رصد ستارگان ديگر باعث مي شود اخترشناسان اطلاعات جديدي به دست آورند.

چطور مي‌توانم ستاره نگهبان شمال را تشخيص دهم؟
قوس ملاقه بزرگ را كه دنبال كنيد، به ستاره نگهبان شمال مي‌رسيد. يك خط خيالي از نزديكترين ستاره به كاسه صور فلكي بكشيد تا اين ستاره درخشان را ببينيد. رصد ستارگان ديگر با اين ترفند قابل مشاهده است.

چطور مي‌توانم صورت فلكي شكارچي را در آسمان شب پيدا كنم؟
يكي ديگر از صور فلكي قابل تشخيص، شكارچي است كه مي‌توانيد آن را با كمك سه ستاره تشكيل‌ دهنده كمربند جبار بيابيد. شكارچي صورتي فلكي زمستاني در نيم‌كره شمالي است كه به‌محض غروب قابل مشاهده است و در ساعات اوليه صبح نيز پنهان مي‌شود. اگر كمي به زير كمربند جبار نگاه كنيد، بخش وصله مبهمي را مي‌بينيد كه همان سحابي شكارچي است. اين صورت فلكي با دوربين دوچشمي مخصوص يا تلسكوپ شگفت‌ انگيز خواهد بود.

چطور مي‌توانم خوشه پروين را ببينم؟
خوشه پروين مجموعه‌ اي از ستارگان در صورت فلكي ثور است. ستاره‌ هاي كمربند جبار را از چپ به راست دنبال كنيد. اين خط را ادامه دهيد تا به ستاره‌اي درخشان به نام دبران برسيد كه درخشان‌ ترين ستاره ثور است. اگر كمي جلوتر برويد، خوشه كوچكي را خواهيد ديد كه تقريبا شبيه نسخه كوچك ملاقه بزرگ است و همان خوشه پروين محسوب مي‌شود.

چطور مي‌توانم ستاره قطبي را پيدا كنم؟
ستاره قطبي يا ستاره شمالي هميشه در نيم‌كره شمالي قابل مشاهده است و برخلاف ديگر ستاره‌ ها، حركت نمي‌كند. براي يافتن آن مي‌توانيد از صور تواره ملاقه بزرگ كمك بگيريد. اگر آن را مانند تابه‌اي دسته‌دار تصور كنيد كه دسته آن در پايين قرار دارد، دو ستاره دورتر از آن دسته به نام‌هاي مراك و دوبه را خواهيد ديد. يك خط از پايين به بالا بكشيد و ادامه دهيد تا به ستاره قطبي برسيد. رصد ستارگان ديگر مستلزم عمل به توصيه هاي ذكر شده است.

چطور مي‌توانم سيريوس را ببينم؟

سيريوس يا شباهنگ، درخشان‌ ترين ستاره آسمان شب است زيرا تنها 8.6 سال نوري از ما فاصله دارد و در حقيقت دو ستاره است كه به دور يكديگر مي‌چرخند. براي يافتن آن مي‌توانيد از كمربند جبار استفاده كنيد. سه ستاره در اين كمربند، به شباهنگ اشاره مي‌كنند. ستاره ها را از راست به چپ دنبال كنيد، سپس آن خط را تا زمان ديدن درخشان‌ ترين ستاره ادامه دهيد. اگر به توصيه هاي گفته شده عمل كنيد رصد ستارگان و كهكشان هاي ديگر بسيار آسان خواهد بود.

چطور مي‌توانم كاسيوپيا را تشخيص دهم؟
اگر مي خواهيد در رصد ستارگان و صور فلكي ديگر خوب عمل كنيد لازم است بدانيد، صورت فلكي ديگري كه در تمام طول سال از بيشتر نيم‌كره شمالي قابل مشاهده است، كاسيوپيا يا ذات‌الكرسي نام دارد. صورت فلكي كوچكي كه دور ستاره قطبي مي‌چرخد و بسته به زمان شب، شكل W يا M مي‌سازد. اگر با ملاقه بزرگ ، ستاره قطبي را پيدا كرديد، دوباره همان خط را دنبال كنيد و آن را ادامه دهيد تا كاسيوپيا را ببينيد.

چطور مي‌توانم كهكشان آندرومدا را در شب ببينم؟
كهكشان آندرومدا يا M31، كهكشاني مارپيچي در فاصله 2.5 ميليون سال نوري از ما است كه مي‌توانيد آن را با چشم غيرمسلح ببينيد. بعد از يافتن كاسيوپيا، دنبال عميق‌ ترين فرم هفتي‌ شكل بگرديد. آن را يك فلش در نظر بگيريد كه آندرومدا را به شما نشان مي‌دهد. شما براي رصد ستارگان و كهشان هاي ديگر بايد به دستورالعمل ها توجه داشته باشيد.

نتيجه

ما در اين مقاله به نحوه رصد ستارگان و كهكشان هاي ديگر پرداختيم. در اين مقاله به رصد ستارگان توسط تلسكوپ و دوربين هاي دوچشمي نيز اشاره كرديم. شما مي توانيد براي رصد ستارگان و كهكشان هاي ديگر از تلسكوپ و دوربين استفاده نمائيد. خريد تلسكوپ براي افرادي كه علاقه به رصد ستاره ها و كهكشان ها دارند مناسب است. چرا كه خريد تلسكوپ و انتخاب تلسكوپ مناسب نياز به داشتن اطلاعات مناسب و دقيق از فضا و نجوم دارد.

براي دانلود مقاله راهنماي كامل رصد ستارگان براي علاقه‌مندان مبتدي به نجوم روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و راهنماي كامل رصد ستارگان براي علاقه‌مندان مبتدي به نجوم

جو زمين در ميان تمام سياره‌ ها و قمرهايي كه مي‌شناسيم چه در منظومه خودمان و چه در ساير سياره‌ هاي سال نوري ما، منحصر به‌ فرد و حاصل 4.7 ميليارد سال تكامل است.

فاصله ما نسبت به خورشيد و حتي ظهور فتوسنتز در زمين، همگي باعث شكل‌گيري جو زمين شده‌اند. بدون اتمسفر، زندگي در سياره‌مان ممكن نخواهد بود. روزها پرتوهاي سوزان و تشعشع‌ هاي خورشيد، ذوبش مي‌كنند و شب‌ ها دوباره يخ مي‌زند. همراهمان باشيد تا اين جو شگفت‌انگيز سياره‌مان را بيشتر بشناسيم.

۱. زمين تا كنون سه اتمسفر داشته است
لايه هاي جو زمين كنوني از 78 درصد نيتروژن، 21 درصد اكسيژن و ديگر عناصر و تركيب‌ هاي مختلف مانند بخار آب تشكيل شده است. با اين‌ حال، در دوران هادين و وقتي سياره ما سني نداشت، هوا محصول سحابي خورشيدي بود كه بيش از 4.5 ميليارد سال پيش سياره‌ ها را شكل داد.

اتفاق‌ هاي مختلف و آتش‌فشان‌ ها، جهان اوليه آن زمان را ويران كردند. در نهايت تركيبي از گازهاي خارج‌شده از آتش‌فشان‌ ها و تمام آن اتفاق‌ هايي كه براي زمين افتاد، جوي را به‌ وجود آورد كه به‌ جاي هيدروژن، بيشتر آن از نيتروژن و دي‌ اكسيد كربن بود. جو سوم و فعلي حدود 2.4 ميليارد سال پيش شروع به شكل‌گيري كرد.

۲. اكسيژن عامل اولين انقراض بزرگ بود
تا حدود 2.4 ميليارد سال پيش، هيچ اكسيژني در جو نبود. با وجود اين، حيات ميكروسكوپي از جمله سيانو باكتري‌ هاي فتوسنتزكننده تثبيت شده بودند. اين موجودات كه وظيفه‌شان ساخت جلبك سبز بود، با توليد اكسيژن به‌ واسطه فتوسنتز، جو سياره را دگرگون كردند.

پيش از انقلاب اكسيژني، اين ماده در آب به ‌دام‌ افتاده بود و از رسوب‌ هاي آن زنگار مي‌ساخت تا در جو رها نشوند. در آن زمان، بيشتر زندگي بي‌ هوازي بود و اكسيژن ماده‌ اي سمي به‌ حساب مي‌آمد.

۳. در گذشته گرمايش جهاني بسيار بيشتر بود
درست است كه انسان‌ ها از دوران شكوفايي انقلاب صنعتي، مسئول افزايش 60 درصدي سطح دي‌ اكسيد كربن در سياره بوده‌اند، اما اثر گلخانه‌ اي در تاريخ زمين بسيار قوي‌ تر از ميزان امروزي بوده است.

در دوران كامبرين كه يكي از بزرگ‌ ترين تابش‌ هاي تمام ادوار را داشت، سطح CO2 يازده برابر بيشتر از امروز بود. يعني جهان 7 درجه سانتي‌گراد گرم‌ تر بود، قطب‌ ها يخ نزده بودند و سطح درياها بسيار بالاتر بود.

صدها ميليون سال بعد در زمان آخرين دايناسورها، اين گرمايش هنوز پنج برابر بيشتر از ميزان امروزي بود. اما در نهايت جهان رو به سرد شدن رفت و عصر يخبندان شكل گرفت.

۴. آسمان بنفش است
دليل آبي ‌بودن آسمان پديده‌اي است به نام پراكنش ريلي كه فيزيك‌دان بريتانيايي با همين نام آن را در قرن نوزدهم كشف كرد. نور خورشيد تمام رنگ‌ هاي طيف مرئي را نشان مي‌دهد، اما رنگ‌ هايي با طول موج‌ هاي كوتاه‌تر مانند آبي و بنفش طوري در جو زمين پراكنده مي‌شوند كه بر رنگ‌ هاي طول موج بلندتر مانند قرمز و نارنجي غالب مي‌شوند.

با توجه ‌به اين‌كه طول‌ موج رنگ بنفش، از تمام ديگر رنگ‌ ها كمتر است، بايد آسمان را بنفش مي‌ديديم. دليل آبي‌ بودن آسمان، فيزيولوژي بدن ماست. چشم انسان به نور آبي نسبت به بنفش حساسيت بيشتري دارد.

۵. جو زمين حدود ده هزار كيلومتر است
جو زمين از پنج لايه با نام‌ هاي تروپوسفر، استراتوسفر، مزوسفر، ترموسفر و اگزوسفر تشكيل شده است. بيروني‌ترين لايه از حدود 700 كيلومتر بالاتر از سطح دريا تا حدود ده‌هزار كيلومتر امتداد دارد كه در نهايت جاي خود را به بادهاي خورشيدي مي‌دهد.

اگزوسفر نيز بخشي از جو محسوب مي‌شود، زيرا ذرات معدود گاز درونش، از نظر گرانشي به زمين متصل‌ هستند. البته برخي دانشمندان، لايه زيرين يعني ترموسفر را كه محل استقرار ايستگاه فضايي بين‌المللي در مدار پايين زمين است، بالاترين لايه جو مي‌دانند.

۶. در گذشته سطح اكسيژن بسيار بيشتر بود
اكسيژن زمين محصول جانبي فتوسنتز است. اين گاز حتي در غياب گياهان بزرگ پس از انقلاب اكسيژني، در سطح زمين باقي ماند. اما وقتي در دوره دونين زندگي به‌شكل جنگل‌ هاي باتلاقي وسيع شكل گرفت، سطح اكسيژن به‌ طور عجيبي بيشتر شد.

در طول دوره كربونيفر، حدود 300 ميليون سال پيش، اكسيژن به بيشترين ميزان خود يعني 32.5 درصد رسيد. چنين پديده‌اي حاصل خارج‌ شدن طبيعت از كنترل بود و دنيايي را ساخت كه در آن جنگل‌ ها شعله‌ور مي‌شدند و اتمسفر با اكسيژن بالا، مدت زيادي مي‌سوخت و آسمان را قرمز رنگ مي‌كرد.

براي اطلاع از مقاله آشنايي با بهترين تلسكوپ‌ هاي سال ۲۰۲۳ به روي لينك كليك كنيد.
 

۷. پس از فاصله 96560 كيلومتري، خون به جوش مي‌آيد
تمام حيات زمين با فشار هواي يك اتمسفر سازگار شده است كه در آن، آب در 100 درجه سانتي‌گراد مي‌جوشد.

با افزايش ارتفاع، فشار هوا به‌ اندازه نقطه‌ جوش كم مي‌شود. در بالاي قله اورست كه حدود 9000 متر است، آب در دماي 72 درجه سانتي‌گراد به جوش مي‌رسد. اگر به ارتفاع 18000 متري صعود كنيد، به حد مجاز آرمسترانگ مي‌رسيد، جايي كه فشار هوا به‌ قدري زياد است كه بدون لباس مخصوص كشنده خواهد بود. زيرا در اين فشار، مايعات بدن مانند بزاق و خون در دماي طبيعي بدن انسان به جوش مي‌رسند. چنين پديده‌اي باعث مي‌شود موجودات زنده در عرض يك دقيقه، بميرند.

۸. در ارتفاعات، پس از سرد شدن هوا، دوباره به گرما مي‌رسيد
همه مي‌دانند كه هرچه ارتفاعتان از سطح دريا بيشتر شود، هوا سردتر خواهد شد. اما گرم‌ترين دماها در حقيقت در ترموسفر هستند. سردترين منطقه نيز بين مزوسفر و ترموسفر و حدود 100 كيلومتر بالاتر از سطح دريا است. در اين‌جا دما به 100- درجه سانتي‌گراد مي رسد.

بيشترين نوسان‌ هاي دمايي را در ترموسفر خواهيد ديد. در اين‌ جا گاهي دما به 2500 درجه سانتي‌گراد نيز مي‌رسد. البته به‌دليل نزديكي به خلا، گرما حس نمي‌شود. دماي بالا به‌ دليل تشعشعات شديد خورشيد است كه اگر جو زمين نبود، اثري از حيات روي اين سياره باقي نمي‌گذاشت.

۹. جو زمين از ما در برابر شهاب‌ سنگ‌ ها محافظت مي‌كند
جو زمين پوشش محافظي است كه از ما در برابر پديده‌ هايي مانند تشعشعات خورشيدي گرفته تا فشار هاي پايين و دماهاي بسيار زياد محافظت مي‌كند. جو همچنين ما را در مواجهه با شهاب‌سنگ‌ها نيز در امان نگه مي‌دارد و تقريبا تمام شهاب‌سنگ‌ها و زباله‌ هاي فضايي را مي‌سوزاند.

اين پديده به‌ دليل اصطكاك اتمسفر است كه اجسام كوچك‌ تر را در دماي 1650 درجه سانتيگراد مي‌سوزاند. البته اجسامي نيز هستند كه اندازه خيلي بزرگي دارند يا خيلي سريع حركت مي‌كنند و جو نمي‌تواند قبل از برخورد به سطح، آن‌ها را بسوزاند، درست مانند رخداد انقراض دايناسور ها در 66 ميليون سال پيش.

۱۰. در آسمان 150 تريليون ليتر آب وجود دارد
آب بيشترين تاثير را در تكامل حيات كنوني زمين داشته است. هيچ موجودي بدون آب نمي‌تواند دوام بياورد. اما جو و فاصله‌اي كه از خورشيد داريم، به حفظ دماي سه حالت مايع، جامد و گاز آب كمك مي‌كنند.

اتمسفر به‌ طور متوسط 150 تريليون ليتر آب دارد كه براي غرق‌ كردن كل سياره در 2.5 سانتي‌متر آب باران كافي است. شايد اين مقدار، زياد به‌نظر برسد اما بخار آب اتمسفر، تنها 0.001 درصد از تمام آب روي زمين را تشكيل مي‌دهد.

نتيجه

در مطالبي كه در اين مقاله ذكر شد متوجه شديم كه وجود جو زمين چقدر براي ساكنين اين سياره مفيد است. همچنين پي برديم كه جو زمين ما را در برابر چه خطراتي محافظت مي كند. شما مي توانيد با مراجعه به سايت تلسكوپ از ديگر مقالات در مورد جو زمين و ساير حقايق كهكشان ها مطلع شويد. همچنين اختر شناسان حرفه اي و كساني كه علاقه به ديدن آسمان شب دارند مي توانند با مراجعه به سايت تلسكوپ اقدام به خريد تلسكوپ نمايند. خريد تلسكوپ و خريد ميكروسكوپ در سايت تلسكوپ خريدي مطمئن و با ضمانت محسوب مي شود.

براي دانلود مقاله 10 حقيقت شگفت‌ انگيز درباره جو زمين روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و 10 حقيقت شگفت‌ انگيز درباره جو زمين

گشت‌ و گذار در شب‌ هاي تاريك و تماشاي زيبايي‌ هاي فضا و ستارگان تجربه‌ اي فوق‌ العاده است كه براي بسياري از ما جذابيت خاصي دارد. اما با پيشرفت تكنولوژي، اكنون ديگر نيازي به دانش عميق در زمينه آسمان شناسي براي لذت بردن از اين تجربه نداريم. براي ديد بهتر در آسمان شب شما به بهترين تلسكوپ هاي بازار نياز داريد.

اكنون تلسكوپ‌ هاي پيشرفته‌ اي ساخته شده‌ اند كه عملكردي حرفه‌ اي مانند كامپيوتر دارند. شما مي‌توانيد آن‌ ها را به گوشي يا تبلت خود وصل كنيد و قابليت‌ هاي بيشتري مانند كنترل از راه دو و نقشه ستاره‌ها و شناسايي اجرام آسماني در اختيار داشته باشيد.

چنين قابليت‌ ها و پيشرفت‌ هايي به ما امكان مي‌دهد تا به‌ آساني و با دقت بالا، اجرام آسماني را مشاهده و بررسي كنيم. در اين مقاله به بررسي اين تلسكوپ‌ هاي پيشرفته و بهترين تلسكوپ هاي 2023 مي‌پردازيم تا شما را بيشتر با اين دنياي جذاب آشنا كنيم، پس همراهمان باشيد.

Sky-Watcher Skymax 127 SynScan AZ GoTo: بهترين تلسكوپ اقتصادي
اگر بودجه محدودي داريد اما مي‌خواهيد به‌ تماشاي حرفه‌اي‌ تر آسمان بنشينيد، خريد تلسكوپ اسكاي مكس را توصيه مي‌كنيم. همچنين اگر به‌ دنبال سادگي هستيد، Skymax 127 براي شما گزينه‌ اي عالي محسوب مي‌شود زيرا تنظيمات نسبتا ساده و كاربر پسندي دارد كه همه مي‌ توانند از آن به‌ خوبي استفاده كنند.

كنترلر دستي تلسكوپ اسكاي‌ مكس اطلاعاتي درباره بيش از 40000 اجرام آسماني در اختيارتان مي‌گذارد كه از كاتالوگ‌ هايي مانند Messier، NGC، IC و SAO جمع‌ آوري شده ‌است و جزئيات اجرام آسماني بسيار دور و ديگر بخش‌ هاي منظومه شمسي را پوشش مي‌ دهد.

راه‌ اندازي اين تلسكوپ ساده است و به‌ لطف وزن مناسب 18 كيلوگرمي‌ اش، مي‌توانيد آن را به‌راحتي حمل كنيد و به حياط خانه‌ تان ببريد. براي تغذيه تلسكوپ اسكاي‌ مكس دو راه داريد. مي‌توانيد از 8 باتري AA يا منبع تغذيه 12 ولتي استفاده كنيد.

قدرت اپتيكال اين تلسكوپ بسيار خوب است و با استفاده از آن مي‌توانيد فازهاي ماه غول‌ پيكر را مشاهده كنيد. پس از تنظيم فوكوس‌ كننده، دهانه كوه‌ هاي ماه را با وضوح و كنتراست بالا خواهيد ديد. اين تلسكوپ يكي از بهترين تلسكوپ هاي ارزان بازار است.

Celestron NexStar 6SE: يكي از بهترين تلسكوپ‌ هاي داراي اپتيك عالي
اگر برايتان كاليبراسيون آسان و بدون دردسر اهميت دارد، اين تلسكوپ مناسب شما و تمام اعضاي خانواده‌تان با هر سطح مهارت در نجوم و رصد آسمان خواهد بود. البته اگر به‌ دنبال تلسكوپي سبك و قابل حمل مي‌گرديد، چنين تلسكوپي مناسبتان نيست. زيرا وزن نسبتا سنگيني نسبت به بسياري از ديگر تلسكوپ‌ هاي بازار دارد.

تلسكوپ‌ هاي NexStar سلسترون به دليل اپتيك عالي به بهترين تلسكوپ با اين ويژگي تبديل شده است. مونتاژ كاربرپسند و قابليت‌ هاي فراوان اين تلسكوپ شهرت زيادي دارند. اين تلسكوپ با قابليت‌هاي خوب و باكيفيتش انتخابي فوق‌ العاده براي تمام افراد با هر نوع مهارتي در ستاره‌شناسي است.

اگر تلسكوپي مي‌خواهيد كه قابليت خارق ‎العاده‌اي در تجمع نور داشته باشد و با آن بتوانيد اجرام نجومي گسترده‌اي را بررسي كنيد، NexStar 6SE گزينه‌اي عالي براي شماست. اين محصول با ديافراگم بي‌نظير 150 ميلي‌ متري‌ اش حتي از تلسكوپ Meade StarNavigator NG 114 نيز عملكرد بهتري دارد.

كنترلر دستي NexStar+ يك پايگاه داده گسترده با بيش از 40000 جرم آسماني دارد. البته براي اين‌كه از تمام قدرت اين تلسكوپ استفاده كنيد، بايد عدسي‌ هاي اضافي و با كيفيت بخريد. زيرا با اين‌كه اين مدل پايگاه داده‌اي با انواع اجرام آسماني دارد، نمي‌تواند همه اين اجرام را با جزئيات زياد به شما نشان دهد.

براي اطلاع از مقاله كاربرد تلسكوپ هاي 2023 به روي لينك كليك كنيد.
 

Unistellar eQuinox 2: بهترين تلسكوپ هوشمند با قابليت اتصال به گوشي
چنانچه به دنبال بهترين تلسكوپ هوشمند هستيد با ما همراه باشيد. اگر بودجه بيشتري داريد و مي‌خواهيد از قابليت‌ هاي هوشمند بسيار كاربردي تلسكوپ‌ ها استفاده كنيد، تلسكوپ eQuinox 2‎ كه پيشرفته‌ ترين تلسكوپ هوشمندي است كه تا كنون ساخته شده، انتخابي عالي براي شما خواهد بود. 

يكي از قابليت‌ هاي برجسته اين تلسكوپ، كاهش آلودگي نوري هوشمند است كه آن را تبديل به دستگاهي مناسب براي استفاده در محيط‌ هاي شهري مي‌كند، چيزي كه بسياري از تلسكوپ‌ هاي ديگر توان انجامش را ندارند.

اين تلسكوپ با تنها يك دكمه روي آن، مكانيزم شياري و فقط دو پيچ براي نگه ‌داشتنش روي سه‌ پايه، طراحي شيك و ساده‌اي دارد و يكي از ساده‌ترين تلسكوپ‌هاي بازار است.

فقط چند دقيقه بعد از بيرون ‌آوردن اين مدل از جعبه، مي‌توانيد از آن استفاده كنيد و به‌ راحتي با اپليكيشن (موجود براي آي‌ او اس و اندرويد) به تلسكوپتان وصل شويد. بعد از اتصال قادر خواهيد بود تلسكوپ را به‌ صورت دستي نيز تنظيم كنيد. حالا ميشه متوجه شد كه چرا اين تلسكوپ بهترين تلسكوپ هوشمند نام گرفته است.

Vaonis Vespera Observation Station: بهترين تلسكوپ براي علاقه‌مندان به تكنولوژي
اين تلسكوپ نيز يكي از كوچك‌ترين و خوش‌ قيمت‌ ترين تلسكوپ‌ هاي هوشمند بازار است. تفاوت بسيار فاحش Vaonis Vespera Observation Station با ديگر تلسكوپ‌ هاي عادي، نداشتن چشمي است و به حداكثر پنج گوشي هوشمند يا تبلت متصل مي‌شود و تصاوير جذابي از آسمان شب به شما نشان مي‌دهد.

وسپرا را بيشتر دوربيني در نظر بگيريد كه برايتان تصاوير خيره‌ كننده از اجرام آسماني مي‌گيرد، حتي در شهرهاي پر از نور. اين تلسكوپ براي رصد ماه و سياره‌ ها مناسب نيست، اما مي‌توانيد از آن براي گرفتن عكس‌ هاي نجومي زيبايي از خوشه‌ هاي ستاره‌اي، سحابي و كهكشان ها استفاده كنيد.

اين تلسكوپ دستگاهي بي‌ نظير بوده كه سه فناوري پيشرفته نرم‌ افزار تشخيص الگوي ستاره‌ها، نمايش آنلاين و اپليكيشني ساده را تركيب كرده است. بعد از فعال‌ شدن سنسور تصوير Sony IMX462، اين دوربين در حدود 5 ثانيه هدف را شكار مي‌كند و هر 10 ثانيه يك عكس مي‌گيرد. سپس تمام اين عكس‌ها را كنار يكديگر قرار مي‌دهد تا تصويري باكيفيت و زيبا ايجاد كند.

Unistellar eVscope 2‎: بهترين تلسكوپ هوشمند براي حرفه‌اي‌ها
تلسكوپ eVscope 2‎ با فناوري‌ هاي ظريف و دقيقي ساخته شده است و براي ستاره‌ شناسان با بودجه بالا يا عكاسان حرفه‌ اي نجوم كه به‌دنبال تلسكوپ همه‌ كاره مي‌گردند، عالي خواهد بود. البته ممكن است براي كساني كه تلسكوپ‌ هاي عادي را ترجيح مي‌دهند، چندان جذاب نباشد.

قابليت‌ هاي eVscope 2 براي ثبت تصاوير چشمگير، تجربه لذت بخشي از رصد ستاره‌ ها را براي همه تضمين مي‌كند. اين تلسكوپ، مانند تلسكوپ‌ هاي سنتي نيست و دوربين داخلي، طراحي مدرن و چشمي الكترونيكي دارد و دومين نسخه از سري eVscope بوده و پيشرفت‌ هاي خوبي در طراحي و سهولت استفاده داشته است.

ديافراگم 114 ميلي‌متري و نسبت كانوني f/3.9 در تلسكوپ eVscope 2‎، باعث مي‌شود اين محصول براي رصد اجرام آسماني مانند سحابي‌ ها و كهكشان‌ ها بسيار مناسب باشد.

اين تلسكوپ بي‌نظير يك سنسور تصوير 7.7 مگاپيكسلي و يك چشمي الكترونيكي جديد ساخت شركت نيكون دارد و به‌ همين دليل كساني كه عاشق ظرافت و دقت هستند، آن را انتخاب مي‌كند. طراحي ساده و شيك و رابط كاربري عالي اپليكيشن گوشي هوشمند، استفاده از eVscope 2 و عكاسي از آسمان شب را فوق‌العاده ساده مي‌كند، مخصوصا با قابليت رديابي پيشرفته‌ ا‌ي كه اين مدل دارد.

نتيجه

در اين مقاله به معرفي بهترين تلسكوپ ها و ويژگي هاي آنها پرداختيم. بهترين تلسكوپ از نظر شما ممكن است تلسكوپي باشد كه قيمت، كيفيت، كارايي و عملكرد خوبي داشته باشد. ولي بايد اين را در نظر داشته باشيد كه شما از تلسكوپ چه مي خواهيد؟ خريد تلسكوپ به نحوه استفاده شما از آن بستگي دارد چرا كه شما با توجه به نياز خود براي خريد تلسكوپ افدام مي كنيد. قيمت تلسكوپ نيز با توجه به كارايي، كيفيت و ويژگي هاي آن تغيير مي كند. شما مي توانيد با مراجعه به سايت آسمان شب از ويژگي ها و قيمت تلسكوپ مدنظرتان آگاه شويد و براي خريد اقدام نمائيد.

