asemaneshab

زهره، دومين سياره‌اي كه بعد از عطارد دور خورشيد مي‌چرخد، داغ‌ترين و درخشان‌ترين سياره در منظومه شمسي است.  رصد اين سياره از نزديك كار بسيار دشواري است زيرا فضاپيماها نمي‌توانند مدت زيادي روي سطح آن فعاليت كنند. اگر مي‌خواهيد سياره زهره را كامل بشناسيد، تا انتهاي اين مقاله با ما همراه باشيد.

رنگ زهره
اين سياره به‌ دليل داشتن ابرهاي بازتابنده از زمين كاملا قابل‌ مشاهده است. اين سياره در آسمان زمين به‌ صورت يك جرم سفيد درخشان ديده مي‌شود و از درخشان‌ترين اجرام طبيعي در آسمان شب است. طبق گزارش ناسا، قدر ظاهري يا روشنايي اين سياره نزديك به ۵- است. هر چقدر قدر ظاهري يك جسم كمتر باشد، روشن‌تر به‌ نظر مي‌رسد. مثلا روشنايي ماه تقريبا ۱۴- است.

رنگ زهره شبيه آهن زنگ‌زده است، ولي نه مثل قرمز عميقي كه در سياره مريخ مي‌بينيم. در عوض تصاويري كه از اين سياره سوزان ارسال شده‌اند، سياره‌اي با رنگ‌هاي قرمز، قهوه‌اي و زرد را نشان مي‌دهند.

با اين‌ حال رنگ واقعي سياره سوزان به‌ دليل ابرهاي اسيد سولفوريك كه آن را احاطه كرده‌اند، از مدار قابل‌ مشاهده نيست. به‌ عبارت ديگر، سطح زهره تنها در صورتي قابل‌ مشاهده است كه يك ماهواره در مدار آن توانايي نگاه كردن از ميان ابرهاي ضخيم را داشته باشد.

اگر يك انسان بخواهد سطح زهره را ببيند، بايد روي سطح آن فرود بيايد و از دما و فشار بسيار بالاي آن جان سالم به در ببرد كه قطعا امكان‌پذير نيست. بنابراين در حال حاضر تنها راه براي اكتشاف در سياره سوزان، استفاده از ربات‌ها است.

اندازه، دما و تركيب زهره
سياره سوزان و زمين اغلب دوقلو در نظر گرفته مي‌شوند، زيرا از نظر اندازه، جرم، چگالي، تركيب و گرانش مشابه هستند. زهره فقط كمي كوچك‌تر از زمين است و ۸۰درصد زمين جرم دارد. سياره سوزان يك سياره گازي نيست، بلكه سياره‌اي سنگي است. فضاي داخلي اين سياره سوزان از يك هسته فلزي آهني تشكيل شده است كه تقريبا ۲۴۰۰ مايل (۶ هزار كيلومتر) عرض دارد.

گوشته سنگي مذاب اين سياره تقريبا ۱۲۰۰ مايل (۳ هزار كيلومتر) ضخامت دارد. پوسته سياره سوزان بيشتر بازالت است و ضخامت آن به‌ طور متوسط بين ۶ تا ۱۲ مايل (۱۰ تا ۲۰ كيلومتر) تخمين زده مي‌شود.

اينكه چرا زهره داغ‌ترين سياره منظومه شمسي است، دلايل پيچيده‌اي دارد. سياره سوزان نزديك‌ترين سياره به خورشيد نيست، ولي جو متراكم آن گرما را به شيوه‌اي مشابه اثر گلخانه‌اي به دام مي‌اندازد. دماي زهره به ۸۸۰ درجه فارنهايت (۴۷۱ درجه سانتيگراد) مي‌رسد كه براي ذوب كردن سرب كافي است. در نتيجه فضاپيماها فقط چند ساعت پس از فرود آمدن روي اين سياره قادر به فعاليت هستند.

علاوه‌ بر دماي سوزان، اين سياره جو جهنمي دارد كه عمدتا از دي‌اكسيد كربن با ابرهاي اسيد سولفوريك و فقط مقدار كمي آب تشكيل شده است. اتمسفر زهره از هر سياره ديگري سنگين‌تر است و فشار سطحي بيش از ۹۰ برابر زمين دارد. اين ميزان فشار مشابه فشاري است كه در عمق ۳۳۰۰ فوتي (هزار متري) در اقيانوس وجود دارد.