براي دانلود مقاله معرفي بهترين تلسكوپ هاي 2023 روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و معرفي بهترين تلسكوپ هاي 2023

كاربرد تلسكوپ به ميزان جمع آوري نور و مقدار بزرگنمايي آن بستگي دارد. هر چه اين مفادير بهتر باشد تلسكوپ كاربرد بيشتري دارد و مي توان از آنها براي مطالعات مختلف استفاده كرد. در ادامه اين مقاله به كاربرد تلسكوپ، ويژگي هاي تلسكوپ هاي جديد و نحوه عملكرد آنها مي پردازيم. تلسكوپ ها براي بهيود ديد اخترشناسان به جهان بالاي سرمان طراحي شده‌اند، به‌طوري كه مشاهده ستارگان را به يك ماجراجويي جذاب تبديل مي‌كنند.

آن‌ها كهكشان‌ ها، سحابي‌ ها، سياره‌ ها و ديگر عجايب آسماني را با وضوح و عمق باورنكردني به ما نشان مي‌دهند. حال اگر ترديد داريد كه كدام يك از انواع تلسكوپ‌ بهترند و كدام مدل براي خريد تلسكوپ مناسب است، نيازي به صرف ساعت‌ ها جستجو در اينترنت نيست. ما در اين مقاله چندين مدل از انواع تلسكوپ، از حد پايه تا پيشرفته از جمله انواع مختلفي مانند انكساري، عكس‌بردار و تلسكوپ‌هاي ماكستوف كاسگرين را بررسي كرده‌ايم، پس همراهمان بمانيد.

كاربرد تلسكوپ Celestron NexStar 4SE: بهترين انتخاب براي افراد مبتدي
اين تلسكوپ يك‌ انتخاب عالي براي شروع كار اخترشناسان مبتدي است‌، چون ‌استفاده از آن بسيار ساده است و تصاوير واضح و روشني مي‌گيرد. همچنين كنترلر دستي محكم اما ارگونوميكي دارد تا بتوانيد آن را به‌ طور دقيق كنترل كنيد. ميدان ديد اين مدل ممكن است محدود باشد اما نرم‌ افزار اسكاي ‌آنلاين و توانايي هدايت‌ خودكار آن به يافتن سريع اجرام در آسمان شب كمك مي‌كنند. همچنين كنترلر دستي اين تلسكوپ ۹ سرعت مختلف براي حركت دارد كه حركات دقيق يا جستجوي سريع در آسمان شب را ساده مي‌كند.

يك نكته مهم در مورد كاربرد تلسكوپ‌ هاي نكستار مصرف بالاي باتري آن‌هاست‌.‌ در صورت خريد اين مدل از يك منبع تغذيه خارجي مثل پاور بانك يا پاور استيشن استفاده كنيد‌. به‌طور كلي بايد بگوييم كه اين تلسكوپ به نسبت تصاوير واضحي كه به شما نشان مي‌دهد و قابليت‌هاي بسيار متنوعش، قيمت مناسبي دارد. اجزاي تلسكوپ نكستار را بررسي كرديم و نقاط قوت و ضعف آن را براي شما عنوان كرديم تا در خريد تلسكوپ مدل 4se دچار ترديد نشويد.

Celestron Inspire 100AZ: بهترين تلسكوپ ارزان
كاربرد تلسكوپ 100az براي كساني كه بودجه محدودي دارند يا تازه مي‌خواهند وارد دنياي نجوم شوند، بسيار خوب است. اجزاي تلسكوپ 100az شامل لوازم جانبي مختلف است، كيفيت ساخت آن خوب است و مشخصات كاربرپسندي دارد كه كار با آن را آسان مي‌كنند.

ديافراگام ۱۰۰ ميلي‌متري‌ اين مدل ميزان نور ورودي را به شكل قابل‌ توجهي افزايش مي‌ دهد تا مشاهده اجرام آسماني با نور كم مانند سحابي‌ ها و كهكشان‌ ها را راحت‌تر كند. همچنين فاصله كانوني اين مدل زياد است و به مشاهده با جزئيات سياره‌ ها و اجرام نزديك‌ تر با بزرگ‌نمايي زياد كمك مي‌كند.

Celestron Inspire 100AZ با انواع لوازم جانبي همراه عرضه شده است. از جمله دو عدسي چشمي، يك چراغ‌ قوه ال‌ اي‌ دي قرمز براي حفظ ديد در شب، سيني لوازم و جوينده استارپوينتر پرو براي پيدا كردن سريع سوژه مورد نظر شما و يك آداپتور گوشي هوشمند براي عكاسي نجومي ساده با گوشي هوشمند. مهمترين ويژگي اين تلسكوپ قيمت پايين آن است. كاربرد تلسكوپ با توجه به قيمت اين دستگاه هوب ارزيابي شده است.

Celestron Astro Fi 102: بهترين انتخاب از نظر قابليت حمل
اگر قابليت حمل تلسكوپ برايتان مهم است، مدل Celestron Astro Fi 102 را انتخاب كنيد. اين تلسكوپ گزينه‌ اي عالي براي شروع كار كساني است كه مي‌خواهند در جهان شگفتي‌ هاي آسمان شب غوطه‌ ور شوند‌، حتي اگر تجربه‌اي در ستاره‌شناسي نداشته باشند.

اين تلسكوپ به‌ نحوي طراحي شده است كه وزن سبكي داشته باشد تا براي جابه‌جايي و نصب آن هيچ نگراني نداشته باشيد. Astro Fi 102 از اپليكيشن اسكاي پرتال استفاده مي‌كند كه به‌طور خودكار 100000 جرم آسماني را پيدا كرده و شناسايي مي‌كند تا شما بتوانيد درباره آن‌ ها مطالعه كنيد.

تلسكوپ استرو فاي 102 از طراحي ماكستوف كاسگرين استفاده مي‌كند و داراي ديافراگم بزرگ و فاصله كانوني بلند است. اين تركيب به‌ معناي فراهم‌سازي بزرگ‌نمايي عالي و مناسب براي مشاهده سياره‌ها است. همچنين اين مدل ميدان ديد وسيعي دارد كه براي ديدن خوشه‌ هاي ستاره‌ اي و سحابي‌ ها مناسب است، بدون اين‌ كه نياز باشد تلسكوپ را به‌طور مكرر موقعيت‌ دهي كنيد.

البته بايد به ظاهر پلاستيكي اين مدل نيز اشاره كنيم. گرچه كيفيت دوربين، جابه‌جايي راحت و استفاده ساده از اين تلسكوپ، كيفيت ساخت آن را جبران مي‌كنند. كاربرد تلسكوپ استروفاي براي شروع كار مناسب است.

براي اطلاع از مقاله بهترين تلسكوپ‌ هاي ۲۰۲۳ به روي لينك كليك كنيد.
 

كاربرد تلسكوپ Celestron NexStar Evolution 9.25: بهترين انتخاب با قابليت هدايت خودكار
اگر دنبال تلسكوپي با قابليت هدايت خودكار هستيد، فكر مي‌كنيم Celestron NexStar Evolution 9.25 يك مدل استثنايي است كه آسمان شب را به‌طرز شگفت‌انگيزي پيش چشمان شما مي‌آورد.

اين تلسكوپ از لوله اپتيكي اشميت كاسگرين با ديافراگم 235 ميلي‌ متري برخوردار است و پايه تك‌ شاخه‌اي مستحكمي دارد كه ثبات و دقت را تضمين مي‌كند. اين تلسكوپ از يك باتري ليتيوم يوني قابل شارژ استفاده مي‌كند و 10 ساعت بي‌ وقفه مي‌توانيد به آسمان شب خيره شويد.

لوازم جانبي همراه تلسكوپ بسيار خوب هستند از جمله جوينده نقطه قرمز، مورب ستاره‌ اي، سيني لوازم، آداپتور برق، كنترلر دستي و دو عدسي چشمي (13 و 40 ميلي‌متري).

نكستار اولوشن 9.25 انتخاب ايده‌ آلي براي شيفتگان به نجوم است كه دنبال تلسكوپي با كيفيت بالا مي‌گردند. همچنين اين مدل انتخاب مناسبي براي عكاسي نجومي با نوردهي طولاني است، زيرا پايه موتوري آن مي‌تواند اجرام آسماني را در هنگام حركت آن‌ها دنبال كند. در ضمن اين تلسكوپ قادر به اتصال به شبكه واي‌فاي است تا بتوانيد آن را از طريق اپليكيشن سلسترن اسكاي پورتال كنترل كنيد.

با وجود طراحي بي‌نظير نكستار اولوشن، وزنش سنگين است و قابليت حمل خوبي ندارد، بنابراين براي استفاده در طول سفر زياد مناسب نيست. البته كيفيت بالاي تلسكوپ و كيفيت ساخت آن، تا حدي اين موضوع را جبران مي‌كنند. اگر دنبال يك تلسكوپ هدايت خودكار ممتاز مي‌گرديد، اين مدل را انتخاب كنيد.

 Celestron Astro Fi 130: بهترين گزينه ارزشمند براي مشتاقان به نجوم
حتي با‌ آن‌ كه تلسكوپ سلسترون استرو فاي 130 در دسته‌ تلسكوپ‌هاي مقرون به‌ صرفه قرار نمي‌گيرد، اما قيمت آن از بسياري ديگر از تلسكوپ‌ هاي اين مقاله كمتر است. اگر تازه اخترشناسي را شروع كرده‌ايد يا حتي تجربه زيادي نداريد، اين تلسكوپ به واسطه فناوري كه از آن استفاده مي‌كند و دوربين خوبش، تجربه ستاره‌شناسي را برايتان فوق‌ العاده مي‌كند. كاربرد تلسكوپ سلسترون استروفاي براي ديد در شب مناسب است.

اين مدل ديافراگم 130 ميلي‌ متري دارد كه مي‌تواند كاربرد تلسكوپ را بيشتر كند به دليل اينكه مقدار زيادي نور را جمع‌ آوري مي كند تا اجرام آسماني با نور كم را شب‌ها بهتر ببينيد. فاصله‌ كانوني 650 ميلي‌متري‌ اين تلسكوپ نيز ميدان ديد وسيعي را فراهم مي‌كند تا قسمت بزرگ‌ تري از آسمان را با وضوح بالا مشاهده كنيد. از طرفي اين مدل محكم و همچنين سبك است تا حمل آن آسان باشد و با توجه به پايه مستحكم، جوينده نقطه قرمز و عدسي‌هاي خود، قيمت تلسكوپ fi130 بسيار مناسب است. كاربرد تلسكوپ fi130 در مقايسه با قيمت آن كاملا عادلانه است.

Celestron NexStar 8SE: بهترين تلسكوپ موتوري
NexStar 8SE تلسكوپي براي نصب و استفاده بيرون از منزل است‌. همان‌ طور كه افراد مبتدي از سادگي استفاده از اين مدل لذت خواهند برد‌، متخصصان نيز مي‌ توانند از امكانات زيادش و امكان عكاسي نجومي آن استفاده كنند. همچنين مي‌توانيد از اپليكيشن سلسترون پورتاي اسكاي يا ساير اپليكيشن‌‌ هاي مربوط براي پيدا كردن ستاره‌‌ها استفاده كنيد.

پس از نصب و هماهنگ‌سازي، مي‌توانيد با كنترلر دستي اجرام آسماني متنوعي مانند سياره‌ها، كهكشان‌ها، ستارگان دوتايي، خوشه‌هاي ستاره‌اي و سحابي‌ها را هدف قرار دهيد. براي تازه‌ كارها گزينه‌اي هم براي گشت در آسمان وجود دارد كه تلسكوپ را به سمت اجرام مختلف هدايت مي‌كند.

موتور تلسكوپ بدون هر نوع صدايي و دقيق عمل مي‌كند. رديابي خودكار اين مدل آرزوي تمام ستاره‌شناسان است كه اين اجازه را مي‌دهد كه تصاويري با نوردهي طولاني بگيرند و اين تصاوير را بعدا مي‌توان ويرايش كرد تا عكس‌هايي خارق‌ العاده از كهكشان ثبت شوند. اگر به‌ صورت جدي به ستاره‌شناسي و مطالعه اجرام آسماني علاقه داريد، اين مدل را انتخاب كنيد. البته بايد قيمت بالاي آن را نيز در نظر بگيريد.

قيمت تلسكوپ 8se بسيار بالاست. با‌ اين‌ حال خريد آن براي كساني كه كاربرد تلسكوپ حرفه اي را مي دانند و به طور جدي به مشاهده آسمان يا عكاسي نجومي مي‌پردازند، ارزشمند خواهد بود.

نتيجه

در اين مقاله به كاربرد تلسكوپ، قيمت، لوازم جانبي تلسكوپ ها و نحوه عملكرد آنها پرداختيم. كساني كه قصد خريد تلسكوپ را دارند براي انتخاب تلسكوپ بايد تحقيقاتي را انجام دهند. اين تحقيقات شامل قيمت تلسكوپ، كاربرد تلسكوپ، كيفيت ساخت و ميزان عملكرد آن است. خريدار بايد اين نكته را هم در نظر بگيرد كه از تلسكوپ چه مي خواهد و بداند كه تلسكوپ چگونه كار مي كند؟

خريدار بايد دانش كافي در مورد تلسكوپ داشته باشد تا بداند تلسكوپ چگونه كار مي كند. شما اگر قصد خريد تلسكوپ داريد مي توانيد به سايت موسسه طبيعت آسمان شب مراجعه كرده و جزئيات و اطلاعات كافي را در مورد تلسكوپ ها به دست آوريد تا خريدي مطمئن و ايمن داشته باشيد.

براي دانلود مقاله كاربرد تلسكوپ هاي 2023 روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و كاربرد تلسكوپ هاي 2023

هدف از ساخت تلسكوپ‌ ها كمك به مشاهده كيهان، كهكشان‌ها، سحابي‌ها، سياره‌ها و ساير اجرام آسماني با وضوح و عمق قابل‌ توجه است. سه نوع اصلي تلسكوپ(دوربين نجومي) عبارت‌اند از شكستي، بازتابي و تركيبي كه هر كدام بر اساس طراحي نوري‌ شان «زيرگونه» خاص خود را دارند.

انتخاب تلسكوپ مناسب براي مبتديان چالش‌ برانگيز است، زيرا در حال حاضر در بازار انواع مدل‌ ها از لحاظ ويژگي‌ ها، تنظيمات نوري و محدوده قيمت وجود دارد. آيا بهترين تلسكوپ‌ ها را مي‌شناسيد و مي‌دانيد كه كدام يك با نيازهايتان مطابقت دارد؟ اگر دنبال پاسخ اين سوال هستيد، در اين مقاله با ما همراه باشيد تا با بهترين تلسكوپ‌ هاي ۲۰۲۳ آشنا شويد.

تلسكوپ كامپيوتري سلسترون مدلNexStar 4SE 
تلسكوپ سلسترون مدل NexStar 4SE براي مبتدي‌ ها يك انتخاب عالي است. اين دوربين نجومي عملكرد خوبي دارد و تصاويري واضح و درخشان مي‌گيرد. همچنين يك كنترل‌ كننده دستي بزرگ و ملموس دارد. اگرچه ميدان ديد اين مدل كمي محدود است، مشكل بزرگي نيست. زيرا نرم افزار SkyAlign و سيستم GoTo يافتن اجرام را آسان مي‌كند.

علاوه‌بر اين، كنترل دستي اين مدل ۹ سرعت چرخش مختلف فراهم كرده است كه حركات دقيق يا كاوش سريع آسمان شب را امكان‌ پذير مي‌كند. مصرف انرژي اين دوربين نجومي بسيار بالا است و توصيه مي‌كنيم حتما از يك منبع تغذيه خارجي استفاده كنيد. در غير اين صورت، يك بسته كامل باتري‌هاي AA را به‌سرعت تخليه خواهد كرد. به‌طور كلي، استفاده از اين دوربين نجومي بسيار آسان است، تصاوير واضح و روشن توليد مي‌كند و ويژگي‌هاي متنوعي دارد كه آن را به گزينه‌ اي مقرون‌ به‌ صرفه تبديل مي‌كند.

تلسكوپ شكستي ۱۰۰ ميلي‌متري سلسترون مدل Inspire 100AZ
تلسكوپ سلسترون مدل Inspire 100AZ يك گزينه عالي براي مبتديان و افرادي است كه بودجه محدود دارند. اين مدل ساختار محكمي دارد و ويژگي‌ هاي كاربرپسند آن باعث شده است به‌ راحتي قابل‌ استفاده باشد. اين دوربين رصدخانه با ديافراگم ۱۰۰ ميلي‌متري امكان ديدن اجرام آسماني كم‌نور مانند كهكشان‌ ها و سحابي‌ ها را امكان‌پذير مي‌كند.

علاوه‌بر اين، فاصله كانوني طولاني دارد كه بزرگنمايي قابل‌ توجهي را براي مشاهده دقيق سياره‌ ها و ساير اجرام نزديك فراهم مي‌كند. مدل Inspire 100AZ لوازم جانبي مختلفي دارد، از جمله يك جفت چشمي، يك چراغ قوه LED قرمز (براي حفظ ديد در شب)، يك سيني لوازم جانبي، يك جوينده StarPointer Pro و يك آداپتور تلفن هوشمند براي عكاسي نجومي با گوشي.

تلسكوپ سلسترون AstroFi 102
دوربين نجومي سلسترون AstroFi 102 با طراحي سبك و قابل‌ حمل به‌راحتي راه‌اندازي مي‌شود. اين دوربين نجومي به برنامه SkyPortal مجهز شده است تا مكان‌ يابي و شناسايي بيش از صد هزار جرم آسماني تجربه بي‌ نقصي باش..

دوبين نجومي AstroFi 102 ديافراگم بزرگ و فاصله كانوني طولاني دارد كه نتيجه آن يك بزرگنمايي عالي است. همچنين، اين دوربين نجومي ميدان ديد وسيعي دارد كه آن را براي مشاهده خوشه‌ هاي ستاره‌ اي و سحابي‌ ها مناسب مي‌كند.

تلسكوپ تركيبي سلسترون مدل NEXSTAR EVOLUTION 9.25
تلسكوپ NEXSTAR EVOLUTION 9.25 بدون تداخل يا نقص نوري در ميدان ديد اين امكان را برايتان فراهم مي‌كند تا آسمان شب را به‌شكل خيره‌كننده‌ اي مشاهده كنيد. پايه موتوردار اين دوربين نجومي شامل يك باتري ليتيوم يون قابل‌شارژ با عمر ۱۰ ساعت است. اين مدل لوازم جانبي متعددي از جمله نقطه‌ ياب قرمز، آداپتور AC، كنترل دستي و چشمي‌هاي ۱۳ ميلي‌متري و ۴۰ ميلي‌متري دارد.

پايه موتوري اين دوربين نجومي امكان رديابي اجسام را هنگام حركت در آسمان فراهم مي‌كند. همچنين، شبكه واي‌ فاي اختصاصي تعبيه‌ شده در پايه اين مدل اين امكان را فراهم مي‌كند كه از طريق برنامه Celestron SkyPortal (قابل دانلود رايگان براي آي‌اواس و اندرويد) به دستگاه متصل شويد و آن را كنترل كنيد.

براي اطلاع از مقاله عوامل موثر بر فصل ها در سياره هاي ديگر به روي لينك كليك كنيد.
 

تلسكوپ Celestron Astro Fi 130
اگرچه Celestron Astro Fi 130 لزوما در رده تلسكوپ‌ هاي مقرون‌ به‌ صرفه قرار نمي‌گيرد، نسبت به بعضي از دوربين هاي نجومي كه معرفي كرديم قيمت مناسب‌ تري دارد. اين دوربين نجومي محكم ولي سبك است و از لحاظ سهولت حمل و نقل امتياز خوبي مي‌گيرد. همچنين، يك سه پايه ثابت، يك نقطه ياب قرمز و چشمي دارد. مدل Astro Fi 130 يك گزينه خوب محسوب مي‌شود ولي در شرايط سرد ممكن است باتري خود را سريع‌تر تخليه كند. بنابراين توصيه مي‌كنيم يك منبع تغذيه اضافي بخريد.

تلسكوپ سلسترون مدل NexStar 8SE
سلسترون NexStar 8SE يك دوربين نجومي عالي با استفاده آسان و قدرت بالا است كه امكان كاوش در اعماق فضا و عكاسي نجومي را فراهم مي‌كند. مدل سلسترون NexStar 8SE لقب محبوب‌ ترين تلسكوپ جهان را به خود اختصاص داده و پرفروش‌ ترين تلسكوپ در سايت B&H Photo است.

اين دوربين نجومي پوشش نوري StarBright XLT دارد و وضوح و كنتراست بي‌ نظير آن لذت مشاهده سياره‌ ها و ماه را دوچندان مي‌كند. يكي از ويژگي‌ هاي فوق‌ العاده اين مدل براي افراد مبتدي تور آسمان است كه دوربين نجومي را به‌صورت خودكار به سمت اجرام مختلف هدايت مي‌كند.

تلسكوپ  Sky-Watcher Skymax 127 SynScan AZ GoTo
اگر تازه‌كار هستيد و بودجه محدودي داريد، دوربين نجومي Sky-Watcher Skymax 127 SynScan AZ GoTo را انتخاب كنيد. از امكانات اين مدل مي‌توان به لنز 2x Barlow با آداپتور دوربين، هدف‌ياب ۳۰ ×۶، سه پايه فولادي ضد زنگ و سيني لوازم جانبي اشاره كرد.

راه‌اندازي اين دوربين نجومي بسيار ساده است و به لطف وزن ۱۸ كيلوگرم، آن را مي‌توانيد به‌راحتي حمل كنيد. براي تامين برق دو گزينه داريد: استفاده از هشت باتري AA يا منبع تغذيه ۱۲ ولتي. از آن‌ جايي كه باتري‌ ها در شرايط سرد خيلي سريع خالي مي‌شوند، توصيه مي‌كنيم از منبع تغذيه استفاده كنيد.

تلسكوپ هوشمند Unistellar eQuinox 2
تلسكوپ هوشمند Unistellar eQuinox 2 جديدترين و پيشرفته‌ترين محصول اضافه‌شده به مجموعه Unistellar است. اين دوربين نجومي در مقايسه با مدل قبلي خود يعني eQuinox، امكانات بيشتري دارد.

سهولت استفاده، دوام، سازگاري و كاهش آلودگي نور از ويژگي‌هاي اين تلسكوپ هوشمند است. پس از اين‌ كه دوربين نجومي با استفاده از آسمان شب و حسگر تصوير داخلي به‌طور خودكار تنظيم شد، مي‌توانيد از برنامه همراه آن براي يافتن اجرام آسماني مانند كهكشان‌ها، خوشه‌هاي ستاره‌اي، سحابي‌ها و سياره‌ها استفاده كنيد. اين ويژگي براي كاربراني كه با آسمان شب يا صور فلكي آشنايي زيادي ندارند، عالي است.

تلسكوپ Vaonis Vespera Observation Station
تلسكوپ Vaonis Vespera كوچكترين و مقرون‌ به‌ صرفه‌ترين تلسكوپ هوشمندي است كه تا به‌حال وارد بازار شده است. ويژگي متمايزكننده اين دستگاه نداشتن چشمي است. در عوض تصاوير جذابي از آسمان شب مي‌گيرد كه آن‌ها را با استفاده از اپليكيشن موبايل Singularity مي‌توانيد با پنج گوشي هوشمند يا تبلت به اشتراك بگذاريد.

اين دوربين نجومي تركيبي از سه فناوري است: نرم‌افزار تشخيص الگوي ستاره، فناوري انباشت تصاوير زنده و يك اپليكيشن با قابليت استفاده آسان. هنگام روشن بودن، حسگر تصوير Sony IMX462 مي‌تواند هدف را در پنج دقيقه شناسايي كند و در هر ۱۰ ثانيه يك عكس از آن بگيرد. اگرچه تصاويري كه اين دستگاه ارائه مي‌دهد كمي ضعيف هستند، مي‌توان آن‌ ها را با پردازش‌ هاي بعدي بهبود بخشيد.

تلسكوپ Unistellar eVscope 2
تلسكوپ eVscope 2 يك دستگاه دقيق است كه شايد براي كاربران با تجربه كه مدل‌ هاي رايج را ترجيح مي‌دهند جذاب نباشد. با اين‌ حال طراحي فوق‌ العاده‌ اي كه دارد آن را به گزينه‌ اي عالي براي عكاساني تبديل كرده است كه مي‌خواهند دنياي نجوم را كشف كنند.

Unistellar eVscope 2 با دوربين داخلي، طراحي مدرن و چشمي الكترونيكي يك قدم از تلسكوپ‌ هاي سنتي جلوتر است. اين مدل كه دومين نسخه از سري eVscope است، امكانات قابل‌ توجهي در مقايسه با مدل قبلي خود دارد.

ويژگي‌هايي مانند بازتابنده ۴.۵ اينچي (۱۱۴ ميلي‌متر) و نسبت كانوني f/3.9، اين مدل را به گزينه‌اي عالي براي رصد اجرام آسماني مانند سحابي‌ ها تبديل كرده‌اند. راه‌اندازي ساده، طراحي شيك و رابط كاربري عالي اپليكيشن‌هاي گوشي هوشمند، از ديگر ويژگي‌هاي Unistellar eVscope 2 است.

نتيجه

ما در اين مقاله به ويژگي هاي تلسكوپ هاي مختلف پرداختيم و آنها را به شما معرفي كرديم تا در خريد تلسكوپ راحت تر و درست تصميم بگيريد. زماني كه شما براي خريد تلسكوپ اقدام مي كنيد بايد به اين نكته برسيد كه چه امكاناتي را مد نظر داريد و با دوربين نجومي چه كاري مي خواهيد انجام دهيد. خريد دوربين نجومي بايد با اطلاهات كافي انجام شود تا انتخابي درست و دقيق انجام شود. شما مي توانيد با مراجعه به سايت آسمان شب اطلاعات دقيقي در مورد انواع تلسكوپ به دست آوريد و همچنين خريد تلسكوپ را با خيالي راحت در سايت ما انجام دهيد.

براي دانلود مقاله بهترين تلسكوپ هاي 2023 روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و بهترين تلسكوپ هاي 2023

فصل ها در سياره هاي ديگر و دماي آنها به عوامل زيادي بستگي دارد كه در ادامه به اين عوامل مي پردازيم. ما در ادامه مقاله به عوامل موثر در فصل ها در سياره هاي ديگر پرداخته ايم و شما را دعوت مي كنيم تا با مطالعه اين مقاله با اين عوامل آشنا شويد.

عوامل موثر بر فصل‌ ها در سياره‌ هاي ديگر
 

１. فاصله سياره از خورشيد:

اگر سياره‌اي نزديك به خورشيد باشد (براي مثال، عطارد)، تاثير پرتوهايش روي آن سياره بسيار بيشتر از سياره‌هاي دورتر (براي مثال، نپتون) خواهد بود. سياره ما بسيار به خورشيد نزديك است و به همين دليل تاثير زيادي روي دماي زمين دارد. خورشيد يكي از عوامل مهم تغييرات فصل ها در سياره هاي ديگر است.

2. مدت گردش سياره:

سياره‌هايي كه زمان گردش طولاني دارند (براي مثال، عطارد)، نسبت به سياره‌هاي با زمان گردش كوتاه (براي مثال، مشتري) روز و شب بلندتري دارند. اگر خورشيد مدت طولاني در آسمان باشد، نيمي از سياره بسيار داغ‌تر از زماني مي‌شود كه خورشيد مدت كوتاهي در آسمان باشد. مدت زماني كه سياره ها مي چرخند مي تواند بر روي فصل ها در سياره هاي ديگر اثر گذار باشد.

به‌طور مشابه دماي شب‌هاي طولاني بسيار پايين‌تر از شب‌هاي كوتاه است/ زيرا نيمي از سياره كه در تاريكي است، زمان بيشتري براي خنك شدن دارد. ميانگين مدت زمان روز و شب روي زمين بسيار كوتاه است، در نتيجه زمان گردش ما تاثير محدودي روي حداكثر و حداقل دما دارد.

3. تركيب و چگالي جو سياره:

در سياره‌هايي كه اتمسفر متراكم دارند (براي مثال، زهره) تغييرات دما بسيار كم است، زيرا جو افزايش مي‌يابد و از دست دادن گرما را تعديل مي‌كند. دماي سياره‌هايي كه فاقد جو هستند يا جو بسيار نازك دارند (براي مثال، عطارد)، تحت تاثير اين اثر تعديل‌كننده قرار نمي‌گيرند و بنابراين تغييرات شديد دما را تجربه مي‌كنند. اتمسفر زمين چگالي متوسطي دارد و گرماي خورشيد را كه در طول روز به سطح مي‌رسد فيلتر كرده و هنگام غروب به حفظ گرما كمك مي‌كند.