سطح زهره
سطح زهره به‌ شدت خشك است. پرتوهاي فرابنفش خورشيد در طول تكامل سياره سوزان به‌ سرعت آب آن را تبخير كرده‌اند. در حال حاضر هيچ آب مايعي روي سطح سياره سوزان وجود ندارد، زيرا گرماي سوزان ايجادشده توسط جو مملو از ازن آن باعث مي‌شود كه آب بلافاصله تبخير شود.

تقريبا دو سوم سطح سياره سوزان با دشت‌هاي صاف و هموار پوشيده شده است كه هزاران آتشفشان در آن‌ها به چشم مي‌خورد. بعضي از اين آتشفشان‌ ها هنوز فعال هستند و از حدود نيم تا ۱۵۰ مايل (۰.۸ تا ۲۴۰ كيلومتر) عرض دارند. يك سوم باقي‌مانده سياره سوزان از شش منطقه كوهستاني را تشكيل شده است. بلندترين رشته كوه اين سياره سوزان، ماكسول، حدود ۵۴۰ مايل (۸۷۰ كيلومتر) طول دارد و ارتفاع آن به حدود ۷ مايل (۱۱.۳ كيلومتر) مي‌رسد.

سياره سوزان همچنين چند ويژگي سطحي دارد كه مشابه آن را روي زمين نمي‌بينيم. مثلا زهره ساختارهاي حلقه‌مانندي به نام تاج دارد كه عرض آن‌ها از ۹۵ تا ۱۳۰۰ مايل (۱۵۵ تا ۲۱۰۰ كيلومتر) متغير است. دانشمندان معتقدند كه تاج‌ها نتيجه بالا آمدن مواد داغ زير پوسته و پخش شدن روي سطح هستند.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

مدار سياره سوزان چگونه است؟
زهره با اختلاف بسيار كندتر از سياره‌هاي ديگر است و ۲۴۳ روز زميني طول مي‌كشد تا حول محور خود بچرخد. در واقع روز سياره سوزان طولاني‌تر از سال آن است كه ممكن است به‌ دليل جو غليظي باشد كه به‌ عنوان يك ترمز بزرگ در چرخش سياره عمل مي‌كند. به علت اين چرخش كند، هسته فلزي سياره سوزان نمي‌تواند ميدان مغناطيسي مشابه زمين ايجاد كند.

اگر از بالا به اين سياره سوزان نگاه كنيم، حول محور خود در جهت عكس سياره‌هاي ديگر مي‌چرخد. در نتيجه در اين سياره انگار خورشيد از غرب طلوع كرده و در شرق غروب مي‌كند.

سال سياره سوزان، يعني مدت زماني كه طول مي‌كشد تا دور خورشيد بچرخد، حدود ۲۲۵ روز زميني است. در حالت عادي اين جمله به اين معناست كه روزهاي سياره سوزان طولاني‌تر از سال‌هاي آن هستند. با اين‌ حال به‌ دليل چرخش وارونه عجيب زهره، از يك طلوع خورشيد تا طلوع بعدي تنها حدود ۱۱۷ روز زميني طول مي‌كشد.

آب‌ و هواي سياره سوزان
بالاترين لايه ابرهاي سياره سوزان هر چهار روز زميني دور اين سياره مي‌چرخند و توسط بادهاي طوفاني كه تقريبا ۲۲۴ مايل در ساعت (۳۶۰ كيلومتر در ساعت) سرعت دارند، به حركت درمي‌آيند. چرخش سريع جو زهره كه حدود ۶۰ برابر سريع‌تر از چرخش خود آن است، يكي از بزرگ‌ترين اسرار اين سياره محسوب مي‌شود.

ابرهاي سياره سوزان همچنين حامل نشانه‌هايي از رويدادهاي هواشناسي به نام امواج گرانشي هستند كه هنگام وزش باد روي ويژگي‌هاي زمين‌شناسي ايجاد مي‌شوند و باعث بالا و پايين رفتن در لايه‌هاي هوا مي‌شوند. نوارهاي غيرمعمول در ابرهاي بالاي اين سياره به جاذب آبي يا جاذب فرابنفش معروف هستند، زيرا به‌ شدت نور را در طول موج‌هاي آبي و فرابنفش جذب مي‌كنند. به ‌اين ترتيب به‌ نظر مي‌رسد كه نقش مهمي در دماي جهنمي سياره سوزان دارند.

براي اطلاع از مقاله انواع تلسكوپ را بشناسيد روي لينك كليك كنيد.
 

اكتشاف زهره
در سال ۱۹۶۲، فضاپيماي مارينر ۲ ناسا به فاصله ۲۱۶ هزار مايلي (۳۴۷۶۰ كيلومتري) سياره سوزان رسيد و آن را به اولين سياره‌اي تبديل كرد كه توسط يك فضاپيماي عبوري رصد شده است.

فضاپيماي ونرا ۷ اتحاد جماهير شوروي با فرود آمدن روي سياره سوزان در دسامبر ۱۹۷۰ به اولين فضاپيمايي تبديل شد كه روي سياره‌اي ديگر فرود آمد. چند سال بعد، فضاپيماي ونرا ۹ اولين عكس‌هايي را كه از سطح سياره سوزان گرفته بود، به زمين ارسال كرد.

فضاپيماي ونوس اكسپرس آژانس فضايي اروپا نيز 8 سال را در مدار ناهيد گذراند و وجود رعد و برق را در آن‌ جا تاييد كرد. در سال ۲۰۲۱، ناسا اعلام كرد كه دو كاوشگر با ماموريت بررسي سياره سوزان تا سال ۲۰۳۰ به فضا پرتاب خواهند شد.

نتيجه

در آينده قرار است براي شناخت و بررسي بيشتر اين سياره سوزان فضاپيمايي به اين سياره فرستاده شود. تلسكوپ ها هم براي تحقيقات سيارات ديگر كمك شاياني به دانشمندان كردند چرا كه براي تحقيقات بر روي سياره سوزان نمي توان زمان زيادي را روي سطح اين سياه سپري كرد. دانشمندان با تلسكوپ فضايي توانستند اطلاعات زيادي را در مورد اين سياره به دست آورند.

مردم عادي نيز با خريد تلسكوپ توانستند اطلاعات بيشتري در مورد آسمان بالاي سر خود بدست آورند. خريد تلسكوپ در سايت موسسه طبيعت آسمان شب به راحتي و ايمن صورت مي گيرد.

براي دانلود مقاله زهره يا سياره سوزان را بيشتر بشناسيد روي لينك كليك كنيد.
 

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و زهره يا سياره سوزان را بيشتر بشناسيد

اورانوس هفتمين سياره دور از خورشيد و سومين سياره بزرگ منظومه شمسي است. اگرچه اين سياره با چشم غيرمسلح ديده مي‌شود، به ‌دليل تاريكي و مدار كند مدت‌ها به‌ عنوان يك ستاره اشتباه گرفته مي‌شد. ميانگين فاصله اورانوس از خورشيد تقريبا ۱.۸ ميليارد مايل (۲.۹ ميليارد كيلومتر) و حدود ۱۹ برابر فاصله زمين تا خورشيد است. يكي از ويژگي‌هاي قابل‌توجه اورانوس شيب چشمگير آن است كه باعث مي شود محور آن تقريبا مستقيم به سمت خورشيد باشد. براي شناخت بيشتر اين سياره سرد تا انتهاي اين مقاله با ما همراه باشيد.

چه كسي اورانوس را كشف كرد؟
«ويليام هرشل»، ستاره‌شناس بريتانيايي، در ۱۳ مارس ۱۷۸۱ اين سياره سرد را با تلسكوپ خود كشف كرد. اين سياره نام خود را از خداي يوناني آسمان به اسم اورانوس يعني كهن‌ترين ارباب آسمان‌ها، گرفته و تنها سياره‌اي است كه به‌ جاي يك خداي رومي، به نام خداي يوناني نام‌گذاري شده است.

ويژگي‌هاي فيزيكي
رنگ اورانوس به ‌دليل وجود متان در جو عمدتا متشكل از هيدروژن بوده و هليوم آن تركيبي از آبي و سبز است. اين سياره به غول يخي معروف است، زيرا حداقل ۸۰ درصد جرم آن را تركيبي مايع از آب، متان و يخ آمونياك تشكيل مي‌دهد. برخلاف سياره‌هاي ديگر منظومه شمسي، اورانوس به‌ قدري كج است كه محور چرخش آن تقريبا به سمت خورشيد است و اساسا به پهلو دور آن مي‌چرخد. اين جهت‌گيري غيرمعمول ممكن است به ‌دليل برخورد با جسمي به اندازه يك سياره يا چند جرم كوچك، بلافاصله پس از تشكيل باشد.