4. انحراف محوري سياره:

اگر محور يك سياره شيب متوسط (مثلا زمين يا مريخ) يا شيب زياد (اورانوس يا پلوتون) داشته باشد، تغييرات فصلي طول روز و شب در آن به‌ ويژه در عرض‌هاي جغرافيايي بالاتر زياد خواهد بود.

اين مساله در سياره‌هايي كه نزديك خورشيد هستند، باعث اختلاف فصلي قابل‌توجه بين دما در دو نيمكره مي‌شود. شيب ۲۳.۵ درجه‌اي زمين باعث شده است مناطق نزديك به قطب‌ ها حدود شش ماه روز و شش ماه شب داشته باشند.

وقتي كه قطب جنوب به سمت خورشيد متمايل مي‌شود، تابستان جنوبي با روشنايي هميشگي روز است و زماني كه به سمت مخالف متمايل مي‌شود، زمستان جنوبي با هميشه شب است.

5. خروج از مركز مداري سياره:

هر چه مدار يك سياره بيضوي‌تر باشد، با چرخش به دور خورشيد تغييرات دماي بيشتري خواهد داشت. وقتي سياره در مدار خود به خورشيد نزديك‌تر مي‌شود، در مقايسه با زماني كه از آن دورتر است گرماي بيشتري دريافت مي‌كند. عطارد مدار كاملا بيضي‌ شكل دارد، در حالي‌كه مدار زمين تقريبا دايره‌اي است.

فصل ها در سياره هاي ديگر
عطارد: نزديكترين سياره به خورشيد است. آب و هواي اين سياره در طول سال به‌شدت متغير است، زيرا در مداري بسيار بيضوي حركت مي‌كند. يعني گاهي فاصله آن با خورشيد بسيار كم مي‌شود. عطارد از سياره‌هاي بدون جو است و در نتيجه در برابر خورشيد بي محافظ است و هواي آن در طول روز بسيار گرم و در شب بسيار سرد مي‌شود. عطارد شيب محور نيز ندارد و فصل‌هاي آن به‌ دليل مدار بسيار بيضي شكل آن به دور خورشيد رخ مي‌دهند.
زهره: دومين سياره نزديك به خورشيد است. مدار زهره باعث ايجاد فصل‌هاي مختلف نمي‌شود، زيرا تقريبا دايره‌اي است. اين سياره فقط سه درجه شيب دارد (در جهت مخالف ساير سياره‌ها)، بنابراين درجه حرارت زهره در تمام مدت سال چندان فرقي نمي‌كند. آب و هواي اين سياره هميشه گرم است، زيرا نسبتا به خورشيد نزديك است و جو ضخيمي دارد كه دما را ثابت نگه مي‌دارد. مي‌توان گفت كه زهره تقريبا هيچ فصلي ندارد.
زمين: سومين سياره نزديك به خورشيد با مداري تقريبا دايره‌اي است و بنابراين مسيري كه دور خورشيد طي مي‌كند، روي فصل‌هاي آن اثر ندارد. زمين شيب ۲۳.۵ درجه دارد كه براي اثر گذاشتن روي فصول كافي است. اين شيب روي نحوه برخورد نور خورشيد به زمين در طول مدار آن اثر مي‌گذارد. در طول تابستان نيمكره جنوبي، نيمكره جنوبي زمين به سمت خورشيد متمايل شده كه باعث مي‌شود نور خورشيد مستقيم‌تر به زمين برخورد كند و روزها گرم‌تر و طولاني‌تر شوند.در طول زمستان نيمكره جنوبي، نيمكره جنوبي به سمت مخالف متمايل مي‌شود، بنابراين نور خورشيد به‌ طور غيرمستقيم به آن برخورد مي‌كند و در فضاي بزرگتري پخش مي‌شود. اما در زمستان، شب‌هاي طولاني‌تر و روزهاي كوتاه‌ تري داريم (برعكس اين اتفاق در نيمكره شمالي مي‌افتد). زمين به‌ دليل محور شيب‌دار خود چهار فصل دارد و جو آن به اندازه كافي متراكم است تا دما را در طول سال معتدل نگه دارد. زمين بدون انحراف محوري، هيچ فصلي نداشت.
 

براي اطلاع از مقاله مشكلات زيست محيطي زمين بر روي لينك كليك كنيد.
 

مريخ: چهارمين سياره نزديك به خورشيد است. اين سياره فقط دو فصل (تابستان و زمستان) دارد كه از نظر دما بسيار متفاوت هستند. مدار بيضي شكل مريخ و شيب قابل‌توجه آن باعث به وجود آمدن فصل مي‌شود. علاوه‌بر اين، جو بسيار نازك مريخ در تغييرات شديد دما در آن نقش دارد. شما مي توانيد مريخ را با تلسكوپ در شبي كه همه شرايط رصد مهيا باشد را تماشا كنيد و به وضعيت اين سياره در فصل هاي مختلف پي ببريد. 
مشتري: فقط سه درجه شيب دارد و جو آن بسيار غليظ است (اين سياره يكي از غول‌هاي گازي است). مدار مشتري به دور خورشيد بيضوي است، بنابراين انتظار مي‌رود كه دماي آن در طول مدار بسيار متغير باشد. بااين‌حال، با توجه به فاصله بسيار زياد مشتري از خورشيد، اين سياره تغيير دماي اندكي دارد و هميشه بسيار سرد است. جو بسيار غليظ مشتري دماي سرد آن را پايدار نگه مي‌دارد و مي‌توان گفت كه هيچ فصلي ندارد. شما مي توانيد با خريد تلسكوپ مشتري را در آسمان مناسب رصد تماشا كنيد. تلسكوپ به شما كمك مي كند تا مشتري را به خوبي تماشا كنيد.
زحل: يكي از غول‌هاي گازي است كه انحراف محوري و همچنين مدار بيضوي به دور خورشيد دارد. با وجود اين از آن‌جايي كه فاصله بسيار زيادي از خورشيد دارد، هميشه بسيار سرد است و جو غليظ آن هواي سرد را حفظ مي‌كند.
اورانوس: مدار بيضوي دارد و بسيار از خورشيد دور است. بنابراين در تمام طول سال هواي بسيار سردي را تجربه مي‌كند. اين سياره جو بسيار غليظي دارد (يكي ديگر از غول‌هاي گازي است) و به‌همين دليل دماي آن در طول سال بسيار سرد باقي مي‌ماند. اورانوس شيب حدود ۹۸ درجه دارد و عملا به پهلو و دور خود مي‌چرخد. روز اين سياره نيمي از سال طول مي‌كشد و نيمه ديگر سال شب است.
نپتون: مدار سياره نپتون تقريبا دايره اي است و حدود ۲۸ درجه شيب دارد. با‌اين‌حال، نپتون از خورشيد فاصله بسيار زيادي دارد و به‌ همين دليل دماي آن هميشه بسيار پايين است. جو نپتون غلظت بالايي دارد و آب و هوا را سرد نگه مي‌دارد. بنابراين نزديكي به خورشيد روي فصل ها در سياره هاي ديگر تاثير مي گذارد مانند نپتون. 
پلوتو (سياره اي كوتوله): از خورشيد بسيار دور است و در نتيجه همواره دماي بسيار پاييني دارد. با آنكه مدار اين سياره به دور خورشيد بسيار بيضوي است و جو بسيار نازك دارد، فاصله آن از خورشيد باعث مي‌شود كه هميشه به‌شدت سرد باشد.
 

نتيجه

عوامل موثر بر فصل ها در سياره هاي ديگر را براي شما به تفكيك سيارات عنوان كرديم و به اين نتيجه رسيديم كه فاصله سيارات با خورشيد، مسير حركتي سيارات، انحراف محوري آنها و ضخامت جو سياره در تغييرات فصلي و دمايي آنها تاثيرگذار است، بايد عنوان كرد كه خورشيد نقش بسيار مهمي در فصل ها سياره هاي ديگر دارد. شما با مراجعه سايت آسمان شب مي توانيد خريد تلسكوپ و تجهيزات رصد آسمان را مشاهده كنيد و همچنين ديگر مقالات مرتبط با نجوم را مطالعه فرمائيد.

براي دانلود مقاله عوامل موثر بر فصل‌ها در سياره‌ هاي ديگر روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و عوامل موثر بر فصل هاي سيارات ديگر

اولين انسان ها با پرتاب تاريخي ماموريت آپولو 11 به سمت ماه رفتند. اين دو نفر براي اولين بار در تاريخ بشر قدم بر روي سطح ماه گذاشتند. ميليون ها نفر در سراسر جهان گام هاي آنها را در تلويزيون تماشا كردند. خدمه آپولو 11 همگي فضانورداني با تجربه بودند كه قبلاً به فضا رفته بودند.

? فضانوردان
نيل آرمسترانگ خلبان جميني 8 بود. ماموريت آپولو 11 اولين ماموريتي بود كه دو وسيله نقليه در كره ماه فرود آمدند. آرمسترانگ متولد 5 آگوست 1930 در اوهايو، 38 سال داشت و اولين غيرنظامي بود كه فرماندهي دو ماموريت فضايي آمريكا را برعهده داشت.

سرهنگ ادوين يوجين "باز" آلدرين، 39 ساله، اولين فضانورد با مدرك دكترا بود كه در فضا پرواز كرد. آلدرين متولد 20 ژانويه 1930 در نيوجرسي، خلبان جميني 12 بود و 140 دقيقه پياده روي در فضا انجام داد تا نشان دهد كه يك فضانورد مي تواند به طور موثر خارج از وسيله نقليه كار كند. او براي آپولو 11 به عنوان خلبان ماژول قمري خدمت كرد. خلبان ماژول فرماندهي، سرهنگ دوم مايكل كالينز، 38 ساله، 31 اكتبر 1930 در ايتاليا به دنيا آمد. كالينز در جولاي 1966 خلبان Gemini 10 بود و تقريباً 1.5 ساعت خارج از فضاپيما پياده روي فضايي كرد.
 

براي اطلاع از مقاله ايستگاه فضايي بين المللي بر روي لينك كليك كنيد.
 

? از زمين تا ماه 
محققان ماموريت در ناسا به مدت دو سال سطح ماه را مطالعه كردند و به دنبال بهترين مكان براي فرود تاريخي در ماه بودند. محققان براي اينكه به راحتي اولين انسان بر روي ماه قدم بگذارد، بهترين عكس هاي با كيفت مربوط به آن زمان كه از برنامه هاي مدارگرد گرفته شده بود، بررسي كردند و تعداد دهانه‌ها، تخته سنگ‌ها، صخره‌ها و تپه‌ها را در هر محل فرود احتمالي با توجه به سوخت و زمان مورد نياز آنها تحليل كردند. اين به محققين كمك كرد تا 30 نامزد اوليه سايت را به سه نفر محدود كنند.

آپولو 11 از مركز فضايي كندي در فلوريدا مورخ 16 ژوئيه 1969 ساعت 9:32 صبح به فضا پرتاب شد. در حين پرواز، فضانوردان دو برنامه تلوزيوني از داخل سفينه ساختند و يك تصوير سوم هم ارسال شد كه لحظات نزديك شدن به ماه را نشان مي داد. در 20 ژوئيه، آرمسترانگ و آلدرين وارد ماژول ماه با نام مستعار "عقاب" شدند، از ماژول خدمات فرماندهي - "كلمبيا" - جدا شدند و به سمت سطح ماه حركت كردند.
براي 2 ساعت اول روي ماه، آرمسترانگ و آلدرين در ماژول باقي ماندند و همه سيستم ها را بررسي كردند، سفينه را براي اقامت در ماه پيكربندي كردند. با مشورت ناسا، آنها تصميم گرفتند از استراحت برنامه ريزي شده 4 ساعته خود صرف نظر كنند و به جاي آن تصميم گرفتند سطح ماه را كاوش كنند.
20 ژوئيه 1969 ساعت 11:56 شب يك دوربين فيلمبرداري نصب شده در پنل داخل عقاب، به صورت پخش زنده آرمسترانگ را كه در حال پائين آمدن از نردبان بود نشان مي داد. در اين لحظه آرمسترانگ اين جمله را به زبان آورد: "اين يك گام كوچك براي انسان، يك جهش عظيم براي بشر است" 20 دقيقه بعد، آرمسترانگ از فرود آلدرين عكس گرفت. آرمسترانگ مسئوليت ثبت مستندات اين فرود را بر عهده داشت، بنابراين بيشتر تصاوير گرفته شده از ماموريت آپولو 11 مربوط به آلدرين بود.
زماني كه فضانوردان روي سطح ماه بودند، چندين آزمايش انجام دادند، نمونه‌هايي از خاك و سنگ ماه را جمع‌آوري كردند تا به خانه بياورند، پرچم ايالات متحده را برافراشتند و نمونه‌هايي از پوسته ماه گرفتند. آنها با ريچارد نيكسون، رئيس جمهور ايالات متحده، كه صداي او از كاخ سفيد مخابره مي شد، صحبت كردند و پلاكي روي زمين گذاشتند كه روي آن نوشته شده بود:
"مرداني از سياره زمين براي اولين بار در تاريخ ژوئيه 1069 روي ماه قدم گذاشتند. ما براي صلح همه بشريت آمديم."
فضانوردان همچنين مدال هاي يادبودي را با نام چندين فضانورد كه در پرواز و حين آموزش از بين رفته بودند (از جمله خدمه آپولو 11 و اولين نفر در فضا، يوري گاگارين) روي ماه گذاشتند. آنها همچنين يك ديسك سيليكوني 1.5 اينچي با پيام هاي حسن نيت از 73 كشور و اسامي رهبران كنگره و ناسا به جا گذاشتند.
آرمسترانگ بيشتر از 2.5 ساعت را بيرون از عقاب گذراند. فضانوردان در حين قدم زدن روي ماه مجموعا مسافتي حدود 3300 فوت (1 كيلومتر) را طي كردند تا از يك دهانه بزرگ بازديد كنند. آنها 47.51 پوند (21.55 كيلوگرم) نمونه از ماه جمع آوري كردند. در ضمن اين گزارش را ثبت كردند كه تحرك در ماه آسان تر از حد انتظار است.

در ساعت 1:54 بعد از ظهر، با گذراندن 21.5 ساعت روي ماه، ماژول قمري به جايي كه كالينز در كلمبيا منتظر بود، ارسال شد. دو وسيله نقليه فرود آمدند و خدمه و نمونه ها قبل از پرتاب شدن عقاب به كلمبيا منتقل شدند. سپس فضانوردان به خانه برگشتند.
اين تيم در 24 ژوئيه ساعت 12:50 بعد از ظهر به وقت شرقي در اقيانوس آرام سقوط كرد. خدمه پس از پوشيدن لباس هاي عايق بيولوژيكي (براي عدم امكان انتقال ميكروب هاي مضر از ماه توسط فضانوردان)، كلمبيا را ترك كردند و داخل يك قايق رفتند و بدليل اينكه آلودگي احتمالي به حداقل برسد خدمه را با يد ماليدند. آنها سپس با هليكوپتر به يك مركز قرنطينه متحرك در كشتي سفر كردند و سپس به هيوستون منتقل شدند و تا تاريخ 10 اوت در قرنطينه ماندند.
 
 

 
?  ميراث آپولو 11
ماموريت آپولو 11 پنجاهمين سالگردش را در سال 2019 جشن گرفت. ضرابخانه ايالات متحده سكه هاي ويژه اي را براي اين جشن آماده كرده بود. در جولاي 2009، موزه ملي هوا و فضا ميزبان جشني براي چهلمين سالگرد آپولو 11 كه شامل سخنراني سه خدمه آپولو 11 بود. صف علاقه مندان فضا به سرعت در طول طبقه موزه گسترش يافت.

آرمسترانگ 82 ساله در 25 آگوست 2012 بر اثر عوارض ناشي از مشكلات قلبي-عروقي درگذشت. مراسم يادبود عمومي مورخ 13 سپتامبر در كليساي جامع ملي واشنگتن برگزار شد و آرمسترانگ روز بعد به خاك سپرده شد. در سال 2015، ناسا اعلام كرد كه همسر آرمسترانگ، كارول آرمسترانگ، كيفي پر از مصنوعات ماه در ميان وسايل آرمسترانگ پيدا كرده و او اين كيف را به موزه اهدا كرد.
مدارگرد شناسايي ماه ناسا در سال 2012 از محل فرود آپولو 11 از فضا تصويربرداري كرد و نشانه هايي از فضانوردان، برخي از آزمايشات، دوربين دور انداخته شده و مرحله فرود ماژول قمري عقاب را مشاهده كرد. در سال 2014 يك نماي سه بعدي از سايت بر اساس تصاوير مدارگرد ايجاد شد.

يك كيف نمونه قمري از آپولو 11 پس از اينكه به طور تصادفي در حراجي تگزاس سال 2015 به نمايندگي از خدمات مارشال هاي ايالات متحده فروخته شده بود، باعث اختلاف حقوقي شد. نانسي كارلسون زن ايلينويزي اين كيف را به قيمت 995 دلار خريد. دولت ايالات متحده از دادگاه درخواست كرد كه كيف نمونه قمري را به ناسا بازگرداند و فروش لغو شود، اما كارلسون در سال 2016 مالك قانوني آن اعلام شد. در اصل، اين كيف از مكس آري، كه سال 2006 به جرم دزدي و فروش آثار فضايي محكوم شده بود، مصادره شد. آثاري كه متعلق به موزه فضايي كيهان در هاچينسون، كانزاس بودند.

? نتيجه
در پنجاهمين سالگرد آپولو 11 مورخ جولاي 2019، يونيورسال پيكچرز «نخستين انسان» را منتشر كرد، فيلمي كه بر اساس سفر آموزشي آرمسترانگ براي تبديل شدن به اولين انسان روي ماه ساخته شده است. يك مستند جديد درباره آپولو 11، به كارگرداني تاد داگلاس ميلر، در مارس 2019 نمايش داده شد.
 

براي دانلود مقاله اولين انسان روي ماه روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و اولين انسان روي ماه

جسمي كه ما از آن به عنوان خورشيد ياد مي كنيم در مركز منظومه شمسي ما به شدت مي سوزد. اين تنها منبع گرما و نور ما است، و بدون آن، زمين به سرعت در مكاني تاريك و غير قابل مهمان‌نواز يخ مي‌زند. در اين مقاله نگاهي مي اندازيم به تعداد خورشيد در جهان.
 

☀️ خورشيد
خورشيد ما ستاره اي است كه عمدتاً از هيدروژن تشكيل شده است كه به اتم هاي هليوم مي پيوندد. اين فرآيند كه به عنوان همجوشي هسته اي شناخته مي شود، گرما و نوري را كه راه خود را به زمين (و فراتر از آن) باز مي كند، ساطع مي كند. خورشيد در مقايسه با سياره ما پرجرم است، اما در واقع در كنار ستاره هاي ديگر كاملاً متوسط است. هيچ چيزي در مورد شمس وجود ندارد كه واقعاً آن را متمايز كند. اين يك ستاره كوتوله زرد است كه دماي آن در سطح آن به طور متوسط 5700 كلوين است. اين در مقايسه با ستارگاني كه مي توانند به بيش از 50000 كلوين برسند، چيزي نيست. همچنين از نظر قطر يا جرم بسيار روشن يا بزرگ نيست. بزرگترين ستاره در جهان شناخته شده، UY Scuti، قطري تقريباً 1500 برابر ستاره ما دارد. UY Scuti همچنين ده برابر حجيم تر است و 340000 برابر روشن تر مي درخشد. آيا مي توانيد تصور كنيد كه ما به جاي شمس خود با UY Scuti به پايان مي رسيديم؟ در حالي كه خورشيد در طرح بزرگ چيزها چندان خاص نيست، اما ستاره ماست. اين اندازه عالي است و گرما و نور كافي براي زنده نگه داشتن ما دارد.
 

☀️ فقط يك خورشيد وجود دارد
كلمه "خورشيد" اغلب براي توصيف تعداد زيادي از ستارگان در كهكشان ما و فراتر از آن استفاده مي شود، اما انجام اين كار يك نام اشتباه است. شمس نام ستاره ما است، همانطور كه سيريوس درخشان ترين ستاره در Canis Major است. وقتي به اين توپ هاي گازي خارج از منظومه شمسي اشاره مي كنيم، هميشه بايد از اصطلاح "ستاره" استفاده كنيم.
 

☀️ طبقه بندي ديگر "خورشيدها"
برخي از دانشمندان ديگر ستاره‌هاي داراي اجسام سياره‌اي كه به دور آن‌ها مي‌چرخند را شمس مي‌نامند تا آنها را از ستاره‌هاي بدون ماهواره متمايز كنند. زمين تنها خانه‌اي است كه تا به حال شناخته‌ايم، اما دانستن اينكه چه چيز ديگري در آنجا وجود دارد، مي‌تواند باعث صرفه‌جويي در زمان ما شود. ما هنوز در توانايي خود براي مشاهده ساير منظومه هاي خورشيدي در كهكشان راه شيري بسيار محدود هستيم، چه رسد به كهكشان هاي فراتر از كهكشان خودمان. نكته منفي در مورد شكار سيارات ديگر اين است كه آنها هيچ نوري از خود ساطع نمي كنند و واقعاً فقط زماني قابل تشخيص هستند كه نور ستاره خود را مسدود كنند.
 

براي اطلاع از مقاله نظريه انفجار بزرگ(بيگ بنگ) چيست؟ بر روي لينك كليك كنيد.
 
☀️ چند "خورشيد" در كهكشان راه شيري وجود دارد؟
از تحقيقاتي كه تاكنون بر روي كهكشان راه شيري ما انجام شده است، دانشمندان بيش از 3500 ستاره را با سياراتي كه در اطراف آنها مي چرخند، پيدا كرده اند. هر يك از اين اجسام در حال چرخش «سياره‌هاي فراخورشيدي» ناميده مي‌شوند، كه به سادگي نشان‌دهنده سياره‌اي هستند كه به دور ستاره‌اي خارج از منظومه شمسي ما مي‌چرخد. جالب اينجاست كه پروكسيما قنطورس نزديكترين ستاره به خورشيد ماست و دو سياره فراخورشيدي تاييد شده دارد. يكي از اين دو جهان ممكن است در منطقه ميزبان ستاره وجود داشته باشد و حتي مي تواند اقيانوسي از آب مايع داشته باشد. پروكسيما قنطورس كه يك ستاره كوتوله قرمز است، داراي برخي فعاليت هاي شعله ور است كه مي تواند به جو سياره فراخورشيدي يا مقدار آب آن آسيب برساند. حتي اگر اين دنيا براي زندگي انسان با آب و هواي قابل تنفس مناسب تلقي شود، باز هم اين سوال را مطرح مي كند كه چگونه مي توان به آنجا رسيد. سفر با سرعت نور، هنوز 4.2 سال طول مي كشد تا اين سفر انجام شود. كپلر-47 يك منظومه ستاره اي دوتايي با سه سياره فراخورشيدي تاييد شده است كه به دور اين دو ستاره مي چرخند. يك ستاره 85 درصد خروجي شمس ما را دارد، در حالي كه ستاره ديگر تنها 1 درصد از نور خورشيد را تامين مي كند. اين منظومه حداقل يك ستاره در منطقه ميزبان خود دارد اما در فاصله بيش از 3000 سال نوري از ما وجود دارد. اگرچه ما فقط سطح آنچه را كه در آنجا وجود دارد خراشيده ايم، تخمين زده مي شود كه بيش از 6 ميليارد سياره شبيه زميندر كهكشان راه شيري وجود داشته باشد. اين را به سيارات گازي و ديگر جهان‌هاي اندازه اضافه كنيد، به راحتي مي‌توانيد 100 ميليارد سياره فراخورشيدي تنها در كهكشان ما وجود داشته باشد.
 

☀️ چند "خورشيد" در جهان هستي وجود دارد؟
اخيراً، اخترشناسان بر اين باورند كه اولين سياره فراخورشيدي را در كهكشان گرداب در فاصله 23 ميليون سال نوري از كهكشان ما پيدا كرده اند. چنين يافته‌اي تعجب‌آور نبود و احتمالاً اولين مورد از بسياري از يافته‌ها است. با فرض وجود 200 ميليارد كهكشان، زمين ما ممكن است تنها يكي از بيش از 20 سياره سياره باشد.
 

☀️ اگر زمين 2 خورشيد داشت چه مي شد؟
اگر ما بخشي از يك منظومه ستاره اي با دو خورشيد متمايز بوديم، زندگي روي زمين بسيار متفاوت به نظر مي رسيد. ما مطمئناً درك متفاوتي از روز و شب خواهيم داشت، و آسمان احتمالاً در آن روزهاي طولاني بسيار روشن تر (و شايد گرمتر) خواهد بود. بسته به اينكه در كدام قسمت از منطقه قابل سكونت سيستم دوتايي قرار داشته باشيم، ممكن است همچنان از آب و هواي معتدل همراه با تغييرات آب و هوا و فصول لذت ببريم.
 

? نتيجه
در نظر گرفتن نقش كوچكي كه منظومه شمسي ما در اين بازي كيهاني ايفا مي كند شگفت انگيز است. در جايي كه اجداد ما فكر مي كردند ما مركز جهان هستيم، اكنون كشف كرده ايم كه زمين يكي از احتمالاً ميلياردها سياره تنها در كهكشان راه شيري است.
اگر فناوري به پيشرفت خود ادامه دهد، ممكن است اين شانس را داشته باشيم كه قبل از اينكه شمس ما چند ميليارد سال ديگر بميرد، به دنياي مهمان نواز ديگري برسيم. مهم نيست به كجا مي رسيم، ستاره ما هميشه تنها ستاره اي خواهد بود كه واقعاً مي توانيم خورشيد بناميم. در ضمن شما مي توانيد براي اطلاع و مطالعه مطالب جذاب تر به سايت موسسه طبيعت اسمان شب مراجعه كنيد.
 
براي دانلود مقاله چند خورشيد در كيهان وجود دارد روي لينك كليك كنيد.
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و چند خورشيد در كهكشان وجود دارد؟

نظريه انفجار بزرگ چگونگي آغاز جهان را توضيح مي دهد. تئوري بيگ بنگ توضيح اصلي براي چگونگي شروع جهان است. به بيان ساده‌تر، مي‌گويد جهان همانطور كه مي‌دانيم با يك نقطه منفرد بي‌نهايت داغ و متراكم آغاز شد كه در طي 13.7 ميليارد سال آينده به كيهاني كه هنوز در حال انبساط است متورم و كشيده شد - ابتدا با سرعت‌هاي غيرقابل تصور و سپس با سرعتي قابل اندازه‌گيري. كه امروز مي دانيم. فناوري موجود هنوز به اخترشناسان اجازه نمي دهد كه به معناي واقعي كلمه به تولد كيهان نگاه كنند، بسياري از آنچه در مورد انفجار بزرگ مي فهميم از فرمول ها و مدل هاي رياضي مي آيد. با اين حال، ستاره شناسان مي توانند "پژواك" انبساط را از طريق پديده اي به نام پس زمينه مايكروويو كيهاني ببينند.

⭕ تولد كيهان
حدود 13.7 ميليارد سال پيش، همه چيز در كل جهان در يك تكينگي بي نهايت كوچك متراكم شد، نقطه اي از چگالي و گرماي بي نهايت. ناگهان، يك انبساط انفجاري آغاز شد و جهان ما را با سرعتي بيشتر از سرعت نور به سمت بيرون پرتاب كرد. اين دوره تورم كيهاني بود كه تنها كسري از ثانيه طول كشيد - طبق نظريه فيزيكدان آلن گوث در سال 1980 كه طرز فكر ما را در مورد بيگ بنگ براي هميشه تغيير داد. هنگامي كه تورم كيهاني به پاياني ناگهاني و هنوز مرموز رسيد، توصيفات كلاسيك تري از انفجار بزرگ مطرح شد. سيل ماده و تشعشع، كه به عنوان "گرم شدن مجدد" شناخته مي شود، شروع به پر كردن جهان ما با موادي كرد كه امروز مي شناسيم: ذرات، اتم ها، موادي كه به ستاره ها و كهكشان ها تبديل مي شوند و غيره. به گفته ناسا، همه اينها تنها در اولين ثانيه پس از شروع جهان اتفاق افتاد، زماني كه دماي همه چيز هنوز به طرز ديوانه كننده اي گرم بود، در حدود 10 ميليارد درجه فارنهايت (5.5 ميليارد سانتيگراد). كيهان اكنون حاوي مجموعه وسيعي از ذرات بنيادي مانند نوترون‌ها، الكترون‌ها و پروتون‌ها است - مواد خامي كه به بلوك‌هاي ساختماني براي هر چيزي كه امروز وجود دارد تبديل مي‌شوند.
 