شيب غيرمعمول غول يخي باعث ايجاد فصول شديد مي‌شود كه حدود ۲۰ سال طول مي‌كشند. به‌ عبارت ديگر براي نزديك به يك چهارم سال اورانوسي كه برابر با ۸۴ سال زميني است، خورشيد مستقيما روي هر قطب مي‌تابد و نيمي ديگر از سياره زمستاني طولاني، تاريك و سرد را تجربه مي‌كند.

قطب‌هاي مغناطيسي بيشتر سياره‌ها معمولا كم و بيش با محوري كه در امتداد آن مي‌چرخند، هم‌تراز هستند. ولي ميدان مغناطيسي اورانوس كج است و تقريبا ۶۰ درجه از محور چرخش اين سياره منحرف شده است. در نتيجه اين غول يخي يك ميدان مغناطيسي عجيب دارد كه قدرت آن در سطح نيمكره شمالي بيش از ۱۰ برابر قدرت آن در سطح نيمكره جنوبي است.

تركيب اتمسفر اين سياره سرد از نظر حجمي ۸۲.۵درصد هيدروژن، ۱۵.۲درصد هليوم و ۲.۳درصد متان است. ساختار داخلي آن نيز شامل گوشته‌اي از آب، آمونياك و يخ‌هاي متان است و هسته‌اي از آهن و سيليكات منيزيم دارد.

غول يخي چه نوع سياره‌اي است؟
اورانوس با سياره‌هاي غول گازي مانند زحل و مشتري و سياره‌هاي زميني مانند زمين يا مريخ متفاوت است. اين سياره همراه با نپتون در گروهي منحصر‌ به‌ فرد در منظومه شمسي قرار دارد. غول يخي سياره‌اي با جرم متوسط محسوب مي‌شود، زيرا جرم آن بسيار بيشتر از سياره‌هاي زميني (۱۵ برابر جرم زمين) است. در عين‌ حال، غول يخي بسيار كوچك‌تر از سياره‌هاي غول گازي مانند مشتري و زحل است كه به ترتيب بيش از ۳۰۰ و نزديك به ۱۰۰ برابر جرم زمين دارند.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

آب‌ و هواي اورانوس
شيب شديد محوري سياره سرد منجر به آب‌ و هواي غيرعادي آن شده است. طبق گزارش ناسا همان‌ طور كه نور خورشيد براي اولين بار در طول چند سال به بعضي از مناطق اين سياره مي‌رسد، جو را گرم مي‌كند و طوفان‌هاي عظيم بهاري به راه مي‌اندازد.

در سال ۲۰۱۴، ستاره‌شناسان اولين طوفان‌هاي تابستاني را در غول يخي مشاهده كردند. در كمال تعجب، اين طوفان‌هاي عظيم هفت سال پس از رسيدن سياره به نزديك‌ترين فاصله خود به خورشيد رخ دادند. بنابراين، اين سوال وجود دارد كه چرا طوفان‌هاي غول‌پيكر پس از اينكه گرماي خورشيد در سياره به حداكثر رسيده است اتفاق افتادند.

آب‌ و هواي غيرعادي ديگر در اين سياره سرد باران الماسي است كه تصور مي‌شود تا هزاران مايل زير سطح سياره‌هاي غول‌پيكر يخي مانند اورانوس و نپتون فرو مي‌رود. فرض بر اين است كه كربن و هيدروژن تحت فشار و گرماي شديد در اعماق جو اين سياره‌ها فشرده مي‌شوند و الماس‌هايي را تشكيل مي‌دهند كه به سمت پايين فرو مي‌روند و در نهايت در اطراف هسته‌هاي اين سياره‌ها متوقف مي‌شوند.

چه چيزي اورانوس را به سردترين سياره منظومه شمسي تبديل كرده است؟
غول يخي تنها سياره‌اي است كه واقعا در تعادل حرارتي با خورشيد قرار دارد و دو گزينه براي اينكه چرا سطح آن سرد به‌ نظر مي‌رسد، وجود دارد. فرضيه اول اين است كه شايد اين سياره سرد در واقع در درون خود داغ است ولي اين گرما به دام افتاده است. به‌ عبارت ديگر نمي‌تواند گرما را تخليه كند، بنابراين در داخل گرم ولي بيرون آن سرد است.