⭕ آيا نظريه انفجار بزرگ ثابت شده است؟
يك پاسخ كوتاه به يك سوال كمي متفاوت، اين است كه تمام شواهد رصدي كه ما گردآوري كرده‌ايم با پيش‌بيني‌هاي نظريه انفجار بزرگ مطابقت دارد. سه مشاهده مهم عبارتند از: قانون هابل نشان مي دهد كه اجسام دور با سرعتي متناسب با فاصله خود از ما دور مي شوند - كه زماني اتفاق مي افتد كه انبساط يكنواخت در همه جهات وجود داشته باشد. اين حاكي از تاريخي است كه در آن همه چيز به هم نزديكتر بود. خواص تابش پس زمينه مايكروويو كيهاني (CMB). اين نشان مي دهد كه جهان از يك گاز يونيزه شده (پلاسما) و يك گاز خنثي عبور كرده است. چنين انتقالي دلالت بر يك جهان اوليه داغ و متراكم دارد كه با انبساط سرد شده است. اين انتقال پس از حدود 400000 سال پس از انفجار بزرگ اتفاق افتاد. 3) فراواني نسبي عناصر سبك (He-4، He-3، Li-7 و دوتريوم). اينها در دوران بيگ بنگ هسته اي (BBN) در چند دقيقه اول پس از انفجار بزرگ شكل گرفتند. فراواني آن‌ها نشان مي‌دهد كه جهان در گذشته واقعاً داغ و واقعاً متراكم بوده است (بر خلاف شرايطي كه CMB تشكيل شد، كه فقط گرم و متراكم معمولي بود - حدود يك ميليون تفاوت دما بين زماني كه BBN رخ داد و زماني كه CMB رخ داد).
 

براي اطلاع از مقاله كهكشان آندرومدا بر روي لينك كليك كنيد.
 
⭕ آيا اتفاقي وجود دارد كه با نظريه بيگ بنگ در تضاد باشد؟
مسائلي وجود دارد كه در ساده‌ترين مدل بيگ بنگ به وجود مي‌آيند، اما مي‌توان آن‌ها را با فراخواني يك فرآيند فيزيكي كه همچنان با فرض اصلي تئوري بيگ بنگ سازگار است، حل كرد. به طور خاص، اين واقعيت كه دماي CMB در همه جا يكسان است، به نظر مي‌رسد كه جهان هيچ انحناي ندارد، و اينكه نوسانات چگالي ناشي از پيش‌بيني‌هاي مكانيكي كوانتومي امروز خوشه‌هاي كهكشاني با اندازه و شكل مناسب را توليد نمي‌كنند. اين سه مسئله با تئوري تورم - كه بخشي از نظريه انفجار بزرگتر است - حل مي شود.

⭕ نظريه بيگ بنگ چه زماني پايه گذاري شد؟
هابل واقعاً شخصي بود كه مشاهدات را تنظيم كرد. شواهد به ويژه در دهه 1970 با شناسايي CMB ادامه يافت. اصطلاح "بيگ بنگ" اولين بار در اواخر دهه 1940 توسط فرد هويل منجم به كار رفت - در نهايت در دهه 1970 رايج شد.
 

⭕ مدل سازي انفجار بزرگ
از آنجايي كه ما نمي‌توانيم مستقيماً آن را ببينيم، دانشمندان در تلاش بوده‌اند تا از طريق اقدامات ديگر بيگ بنگ را ببينند. در يك مورد، كيهان شناسان براي رسيدن به اولين لحظه پس از انفجار بزرگ با شبيه سازي 4000 نسخه از جهان كنوني در يك ابررايانه عظيم، به عقب فشار مي آورند. با آنچه در مورد جهان امروزي شناخته شده است، محققان در اين مطالعه 2021 درك خود را از نحوه برهمكنش نيروهاي گرانشي در جهان اوليه با هزاران جهان مدل‌سازي شده كامپيوتري مقايسه كردند. اگر آنها مي توانستند شرايط شروع جهان هاي مجازي خود را پيش بيني كنند، اميدوار بودند كه بتوانند به طور دقيق پيش بيني كنند كه جهان خودمان در ابتدا چگونه به نظر مي رسيد. محققان ديگر راه هاي مختلفي را براي بازجويي از آغاز جهان ما انتخاب كرده اند. در يك مطالعه در سال 2020، محققان اين كار را با بررسي شكاف بين ماده و پادماده انجام دادند. در اين مطالعه كه هنوز توسط همتايان بررسي نشده است، آنها پيشنهاد كردند كه عدم تعادل در مقدار ماده و پادماده در جهان به مقادير بسيار زياد ماده تاريك جهان مربوط مي شود، ماده ناشناخته اي كه بر گرانش تأثير مي گذارد و در عين حال بر هم كنش ندارد. با نور آنها پيشنهاد كردند كه در لحظات حياتي بلافاصله پس از انفجار بزرگ، جهان ممكن است براي ساختن ماده بيشتر از معكوس خود، ضد ماده، تحت فشار قرار گرفته باشد، كه پس از آن مي تواند منجر به تشكيل ماده تاريك شود.
 

⭕ آيا انفجار بزرگ يك انفجار بود؟
اگرچه انفجار بزرگ اغلب به عنوان يك "انفجار" توصيف مي شود، اما اين يك تصوير گمراه كننده است. در يك انفجار، قطعات از يك نقطه مركزي به يك فضاي از قبل موجود پرتاب مي شوند. اگر در نقطه مركزي بوديد، مي ديديد كه تمام قطعات تقريباً با همان سرعت از شما دور مي شوند. اما بيگ بنگ اينطور نبود. اين خود گسترش فضا بود – مفهومي كه از معادلات نسبيت عام اينشتين بيرون مي‌آيد، اما هيچ مشابهي در فيزيك كلاسيك زندگي روزمره ندارد. اين بدان معني است كه تمام فواصل در جهان با سرعت يكسان در حال كشيده شدن هستند. هر دو كهكشان كه با فاصله X از هم جدا شوند با سرعت يكسان از يكديگر دور مي شوند، در حالي كه كهكشاني در فاصله 2X با سرعت دو برابر آن عقب مي نشيند.

⭕ تلسكوپ جيمز وب و انفجار بزرگ
تلسكوپ تقريباً مانند يك ماشين زمان است كه به ما امكان مي دهد به گذشته هاي دور نگاه كنيم. با كمك تلسكوپ فضايي هابل، ناسا كهكشان ها را مانند ميلياردها سال پيش به ما نشان داد - و جانشين هابل، تلسكوپ فضايي جيمز وب، اين توانايي را دارد كه حتي عميق تر به گذشته نگاه كند. ناسا اميدوار است كه تمام راه هاي بازگشت به زمان شكل گيري اولين كهكشان ها، تقريبا 13.6 ميليارد سال پيش را ببيند. و برخلاف هابل كه عمدتاً در باند موج مرئي مي‌بيند، تلسكوپ فضايي جيمز وب يك تلسكوپ مادون قرمز است - يك مزيت بزرگ در نگاه كردن به كهكشان‌هاي بسيار دور. انبساط كيهان به اين معني است كه امواج ساطع شده از آنها كشيده مي شوند، بنابراين نوري كه در طول موج هاي مرئي ساطع شده است در واقع در مادون قرمز به ما مي رسد.
 

? نتيجه
در حالي كه اكثريت جامعه نجومي اين نظريه را مي پذيرند، برخي از نظريه پردازان وجود دارند كه علاوه بر انفجار بزرگ، توضيحات ديگري نيز دارند - مانند تورم ابدي يا جهان در حال نوسان. مشاهداتي كه براي اولين بار در سال 2013 منتشر شد، نقشه CMB را با جزئيات بي سابقه اي ترسيم كرد و نشان داد كه كيهان قديمي تر از آن چيزي است كه قبلاً تصور مي شد: 13.82 ميليارد سال، به جاي 13.7 ميليارد سال. ماموريت رصدخانه تحقيقاتي ادامه دارد و نقشه هاي جديد CMB به صورت دوره اي منتشر مي شود.
 

براي دانلود مقاله نظريه انفجار بزرگ چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و نظريه انفجار بزرگ جيست؟

كهكشان آندرومدا، نزديكترين همسايه كهكشان راه شيري، دورترين جرمي در آسمان است كه مي توانيد با چشم غيرمسلح خود ببينيد - اما فقط در يك شب صاف از مكاني با آسمان بسيار تاريك. كهكشان يك مارپيچ زيبا است، اما يك واقعيت كه ممكن است از آن آگاه نباشيد: ما براي چند ميليارد سال در امان هستيم، اما كهكشان آندرومدا در مسير ما و در مسير برخورد با كهكشان راه شيري قرار دارد.

? مكان كهكشان آندرومدا
نزديكي كهكشان آندرومدا به زمين - در فاصله تنها 2.5 ميليون سال نوري - آن را به يك هدف مناسب براي رصد براي برون يابي در مورد ديگر كهكشان هاي مارپيچي تبديل مي كند. در سال‌هاي اخير، دانشمندان مطالعات دقيقي در مورد سياه‌چاله‌ها، ستارگان و ديگر اجرام در كهكشان انجام داده‌اند.
اين شامل يك موزاييك خيره كننده از تصاوير كهكشان آندرومدا است كه توسط تلسكوپ فضايي هابل در سال 2015 گرفته شده است. طول ستارگان مبهم مرئي تقريباً به اندازه عرض ماه كامل و نصف عرض آن است. فقط با بزرگنمايي قابل توجه مي توانيد بگوييد كه شش برابر طول آن به طور كامل كشيده شده است.
كهكشان آندرومدا يك كهكشان مارپيچي مانند كهكشان راه شيري، حاوي يك برآمدگي متمركز از ماده در وسط است كه توسط ***ي از گاز، غبار، و ستاره ها و هاله اي عظيم احاطه شده است. اگرچه كهكشان آندرومدا داراي تقريباً يك تريليون ستاره تا 250 ميليارد در كهكشان راه شيري است، كهكشان ما در واقع پرجرم تر است، زيرا تصور مي شود كه حاوي ماده تاريك بيشتري است.
 

? دوره برخورد
كهكشان آندرومدا و كهكشان راه شيري در مسير برخوردي هستند كه ساختار دو كهكشان را براي هميشه تغيير خواهد داد. كهكشان ها با سرعت 70 مايل در ثانيه (112 كيلومتر در ثانيه) به يكديگر نزديك مي شوند. ستاره شناسان تخمين مي زنند كه آندرومدا در 4 ميليارد سال آينده با كهكشان راه شيري برخورد خواهد كرد و ادغام آن 6 ميليارد سال ديگر به پايان مي رسد. تا آن زمان، خورشيد به يك غول قرمز متورم خواهد شد و سيارات زميني را مي بلعد، بنابراين زمين چيزهاي ديگري براي نگراني خواهد داشت. با اين حال، هجوم تازه غبار بايد شكل‌گيري ستاره‌ها را در كهكشان جديد «ميلكومدا» تقويت كند و خورشيد بدون زمين ممكن است براي هميشه راه شيري را ترك كند. پس از يك مرحله درهم، كه در آن بازوها به طرز ديوانه‌واري از جفت تركيب شده بيرون مي‌آيند، اين دو بايد در يك كهكشان بيضوي صاف مستقر شوند. برخورد كهكشان ها بخشي عادي از تكامل كيهان است. در واقع، هم آندرومدا و هم كهكشان راه شيري نشانه هايي از برخورد با كهكشان هاي ديگر را دارند. آندرومدا داراي حلقه بزرگي از غبار در مركز خود است كه شكل جالبي به آن بخشيده است. ستاره شناسان بر اين باورند كه اين غبار ممكن است زماني تشكيل شده باشد كه يك كهكشان موجود را بلعيده است.

? تاريخچه رصد اوليه
در سال 964، منجم ايراني، عبدالرحمن الصوفي، كهكشان را به عنوان يك "ابر كوچك" در "كتاب ستارگان ثابت" خود، اولين گزارش شناخته شده از نزديكترين همسايه ما، توصيف كرد. هنگامي كه چارلز مسيه در سال 1764 آن را M31 نامگذاري كرد، به اشتباه كشف آن چيزي كه در آن زمان سحابي ناميده مي شد را به ستاره شناس آلماني، سيمون ماريوس، نسبت داد كه اولين رصد تلسكوپي اين جسم را ارائه كرد. اولين عكس هاي كهكشان آندرومدا در سال 1887 توسط ايزاك رابرتز گرفته شد. در دهه 1920، كهكشان دور بخشي از مناظره بزرگ بين ستاره شناسان آمريكايي هارلو شپلي و هيبر كورتيس شد. در آن زمان، اخترشناسان فكر مي كردند كه راه شيري كل جهان را تشكيل مي دهد، و تكه هاي عجيب و غريبي كه به نام سحابي ها شناخته مي شوند در داخل آنها قرار داشتند. كورتيس نواخترهاي مختلفي را در آندرومدا مشاهده كرده بود و در عوض استدلال مي كرد كه اين كهكشان جداگانه است. بحث تا سال 1925 به پايان نرسيد، زماني كه ادوين هابل نوع خاصي از ستاره معروف به متغير قيفاووس را شناسايي كرد - ستاره اي كه ويژگي هاي آن امكان اندازه گيري دقيق فاصله را فراهم مي كند - در آندرومدا از آنجايي كه شپلي قبلاً تشخيص داده بود كه كهكشان راه شيري تنها 100000 سال نوري وسعت دارد، محاسبات هابل نشان داد كه لكه فازي براي قرار گرفتن در كهكشان راه شيري بسيار دور است. هابل در ادامه از اندازه گيري هاي خود از جابجايي هاي داپلر كهكشان ها براي تعيين اينكه جهان در حال انبساط است استفاده كرد. فاصله محاسبه‌شده تا آندرومدا در دهه 1940 دو برابر شد، زماني كه والتر بااد اولين كسي بود كه ستاره‌هاي منفرد را در ناحيه مركزي كهكشان مشاهده كرد و دو نوع متفاوت از متغيرهاي قيفاووسي را يافت. نقشه هاي راديويي آندرومدا در دهه 1950، پس از شناسايي گسيل هاي راديويي توسط Hanbury Brown و Cyril Hazard در رصدخانه Jodrell Bank دنبال شد.
 

 
براي اطلاع از مقاله نحوه شكل گيري و نظم سيارات منظومه شمسي بر روي لينك كليك كنيد.
 

? اكتشافات اخير آندرومدا
درك ما از اندازه كهكشان آندرومدا در سال هاي اخير بزرگتر شده است. در سال 2015، مشاهدات تلسكوپ فضايي هابل نشان داد كه هاله‌اي از مواد اطراف كهكشان آندرومدا شش برابر بزرگ‌تر و 1000 برابر جرم‌تر از آن چيزي است كه قبلا اندازه‌گيري شده بود. (در آن زمان، اخترشناسان گفتند كه راه شيري ممكن است يك هاله نيز داشته باشد - و شايد هاله‌هاي دو كهكشان در حال حاضر شروع به ادغام كرده باشند.) اين نتيجه از برآوردهاي تجديدنظر شده اندازه در سال‌هاي 2005 و 2007 بر اساس رصد ستارگان و حركت ستاره‌ها است. در سال 2015، دانشمندان با استفاده از موزاييكي از تصاوير تلسكوپ فضايي هابل، دقيق ترين عكس از آندرومدا را منتشر كردند. اين تصوير شامل 7398 نوردهي است كه در 411 نقطه از تلسكوپ گرفته شده است. اين تصوير بيش از 100 ميليون ستاره در كهكشان و همچنين ساختارهاي غبار و ساير ويژگي ها را نشان داد. در آن زمان، دانشمندان گفتند كه اين تصاوير به برون يابي ساختار كهكشان هاي مارپيچي كه حتي دورتر از زمين هستند كمك مي كند و مشاهده آنها را با چنين جزئياتي دشوارتر مي كند. فعاليت‌هاي سياه‌چاله در آندرومدا نيز مورد بررسي قرار گرفت. در اواخر سال 2017، دانشمندان به طور غيرمنتظره اي دو سياهچاله كلان پرجرم را پيدا كردند كه به دور يكديگر مي چرخيدند. در آن زمان، تيم تحقيقاتي گفت كه اين سياه‌چاله‌ ها احتمالاً «محكم‌ترين جفت‌شده‌ ها» در ميان سياه‌چاله‌ هاي كلان جرم شناخته شده هستند. جستجو با استفاده از تلسكوپ پرتو ايكس چاندرا ناسا، 26 سياهچاله نامزد در كهكشان آندرومدا را در سال 2013 به دست آورد، كه اين بزرگترين شكار چنين كانديدي است كه تاكنون در كهكشان ديگري به جز كهكشان راه شيري ما كشف شده است. 40 سياهچاله ديگر در سال 2016 با استفاده از آرايه تلسكوپ طيف‌سنجي هسته‌اي ناسا (NuSTAR) كه در رصد پرتو ايكس تخصص دارد، رديابي شدند. دانشمندان يك تپ اختر احتمالي - ستاره مرده اي كه به سرعت مي چرخد - را در سال 2017 در آندرومدا رديابي كردند. منبع اشعه ايكس ابتدا توسط ماهواره سوئيفت ناسا به عنوان شي Swift J0042.6+4112 فهرست بندي شد و سپس با NuSTAR مشخص شد. مشاهدات جديدتر نشان داد كه طيف نور اين جسم شبيه تپ اخترهاي كهكشان راه شيري است.
 

?نتيجه
ساير اكتشافات متفرقه در  آندرومدا شامل رديابي تولد و مرگ ستاره در طول موج هاي فروسرخ در سال 2011 است. كشف تابش پرتو گاما در سال 2017 كه مي‌تواند نشانه‌اي از ماده تاريك باشد، ماده‌اي كه تنها از طريق تأثيرات آن بر ماده «معمولي» مانند كهكشان‌ها شناخته مي‌شود. و رصد حلقه اي از كهكشان هاي كوتوله در اطراف آندرومدا در سال 2013 - چيزي كه مي تواند در اطراف كهكشان راه شيري نيز وجود داشته باشد.
 

براي دانلود مقاله كهكشان آندرومدا  روي لينك كليك كنيد
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و كهكشان آندرومدا

سيارات منظومه شمسي را از نزديكترين فاصله به خورشيد تا دورترين كاوش كنيد. ترتيب سيارات منظومه شمسي كه از نزديك‌ترين نقطه به خورشيد شروع مي‌شوند و به سمت بيرون حركت مي‌كنند به شرح زير است: عطارد، زهره، زمين، مريخ، مشتري، زحل، اورانوس، نپتون و سپس سياره نهم . منظومه شمسي از خورشيد امتداد مي‌يابد، از چهار سياره دروني مي‌گذرد، از طريق كمربند سياركي به چهار غول گازي مي‌رسد و به كمربند كويپر ديسك‌ شكل مي‌رسد و بسيار فراتر از آن به هليوپوز قطره‌اي شكل مي‌رسد.

? انواع سيارات در منظومه شمسي

چهار سياره دروني نزديك به خورشيد - عطارد، زهره، زمين و مريخ - اغلب "سياره هاي زميني" ناميده مي شوند زيرا سطوح آنها سنگي است. پلوتون همچنين داراي يك سطح صخره اي، هرچند يخ زده، است، اما هرگز با چهار زميني گروه بندي نشده است. 

چهار سياره بيروني بزرگ - مشتري، زحل، اورانوس و نپتون - گاهي اوقات سيارات جووين يا "مشتري مانند" ناميده مي شوند، زيرا اندازه آنها نسبت به سيارات زميني بسيار زياد است. آنها همچنين بيشتر از گازهايي مانند هيدروژن، هليوم و آمونياك به جاي سطوح سنگي ساخته شده‌اند، اگرچه ستاره‌شناسان معتقدند برخي يا همه آنها ممكن است داراي هسته‌هاي جامد باشند.مشتري و زحل را گاهي غول هاي گازي مي نامند، در حالي كه اورانوس و نپتون دورتر را غول هاي يخي ناميده اند. به گفته انجمن سياره‌ها، اين به اين دليل است كه اورانوس و نپتون داراي آب اتمسفر بيشتري و ساير مولكول‌هاي يخ‌ساز مانند متان، سولفيد هيدروژن و فسفن هستند كه در شرايط سرد سيارات به شكل ابرها متبلور مي‌شوند. براي چشم انداز، بر اساس كتابخانه ملي پزشكي ايالات متحده، متان در دماي منفي 296 فارنهايت (منهاي 183 درجه سانتيگراد) متبلور مي شود. اگر بخواهيد ترتيب سيارات منظومه شمسي از لحاظ اندازه بدين ترتيب است از كوچك‌ترين به بزرگ‌تر مرتب كنيد، عطارد، مريخ، زهره، زمين، نپتون، اورانوس، زحل و مشتري خواهند بود.
 
 

 
? آيا منظومه هاي خورشيدي ديگري در كهكشان راه شيري وجود دارد؟
اگر فقط 30 سال پيش از كسي مي پرسيديد، پاسخ اين بود "ما نمي دانيم". اما از آن زمان تاكنون بيش از 5000 سياره را كشف كرده ايم كه به دور ستاره هايي غير از خورشيد ما (به اصطلاح سياره هاي فراخورشيدي) مي چرخند. و از آنجايي كه اغلب چندين مورد از آنها را مي يابيم كه به دور يك ستاره مي چرخند، مي توانيم حدود 4000 منظومه شمسي ديگر را بشماريم.

? آيا منظومه هاي خورشيدي حركت مي كنند؟
تمام سيارات فراخورشيدي به دور ستاره هاي خود مي چرخند، درست مانند سيارات ما (مانند زمين و مريخ) به دور خورشيد ما. علاوه بر اين، منظومه شمسي ما و همچنين همه منظومه هاي ديگر به دور سياهچاله در مركز كهكشان راه شيري مي چرخند! اما حتي بيشتر از اين، برخي از اين منظومه هاي شمسي ديگر در واقع نه يك، بلكه دو يا چند ستاره دارند (مانند تاتوئين!) - و سپس اين ستاره ها به همراه سيارات فراخورشيدي خود يك رقص موزون در اطراف يكديگر اجرا مي كنند.
 

براي اطلاع از مقاله همه چيز در مورد كهكشان راه شيري بر روي لينك كليك كنيد.
 

? آيا همه ستارگان منظومه شمسي دارند؟
اين سوال 1 ميليون يورويي است. ما در حال حاضر فقط در حال بررسي اين هستيم كه چه فرآيندهايي باعث شكل‌گيري و تكامل ساير منظومه‌هاي خورشيدي مي‌شوند، و چه چيزي مي‌توانيم از اين در مورد تاريخچه منظومه‌هاي خورشيدي خود (و زمين!) بياموزيم. ما فكر مي كنيم كه بسياري از ستارگان ديگر سيارات فراخورشيدي در اطراف خود دارند اما احتمالاً نه همه آنها. به طور متوسط، مطالعات نشان دادند كه در هر ستاره حدود 1 تا 2 سياره فراخورشيدي وجود دارد - اما اين يك ميانگين است! برخي از ستاره ها ممكن است 8 داشته باشند، برخي ديگر ممكن است هيچ كدام نداشته باشند.

 
 
 
 
? سياره چيست؟
IAU سياره واقعي را به عنوان جسمي تعريف مي كند كه دور خورشيد مي چرخد بدون اينكه ماهواره جسم ديگري باشد. به اندازه‌اي بزرگ است كه توسط گرانش خود گرد شود (اما نه آنقدر بزرگ كه شروع به همجوشي هسته‌اي، مانند يك ستاره) كند. و همسايگي خود را از اكثر اجسام در حال گردش ديگر "پاكسازي كرده است". اما اين تعريف محدود كننده به جداسازي آنچه بايد و نبايد سياره در نظر گرفته شود كمك كرد - مشكلي كه با كشف بيشتر و بيشتر اجرام سياره مانند در منظومه شمسي توسط ستاره شناسان به وجود آمد. پلوتون از جمله اجرامي بود كه برش را انجام نداد و دوباره به عنوان يك سياره كوتوله طبقه بندي شد. مشكل پلوتو، جداي از اندازه كوچك و مدار غيرمنتظره اش، اين است كه همسايگي خود را از زباله ها پاك نمي كند - فضاي خود را با بسياري از اجرام ديگر در كمربند كويپر به اشتراك مي گذارد. با اين حال، تنزل پلوتون همچنان بحث برانگيز است. سرس، يك جسم گرد در كمربند سياركي بين مريخ و مشتري، نيز چكمه را دريافت كرد. سرس زماني كه در سال 1801 كشف شد يك سياره در نظر گرفته شد، اما بعداً به عنوان يك سيارك شناخته شد. اين هنوز كاملاً مناسب نبود زيرا بسيار بزرگتر (و گردتر) از ساير سيارك ها بود. ستاره شناسان در عوض در سال 2006 آن را يك سياره كوتوله دانستند، اگرچه برخي از ستاره شناسان دوست دارند سرس را سياره دهم بدانند (با نيبيرو يا سياره X اشتباه گرفته نشود). 
 

? خورشيد
خورشيد تا حد زيادي بزرگترين جرم منظومه شمسي است كه 99.8 درصد از جرم منظومه شمسي را شامل مي شود. بيشتر گرما و نوري كه زندگي را روي زمين و احتمالاً در جاهاي ديگر ممكن مي‌سازد، دفع مي‌كند. سيارات در مسيرهاي بيضي شكلي به نام بيضي به دور خورشيد مي چرخند كه خورشيد كمي از مركز هر بيضي فاصله دارد.
ناسا داراي ناوگاني از فضاپيماهايي است كه خورشيد را رصد مي كنند، مانند كاوشگر خورشيدي پاركر، تا در مورد تركيب آن بيشتر بياموزند و پيش بيني هاي بهتري در مورد آب و هواي فضا و تأثير آن بر روي زمين انجام دهند. 
 
 

 
?لبه منظومه شمسي
گذشته از كمربند كويپر، لبه منظومه شمسي، هليوسفر، منطقه وسيع و قطره‌اي از فضا است كه حاوي ذرات باردار الكتريكي است كه توسط خورشيد منتشر مي‌شوند. بسياري از ستاره شناسان فكر مي كنند كه حد هليوسفر كه به هليوپوز معروف است، حدود 9 ميليارد مايل (15 ميليارد كيلومتر) از خورشيد فاصله دارد.
ابر اورت به خوبي پشت كمربند كويپر قرار دارد كه در فاصله 2000 تا 5000 واحد نجومي (AU) از خورشيد در نظر گرفته مي شود. لبه بيروني ابر اورت ممكن است به 10000 تا 100000 واحد نجومي از خورشيد برسد. يك AU معادل تقريباً 93000000 مايل (150 ميليون كيلومتر) است. بر اساس اطلاعات ناسا، ابر اورت ميزبان ميلياردها يا حتي تريليون‌ها جرم است.
 

? شكل گيري و كشف منظومه شمسي
تقريباً 4.5 ميليارد سال پيش يك ابر تيره از گاز و غبار شروع به فروپاشي كرد. بر اساس اطلاعات ناسا، با كوچك شدن، ابر به صورت يك صفحه چرخان به نام سحابي خورشيدي صاف شد. گرما و فشار در نهايت آنقدر زياد شد كه اتم هاي هيدروژن شروع به تركيب شدن كردند و هليوم را تشكيل دادند. واكنش هاي هسته اي مقادير زيادي انرژي آزاد كرد و خورشيد ما تشكيل شد. 
خورشيد حدود 99 درصد از ماده موجود را جمع آوري كرد و مواد باقي مانده دورتر از خورشيد، توده هاي كوچك تري را در داخل *** در حال چرخش تشكيل دادند. برخي از اين توده ها به اندازه كافي جرم به دست آوردند كه گرانش آنها را به شكل كره در آورد و به سياره ها، سيارات كوتوله و قمر تبديل شد. ساير قطعات باقي مانده به سيارك ها، دنباله دارها و قمرهاي كوچكتر تبديل شدند كه منظومه شمسي ما را تشكيل مي دهند.
 

? نتيجه
براي هزاران سال، ستاره شناسان نقاط نوراني را كه به نظر مي رسيد در ميان ستارگان حركت مي كردند، دنبال مي كردند. يونانيان باستان آن ها را سياره ها به معناي «سرگردان» ناميدند. عطارد، زهره، مريخ، مشتري و زحل در دوران باستان شناخته شده بودند و اختراع تلسكوپ كمربند سياركي، اورانوس، نپتون، پلوتون و بسياري از قمرهاي اين جهان ها را اضافه كرد. در طلوع عصر فضا، ده ها كاوشگر براي كاوش در سيستم ما به فضا پرتاب شدند، ماجرايي كه امروز نيز ادامه دارد. تاكنون پنج جرم ساخته دست بشر به نام هاي وويجر 1، وويجر 2، نيوهورايزنز، پايونير 10 و پايونير 11 وجود داشته است كه از آستانه ورود به فضاي بين ستاره اي عبور كرده اند.
 
 
براي دانلود مقاله نحوه شكل گيري و نظم سيارات منظومه شمسي  روي لينك كليك كنيد
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و نحوه شكل گيري و نظم سيارات منظومه شمسي

تلسكوپ فضايي جيمز وب در سراسر جهان براي كشف چيزهاي جديد در مورد سيارات، كهكشان ها و ساير اجرام كيهاني است. تلسكوپ رصدي ناسا در اعماق فضا در حال نگاه كردن به كيهان است كه هرگز قبلاً نبوده است. تلسكوپ فضايي جيمز وب (Webb يا JWST) رهياب اكتشافات علمي است كه بينش هاي باورنكردني در مورد كهكشان ها، سيارات، ستاره ها و انواع اجرام كيهاني جالب ايجاد مي كند.

✅ تلسكوپ فضايي جيمز وب
اين تلسكوپ نزديك به آغاز سفر كيهاني خود است، زيرا براي 20 سال عمليات رتبه بندي شده است و به تازگي در دسامبر 2021 پرتاب شده است. وب كه به عنوان جانشين تلسكوپ فضايي هابل شناخته مي شود، در هيجان علمي نيز پيشرفت مي كند. مردم در سراسر جهان تصاوير آن را به اشتراك مي گذارند يا با دستكاري اطلاعات خام، بينش جديدي ايجاد مي كنند.

در فوريه 2023، غول موتور جستجو گوگل، ربات هوش مصنوعي (AI) جديد خود به نام Bard را با يك سوال Webb آزمايش كرد. متأسفانه، بارد يك حقيقت اساسي را ناديده گرفت: وب اولين تلسكوپي نبود كه مستقيماً از يك سياره فراخورشيدي تصويربرداري كرد. اما وب اكتشافات باورنكردني بسيار ديگري نيز انجام داده است كه مي توانيد در اينجا مشاهده كنيد.

در زير 12 مورد از پيشرفت هاي علمي برتر وب آورده شده است.
✅ 1. تلسكوپ فضايي جيمز وب بزرگترين پيشرفت علمي در سال 2022 
هنگامي كه وب در روز كريسمس سال 2021 راه اندازي شد، اوج دهه ها كار دانشمندان و مهندسان ناسا بود. پرتاب بدون مشكل انجام شد، همانطور كه مراحل متعدد استقرار تلسكوپ در ماه هاي بعد انجام شد. در اواسط جولاي، وب اولين تصاوير خيره كننده خود را منتشر كرد. تلسكوپ فروسرخ به ما كمك مي‌كند تقريباً تمام بخش‌هاي جهان را با جزئيات بيشتر ببينيم، از جمله دورترين كهكشان‌ها، و به ما اجازه مي‌دهد نگاهي اجمالي به گذشته داشته باشيم.

ويراستاران مجله هابل، طي چند روز پس از آنلاين شدن [تلسكوپ] در اواخر ژوئن 2022، محققان شروع به كشف هزاران كهكشان جديد دورتر و باستاني‌تر از هر كهكشاني كه قبلاً ثبت شده بود، كردند. برخي شايد بيش از 150 ميليون سال قديمي‌تر از قديمي‌ترين كهكشان شناسايي شده توسط هابل باشند.

ويراستاران مجله ساينس نوشتند: « اين تلسكوپ قادر است نور كافي را از اجرام نجومي - از ستارگان تا سيارات فراخورشيدي - جمع‌آوري كند تا آشكار كند كه از چه چيزي ساخته شده‌اند و چگونه در فضا حركت مي‌كنند. اين داده ها قبلاً تركيب اتمسفري سياراتي را كه صدها سال نوري از زمين فاصله دارند را با جزئيات زياد نشان داده است و نكاتي را در مورد توانايي آنها در پشتيباني بالقوه از حيات همانطور كه ما مي شناسيم ارائه مي دهد.

✅ 2. ستارگان متولد شده در ستون هاي آفرينشت
ستون هاي آفرينش در سحابي عقاب مدت هاست كه يكي از نمادين ترين تصاوير تلسكوپ فضايي هابل بوده است. اما اگرچه اين تلسكوپ، كه عمدتاً نور مرئي را تشخيص مي‌دهد، ابرهاي چشمگير سازه را به تصوير كشيد، اما «آفريدگي» درون آن‌ها پنهان بود. اكنون، تصويربرداري مادون قرمز وب توانسته است آن را به شكل پيش‌ستارگان متعددي به تصوير بكشد.

اين مجموعه‌اي از غبار و گاز كه هر كدام چندين برابر بزرگ‌تر از منظومه شمسي ما هستند، كه در پس‌زمينه دودي ستون‌ها به صورت نقاط قرمز كوچك ظاهر مي‌شوند، ستاره‌هايي هستند كه متولد مي‌شوند. درك وارد تامپسون، رئيس دانشكده علوم طبيعي در دانشگاه مركزي لنكاوي در بريتانيا، در ماه اكتبر به Space.com گفت: «اين ستاره‌هاي جواني كه در تصوير مي‌بينيم هنوز هيدروژن نمي‌سوزند. اما به تدريج كه مواد بيشتر و بيشتر به داخل مي‌ريزند، وسط متراكم‌تر و متراكم‌تر مي‌شود و سپس ناگهان آنقدر متراكم مي‌شود كه سوختن هيدروژن روشن مي‌شود و سپس ناگهان دماي آن‌ها به حدود ۲ ميليون درجه سانتي‌گراد مي‌رسد [۳.۵ ميليون درجه F].

" آنتون كوكموئر، ستاره شناس پژوهشي در موسسه علمي تلسكوپ فضايي در بالتيمور كه تصوير را با استفاده از داده هاي وب در كنار هم قرار داده است، در ماه اكتبر به Space.com گفت كه اين تصوير با استفاده از رنگ هاي مختلف براي نمايش طول موج هاي مادون قرمز عمدتا نامرئي ايجاد شده است. تنها قسمت‌هاي قابل مشاهده تصوير آبي به نظر مي‌رسند - اين قسمت‌ها براي ما قرمز به نظر مي‌رسند.

همانطور كه تابش در طول موج افزايش مي يابد، طول موج رنگ ها نيز افزايش مي يابد، با قسمت هاي قرمز تصوير، مانند ستاره هاي اوليه، تشعشعاتي در حدود شش برابر طول موجي كه چشم انسان مي تواند ببيند، ساطع مي كند. وارد تامپسون گفت، تصاويري مانند اين نه تنها قابليت هاي وب را به عنوان يك تلسكوپ فروسرخ نشان مي دهد، بلكه مي تواند به ما در درك چگونگي شكل گيري ستارگان از جمله خورشيد كمك كند.

✅ 3. اولين تصوير مستقيم وب از يك سياره فراخورشيدي
دانشمندان اولين سيارات فراخورشيدي را در دهه 1990 كشف كردند و امروزه بيش از 3000 جهان شناخته شده وجود دارد كه به دور ستاره هاي دور مي چرخند. با اين حال، تنها حدود دوجين از اينها به طور مستقيم تصويربرداري شده است. بيشتر سيارات فراخورشيدي به قدري دور هستند كه تنها از طريق فرورفتن در نور ستاره اي كه به دور آنها مي چرخند، زماني كه آن سياره از مقابل ستاره ميزبان خود عبور مي كند، قابل شناسايي هستند.

اما وب مي تواند آن را تغيير دهد. در ماه سپتامبر، اولين تصوير مستقيم خود از يك سياره فراخورشيدي را گرفت. ساشا هينكلي، ستاره شناس دانشگاه اكستر در بريتانيا كه اين مشاهدات را رهبري مي كرد، در بيانيه اي در ماه سپتامبر گفت: «اين يك لحظه دگرگون كننده است، نه تنها براي وب، بلكه به طور كلي براي نجوم». اين سياره كه HIP 65426 b نام دارد در سال 2017 كشف شد.

براي مشاهده آن، دانشمندان از دو دوربين وب، چندين فيلتر و تاج‌نگارهاي تلسكوپ استفاده كردند، ابزارهايي كه نور ستاره مركزي را مسدود مي‌كردند. در كنار حساسيت استثنايي اين تلسكوپ، اين سياره داراي چندين ويژگي است كه رصد آن را آسان‌تر مي‌كند. اين سياره در فاصله 100 برابري از خورشيد ما تا زمين، بسيار دورتر از هر سياره اي در منظومه شمسي ما از ستاره ميزبان خود قرار دارد (در مقابل، پلوتو تنها 40 برابر فاصله خورشيد و زمين از خورشيد ما است). يك غول عظيم گازي، همچنين فوق‌العاده بزرگ است - تقريباً 12 برابر سياره مشتري.

براي اطلاع از مقاله اكتشافات تلسكوپ فضايي جيمز وب بر روي لينك كليك كنيد.
✅ 4. تصويربرداري مجدد از كهكشان فانتومت
اگرچه يافتن كهكشان فانتوم در آسمان شب دشوار است، اما درخشندگي آن نامرئي نيست، به خصوص هنگامي كه در مادون قرمز با Webb ثبت شود. تصوير نوري هابل از كهكشان، كه M74 نيز ناميده مي‌شود، ساختار مارپيچي كامل كهكشان و توزيع ستاره‌هاي آن را نشان مي‌دهد، بازوهايي كه از مركز تابشي به سمت بيرون كشيده شده‌اند.

اما يك تصوير جديد تلسكوپ فضاي جيمز وب ساختارهاي فيبر مانندي از غبار و گاز ساطع كننده گرما را نشان مي دهد كه از يك مركز روشن كه با رنگ آبي برقي روشن به نمايش درآمده است. تصوير جديد نور (مادون قرمز) را بر روي نواحي ستاره‌زايي پراكنده در ميان بازوهاي مارپيچي كهكشان مي‌تاباند.

يك تصوير تركيبي مسحوركننده كه تلسكوپ فضايي هابل و تصاوير وب را تركيب مي كند، جنبه هايي از مشاهدات نوري و مادون قرمز كهكشان را نشان مي دهد. به گفته آژانس فضايي اروپا، محققان آژانس فضايي اروپا (ESA) به ايجاد تصوير تركيبي به عنوان بخشي از پروژه بين‌المللي به نام PHANGS كمك كردند، طبق گفته آژانس فضايي اروپا كه از وب، هابل و چندين تلسكوپ زميني براي گرفتن 19 كهكشان ستاره‌دار در نزديكي خود استفاده مي‌كند.

مادون قرمز ESA ويدئويي را در ماه آگوست منتشر كرد تا اين سه تصوير را به نمايش بگذارد و همچنين آنها را در كنار هم مقايسه كند. افزودن مشاهدات وب شفاف كريستالي در طول موج‌هاي بلندتر به اخترشناسان اين امكان را مي‌دهد تا مناطق ستاره‌زايي را در كهكشان‌ها مشخص كنند، جرم و سن خوشه‌هاي ستاره‌اي را به دقت اندازه‌گيري كنند، و بينش‌هايي در مورد ماهيت دانه‌هاي كوچك غباري كه در بين ستاره‌اي در حال حركت هستند به دست آورند.

✅ 5. امواج اسرارآميز و جعبه اي ستاره گرگ را احاطه كرده است
در ماه جولاي، وب تصويري از يك ستاره دور به نام ستاره Wolf-Rayet گرفت كه الگوي پراش امضاي وب، يك مصنوع تصويربرداري را نشان مي‌داد. اما اطراف ستاره كه WR140 نام دارد، الگويي است كه به همان اندازه غير واقعي به نظر مي رسد - الگويي موج مانند از حلقه هاي متحدالمركز كه شكلي عجيب و كمي جعبه اي دارند. بر خلاف الگوي پراش، حلقه‌هاي بعيد شكل ويژگي‌هاي واقعي هستند.

مارك مك كاگرين، دانشمند ميان رشته اي در گروه كاري علمي تلسكوپ فضايي جيمز وب و مشاور علمي ESA، مي نويسد: ساختار آبي شش پر يك مصنوع به دليل پراش نوري از ستاره درخشان WR140 در اين تصوير #JWST MIRI است. در يك تاپيك توييتر "اما چيزهاي قرمز منحني و در عين حال جعبه اي واقعي هستند، مجموعه اي از پوسته ها در اطراف WR140.

در واقع در فضا اطراف يك ستاره " ستارگان Wolf-Rayet ستارگان عظيمي هستند كه تقريباً در پايان عمر خود قرار دارند و در حال حاضر بيشتر هيدروژن خود را در فضا منتشر كرده اند. حلقه هاي شكل عجيب و غريب ناشي از تعامل بين WR140 و ستاره همراه كوچكتر آن است. مك‌كاگرين مي‌گويد ستاره‌ها توسط ابري از غبار احاطه شده‌اند كه توسط ستاره همراهش به آن شكل تراشيده شده است.

رايان لاو، اخترشناس در آريزونا، تيمي را رهبري كرد كه اين مشاهدات را به عنوان بخشي از برنامه علمي انتشار زودهنگام JWST مطالعه كردند. در ماه اكتبر، اين تيم مطالعه اي را در مورد مشاهدات در مجله Nature Astronomy منتشر كرد.

✅ 6. پيدا كردن دورترين كهكشان هاي تاريخت
وب براي رصد دورترين كهكشان‌هاي جهان ساخته شد و در اواسط دسامبر، دانشمندان تأييد كردند كه دقيقاً اين كار را انجام داده‌اند. اين تلسكوپ رسماً چهار كهكشان دوردست شناخته شده را رصد كرده است كه به اين معني است كه آنها قديمي ترين هستند. وب كهكشان ها را در حدود 13.4 ميليارد سال پيش، زماني كه كيهان تنها 350 ميليون سال سن داشت، مشاهده كرد، يعني حدود 2 درصد از سن كنوني آن.

دانشمندان مشكوك بودند كه اين چهار كهكشان بسيار باستاني هستند، مانند صدها كهكشان ديگر كه وب شناسايي كرده است. به عنوان بخشي از JWST Advanced Deep Extragalactic Survey (JADES) محققان سن آنها را تأييد كردند و داده هاي طيف نگار فروسرخ نزديك تلسكوپ را براي كشف سرعت دور شدن كهكشان ها از تلسكوپ تجزيه و تحليل كردند. اين انتقال به سرخ كهكشان‌ها است - طول موج‌هاي نوري كه مي‌تابند با انبساط جهان چقدر طولاني شده است.

انتقال قرمز آنها 13.2 بود كه بالاترين ميزان اندازه گيري شده تا كنون است. برانت رابرتسون، اخترفيزيكدان دانشگاه كاليفرنيا سانتا كروز و يكي از محققين دخيل در رصدها، در بيانيه اي گفت: «اين [كهكشان ها] بسيار فراتر از آن چيزي هستند كه ما مي توانستيم قبل از JWST تصور كنيم. با JWST، اكنون براي اولين بار مي‌توانيم چنين كهكشان‌هاي دوردستي را پيدا كنيم و سپس از نظر طيف‌سنجي تأييد كنيم كه آنها واقعاً تا اين حد دور هستند.»

✅ 7. نگاهي به اتمسفر يك سياره فراخورشيدي با جزئيات
به لطف وب، سياره‌اي كه به دور ستاره‌اي در صورت فلكي سنبله مي‌چرخد، اكنون به پر كاوش‌ترين جهان خارج از منظومه شمسي تبديل شده است. اين سياره WASP-39b نام دارد و حدود 700 سال نوري از زمين فاصله دارد. اين يك غول گازي در حال جوش به اندازه زحل است كه در فاصله بسيار نزديكي به دور ستاره ميزبان خود مي چرخد، تقريباً هشت برابر نزديكتر از سياره عطارد به خورشيد ما به ستاره ميزبان خود.

دانشمندان با استفاده از دوربين اصلي وب و دو طيف‌نگار آن، دي اكسيد كربن را در جو آن شناسايي كردند - اولين باري است كه اين گاز در اتمسفر يك سياره فراخورشيدي يافت مي‌شود، اگرچه جو ضخيم اين سياره تحت سلطه ابرهاي ضخيم حاوي گوگرد و سيليكات‌ها از جمله دي اكسيد گوگرد است. محققان همچنين توانستند از آنچه در مورد جو سياره ياد گرفتند براي استنباط جنبه هايي از تاريخچه و شكل گيري آن استفاده كنند.

دانشمندان فكر مي‌كنند كه اين سياره از برخورد سياره‌هاي كوچك‌تر تشكيل شده است، و چون اكسيژن بيشتري در جو خود نسبت به كربن دارد، بسيار دورتر از ستاره‌اش نسبت به فعلي شكل گرفته است. لورا كريدبرگ، مدير مؤسسه نجوم ماكس پلانك (MPIA) در آلمان كه در رصدها شركت داشت، در بيانيه اي گفت: «اين مشاهدات اوليه منادي علم شگفت انگيزتري هستند كه با JWST ارائه مي شود. ما تلسكوپ را با سرعت‌هاي خود براي آزمايش عملكرد قرار داديم و تقريباً بي‌عيب بود - حتي بهتر از آن چيزي كه اميدوار بوديم.»

✅ 8. نگاه اجمالي به ابرهاي تايتان
تايتان قمر زحل مكاني عجيب و جذاب است. ماه داراي "سنگ" ساخته شده از يخ آب و همچنين رودخانه ها، درياچه ها و درياهايي است كه از متان و اتان مايع ساخته شده اند. همچنين اين تنها قمر در منظومه شمسي ما است كه داراي جوي ضخيم است - يك قمر مه آلود با ابرهاي متان. دانشمندان در ماه نوامبر، زماني كه وب داده‌هاي جوي ماه عجيب و غريب را ثبت كرد، نگاهي اجمالي به برخي از اين ابرها داشتند.

در بيانيه ناسا، محققاني كه تايتان را با وب مطالعه مي كنند، هيجان خود را از دريافت داده ها ابراز مي كنند. سباستين رودريگز، ستاره شناس دانشگاه پاريس سيته و همكار در اين تحقيق، در ايميلي كه در اين بيانيه به اشتراك گذاشته شده است، نوشت: «در نگاه اول، به سادگي خارق العاده است. "فكر مي كنم ما داريم يك ابر مي بينيم!" آنها در نهايت دريافتند كه اين تلسكوپ نه يك بلكه دو ابر، از جمله يكي بر فراز بزرگترين درياي ماه، كراكن ماري، ثبت كرده است.

اين تيم چنان كنجكاو شده بود كه با رصدخانه كك در هاوايي تماس گرفتند كه تنها دو روز بعد توانست تايتان را رصد كند. در مشاهدات Keck، ابري بر فراز Kraken Mare در همان مكان وجود دارد، اگرچه شكل متفاوتي دارد، كه نشان مي‌دهد يا ابر تغيير كرده يا ابر ديگري به همان نقطه منتقل شده است. اين تيم اميدوار است كه داده هايي مانند اين به آنها كمك كند تا مه تيتان را ترسيم كنند و گازهاي جديدي را در جو ماه كشف كنند.

✅ 9. اسرار سحابي حلقه جنوبي
دانشمندان هميشه سحابي حلقه جنوبي را غيرقابل توجه مي دانستند. تصور بر اين بود كه سحابي صرفاً يك ستاره در حال مرگ به نام كوتوله سفيد است كه لايه‌هاي بيروني خود را بيرون انداخته است، لايه‌هاي بيروني آن به خوبي مي‌درخشند كه كوتوله سفيد امواج انرژي را تابش مي‌كند. دانشمندان همچنين مي‌دانستند كه ستاره‌اي ديگر كه نمي‌ميرد، بخشي از يك سيستم دوتايي، تا حد زيادي در زير اين گاز روشن پنهان شده است.

اما تصوير خيره كننده تلسكوپ جيمز وب از سحابي كه به عنوان بخشي از اولين تصاوير و داده هاي آن منتشر شد، به وضوح نشان داد كه كار به اين سادگي نيست. وب با دو ابزار خود، دوربين مادون قرمز نزديك (NIRCam) و ابزار مادون قرمز مياني (MIRI) از ابر تصويربرداري كرد. با MIRI، محققان ديدند كه كوتوله سفيد، همانطور كه انتظار داشتند در آن طول موج، نامرئي نيست، اما به رنگ قرمز مي درخشد، كه توسط مهي از گاز خنك احاطه شده است. گاز از كجا آمده بود؟ به نظر مي رسيد تنها توضيح منطقي اين بود كه سحابي ستاره سومي را كه منبع گاز بود پنهان كرده بود.

دوربين اصلي تلسكوپ همچنين پوسته‌هاي جذابي را در اطراف لبه‌هاي بيروني سحابي ثبت كرد، تا حدودي شبيه پوسته‌هاي اطراف WR140. آنها فكر مي كنند يك ستاره سوم، جايي بين دو ستاره شناخته شده، مي تواند باعث ايجاد پوسته هاي موج مانند شود. جوئل كاستنر، اخترشناس دانشگاه، مي‌گويد: «ما فكر مي‌كنيم تمام گاز و غباري كه مي‌بينيم پرتاب شده در سرتاسر مكان [در سحابي حلقه‌ي جنوبي] بايد از آن يك ستاره آمده باشد، اما توسط ستارگان همراه به جهات بسيار مشخصي پرتاب شده است.» موسسه فناوري روچستر در نيويورك و يكي از نويسندگان همكار اين مطالعه در بيانيه اي گفت.

✅ 10. وب كوتوله قهوه اي را با ابرهاي شني كشف كرد
اگرچه بسياري از تلسكوپ‌ها سيارات فراخورشيدي را شناسايي كرده‌اند، اما وب براي اين كار طراحي نشده است. اما يكي را كشف كنيد كه انجام داد - و اين يك مورد فوق العاده عجيب است. براي مثال، VHS 1256 b اصلا يك سياره نيست. اين يك كوتوله قهوه اي است - بزرگتر از يك سياره، اما كوچكتر از آن است كه يك ستاره مناسب باشد.

اين يك درخشش كم‌رنگ و مايل به قرمز مي‌دهد، محصول شكل اصلاح‌شده همجوشي كه روي اجسامي كه بسيار پرجرم هستند، اما براي همجوشي هيدروژن بسيار كوچك اتفاق مي‌افتد. وب كه هنوز عجيب بود، مشاهده كرد كه كوتوله قهوه‌اي داراي ابرهاي شني و سيليكاتي است - اولين مورد براي اين نوع شي. سياره فراخورشيدي نيز براي يك كوتوله قهوه اي كوچك است و بنابراين جوان است. همانند WASP-39b، وب توانست مواد شيميايي فردي مانند آب، متان، دي اكسيد كربن و پتاسيم و غيره را در جو عجيب كوتوله قهوه اي شناسايي كند.

نسبت تركيبات مختلف نشان مي دهد كه جسم داراي يك جو متلاطم است. تحقيقات جو را در يك مطالعه بررسي كردند كه هنوز در يك مجله منتشر نشده است. ساشا هينكلي، اخترشناس دانشگاه اكستر در بريتانيا و يكي از نويسندگان همكار اين مطالعه، به فوربس گفت: «در يك جو آرام، يك نسبت متان و مونوكسيد كربن مورد انتظار وجود دارد. اما در بسياري از اتمسفرهاي سيارات فراخورشيدي متوجه مي شويم كه اين نسبت بسيار كج است، كه نشان مي دهد اختلاط عمودي متلاطمي در اين جوها وجود دارد و دي اكسيد كربن را از اعماق پايين براي مخلوط شدن با متان در بالاترين سطح اتمسفر لايروبي مي كند.

✅ 11. سياره اي نه چندان بدون ابر
طيف‌نگارهاي وب نور ستاره سياره را كه از اتمسفر سياره عبور مي‌كرد، تجزيه و تحليل كردند و طيفي را به دست آوردند، نوعي «باركد» از طول موج‌هاي نور جذب شده توسط جو سياره. اين طيف نشانه هايي از آسمان مه آلود، ابرها و بخار آب روي اين سياره را شناسايي كرد. اين عجيب است، با توجه به اينكه دانشمندان قبلاً فكر مي كردند اين سياره اصلاً ابر ندارد.

اتمسفر اين سياره داراي نشانه هاي سديمي قوي است، چيزي كه محققان تا همين اواخر فكر مي كردند به اين معني بود كه آسماني منحصر به فرد و كاملاً بدون ابر دارد. نتايج به قدري متناقض هستند كه دانشمندان در حال تجزيه و تحليل مجدد وب و داده هاي قبلي هستند و سعي مي كنند بفهمند چگونه نتايج به ظاهر متضاد را با هم تطبيق دهند. نشانه هاي آب در اين سياره دور تقريباً به طور قطع نشان نمي دهد كه مي تواند حيات داشته باشد.

اين سياره يك "مشتري داغ" است - يك غول گازي كه نيمي از آن جرم است اما كمي بزرگتر از بزرگترين سياره منظومه شمسي ماست، اين سياره به ستاره ميزبان خود بسيار نزديك است و هر 3.4 روز يك بار به دور آن مي چرخد. دماي سطح؟ بيش از دماي ملايم 1800 درجه فارنهايت (1000 درجه سانتيگراد).

✅ 12. شكل گيري ستاره هاي پنهان هنگام برخورد كهكشان ها
يكي از نقاط قوت تلسكوپ جيمز وب به عنوان يك تلسكوپ فروسرخ، توانايي آن در نگاه كردن به گرد و غبار است، و چيزهاي پنهان از تلسكوپ هايي مانند هابل را كه عمدتاً از نور مرئي استفاده مي كنند، آشكار مي كند. زماني كه وب تصويري از برخورد دو كهكشان گرفت، چيزي را ديد كه هابل از دست داده بود - ناحيه اي از تشكيل ستاره هاي شديد، كه دانشمندان مي گويند 20 برابر سريعتر از كهكشان خودمان ستاره توليد مي كند.

در تصوير جديد، كهكشان‌هاي در حال ادغام، به نام IC 1623، شامل ناحيه‌اي از شكل‌گيري ستاره هستند كه با تابش مادون قرمز چنان درخشان مي‌درخشد كه الگوي پراش ستاره‌اي نوك تيز وب را ايجاد مي‌كند، كه معمولاً نتيجه رصد ستاره‌هاي درخشان آن است.

اين منطقه يك لايه كاملاً جديد از تصوير را تشكيل مي دهد كه از هابل در پشت لايه ضخيم غبار پنهان شده است. مشاهدات جديد در يك مطالعه منتشر شده در مجله Astrophysical توضيح داده شده است. دانشمندان فكر مي كنند كه ادغام كهكشان ها، كه حدود 270 ميليون سال نوري از زمين فاصله دارند، ممكن است سياهچاله اي بسيار پرجرم را نيز ايجاد كند كه در تصوير وب قابل مشاهده نيست.

? نتيجه

تلسكوپ فضايي جيمز وب (Webb يا JWST) رهياب اكتشافات علمي است كه بينش هاي باورنكردني در مورد كهكشان ها، سيارات، ستاره ها و انواع اجرام كيهاني جالب ايجاد مي كند. اين تلسكوپ نزديك به آغاز سفر كيهاني خود است، زيرا براي 20 سال عمليات رتبه بندي شده است و به تازگي در دسامبر 2021 پرتاب شده است.
وب كه به عنوان جانشين تلسكوپ فضايي هابل شناخته مي شود، در هيجان علمي نيز پيشرفت مي كند. مردم در سراسر جهان تصاوير آن را به اشتراك مي گذارند يا با دستكاري اطلاعات خام، بينش جديدي ايجاد مي كنند. بنابراين تلسكوپ فضايي جيمز وب در ابتداي راه است و تا كشف موضوعات جديد ديگر نيز راه بسياري را در پيش دارد.

براي دانلود مقاله 12 كشف شگفت انگيز تلسكوپ فضايي جيمز وب روي لينك كليك كنيد
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و 12 كشف شگفت انگيز تلسكوپ فضايي جيمز وب

كهكشان راه شيري يك كهكشان مارپيچي ميله اي با قدمت حدود 13.6 ميليارد سال است كه بازوهاي چرخان بزرگي در سراسر كيهان كشيده شده اند. به گفته رصدخانه لاس كامبرس، *** كهكشان خانگي ما حدود 100000 سال نوري قطر و فقط 1000 سال نوري ضخامت دارد. همانطور كه زمين به دور خورشيد مي چرخد، منظومه شمسي نيز به دور مركز كهكشان راه شيري مي چرخد. با وجود اينكه منظومه شمسي ما با سرعتي در حدود 515000 مايل در ساعت (828000 كيلومتر در ساعت) در فضا پرتاب مي شود، طبق گفته مهندسي جالب، تقريباً 250 ميليون سال طول مي كشد تا يك دور كامل شود. آخرين باري كه سياره ما در اين موقعيت قرار داشت، دايناسورها تازه در حال ظهور بودند و پستانداران هنوز تكامل نيافته بودند.
 

✅چرا كهكشان ما كهكشان راه شيري ناميده مي شود؟
شايد بايد گفت كهكشان راه شيري به چه معناست؟ طبق گزارش موزه تاريخ طبيعي آمريكا (AMNH)، خانه كهكشاني ما به دليل ظاهر سفيد شيري ظاهري آن كه در  آسمان شب كشيده شده، راه شيري ناميده مي شود. در اساطير يونان، اين نوار شيري به اين دليل ظاهر شد كه الهه هرا شير را در سراسر آسمان پاشيد.
كهكشان راه شيري در سراسر جهان با نام هاي مختلفي شناخته مي شود. به عنوان مثال در چين به آن "رودخانه نقره اي" و در صحراي كالاهاري در آفريقاي جنوبي به آن "ستون پشتي شب" مي گويند.
 
 
 
✅موقعيت زمين در كهكشان راه شيري
زمين تقريباً در نيمه راه كهكشان راه شيري و در فاصله 26000 سال نوري از مركز قرار دارد. ما در يك ويژگي به نام خار شكارچي (گاهي اوقات بازوي شكارچي نيز ناميده مي‌شود) زندگي مي‌كنيم، كه شاخه‌اي است بين بازوهاي بزرگتر قوس و پرسئوس كه در داخل و خارج محل ما قرار دارند.
 
✅كهكشان راه شيري چه نوع كهكشاني است؟
كهكشان راه شيري يك كهكشان مارپيچي ميله‌اي بزرگ است كه در مقايسه با اكثر كهكشان‌هاي هم اندازه، نوار نسبتاً كوچكي دارد. ميله مركزي (يا برآمدگي مركزي) ساختاري دايره‌اي تا بيضي شكل از ستارگان قديمي است كه در مركز كهكشان‌هاي مارپيچي قرار دارد. 
 

براي اطلاع از مقاله 12 كشف شگفت انگيز تلسكوپ فضايي جيمز وب بر روي لينك كليك كنيد.
 

✅ بزرگترين سياره كهكشان راه شيري چيست؟
بزرگترين سياره در كهكشان راه شيري ممكن است HD 100546 b باشد كه يك غول گازي بسيار بزرگ در فرآيند شكل گيري با قطري تقريباً 6.9 برابر مشتري يا 77 برابر زمين است. اندازه گيري شعاع بسيار نامشخص است، زيرا برخي از مواد اطراف سياره ممكن است به عنوان بخشي از خود سياره ظاهر شوند. بزرگترين سياراتي كه اندازه آنها مشخص است HAT-P-67 b و XO-6b هستند كه هر دو قطري در حدود 2.1 برابر مشتري دارند. قطر هر دوي اين سياره‌ ها هنگام عبور از ستاره مادرشان مستقيماً اندازه‌گيري شده است. 
 

✅ ساختار، اندازه و جرم كهكشان راه شيري
مطالعه كهكشان راه شيري در گذشته بسيار دشوار بود. اخترشناسان گاهي اين تلاش را با تلاش براي توصيف اندازه و ساختار يك جنگل در حالي كه در وسط آن گم شده است مقايسه مي كنند. از موقعيت خود بر روي زمين، ما به سادگي فاقد يك ديد كلي هستيم. اما دو تلسكوپ فضايي پيشگام كه از دهه 1990 به فضا پرتاب شدند، به آغاز عصر طلايي تحقيقات راه شيري كمك كردند. به ويژه از زمان پرتاب ماموريت گايا آژانس فضايي اروپا (ESA) در سال 2013، گام هاي بزرگي برداشته شده است.
تلسكوپ ها اخترشناسان را قادر ساختند تا شكل و ساختار اصلي برخي از نزديك ترين كهكشان ها را قبل از اينكه بدانند كه به كهكشان ها نگاه مي كنند، تشخيص دهند. اما بازسازي شكل و ساختار خانه كهكشاني خودمان كند و خسته كننده بود. اين فرآيند شامل ساخت كاتالوگ ستارگان، ترسيم موقعيت آنها در آسمان و تعيين فاصله آنها از زمين بود. 
به گفته بنياد ملي علوم (NSF) كهكشان راه شيري در حال حاضر داراي چهار بازوي مارپيچي است. دو بازوي اصلي وجود دارد - Perseus و Scutum-Centaurus - و بازوي كمان و محلي كه كمتر تلفظ مي شوند. دانشمندان هنوز با استفاده از داده هاي Gaia درباره موقعيت و شكل دقيق اين بازوها بحث مي كنند.
به گفته ESA، ديسك راه شيري مسطح نيست، بلكه تاب خورده است. همانطور كه مي چرخد، مانند يك فرفره چرخان تاب مي خورد. اين لرزش، كه اساساً يك موج غول‌پيكر است، بسيار آهسته‌تر از ستارگان ديسك به دور مركز كهكشان مي‌چرخد و يك چرخش كامل را در حدود 600 تا 700 ميليون سال انجام مي‌دهد. ستاره شناسان فكر مي كنند كه اين موج ممكن است در نتيجه برخورد گذشته با كهكشاني ديگر باشد.
 

 
✅خورشيد كجاي كهكشان راه شيري است؟
خورشيد در فاصله 26000 سال نوري از سياهچاله غير مجاز مي باشدittarius A*، تقريباً در وسط *** كهكشاني، مي چرخد. خورشيد با سرعت 515000 مايل در ساعت (828000 كيلومتر در ساعت) 230 ميليون سال طول مي كشد تا يك مدار كامل به دور مركز كهكشان كامل كند. خورشيد در نزديكي لبه بازوي محلي كهكشان راه شيري، يكي از دو بازوي مارپيچي كوچكتر كهكشان قرار دارد. در سال 2019، با استفاده از داده‌هاي مأموريت گايا، ستاره‌شناسان دريافتند كه خورشيد اساساً در موجي از گاز بين‌ستاره‌اي با طول 9000 سال نوري، عرض 400 سال نوري و 500 سال نوري بالا و پايين *** كهكشاني موج مي‌زند.

✅سياهچاله در كهكشان راه شيري چيست؟
سياهچاله كهكشان راه شيري قوس A* نام دارد. سياهچاله عمدتاً خفته است، كه مشاهده آن را بسيار چالش برانگيز مي كند. غير مجاز مي باشدittarius A* داراي جرمي 4.3 ميليون برابر خورشيد است، اخترشناسان Reinhard Genzel و Andrea Ghez آن را در سال 2008 كشف كردند. قطر تقريبي آن 14.6 ميليون مايل (23.5 ميليون كيلومتر) است. در مقايسه، كهكشان راه شيري خود تقريباً 100000 سال نوري عرض و 1000 سال نوري ضخامت دارد. ديسك عظيمي از گاز در اطراف غير مجاز مي باشدittarius A* در فاصله 5 تا 30 سال نوري از سياهچاله بسيار پرجرم بيرون مي زند. اين منطقه عظيم، اما كم حجم گاز است كه مقداري مواد را براي فعاليت غير مجاز مي باشدittarius A* مي دهد. اين منطقه به دليل تغذيه از گاز يا به دليل اصطكاك درون ديسك با افزايش دما تا 18 ميليون درجه فارنهايت (10 ميليون درجه سانتيگراد) اشعه ايكس ساطع مي كند. با تلاش هايي مانند اولين تصوير از سياهچاله كه در 12 مه 2022 به دست آمد، به تدريج در مورد غير مجاز مي باشدittarius A* اطلاعات بيشتري كسب مي كنيم. اين تصوير مقادير ضعيفي از نور ناشي از حركت مواد گرم شده با سرعت فوق العاده به سمت سياهچاله را ثبت كرد. مركز سياهچاله؛ تصوير يك سايه با وضوح بالا است. اين تصويربرداري به مجموعه بزرگي از رصدخانه ها در سراسر جهان نياز داشت، تقريباً به اندازه زمين - كه از طريق تلسكوپ افق رويداد (EHT) امكان پذير بود.
 

 سياهچاله هاي كهكشان راه شيري

✅ نوع كهكشان راه شيري و بحث بزرگ سال 1920
ما دائماً در حال ساختن دانش خود از كهكشان راه شيري هستيم، اگرچه تا همين اواخر اخترشناسان معتقد بودند كه تمام ستارگان آسمان متعلق به كهكشان ما هستند. به گفته آكادمي ملي علوم، «مناظره بزرگ» در سال 1920، اخترشناسان هربر كرتيس و هارلو شپلي را در مورد مقياس دنيا و چشم‌انداز «جهان‌هاي جزيره‌اي» (كهكشان‌ها) ديد. در يك طرف بحث، شپلي معتقد بود كهكشان راه شيري بسيار بزرگتر از تخمين هاي قبلي است و ما در مركز نيستيم. او همچنين ادعا كرد كه "سحابي هاي مارپيچي" مانند آندرومدا بخشي از كهكشان راه شيري هستند. در طرف ديگر بحث، كورتيس ادعاهاي شپلي را درباره وجود كهكشان راه شيري به مراتب بزرگتر رد نكرد، با اين حال استدلال كرد كه جهان هاي جزيره اي (كهكشان هاي) بزرگي مانند آندرومدا وجود دارند كه فراتر از مرزهاي كهكشان راه شيري قرار دارند. اين اختلاف زماني حل شد كه اندازه گيري هاي ادوين هابل از ستارگان متغير قيفاووسي ثابت كرد كه آندرومدا در خارج از كهكشان راه شيري قرار دارد. برآوردهاي مدرن حاكي از آن است كه كهكشان آندرومدا، نزديكترين همسايه كهكشان ما، 2.5 ميليون سال نوري از ما فاصله دارد.

?نتيجه
ما در عصر طلايي تحقيق و اكتشاف كهكشان راه شيري زندگي مي كنيم. در يك شب صاف و خالي از آلودگي نوري، مي‌توانيم نگاهي اجمالي به نورهاي درخشان شهر كهكشاني در آسمان شب داشته باشيم. پنجره ما به دنيا، اين نوار سفيد شيري از ستارگان، غبار و گاز جايي است كه كهكشان ما نام خود را گرفته است.
نوع كهكشان: مارپيچ ميله اي - سن: 13.6 ميليارد سال (و در حال افزايش) - اندازه: 100000 سال نوري عرض – تعداد ستاره ها: حدود 200 ميليارد – زمان چرخش: 250 ميليون سال.

 
براي دانلود مقاله همه چيز در مورد كهكشان راه شيري  روي لينك كليك كنيد
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و همه چيز در مورد كهكشان راه شيري

ابرنواختر چيزي است كه وقتي يك ستاره به پايان عمر خود مي رسد و در يك انفجار درخشان از نور منفجر مي شود اتفاق مي افتد. ابرنواخترها مي توانند براي مدت كوتاهي از كل كهكشان ها بدرخشند و انرژي بيشتري نسبت به خورشيد ما در طول عمر خود ساطع كنند. ابر نواخترها مي توانند براي مدت كوتاهي از كل كهكشان ها بدرخشند و انرژي بيشتري نسبت به خورشيد ما در طول عمر خود ساطع كنند. آنها همچنين منبع اصلي عناصر سنگين در جهان هستند. به گفته ناسا، ابرنواخترها "بزرگترين انفجاري هستند كه در فضا رخ مي دهد."

✅ ابرنواختر چيست؟
ابرنواختر انفجار يك ستاره عظيم است. انواع مختلفي از ابرنواخترها وجود دارد، اما آنها را مي توان به طور كلي به دو نوع اصلي تقسيم كرد: فرار حرارتي يا فروپاشي هسته. اين نوع اول در سيستم‌هاي ستاره‌اي دوتايي اتفاق مي‌افتد كه در آن حداقل يك ستاره يك كوتوله سفيد است و معمولاً نوع Ia SNe ناميده مي‌شود. نوع دوم زماني اتفاق مي افتد كه ستارگاني با جرم بيشتر از 8 برابر جرم خورشيد ما روي خود فرو مي ريزند و منفجر مي شوند. انواع مختلفي از هر يك از اين SNe وجود دارد كه هر كدام بر اساس عناصري كه در طيف آنها ديده مي شود طبقه بندي مي شوند.

✅ بعد از يك ابرنواختر چه اتفاقي مي افتد؟
پس از يك ابرنواختر، چند اتفاق مختلف ممكن است رخ دهد. گاهي اوقات ستاره منفجر شده تا حدي به يك سياهچاله يا يك ستاره نوتروني فرو مي ريزد و بقيه جرم به انرژي تبديل مي شود يا از نيروي انفجار منفجر مي شود. گاهي اوقات به اين ماده منفجر شده «بقاياي ابرنواختر» مي گويند كه نوعي سحابي است. گاهي اوقات اگر ستاره منفجر شده بسيار پرجرم بود، در طول ابرنواختر، يك انفجار طولاني پرتو گاما نيز مي تواند اتفاق بيفتد! برخي از مواد ريخته شده به دور سياهچاله حاصل يا يك ستاره نوتروني مي چرخند و سپس از طريق يك جت با سرعتي نزديك به سرعت نور به بيرون فرستاده مي شوند. از آنجايي كه ماده بسيار سريع حركت مي كند، مي تواند فوتون ها را با انرژي هاي پرتو گاماي بسيار بالا ساطع كند - اين انفجار پرتو گاما است!

✅ چه چيزي شروع يك ابرنواختر را نشان مي دهد؟
در يك ابرنواختر نوع 1a، فرآيند ابرنواختر زماني اتفاق مي‌افتد كه كوتوله سفيد در دوتايي جرم بيش از حدي ايجاد كند (چيزي بيش از 1.44 برابر جرم خورشيد ما). علت دقيق انفجار هنوز يك منطقه فعال تحقيقاتي است، اما بسياري فكر مي كنند كه جرم اضافي باعث مي شود هسته كوتوله سفيد گرم شود، كه منجر به فشار و انرژي زيادي در داخل ستاره مي شود كه ديگر قادر به پشتيباني نيست. ، و ستاره به شدت منفجر مي شود. در نوع ابرنواختر فروپاشي هسته، شروع ابرنواختر زماني مشخص مي شود كه هسته ستاره شروع به ذوب سيليكون به آهن مي كند. معمولاً وقتي عناصر به عناصر سنگين‌تر ادغام مي‌شوند، انرژي آزاد مي‌شود و اين انرژي است كه از سقوط ستاره به درون خود جلوگيري مي‌كند. با اين حال، آهن يك عنصر ويژه است كه نياز به جذب انرژي دارد تا در چيز ديگري ذوب شود. هنگامي كه ستاره شروع به ساختن آهن مي كند، آهن شروع به گرفتن انرژي مي كند و ستاره شروع به سقوط به خود مي كند. ستاره به سرعت (~1s) فرو مي ريزد و هنگامي كه هسته با چگالي بحراني برخورد مي كند، نيروي گرانشي هسته اي بر آن غلبه مي كند كه دافعه مي شود و ماده به شدت به بيرون رانده مي شود.

✅ وقتي ستاره ها مي ميرند

بر اساس تحقيقات آژانس فضايي اروپا، به طور متوسط، يك ابرنواختر هر 50 سال يك بار در كهكشاني به اندازه كهكشان راه شيري رخ مي دهد. به گفته وزارت انرژي ايالات متحده، اين بدان معناست كه يك ستاره در هر 10 ثانيه يا بيشتر در جايي در جهان منفجر مي شود. حدود 10 ميليون سال پيش، خوشه اي از ابرنواخترها "حباب محلي" را ايجاد كردند، يك حباب گازي به طول 300 سال نوري و به شكل بادام زميني در محيط بين ستاره اي كه منظومه شمسي ما را احاطه كرده است.چگونگي مرگ يك ستاره تا حدي به جرم آن بستگي دارد. براي مثال خورشيد ما جرم كافي براي انفجار به عنوان يك ابرنواختر را ندارد. (اگرچه اخبار براي زمين هنوز خوب نيست، زيرا زماني كه خورشيد سوخت هسته‌اي خود را تمام كند، شايد چند ميليارد سال ديگر، به غول قرمز تبديل شود كه احتمالاً جهان ما را تبخير خواهد كرد، قبل از اينكه به تدريج سرد شود و به رنگ سفيد تبديل شود. كوتوله.) اما با مقدار مناسب جرم، يك ستاره مي تواند در يك انفجار آتشين بسوزد.

✅ انواع ابرنواخترها
يك ستاره مي تواند به يكي از دو روش به ابرنواختر تبديل شود:

ابرنواختر نوع اول: يك ستاره ماده را از همسايه نزديك خود جمع مي كند تا زماني كه يك واكنش هسته اي فراري مشتعل شود.

ابرنواختر نوع دوم: سوخت هسته اي يك ستاره تمام مي شود و تحت نيروي گرانش خود فرو مي ريزد.

✅ سوپرنواهاي نوع دوم
بياييد ابتدا به نوع دوم هيجان انگيزتر نگاه كنيم. براي اينكه يك ستاره به عنوان يك ابرنواختر نوع دوم منفجر شود، بايد چندين برابر جرم خورشيد باشد (برآوردها بين هشت تا 15 جرم خورشيدي دارند). مانند خورشيد، در نهايت هيدروژن و سپس سوخت هليوم در هسته اش تمام مي شود. با اين حال، جرم و فشار كافي براي ذوب كربن خواهد داشت. در مرحله بعد، به تدريج عناصر سنگين تري در مركز جمع مي شوند و ستاره لايه هاي پياز مانندي از مواد را تشكيل مي دهد كه عناصر به سمت بيرون ستاره سبك تر مي شوند. هنگامي كه هسته ستاره از يك جرم خاص (به نام حد چاندراسخار) فراتر مي رود، شروع به انفجار مي كند. به همين دليل، اين ابر نواخترهاي نوع دوم به عنوان ابرنواخترهاي فروپاشي هسته نيز شناخته مي شونددر نهايت، انفجار از هسته باز مي گردد و مواد ستاره اي را به فضا مي راند و ابر نواختر را تشكيل مي دهد. چيزي كه باقي مي ماند يك جرم فوق چگال به نام ستاره نوتروني است، جرمي به اندازه شهر كه جرم خورشيد را در فضاي كوچكي جمع مي كند. زيرمجموعه‌هاي ابرنواختر نوع دوم بر اساس منحني‌هاي نورشان طبقه‌بندي مي‌شوند كه چگونگي تغيير شدت نور در طول زمان را توصيف مي‌كنند. نور ابرنواخترهاي نوع 2-L پس از انفجار به طور پيوسته كاهش مي يابد، در حالي كه نور ابر نواخترهاي نوع 2-P قبل از كاهش مدت طولاني تري ثابت مي ماند. هر دو نوع داراي امضاي هيدروژن در طيف هاي خود هستند. ستاره شناسان فكر مي كنند ستارگاني با جرم بسيار بيشتر از خورشيد (حدود 20 تا 30 جرم خورشيد) ممكن است به عنوان يك ابر نواختر منفجر نشوند. در عوض، آنها فرو مي ريزند و سياهچاله ها را تشكيل مي دهند.

براي اطلاع از مقاله همه چيز در مورد سياهچاله ها بر روي لينك كليك كنيد.
 

✅ ابرنواخترهاي نوع يك
فاقد امضاي هيدروژني در طيف نوري خود هستند و عموماً تصور مي‌شود كه از ستاره‌هاي كوتوله سفيد در يك سيستم ستاره‌اي دوتايي نزديك سرچشمه مي‌گيرند. همانطور كه گاز ستاره همراه روي كوتوله سفيد انباشته مي شود، كوتوله سفيد به تدريج فشرده مي شود. در نهايت يك واكنش هسته اي فراري را در داخل ايجاد مي كند كه در نهايت منجر به طغيان ابر نواختر فاجعه آميز مي شود. ستاره شناسان از ابرنواخترهاي نوع 1a به عنوان "شمع هاي استاندارد" براي اندازه گيري فواصل كيهاني استفاده مي كنند زيرا تصور مي شود همه آنها در اوج خود با درخشندگي يكسان مي سوزند. ابرنواخترهاي نوع 1b و 1c نيز مانند ابر نواخترهاي نوع دوم دچار فروپاشي هسته مي شوند، اما بيشتر لايه هيدروژني بيروني خود را از دست داده اند. در سال 2014، دانشمندان ستاره همدم كم نور و غيرقابل تشخيص يك ابرنواختر نوع 1b را شناسايي كردند. اين جستجو دو دهه طول كشيد، زيرا ستاره همراه بسيار ضعيف‌تر از ابرنواختر درخشان مي‌درخشيد.

✅ تماشاي يك سوپرنوا
مطالعات اخير نشان داده است كه ابر نواخترها مانند بلندگوهاي غول پيكر مرتعش مي شوند و قبل از انفجار يك زمزمه شنيداري ساطع مي كنند. در سال 2008، دانشمندان براي اولين بار يك ابر نواختر را در حال انفجار شكار كردند. آليسيا سودربرگ، اخترشناس، در حالي كه به صفحه كامپيوتر خود نگاه مي‌كرد، انتظار داشت لكه‌هاي كوچك درخشان يك ابر نواختر يك ماهه را ببيند. اما چيزي كه او و همكارش در عوض ديدند يك انفجار پرتو ايكس عجيب و فوق العاده درخشان پنج دقيقه اي بود.

نتيجه

با اين مشاهدات، آنها اولين ستاره شناساني بودند كه يك ستاره را در حال انفجار شكار كردند. ابرنواختر جديد SN 2008D نام گرفت. مطالعات بيشتر نشان داده است كه اين ابر نواختر داراي برخي خواص غيرعادي است. پائولو ماتزالي، اخترفيزيكدان ايتاليايي در رصدخانه پادووا و مكس، مي‌گويد: «مشاهدات و مدل‌سازي‌هاي ما نشان مي‌دهد كه اين يك رويداد نسبتاً غيرعادي است، كه بهتر مي‌توان آن را از نظر جسمي كه در مرز بين ابرنواخترهاي معمولي و انفجارهاي پرتو گاما قرار دارد، درك كرد. موسسه اخترفيزيك پلانك در مصاحبه اي در سال 2008 به Space.com گفت. اخيراً، ستاره شناسان درباره يك ابرنواختر تازه كشف شده در كهكشان فرفره هيجان زده شده اند. اين ابرنواختر جديد با نام SN 2023ixf و در فاصله 21 ميليون سال نوري از زمين، توجه منجمان حرفه‌اي و آماتور در سراسر جهان را به خود جلب مي‌كند كه تلسكوپ‌ها و دوربين‌هاي خود را به سمت نقطه مي‌چرخانند تا اين پديده كمي نادر را مشاهده كنند. در انتها بايد به اين نكته اشاره كرد كه براي كسب اطلاعات بيشتر در مورد نجوم و فضا مي توانيد به سايت آسمان شب مراجعه كنيد.

براي دانلود مقاله ابر نواختر چيست؟ روي لينك كليك كنيد
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و ابرنواختر چيست؟

شكار ماده تاريك و انرژي تاريك در جهان در حال گسترش است. گرانش ماده تاريك گاز و غبار را در ستارگان و كهكشان ها كنار هم نگه مي دارد در حالي كه انرژي تاريك كهكشان ها را از يكديگر دور مي كند. دانشمندان با هم فكر مي‌كنند كه 95 درصد جهان ما را تشكيل مي‌دهند، اما اينكه دقيقاً چه هستند، هنوز مشخص نيست.

✅ ماده تاريك چيست؟
ماده تاريك نوعي ماده است كه نظريه و فرضيه وجود آن در كيهان شناسي و اختر شناسي بوجود آمده تا  اتفاقات شگفت انگيز را تشريح كند. اين ماده از ميزان خاصي از جرم بوجود مي آيد كه از جرمي كه تا كنون مشاهده شده بيشتر است. ماده تاريك را نمي توان به طور مستقيم از طريق تلسكوپ مشاهده كرد. ماده تاريك به اين دليل تاريك ناميده مي شود كه هيچ كنشي با ميدان مغناطيسي ندارد.

✅ انرژي تاريك چيست؟
در علم كيهان شناسي انرژي تاريك ماده است كه به طور فرضي كليه فضا را در برگرفته است. همين امر نيز باعث مي شود تا سرعت انبساط افزايش پيدا كند. طبق بررسي هايي كه توسط دانشمندان صورت گرفته انرژي تاريك نزديك ترين نظريه براي توضيح مشاهدات اخير است. در اين مشاهدات گفته مي شود كه جهان با سرعت رو به افزايشي انبساط مي شود.

✅ تفاوت انرژي تاريك و ماده تاريك
انرژي تاريك تاثيري به خصوصي بر روي كيهان دارد. اين تاثير باعث مي شود كه كيهان انبساط داشته باشد و سرعت اين انبساط را نيز افزايش مي دهد. تفاوت ماده تاريك و انرژي تاريك بدين صورت عنوان شده كه  ماده تاريك بيشتر جرم كهكشان ها و خوشه هاي كهكشاني را تشكيل مي دهد و انرژيتاريك انبساط را در مي گيرد.

✅ شكار ماده تاريك و انرژي تاريك
در طول دهه‌ها، چند ماده تاريك از فهرست حذف شده‌اند (اين هيچ يك از ذرات بنيادي شناخته شده نيست) و دانشمندان كهكشان‌ها و مكان‌هاي جديدي را براي جستجوي سرنخ‌هايي در مورد انرژي تاريك و ماده تاريك كشف كرده‌اند.جوزف پسس، مدير برنامه در بنياد ملي علوم به Axios مي گويد: «مشاهدات غيرمستقيم ماده تاريك همچنان در حال رشد هستند. ما به هر طرف كه نگاه مي كنيم ماده تاريك را مي بينيم و به نظر مي رسد كه از ماده پيروي مي كند.

 
براي اطلاع از مقاله منشا مرموز بزرگترين سياهچاله هاي جهان بر روي لينك كليك كنيد.
 
✅ شناسايي ماده تاريك و انرژي تاريك
اكنون، نسل بعدي ابزارها براي شناسايي شواهدي از ماده تاريك و انرژي تاريك در حال آمدن آنلاين هستند و تلسكوپ‌هاي فضايي دقيق‌تر و رصدخانه‌هاي زميني جديد را به شكار اضافه مي‌كنند. تيموتي تايت، مي‌گويد: «ما شديداً به داده‌هايي نياز داريم كه به ما بگويند چگونه نظريه‌هاي خود را بسازيم و آنها را اصلاح كنيم، و ما بگوييم كه كدام يك درست است، كدام يك شانس درستي دارند و كدام يك اشتباه است.» فيزيكدان دانشگاه كاليفرنيا، ايروين.

✅ جمع آوري داده ها از كهكشان ها
محرك اخبار: تلسكوپ فضايي اقليدس آژانس فضايي اروپا قرار است در تاريخ 1 ژوئيه از كيپ كاناورال با موشك فالكون 9 اسپيس ايكس پرتاب شود. (اين تلسكوپ در ابتدا قرار بود با موشك سايوز روسي پرواز كند، اما ESA پس از حمله روسيه به اوكراين اين تغيير را انجام داد.) بيش از يك سوم از آسمان را بررسي مي كند - جمع آوري داده ها از 1 ميليارد كهكشان كه تا زماني كه كيهان تنها 3.8 ميليارد سال قدمت داشت، وجود داشتند.

گرانش ماده تاريك هنوز بر جهان حاكم بود و انبساط آن را تا حدود 7 ميليارد سال پيش كاهش داد، زماني كه نفوذ انرژي تاريك بيشتر شد و جهان با سرعت بيشتري شروع به انبساط كرد. اثرات آن را مي توان در تشعشعات باقي مانده از بيگ بنگ و اينكه كهكشان ها با چه سرعتي به فضا در طول زمان فرو مي روند، مشاهده مي شود. اقليدس تصاويري از كهكشان ها و ساير اجرام را در طول اين انتقال مي گيرد كه دانشمندان اميدوارند سرنخ هاي جديدي به دست آورند.

تصاوير اقليدس
تصاوير جمع آوري شده توسط اقليدس براي تعيين اندازه كيهان در مقاطع مختلف زماني استفاده مي شود. نور كهكشان‌ها مي‌تواند توسط توده‌ هاي ماده تاريك هنگام حركت در سراسر جهان منحرف شود. از اين داده ها، دانشمندان مي توانند نقشه اي از ماده تاريك در جهان در زمان هاي مختلف ايجاد كنند. اين اعوجاج همچنين مي‌تواند به دانشمندان كمك كند تا تعيين كنند كه آيا ماده تاريك از ذرات سنگين يا سبك تشكيل شده است - اطلاعاتي كه مي‌تواند به بهبود جستجوي نامزدهاي ماده تاريك در شتاب‌دهنده‌هاي ذرات روي زمين كمك كند. داده‌هاي حاصل از تصاوير اقليدس همچنين براي بررسي چگونگي تغيير فواصل بين خوشه‌هاي كهكشاني در طول تاريخ كيهان استفاده خواهد شد، زيرا آنها تحت تأثير انرژي تاريك قرار گرفتند.

لئونيداس موستاكاس، كيهان‌شناس رصدي در آزمايشگاه پيشرانه جت ناسا كه عضو تيم علمي اقليدس است، مي‌گويد: «چشم‌انداز زيربنايي بزرگي جهان و سرعت رشد آن، و گرانشي كه ساختارها را به هم مي‌كشد، با يكديگر تعامل دارند. . اگر بتوانيد ميزان ساختار را در زمان‌هاي مختلف اندازه‌گيري كنيد، مي‌توانيد آن را به اندازه جهان متصل كنيد.بين خطوط: در نهايت پاسخ‌هاي مربوط به انرژي تاريك تعيين مي‌كند كه آيا شتاب جهان را مي‌توان با يك اصلاح رياضي نظريه گرانش انيشتين كه به عنوان ثابت كيهاني شناخته مي‌شود، يك نيروي كاملاً جديد يا اصلاح نظريه‌هاي گرانش توضيح داد.

تلسكوپ فضايي نانسي گريس روم
ناسا در حال برنامه ريزي براي پرتاب تلسكوپ فضايي نانسي گريس روم در سال 2027 است كه همچنين شتاب كيهاني را با استفاده از برخي از روش هاي مشابه اقليدس مطالعه خواهد كرد. اين منطقه كوچكتر از آسمان - كه با اقليدس همپوشاني دارد - اما با دقت بيشتري بررسي مي كند. رصدخانه زميني ورا روبين كه انتظار مي‌رود در سال آينده فعاليت خود را آغاز كند، همچنين ماهيت ماده تاريك را با برداشتن نور اعوجاج گسيل شده از اجسام دور و تابيده شده توسط اجسام ديگر نزديك‌تر بررسي خواهد كرد تا ببيند چقدر ماده تاريك است.

نتيجه

گرانش نامرئي بر جهان ما تأثير مي گذارد. ما بسيار خوش شانس هستيم كه در اين عصر كيهاني زندگي مي كنيم. او مي‌گويد كه در گذشته در جهان، انرژي تاريك آنقدر تأثير كوچكي خواهد داشت كه اثرات آن قابل اندازه‌گيري نيست. و اگر در آينده دورتر زندگي مي كرديم، انرژي تاريك بر همه چيز مسلط مي شد. ما در ميانه يك فشار و كشش كيهاني نسبتاً متعادل بين انرژي تاريك و ماده تاريك هستيم.

تايت مي‌گويد كه اين به دانشمندان اين فرصت را مي‌دهد كه هر دو را اندازه‌گيري كنند، اما همچنين بررسي كنند كه آيا آنها ممكن است برهم‌كنش داشته باشند و آيا يكي ويژگي‌هاي ديگري را تعيين مي‌كند يا خير. "اگر اين درست است، پس فقط در زماني مانند اكنون است كه مي توانيد مقادير مشابهي از هر دوي آنها را ببينيد، مي توانيد آن پويايي ها را ببينيد و در واقع آن قطعه مهم پازل را درك كنيد."

 
براي دانلود مقاله گسترش جستجو براي ماده تاريك و انرژي تاريك روي لينك كليك كنيد
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و گسترش جستجو براي ماده تاريك و انرژي تاريك

آنها بزرگترين سياهچاله هاي جهان هستند كه شناخته شده اند، ميلياردها برابر جرم خورشيد ما، اما اطلاعات كمي در مورد چگونگي شكل گيري و بزرگ شدن اين هيولاها وجود دارد. تلسكوپ ها و تكنيك هاي جديد روش جديدي را براي نگاه كردن به اين غول ها به ما مي دهند.
 

✅ پيدايش سياهچاله هاي جهان
در نيمه راه بين شكم دلفين و سم عقب پگاسوس اسب پرنده، يك چرخ دنده بكر در فضا سقوط مي كند. براي ميلياردها سال، بازوهاي مارپيچي كهكشان UCG 11700 در آرامش چرخيده اند و از برخوردها و ادغام هايي كه بسياري از كهكشان هاي ديگر را تغيير شكل داده اند، دست نخورده اند. اما در حالي كه كهكشان مارپيچي مانند UCG 11700 ديدني است، چيزي هيولايي در ميان آن پنهان شده است. در قلب اين چرخ كيهاني زيباي كاترين، يكي از مرموزترين اجرام در كيهان است - يك سياهچاله بسيار پرجرم. در حالي كه سياهچاله هاي استاندارد با جرمي حدود چهار برابر خورشيد ما شروع مي شوند، اقوام عظيم آنها ميليون ها و گاهي ميلياردها برابر جرم دارند. دانشمندان بر اين باورند كه تقريباً هر كهكشان بزرگي در قلب خود يك سياهچاله بسيار پرجرم دارد. جز اينكه هيچ كس نمي داند چگونه به آنجا رسيده اند. اينجاست كه كهكشان UCG 11700 مي تواند مفيد واقع شود.
 

✅ سياهچاله هاي پرجرم
بكي اسمتو رست، محقق جوان در دانشگاه آكسفورد كه سياهچاله هاي كلان پرجرم را مطالعه مي كند، مي گويد: «كهكشان هاي ايده آل براي مطالعه من، زيباترين و كامل ترين مارپيچ هايي هستند كه مي توانيد به آنها فكر كنيد. زيباترين كهكشان‌هايي هستند كه مي‌توانند به ما در حل معماي چگونگي رشد اين سياه‌چاله‌ها كمك كنند.» بزرگترين سياهچاله هاي جهان آنقدر متراكم هستند كه حتي نور نيز نمي تواند از مركز آن فرار كند، يادگيري در مورد آن را دشوار مي كند. اما تكنيك‌هاي جديدي كه به دنبال اثرات سياه‌چاله‌هاي كلان جرم بر روي اجرام بين‌ستاره‌اي اطرافشان هستند و حتي در امواجي كه در بافت فضا و زمان ايجاد مي‌كنند، سرنخ‌هاي جديدي ارائه مي‌دهند. راز كمي در مورد چگونگي شكل گيري و رشد سياهچاله ها وجود دارد. سوخت يك ستاره در حال مرگ تمام مي شود، در يك ابرنواختر منفجر مي شود، در خود فرو مي ريزد و چنان متراكم مي شود كه حتي نور نيز نمي تواند از گرانش شديد آن فرار كند. ايده سياهچاله ها يك قرن است كه وجود داشته و در نظريه نسبيت عام آلبرت انيشتين پيش بيني شده است.
 

✅ خطرناك ترين سياهچاله هاي جهان
در فرهنگ عامه، بزرگ ترين سياهچاله هاي جهان كاملا تاريك و بي نهايت گرسنه هستند. آن‌ها در سراسر جهان حركت مي‌كنند و هر چيزي را كه در مسيرشان است مي‌مكند، بزرگ‌تر و حريص‌تر مي‌شوند. شايد بتوان فكر كرد راز حل شد - خطرناك ترين سياهچاله هاي جهان و سياهچاله هاي كلان جرم به سادگي گرسنه ترين و قديمي ترين سياهچاله ها در نوع خود هستند. با اين حال، در واقعيت، سياهچاله ها به شهرت هيولايي خود عمل نمي كنند. آنها به طرز شگفت آوري در برافزايش (اصطلاحات اصطلاحي فيزيكدانان براي "مكيدن") مواد اطراف، حتي در يك هسته متراكم كهكشاني ناكارآمد هستند. در واقع، ستارگان فروپاشيده به قدري آهسته رشد مي‌كنند كه احتمالاً نمي‌توانند تنها با جذب مواد جديد، بزرگ شوند. اسمتو رست مي‌گويد: «فرض كنيم اولين ستاره‌ها سياهچاله‌ها را حدود 200 ميليون سال پس از انفجار بزرگ تشكيل داده‌اند. "بعد از فروپاشي آنها، شما سيزده و نيم ميليارد سال فرصت داريد تا سياهچاله خود را تا ميلياردها برابر جرم خورشيد افزايش دهيد. اين مدت زمان بسيار كوتاهي است تا آن را فقط با برافزايش بزرگ كنيد." حتي اسرارآميزتر، سياهچاله هاي كلان پرجرم از قبل وجود داشتند كه كيهان هنوز در مراحل ابتدايي نسبي خود بود. اختروش‌هاي دوردست، برخي از درخشان‌ترين اجرام در آسمان شب، در واقع سياه‌ چاله‌ هاي بسيار پرجرم باستاني هستند كه هسته‌هاي كهكشان‌هاي در حال مرگ را به آتش كشيده‌اند. برخي از اين غول‌ها حداقل از زماني كه كيهان تنها 670 ميليون سال قدمت داشت - در زماني كه برخي از قديمي‌ترين كهكشان‌هاي شناخته شده در حال شكل‌گيري بودند، وجود داشته‌اند. در حالي كه قلب يك سياهچاله براي ناظران خارجي ناشناخته باقي مي ماند، سياهچاله هاي پرجرم مي توانند درخشان تر از كل كهكشان ستارگان بدرخشند، و حتي مي توانند "آوغ زدن" تابش فرابنفش را هنگام مصرف مواد اطراف خود توليد كنند. 
 

 
✅ افق رويداد چيست؟
سياهچاله ها داراي يك مرز كروي هستند كه به عنوان "افق رويداد" شناخته مي شود. در درون اين كره، نور، انرژي و ماده به طور اجتناب ناپذيري به دام افتاده اند. فضا و زمان روي خود جمع مي شوند و قوانين فيزيكي كه نحوه عملكرد بيشتر كيهان ما را توصيف مي كنند، از بين مي روند. اما، درست خارج از افق رويداد، يك سياه چاله در حال چرخش مي تواند مواد مجاور را به يك ديسك در حال چرخش و فوق گرم تبديل كند. با رسيدن به دماي بالاتر از 10 ميليون درجه سانتيگراد، ديسك برافزايشي در يك اختروش تابش درخشان كوركننده اي را در سراسر طيف الكترومغناطيسي منتشر مي كند.
 

 
براي اطلاع از مقاله عكاسي از كهكشان راه شيري چگونه است؟ بر روي لينك كليك كنيد
 
 

✅ موثر ترين سياهچاله هاي جهان
مارتا ولونتري، محقق سياهچاله در l'Institut d'Astrophysique de Paris مي گويد: سياهچاله ها موثرترين و كارآمدترين موتورهاي جهان هستند. آنها جرم را با بازدهي تا 40 درصد به انرژي تبديل مي‌كنند. اگر به هر چيزي فكر مي‌كنيد كه ما با كربن يا انرژي شيميايي مي‌سوزانيم، يا حتي در ستاره‌ ها چه اتفاقي مي‌افتد، فقط كسري كوچك و كوچك از چيزي است كه يك سياه‌ چاله توليد مي‌كند. سياهچاله هاي كلان پرجرم دانشمندان را به چيزي فراتر از صرفه جويي انرژي آنها علاقه مند مي كند. شكل‌گيري و تكامل آن‌ها به وضوح با توسعه كهكشان‌ها و حتي با داستان بزرگ‌تر كل تاريخ و ساختار جهان ما مرتبط است. حل معماي اين غول هاي كيهاني گام مهمي در تلاش مداوم دانشمندان براي درك اينكه چرا همه چيز به اين شكل است را نشان مي دهد.
 

✅ امواج گرانشي
انتشار انرژي يكي از راه هايي است كه سياهچاله ها اسرار خود را فاش مي كنند. هنگامي كه سياه چاله ها با اجرام با چگالي كمتري مانند ستاره هاي نوتروني ادغام يا برخورد مي كنند، اين رويدادها موج هايي در فضا-زمان ايجاد مي كنند كه امواج گرانشي ناميده مي شوند. اين امواج با سرعت نور در سراسر كيهان حركت مي كنند و براي اولين بار در سال 2015 روي زمين شناسايي شدند. از آن زمان رصدخانه هاي عظيمي مانند رصدخانه امواج گرانشي تداخل سنج ليزري (Ligo) در ايالات متحده و تأسيسات ويرجو در نزديكي پيزا، ايتاليا وجود داشته است. برداشتن امواج ايجاد شده توسط اين برخوردها. اما در حالي كه اين رصدخانه ها از ابزارهايي به اندازه چندين كيلومتر استفاده مي كنند، آنها فقط مي توانند امواج سياه چاله هايي با اندازه نسبتاً متوسط را تشخيص دهند. نادين نويماير، سرپرست گروه تحقيقاتي هسته‌هاي كهكشاني در موسسه نجوم ماكس پلانك، مي‌گويد: «لايگو ادغام‌هايي را تا حدود 150 جرم خورشيدي شناسايي كرده است». شكافي در داده‌ها درباره آنچه كه مردم «سياه‌چاله‌هاي با جرم متوسط» مي‌نامند با جرم حدود 10000 خورشيدي يا بيشتر وجود دارد. او مي‌گويد سياهچاله‌هاي كيهان با جرم متوسط مي‌توانستند در اوايل كيهان از فروپاشي ابرهاي گازي غول‌پيكر يا برخوردهاي فراري ستاره‌ها شكل گرفته باشند. در محيط تنگ كيهان جوان، برخوردهاي پي در پي بين اين سياهچاله‌هاي متوسط، همراه با تجمع سريع مواد اطراف، مي‌توانست رشد آنها را به مقياس‌هاي بسيار عظيم تسريع كند.
 

 
✅ نظريه دانه سياهچاله
با اين حال، نظريه دانه سياهچاله با جرم متوسط مشكلاتي دارد. كيهان اوليه و كوچك نيز بسيار داغ بود. ابرهاي گازي در تابش غوطه ور مي شدند و احتمالاً انرژي زيادي به آنها مي داد تا روي خود فرو بريزند. و حتي در يك كيهان متراكم، قوانين فيزيك همچنان حداكثر سرعتي را كه سياه چاله ها مي توانند ماده را جذب كنند، محدود مي كند. ولونتري مي‌گويد كه هر توضيح كنوني براي سياه‌ چاله‌ هاي كلان جرم «گلوگاه‌ها و اشكالاتي» دارد كه مانع از هم‌ گرايي دانشمندان براي يافتن پاسخ قطعي مي‌شود. او مي‌گويد: «تئوري‌هايي كه ما آن را «فرايندهاي ديناميكي» مي‌ناميم، به اين معني كه شما يك سياه‌ چاله را از تعداد بسيار زيادي ستاره تشكيل مي‌دهيد به جاي يك ستاره، امكان‌پذير است، اما اين فرآيندها بايد در شرايط بسيار خاصي اتفاق بيفتند. همچنين نظريه‌هايي درباره «سياهچاله‌هاي اوليه» وجود دارد كه مي‌توانستند قبل از وجود ستاره‌ ها وجود داشته باشند و رشد كنند. اما اين قلمرو كاملاً ناشناخته است. ما هيچ مدرك رصدي براي آزمايش اين اصل نداريم.» او مي‌گويد كه عاشق فيزيك فرآيندهاي ديناميكي است، اما اذعان مي‌كند كه پيش‌بيني معتبر هر چيزي كه بزرگ‌تر از حدود 1000 جرم خورشيد باشد، براي اين نظريه بسيار دشوار است. او مي‌گويد: «وقتي اختروش‌هايي را در نظر مي‌گيريم كه قبلاً يك ميليارد جرم خورشيدي داشتند، زماني كه كيهان يك ميليارد ساله بود، رسيدن به اين اعداد بسيار سخت است. او معتقد است كه داستان واقعي چگونگي به وجود آمدن سياه چاله هاي كلان جرم هنوز گفته نشده است. "هر چه بيشتر حفاري مي كنيم، بيشتر متوجه مي شويم كه در مورد چيزهايي كه فكر مي كرديم فهميده ايم مشكلاتي وجود دارد. ما يك چيز اساسي را از دست مي دهيم."
 

✅ رصد سياهچاله ها
نسل كنوني ابزارهاي رصدي شروع به پر كردن شكاف‌ها كرده‌اند. رصدخانه‌هاي Virgo، Ligo و مشابه در حال ارائه «اطلاعات جمعيت‌شناختي» عميق‌تر در مورد اندازه، سن و مكان جمعيت سياهچاله‌هاي كيهان هستند. اما براي پر كردن اين نوع داده ها در مورد سياهچاله هاي كلان جرم، محققان به آشكارسازهاي بزرگتري نياز دارند. در دهه 2030، ناسا و آژانس فضايي اروپا (ESA) آنتن فضايي تداخل سنج ليزري (Lisa) جاه طلبانه را پرتاب خواهند كرد كه شامل سه ماهواره است كه در يك مثلث با اضلاع به طول 2.5 ميليون كيلومتر پرواز مي كنند. اين آرايه بر اساس اصول مشابه Ligo و Virgo كار مي كند، اما مقياس عظيم آن به آن اجازه مي دهد امواج گرانشي را از سياهچاله هاي بسيار بزرگ فراتر از دسترس فناوري موجود تشخيص دهد. در حال حاضر اشاراتي وجود دارد مبني بر اينكه امواج گرانشي ايجاد شده توسط سياه چاله هاي عظيم در حال شستن ما هستند. در آغاز سال 2021، اخترشناسان اعلام كردند كه اختلافات كوچكي را در پالس هاي تشعشعاتي كه از 45 تپ اختر مي آيد - ستارگان فشرده اي كه پرتوهاي نور را در فواصل زماني منظم منتشر مي كنند، شناسايي كرده اند. اگرچه نتايج هنوز تاييد نشده است، اما محققان پيشنهاد مي‌كنند كه اين مي‌تواند به دليل «پس‌زمينه موج گرانشي» باشد كه احتمالاً از ادغام سياه چاله‌هاي بزرگ ايجاد مي‌شود.
 

نتيجه
نيوماير با اسمتورست موافق است كه هيجان‌انگيزترين اكتشافات در مورد خطرناك ترين سياهچاله‌ هاي جهان سؤالاتي وجود دارد كه هنوز كسي نپرسيده است. او مي گويد: «اين يك قرن شگفت انگيز از پيشرفت هاي فني بوده است كه اين اكتشافات را ممكن مي كند. "ما مشكلات شناخته شده زيادي داريم كه مي خواهيم حل كنيم. اما چيزهاي جديدي را نيز خواهيم ديد كه حتي نمي توانيم تصور كنيم. و من فكر مي كنم اين شگفت انگيز است."
 

 
براي دانلود مقاله منشا مرموز بزرگترين سياهچاله هاي جهان روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و منشا مرموز بزرگترين سياهچاله هاي جهان
 

انحراف رنگي چيست؟ در پاسخ به اين سوال بايد گفت، اگر تا به حال متوجه يك حاشيه يا هاله رنگي ناخوشايند بر روي اشياء در عكس هاي خود شده ايد، انحراف رنگي را ديده ايد. اين يك مشكل رايج در عكاسي است و مي تواند يك تصوير خوب را كاهش دهد. خوشبختانه، راه هايي براي به حداقل رساندن يا حتي حذف آن وجود دارد، هم قبل از زدن دكمه شاتر و هم بعد از ويرايش عكس.

 

✅ انحراف رنگي چيست؟
انحراف رنگي يك اعوجاج رنگ است كه زماني رخ مي دهد كه لنز نتواند تمام رنگ هاي نور را روي يك نقطه متمركز كند و يك طرح كلي رنگ نامطلوب در لبه هاي سوژه ايجاد كند. كلمه "chroma" به معناي رنگ است و "انحراف" چيزي است كه از حالت عادي منحرف مي شود، بنابراين "انحراف رنگي" به اين معني است كه مشكلي در رنگ وجود دارد. به طور خاص، آن را به عنوان مناطقي از حاشيه هاي مبهم آبي-زرد، قرمز-سبز يا بنفش سرخابي بر روي اشياء در تصوير خود مشاهده خواهيد كرد.
در مناطق با كنتراست بالا كه قسمت‌هاي تاريك و روشن به هم مي‌رسند، مانند لبه‌هاي ساختمان در مقابل آسمان، قابل مشاهده است. شما آن را بيشتر به سمت حاشيه يك عكس خواهيد ديد، اما مي تواند در مركز نيز نشان داده شود.
 
 
براي اطلاع از مقاله عكاسي از كهكشان راه شيري چگونه است؟ بر روي لينك كليك كنيد
 
✅ چه چيزي باعث انحراف رنگي مي شود؟
نور در امواج حركت مي كند. هر موج يك رنگ است و شكل خاص خود را دارد. هنگامي كه نور به لنز برخورد مي كند، قرار است لنز امواج را روي يك نقطه از صفحه كانوني متمركز كند. با اين حال، گفتن اين كار آسان تر از انجام آن است، زيرا امواج به طور يكنواخت در شيشه حركت نمي كنند. در نتيجه، برخي از امواج در جلو يا پشت صفحه كانوني متمركز مي شوند، در حالي كه برخي ديگر در نقاط مختلف صفحه كانوني متمركز مي شوند. نتيجه انحراف رنگي است.
توليد كنندگان لنز سعي مي كنند با طراحي لنزهاي خود با عناصر متعدد و شيشه كم پراكندگي مشكل را حل كنند. با اين حال، هيچ لنزي كامل نيست و همه لنزها مقداري انحراف رنگي دارند. علاوه بر طراحي لنز، فاصله كانوني و ديافراگم نيز بر فوكوس امواج نور تأثير مي‌گذارد.
 

✅ انواع احراف رنگي
? ۱- طولي (محوري):

يكي از انواع انحراف رنگي، انحراف رنگي طولي (يا محوري) است. زماني رخ مي دهد كه امواج منفرد در فواصل مختلف از عدسي متمركز شوند. اين نوع حاشيه رنگي كه معمولاً هنگام عكاسي كاملا باز رايج است، مي‌تواند در هر ناحيه با كنتراست بالا از تصوير شما نشان داده شود. مي توانيد با استفاده از f-stop بالاتر و همچنين در لايت روم و فتوشاپ آن را به حداقل يا از بين ببريد (روش در زير توضيح داده شده است).
 
? ۲- جانبي (عرضي):
 
انحراف رنگي جانبي (يا عرضي) زماني اتفاق مي افتد كه امواج نوري مختلف همه به صفحه كانوني برخورد كنند، اما در نقاط مختلف. در گوشه هايي با كنتراست بالا به صورت حاشيه هاي رنگي ظاهر مي شود. تنها راه حذف يا كاهش حاشيه هاي رنگي جانبي، پس پردازش است.
 

✅ مقابله با انحراف رنگي
اولين چيز اين است كه بفهميد آيا حاشيه رنگي يك مشكل واقعي براي شما است يا خير. همه لنزها درجاتي از حاشيه رنگي دارند، اما هميشه آنقدر شديد نيست كه مشكلي ايجاد كند. براي آزمايش يك لنز، سوژه اي با كنتراست زياد پيدا كنيد. به عنوان مثال، از شاخه هاي درخت يا سقف يك ساختمان در برابر يك آسمان روشن عكس بگيريد. براي جستجوي حاشيه رنگي، تصوير را بزرگ كنيد و روي جزئيات زوم كنيد. همانطور كه قبلا ذكر شد، در مناطق با كنتراست بالا ظاهر مي شود و بيشتر در لبه هاي كادر ظاهر مي شود، اما مي تواند در وسط نيز ظاهر شود. انحراف رنگي زماني قوي‌تر است كه لنز كاملا باز باشد. بنابراين اگر از صحنه اي با كنتراست بالا عكاسي مي كنيد، f-stop بالاتر مي تواند تفاوت ايجاد كند. اگر از تصوير آزمايشي كه در بالا توضيح داده شد مي‌گيريد، يك عكس كاملا باز در پايين‌ترين f-stop و ديگري در بالاترين f-stop انجام دهيد. ببينيد آيا تفاوتي وجود دارد يا خير.
فاصله كانوني لنز شما نيز مي تواند بر حاشيه رنگي تأثير بگذارد. لنزهاي زاويه باز بيشتر از لنزهاي بلندتر در معرض انحراف رنگي هستند. اگر لنز وايد شما انحراف رنگي زيادي را نشان مي‌دهد، در فاصله كانوني بيشتر عكس بگيريد. اگر به ميدان ديد وسيعي نياز داريد، اما لنز وايد شما داراي حاشيه رنگي زيادي است، مي‌توانيد از يك پانوراما با فاصله كانوني بيشتر عكس بگيريد و سپس تصاوير را به هم بچسبانيد، يا در صورت امكان فقط به عقب برگرديد. بديهي است كه هيچ يك از گزينه ها هميشه عملي يا رضايت بخش نيستند. خوشبختانه، حذف حاشيه رنگي يا حداقل كاهش بسيار زياد آن در لايت روم يا فتوشاپ بسيار آسان است.
 

 
 
زوم كردن روي اين تصوير پرنده، انحراف رنگي زيادي را در زير منقار نشان مي دهد. براي حذف حاشيه هاي رنگي در لايت روم، به ماژول Develop رفته و به سمت پايين به پنل Lens Corrections برويد. روي «Profile» كليك كنيد و سپس «Remove Chromatic Aberration» را علامت بزنيد. ايده خوبي است كه اين كادر را هميشه علامت زده بگذاريد تا مجبور نباشيد هر بار كه عكسي را باز مي كنيد به آن فكر كنيد.
اغلب اوقات چك باكس قسمتي از انحراف رنگي را حذف مي كند، اما گاهي اوقات، مانند اين تصوير، كار زيادي انجام نمي دهد، بنابراين بايد كمي كار بيشتري انجام دهيد. اگر اينطور است، گزينه Remove Chromatic Aberration را علامت بزنيد و سپس به جاي Profile روي "Manual" كليك كنيد و گزينه هاي "Defringe" باز مي شوند.
 

روي قطره چكان در كنار كلمه "Defringe" كليك كنيد و سپس آن را روي تصوير بكشيد و روي حاشيه رنگي كه مي خواهيد حذف كنيد كليك كنيد. سپس لايت روم به طور خودكار لغزنده ها را براي حذف رنگ ناخواسته تنظيم مي كند. گاهي اوقات ممكن است رنگ را به طور كامل حذف نكند، بنابراين بايد با كمي تنظيم دستي لغزنده ها، موارد را تغيير دهيد.
 

 
انحراف رنگي پس از استفاده از قطره چكان حذف شد. توجه كنيد كه چگونه موقعيت لغزنده ها در اين تصوير پس از استفاده از قطره چكان در مقابل موقعيت لغزنده ها در تصوير اول با انحراف رنگي تغيير كرد

در فتوشاپ، ساده ترين راه براي حذف انحراف رنگي استفاده از Adobe Camera Raw است. با باز شدن تصوير در فتوشاپ، در نوار منو در بالاي صفحه به «فيلتر» برويد و «Camera Raw Filter» را انتخاب كنيد يا Shift + Cmd + A را در مك يا Shift + Ctrl + A را در رايانه شخصي فشار دهيد.
 

پنل "Optics" را باز كنيد و سپس روي "Defringe" كليك كنيد. قطره چكان را انتخاب كنيد و آن را روي عكس بكشيد و روي حاشيه رنگي كليك كنيد. سپس Camera Raw لغزنده ها را براي حذف انحراف رنگي تنظيم مي كند. اگر حاشيه رنگي را به طور كامل حذف نكرد، لغزنده ها را به اطراف حركت دهيد تا نتايج را بهبود ببخشيد.
 

انحراف رنگي پس از استفاده از قطره چكان حذف شد. توجه كنيد كه چگونه موقعيت لغزنده ها در اين تصوير پس از استفاده از قطره چكان در مقابل موقعيت لغزنده ها در تصوير اول با انحراف رنگي تغيير كرد.
 

?نتيجه
انحراف رنگي يك واقعيت زندگي براي عكاسان است، اما اگر بدانيد چيست و قبل از گرفتن تصوير و پس از آن هنگام ويرايش با آن مقابله كنيد، مجبور نيستيد با آن زندگي كنيد. اين مشكل مانند ديگر مشكلات راه حلي دارد كه ما در اين مقاله راه حل را براي شما تشريح كرديم. شما مي توانيد با مراجعه به سايت آسمان شب به اطلاعات جديدتري دست پيدا كنيد.
 
 
براي دانلود مقاله انحراف رنگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و انحراف رنگي چيست؟

اگر عكاسي از كهكشان راه شيري را تا به امروز تجربه نكرده ايد و در فكر گرفتن عكس از كهكشان راه شيري  هستيد لطفا با در اين مقاله همراه شويد تا نكات، تكنيك ها و تنظيمات عكاسي از كهكشان راه شيري را به شما توضيح دهيم. در اين مقاله، ما شما را در مورد انجام اين فرايند راهنمايي مي كنيم.

✅ مرحله برنامه ريزي 
در مقايسه با ديگر روش هاي عكاسي از آسمان شب، عكاسي از كهكشان راه شيري 80 درصد برنامه ريزي است و 20 درصد عكاسي. شما طوري بايد برنامه ريزي كنيد تا بدانيد در چه مقطع زماني مي توانيد كهكشان راه شيري را با دوربين خود ثبت كنيد و آيا آن لحظه بهترين موقعيت كهكشان راه شيري براي عكاسي از كهكشان راه شيري است يا خير. برنامه‌ريزي براي يافتن تاريك‌ترين آسمان، زماني كه ماه غروب مي‌كند و كهكشان راه شيري كجا خواهد بود و هسته راه شيري در چه ساعتي بيرون مي‌آيد اين ها مواردي است كه شما بايد براي آن برنامه ريزي كنيد.

بسته به جايي كه در سراسر جهان زندگي مي كنيد، كهكشان راه شيري فقط در زمان هاي خاصي از سال قابل مشاهده است، به همين دليل بسيار مهم است كه ما قبل از اينكه از خانه خارج شويم و شروع به عكاسي از كهكشان راه شيري كنيم، تكاليف خود را انجام داده و كل گردش را برنامه ريزي كرده باشيم.

قبل از شروع برنامه ريزي كنيم، ابتدا بايد بدانيم كه راه شيري را كجا پيدا كنيم. در ادامه به بهترين زمان سال براي ديدن كهكشان راه شيري و نحوه ديدن كهكشان راه شيري با چشم غير مصلح و عكاسي از ان مي پردازيم.
 
در نيمكره شمالي، كهكشان راه شيري بين مارس و نوامبر كاملاً قابل مشاهده است و زمان مناسبي براي عكاسي از كهكشان راه شيري است. اگر در نيمكره جنوبي قرار داريد، در يك مزيت جزئي هستيد زيرا مي توانيد هسته راه شيري را از فوريه تا اكتبر ببينيد و در اين بازده زماني عكاسي از كهكشان راه شيري درست است . پس زماني كه قصد گرفتن عكس از كهكشان راه شيري را داشتيد با توجه به زمان هايي كه در بالا ذكر شد اقدام كنيد. حتي اگر ديدن كهكشان راه شيري با چشم غير مسلح را مي خواهيد امتحان كنيد به نكات ذكر شده توجه كنيد.
 

✅ نحوه پيدا كردن كهكشان راه شيري 
پيدا كردن كهكشان راه شيري به لطف چرخه تماشاي فصلي همانطور كه در بالا توضيح داديم كمي برنامه ريزي مي خواهد. در اين بخش، من از يك برنامه رايگان به نام  STELLARI استفاده خواهم كرد. من از Stellarium استفاده مي كنم تا هر زمان كه نياز به عكاسي دقيق از  كهكشان راه شيري در آسمان داشته باشم، تمام عكس هايم را از قبل برنامه ريزي مي كنم.

براي مراحل زير، بايد Stellarium (موجود براي ويندوز، مك و لينوكس) را دانلود كنيد، Google Earth را دانلود كنيد و همچنين نقشه هاي گوگل را در مرورگر خود باز كنيد.
كاري كه اكنون انجام مي‌دهيم اين است كه با شي پيش‌زمينه (قوس ظريف) به مكاني كه مي‌خواهيم از كهكشان عكاسي كنيم، وارد كنيم و مختصات دقيق مكان را بدست آوريم تا بتوانيم آن‌ها را وارد Stellarium كنيم.
 

 
هنگامي كه مكاني را كه مي خواهيد از آن عكس بگيريد پيدا كرديد، روي نقشه هاي گوگل زوم كنيد و سپس "CTRL+Mouse" را فشار دهيد تا حالت سه بعدي در نقشه هاي گوگل فعال شود. من اين را بسيار مفيد مي‌دانم زيرا مي‌توانيد خود را «مجازي» در مكان قرار دهيد و زاويه‌اي را براي عكاسي از كهكشان راه شيري برنامه‌ريزي كنيد. هنگامي كه زاويه و موقعيتي را كه از آن عكس مي گيريد تعيين كرديد، روي موقعيت مجازي كه مي خواهيد در آن ايستاده باشيد كليك كنيد تا عكس بگيريد تا كادر مختصات براي آن مكان خاص ظاهر شود. روي مختصات خود كليك كنيد كه براي نقشه هاي گوگل نمايش داده مي شود تا در آن مكان قفل شود.
 
 

? اكنون مختصات طول و عرض جغرافيايي را كپي مي كنيم.
 
 

در مرحله بعد، ما آن مختصات طول و عرض جغرافيايي را در Stellarium وارد مي كنيم. Stellarium را باز كنيد و به "پنجره موقعيت" خود برويد (ماوس را روي سمت چپ پايين صفحه نگه داريد يا F6 را فشار دهيد). Stellarium به طور پيش فرض مختصات طول و عرض جغرافيايي فعلي شما را نمايش مي دهد. كاري كه مي‌خواهيم انجام دهيم اين است كه مختصات مكان جديد Delicate Arch را در Stellarium وارد كنيم تا بتوانيم ببينيم كه راه شيري در چه زماني و در چه زمان‌هايي در آن مكان دقيق قابل مشاهده خواهد بود. بين google maps و Stellarium عقب و جلو برويد و Latitude و Longitude را از نقشه هاي گوگل در Stellarium كپي و جايگذاري كنيد.
 

✅ ذخيره موقعيت مكاني در Stellarium 
ما مي‌خواهيم اين مختصات را در Stellarium ذخيره كنيم، بنابراين اگر مي‌خواهيم بعداً به عقب برگرديم و دوباره در Delicate Arch عكاسي كنيم، لازم نيست كاري را كه انجام داده‌ايم تكرار كنيم. پس از اينكه مختصات خود را وارد كرديد، داده هاي زير را وارد كنيد و سپس روي "افزودن به ليست" ضربه بزنيد تا مكان در Stellarium ذخيره شود.
 
? نام/شهر: اين فقط براي مرجع شماست (آنچه مي خواهيد نام ببريد)
? كشور: كشور محل عكاسي
? سياره: زمين (مگر اينكه راهي براي عكاسي در سياره ديگري بلد باشيد)
? منطقه زماني: منطقه زماني را تنظيم كنيد تا با منطقه زماني مكان مطابقت داشته باشد. هنگامي كه اطلاعات را اضافه كرديد، به ياد داشته باشيد كه "افزودن به ليست" را بزنيد.
 

 
 
 
مكان (Delicate Arch، يوتا) اكنون در ليست ذخيره شده است، هنگامي كه Stellarium را ببنديد و برنامه را دوباره باز كنيد، مكان(هاي) ذخيره شده شما مي تواند از اين پس هر زماني كه بخواهيد نمايش داده شود.
 

✅ تنظيمات سريع Stellarium
استلاريوم تمام اجرام آسماني را كه در آسمان هستند به ما نشان مي دهد، در اين راهنما ما به دنبال راه شيري هستيم.
بنابراين براي اينكه كارها كمي آسان‌تر شود، اجازه دهيد به تنظيمات Stellarium برويم و كهكشان راه شيري را روشن‌تر كنيم. انجام اين كار ديدن كهكشان راه شيري در Stellarium و موقعيتي كه مي خواهيم در آن باشد را آسان تر مي كند. پنجره «آسمان و گزينه‌هاي مشاهده» را باز كنيد (ماوس را روي سمت چپ پايين صفحه نگه داريد يا F4 را فشار دهيد).

در مرحله بعد، تب "روشنايي/اشباع كهكشان راه شيري" را روي 5 تنظيم كنيد. اين كار كهكشان راه شيري را براي ما روشن تر مي كند. توجه كنيد كه راه شيري در مقايسه با تصوير قبلي چقدر روشن تر شده است؟
 

✅ پيدا كردن مسير
تا كنون ما مكان خود را در Stellarium پيدا كرده‌ايم و راه‌اندازي كرده‌ايم، اكنون بايد بررسي كنيم كه به كدام سمت خواهيم رفت، شمال، جنوب، شرق يا غرب؟
Google Earth را در رايانه خود بارگيري كنيد (به نسخه دسكتاپ نياز داريد زيرا نسخه مرورگر وب برخي از ويژگي ها را ندارد)، مختصات طول و عرض جغرافيايي را از نقشه هاي گوگل كپي كنيد و آنها را در Google Earth قرار دهيد تا شما را به مقصد برساند (Delicate Arch، يوتا).
 
 

اكنون كه موقعيت خود را در Google Earth بارگذاري كرده ايم، اكنون مي خواهيم بفهميم كه "عنوان بر حسب درجه" چيست. اين مسيري است كه ما با آن روبرو خواهيم شد، بنابراين مي توانيم از آن در Stellarium نيز استفاده كنيم. بنابراين، اگر مي‌خواهيم از ما كه در مقابل طاق ظريف ايستاده‌ايم و كهكشان پشت آن در پس‌زمينه ايستاده‌ايم عكس بگيريم، به عنوان بر حسب درجه از Google Earth نياز داريم. براي دريافت آن، روي تب Ruler در منوي بالاي google earth كليك كنيد.
 

خط كش سه اندازه گيري مختلف دارد، تنها موردي كه بايد در عكاسي از كهكشان راه شيري به آن توجه كنيم Heading است. يك بار روي مكاني كه مي خواهيد بايستيد كليك كنيد، اين يك پين رها مي كند و يك خط زرد روي نقشه ايجاد مي كند. اين خط زرد تبديل به "خط ديد" ما از جايي كه ايستاده ايم تا جايي كه به دنبال كهكشان راه شيري در آسمان خواهيم بود مي شود. بنابراين هر جا كه مي خواهيد عكس شما از كهكشان راه شيري باشد، خط زرد را به آنجا بكشيد. اين جهت شما از خط ديد خواهد بود. در تصوير مثال ما، مي‌خواهيم كه كهكشان پشت قوس ظريف باشد، بنابراين خط زرد را از داخل قوس مي‌كشيم و روي آن كليك مي‌كنيم. همانطور كه اكنون مي بينيد، خط كش اكنون به ما يك عنوان 149 درجه مي دهد.
 

 
 
 
✅ زمان عكاسي از كهكشان راه شيري را تعيين كنيد
به Stellarium برگرديد و "Compass Marks" را روشن كنيد. (براي مشاهده منوي پاپ آپ، نشانگر را روي پايين صفحه نگه داريد). اين راهنماي بصري را نشان مي‌دهد تا بتوانيم زاويه خود را براي مطابقت با درجه‌هاي عنواني كه در Google Earth كار كرده‌ايم تنظيم كنيم.
 

 
 
? صفحه را به اطراف بكشيد تا با زاويه ديد 149 درجه مطابقت داشته باشد.
 

بنابراين كاري كه ما انجام داده‌ايم اين است كه در Stellarium، به‌طور مجازي خود را در محل Delicate Arch قرار داده‌ايم و خود را در زاويه ديد صحيح قرار داده‌ايم و با تشكيل صخره‌اي واقعي Delicate Arch روبرو هستيم. هنگامي كه زاويه ديد قطب نما خود را در Stellarium تنظيم كرديد، بايد زمان (و تاريخ) را تنظيم كنيم تا دقيقا مشخص كنيم كه  كهكشان راه شيري از آن مكان چه زماني قابل مشاهده است.
ما بايد پنجره «تاريخ و زمان» را باز كنيم (ماوس را روي پايين سمت چپ صفحه نگه داريد يا F5 را فشار دهيد).
 
 

بنابراين اكنون، تاريخ را براي زماني كه مي خواهيد بيرون برويد و عكاسي كهكشان راه شيري كنيد، تعيين كنيد. در اين مثال آن را روي شب بعد تنظيم مي كنيم. بنابراين با تعيين تاريخ ما براي شب بعد، اكنون بايد به تدريج زمان را تنظيم كنيم تا  كهكشان راه شيري در نماي ما بچرخد. اين به ما نشان مي دهد كه دقيقاً در چه زماني بايد در Delicate Arch باشيم تا راه شيري را در عكس خود ثبت كنيم. 
 

همانطور كه در تصوير بالا مي بينيد، ما زمان را تنظيم كرديم تا راه شيري به خط ديد ما رسيد (كه در اين تاريخ ساعت 10:25 شب بود). و همين... شما اكنون مي دانيد كه چگونه راه شيري را پيدا كنيد. اگر اين راهنما را دنبال كنيد، تمام حدس و گمان ها برداشته شده است و با اطمينان مي دانيد كه كجا و چه زماني بايد در يك مكان براي پيدا كردن و گرفتن راه شيري باشيد.
 
 
✅ تجهيزات مورد نياز براي عكاسي از كهكشان راه شيري
زيبايي عكاسي راه شيري اين است كه تجهيزات مورد نياز براي عكاسي از كهكشان راه شيري حداقل است. مطمئنا چند لوازم جانبي عكاسي اختياري وجود دارد كه مي توانيد انتخاب كنيد كه بدون شك كار براي شما راحت تر خواهد شد. در ادامه ما به تجهيزات عكاسي كهكشان راه شيري مي پردازيم و مواردي را كه براي عكاسي از كهكشان راه شيري لازم داريد را عنوان كرده ايم.

✅ دوربين
انتخاب دوربين براي عكاسي راه شيري نبايد خيلي دشوار باشد. با پيشرفت دوربين در چند سال گذشته، كيفيت تصوير دوربين هاي حتي كمي قديمي تر كاملا قابل توجه است. اگر شما در حال حاضر يك دوربين ديجيتال SLR (DSLR) در خانه داريد، مطمئنا ارزش آن را دارد كه دوربين خود را امتحان كنيد. هنگامي كه شما آماده براي ارتقاء، و يا شما فقط مي خواهيد براي گرفتن بهترين دوربين براي ثبت تصاوير آسمان شب، پس از آن شما بايد چند انتخاب در اختيار شما.

? دوربين DSLR - فول فريم: ترجيح داده مي شود، اما اگر در هزينه محدوديت داشتيد، يك دوربين سنسور برش خورده كافي خواهد بود.

? دوربين بدون آينه:  سوني يكي از رهبران عرصه دوربين بدون آينه است. سوني يكي از پيشروها در عرصه بدون آينه است و از طيف وسيعي از لنزهاي قابل تعويض پشتيباني مي كند. به دليل توانايي اين دوربين ها در گرفتن تصاوير بسيار كم نويز عكاسي در شب، قادر به انجام يك كار برجسته در عكاسي در نور كم هستند.

✅ كنترل هاي دستي
اگر قصد خريد دوربين عكاسي داريد بايد به اين نكته توجه داشته باشيد كه دروبيني را انتخاب كنيد كه حالت كنترل دستي يا همان Manual را داشته باشد. البته در عصر جديد همه دوربين ها اين قابليت را دارند. چرا كه در زمان عكاسي از كهكشان راه شيري بايد سرعت شاتر، تنظيمات ديافراگم و ISO را تعويض و كنترل كنيد.

✅ نويز تصوير
عامل ديگري كه بايد با يك دوربين براي عكاسي راه شيري در نظر بگيريد، نويز تصوير است. تصاوير راه شيري نياز به زمان نوردهي طولاني دارند، در حالي كه اين اجازه مي دهد تا نور و جزئيات بيشتري وارد تصوير شود، همچنين ميزان سر و صدا در تصوير را افزايش مي دهد. ISO يكي ديگر از مشكلات نويز تصوير است، كه به دليل نور كم (يا در برخي موارد بدون نور).

ما بايد تنظيمات ISO را در دوربين افزايش دهيم تا روشنايي تصوير را افزايش دهيم، اين يكي از مهمترين مسائل در اضافه كردن نويز به يك تصوير است، بنابراين به دنبال يك دوربين باشيد كه بتواند تنظيمات ISO بالاتر (3200 و بالاتر) را اداره كند، اما هنوز هم مي تواند تصاوير بدون نويز تميز توليد كند.

براي اطلاع از مقاله چند كهكشان در جهان وجود دارد؟ بر روي لينك كليك كنيد
 

✅ سه پايه
سه پايه يكي ديگر از تجهيزات لازم براي انواع عكاسي نجومي است. فقط به ياد داشته باشيد كه از آنجا كه ما در حال گرفتن تصاوير نوردهي طولاني (از 15 ثانيه تا 2 دقيقه +)، به يك سه پايه قوي و محكم احتياج داريم. شما مي توانيد با مراجعه به سايت آسمان شب اين تجهيزات را با بهترين كيفيت خريداري كنيد. چند وسيله ديگر براي عكاسي وجود دارد كه شما اجباري براي استفاده از آنها نداريد. اين تجهيزات عكاسي از كهكشان راه شيري اختياري است كه عبارتست از:

? ردياب ستاره:

مزيت ردياب استارت dslr اين است كه اجازه مي دهد تا نور و جزئيات بيشتري در تصاوير شما ثبت شود.

? چراغ قوه:
در حالي كه من اين را به‌عنوان «اختياري» علامت‌گذاري كرده‌ام، شما واقعاً بايد نوعي نور با خود داشته باشيد، حتي اگر فقط چراغ قوه تلفن شما باشد. شما بيشتر اوقات در تاريكي كامل كار خواهيد كرد، چه در تاريكي تنظيم شده باشد يا تنظيمات كوچكي روي دوربين خود انجام دهيد، براي اينكه بتوانيد كاري را كه انجام مي‌دهيد ببينيد به نوعي نور نياز داريد.
 
? چراغ پيشاني:
زماني كه شما در تاريكي تنظيمات دوربين خود را انجام مي دهيد و هر دو دست خود را براي انجام اين تنظيمات در تاريكي آزاد مي كنيد، به نظر من، يك هدلامپ بسيار عالي است.
 
? تايمر عكاسي:
تايمر عكاسي يك دستگاه كوچك دستي است كه با كابل بلندي به دوربين شما وصل مي شود. اين به شما امكان مي دهد بدون نياز به لمس فيزيكي دوربين، دكمه شاتر را از راه دور فعال كنيد.
 
? تراز ديجيتال يا حباب:
حتي با روشن بودن نماي زنده، تشخيص اينكه آيا دوربين شما در طول شب داراي سطح منظره پيش‌زمينه است، بسيار سخت است. به همين دليل است كه من معمولاً حداقل يك تراز را در وسايل خودم  براي عكاسي از كهكشان راه شيري نگه مي دارم تا به سطح و صاف كردن تصوير كمك كنم.
 
 
 
✅ انتخاب تركيب بندي
اگر اين اولين بار است كه شما تصويري از كهكشان راه شيري مي گيريد، پس فقط يك تصوير مستقيم از كهكشان راه شيري يك دستاورد بزرگ و يك نقطه عطف است. اما به زودي پس از آن، تصوير پس از تصوير از راه شيري مي تواند كمي خسته كننده باشد.

اين جايي است كه تركيب بندي وارد مي شود، شروع به خلاقيت با محيط اطراف محلي خود كنيد و به اشياء بزرگي فكر كنيد كه مي توانيد در تصاوير راه شيري خود قرار دهيد و شما مي توانيد يك عكس جديد از كهكشان راه شيري خلق كنيد. من برخي از تركيب بندي هاي واقعا منحصر به فرد را در طول سال ها ديده ام، از تصاويري كه شامل ساختمان هاي متروكه قديمي تا كهكشان راه شيري است كه ظاهرا از آتشفشان بيرون مي آيد. حتي اگر اين كار كمي بيشتر باشد، يك ويديو تايم لپس حركت كهكشان راه شيري را از طريق آسمان ضبط مي كند، گزينه ديگري است.

✅ تنظيمات دوربين براي عكاسي از كهكشان راه شيري
در اينجا به برخي از تنظيمات دوربين عكاسي براي عكاسي از كهكشان راه شيري مي پردازيم كه بايد هنگام عكاسي از راه شيري تنظيم شوند. هر زمان كه هر شكلي از عكاسي در شب انجام مي‌دهيد، توصيه مي‌كنم به هر يك از مواردي كه در زير اشاره كردم نگاه كنيد. در حالي كه هر عكس به دليل شرايط مختلف، مانند آلودگي نوري، نور مهتاب، حتي دوربين و لنزي كه داريد، مي‌تواند كمي متفاوت باشد، بايد به داشتن يك تنظيمات پيش‌فرض براي هر كدام عادت كنيد و سپس براي هر عكاسي كمي تنظيم كنيد. در ادامه اين بخش، هر يك از تنظيماتي را كه بايد براي تصاوير راه شيري تنظيم كنيم، به تفصيل مورد بحث قرار مي دهيم. اما اگر عجله داريد، در اينجا يك موقعيت عالي براي عكس گرفتن شما از آسمان وجود دارد.
? فاصله كانوني: 14 ميلي متر

? ديافراگم: f/2.8 (يا كمترين عدد f شما)

? سرعت شاتر: 20 تا 30 ثانيه

? ISO: 3200 – 4000

? فوكوس: به صورت دستي روي بي نهايت تنظيم مي شود

? تراز سفيدي: تنگستن

? كاهش نويز با نوردهي طولاني در دوربين: خاموش

✅ سرعت شاتر
همچنين "زمان نوردهي" ناميده مي شود، اين زماني است كه ما اجازه مي دهيم شاتر دوربين باز بماند. ما شاتر را براي مدت طولاني باز نگه مي داريم تا نور بيشتري وارد سنسور شود و در نتيجه يك تصوير روشن تر و دقيق تر ايجاد شود.

✅ ديافراگم
براي عكاسي در شب، مخصوصاً به دليل اينكه سعي مي‌كنيم در تاريك‌ترين مكان‌ها عكاسي كنيم، به حداكثر نور ممكن براي ورود به لنز نياز داريم. بنابراين براي عكاسي از راه شيري، ديافراگم خود را تا حد ممكن باز كنيد (هرچه عدد f كمتر باشد، ديافراگم بازتر است). اين اجازه مي دهد تا بيشترين مقدار نور و جزئيات وارد لنز شما شود و در عكاسي از كهكشان راه شيري به شما امكان مي دهد سرعت شاتر و ISO را كوتاه و كمتر تنظيم كنيد. با انجام اين توصيه ها مي توانيد عكاسي از كهكشان راه شيري را به خوبي انجام دهيم.

✅ ISO
من توصيه مي كنم در هنگام عكاسي از كهكشان راه شيري هميشه ISO خود را در آخر تنظيم كنيد (بعد از ديافراگم و سرعت شاتر). اين به اين دليل است كه ISO يكي از تنظيماتي است كه وقتي خيلي بالا تنظيم شود، مي تواند تصوير شما را به ميزان قابل توجهي كاهش دهد. ISO راهي براي روشن كردن تصوير به صورت ديجيتالي است، اگرچه هر چه ISO را بالاتر مي بريم (تصوير را روشن مي كنيم)، نويز بيشتري به تصوير وارد مي كنيم. بسته به دوربين خود، بايد بتوانيد ISO خود را بين 3200 و 6400 تنظيم كنيد. هر مقدار بالاتر از اين باشد و نويز تصوير شما را بدتر مي كند.
 

✅ JPEG يا RAW؟
JPEG يك فرمت فشرده با اتلاف است، به اين معني كه شما مقدار كمي از جزئيات را در تصوير خود از دست مي دهيد. يكي از اولين چيزهايي كه در خصوص عكاسي از كهكشان راه شيري آموختم عكاسي در شب و عكاسي با فرمت RAW بود. فرمت RAW مي‌تواند داده‌هاي بسيار بيشتري را در داخل تصوير داشته باشد، اين براي هر شكلي از عكاسي در شب، به‌ويژه تصاوير راه شيري بسيار مهم است، زيرا به ما امكان انعطاف‌پذيري و گزينه‌هاي بسيار بيشتري را براي بهبود تصوير بعداً پس از توليد مي‌دهد.
 

✅ تراز سفيدي(white balance)
اگر تصاوير خود را با فرمت RAW ذخيره مي كنيد، مي توانيد مقدار زيادي از تراز سفيدي را بعداً در يك برنامه ويرايش تصوير مانند فتوشاپ تغيير دهيد. بسياري از عكاسان شب ترجيح مي دهند تعادل رنگ سفيد خود را روي "تنگستن" تنظيم كنند، زيرا در مقايسه با استفاده از تعادل رنگ سفيد "Auto" كه رنگ هاي بسيار گرم تري ارائه مي دهد، حال و هواي آبي بسيار خنك تري به تصوير اضافه مي كند. در اينجا هيچ درست يا نادرستي وجود ندارد، چه بخواهيد از خودكار استفاده كنيد، چه تنگستن/رشته‌اي همه ترجيح شخصي است.
 

نتيجه
و ما تمام كرديم! همانطور كه متوجه شديد، حتي با نصب تجهيزات عكاسي از كهكشان راه شيري ، مي توانيد عكس هاي ديدني از راه شيري بگيريد. در حالي كه تجهيزاتي كه استفاده مي‌كنيد نقشي در محصول نهايي دارند، آنچه مهم‌تر است و تأثير بسيار بيشتري دارد، برنامه‌ريزي و دانش است، و اين همان چيزي است كه با مطالعه اين راهنماي كامل براي عكاسي از راه شيري به دست آورده‌ايد.

بنابراين اكنون به شما بستگي دارد، براي عكاسي از كهكشان راه شيري دوربين را برداريد و بيرون برويد و كهكشان را كاوش كنيد، چيزهاي زيادي براي ديدن وجود دارد. اميدواريم مطالبي كه در خصوص عكاسي از كهكشان راه شيري خدمت شما عرض كرديم مفيد بوده باشد در ضمن اگر عكاسي از كهكشان راه شيري را دوست داريد و عكس مي گيريد، ما دوست داريم آنها را ببينيم! شايد شما آخرين عكس از كهكشان راه شيري را گرفتيد.
 

براي دانلود مقاله عكاسي از كهكشان راه شيري چگونه است؟ بر روي لينك كليك كنيد
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و عكاسي از كهكشان راه شيري