از طرف ديگر، ممكن است فقط گرماي اوليه خود را مثلا از طريق يك ضربه بزرگ يا فرايند ناشناخته ديگري از دست داده باشد. در مجموع، هنوز دقيقا مشخص نيست كه چرا غول يخي سرد است و اين يكي از بزرگ‌ترين اسرار اين سياره به‌شمار مي‌آيد.

آيا اورانوس حلقه دارد؟
اورانوس دو مجموعه حلقه دارد. سيستم دروني حلقه‌ها عمدتا از حلقه‌هاي باريك و تيره تشكيل شده، در حاليكه سيستم بيروني متشكل از دو حلقه دورتر است. مطالعه‌اي در سال ۲۰۱۶ نشان داد كه حلقه‌هاي اورانوس، زحل و نپتون ممكن است بقاياي سياره‌هاي كوتوله پلوتومانندي باشند كه مدت‌ها پيش به سمت جهان‌هاي غول‌پيكر منحرف شده‌اند. اين سياره‌هاي كوتوله در اثر گرانش وسيع سياره‌ها از هم پاشيده شده‌اند و به شكل حلقه درآمده‌اند.

اورانوس چند قمر دارد؟
غول يخي ۲۷ قمر شناخته‌ شده دارد. اوبرون و تيتانيا بزرگ‌ترين قمرهاي اورانوس و اولين قمرهايي هستند كه توسط ويليام هرشل در سال ۱۷۸۷ كشف شدند. «ويليام لاسل» دو قمر بعدي اورانوس، آريل و آمبريل را كشف كرد. نزديك به يك قرن گذشت تا ستاره‌شناس هلندي آمريكايي به اسم «جرارد كويپر»، قمر ميراندا را در سال ۱۹۴۸ پيدا كرد.

اين سياره سرد علاوه‌ بر قمر مجموعه‌اي از سيارك‌هاي تروجان، اجرامي كه مداري مشابه سياره دارند، منطقه خاصي به نام نقطه لاگرانژ دارد. عليرغم ادعاها مبني بر اينكه نقطه لاگرانژ اين سياره براي ميزباني از چنين اجسامي بسيار ناپايدار است، اولين سيارك در سال ۲۰۱۳ كشف شد.

اكتشاف اورانوس
فضاپيماي وويجر ۲ ناسا اولين و تنها فضاپيمايي بود كه از غول يخي بازديد كرد. اگر چه در حال حاضر هيچ فضاپيمايي در راه اورانوس وجود ندارد، ستاره‌شناسان همواره با استفاده از تلسكوپ هابل و كل اين سياره را زير نظر دارند. اورانوس واقعا يك سياره جذاب با اسرار فراوان است و هنوز سوال‌هاي زيادي در مورد آن بدون پاسخ مانده‌اند.

براي اطلاع از مقاله سحابي مفهوم، موقعيت و انواع آن روي لينك كليك كنيد.
 

نتيجه

همانطور كه گفته شد ديگر براي رصد سيارات ديگر فضاپيما ارسال نمي شود بلكه با استفاده از تلسكوپ بررسي هاي مورد نظر را انجام مي دهند. تلسكوپ كمك كرد بررسي ها بهتر و مستند شوند تا دانشمندان با توجه به تصاوير تلسكوپ ها نتايج مدنظر خود را بدست آورند.

مردم عادي نيز با خريد تلسكوپ توانستند از خانه خود اسمان شب را رويت كنند و بيشتر با شگفتي هاي آسمان آشنا شوند. شما هم اگر به نجوم و فضا علاقمند هستيد مي توانيد با خريد تلسكوپ از سايت موسسه طبيعت آسمان شب به رويا هاي خود جامعه عمل بپوشانيد.

براي دانلود مقاله اورانوس هر چيزي كه بايد در مورد سردترين سياره منظومه شمسي بدانيد روي لينك كليك كنيد.
 

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و اورانوس هر چيزي كه بايد در مورد سردترين سياره منظومه شمسي بدانيد

زحل ششمين سياره از خورشيد و دومين سياره بزرگ منظومه شمسي است. زحل دورترين سياره از زمين است كه با چشم غيرمسلح مي‌توان آن را ديد. بااين‌حال، برجسته‌ترين ويژگي اين سياره‌ يعني حلقه‌هاي آن، با تلسكوپ بهتر ديده مي‌شوند.

اتحاديه بين‌المللي نجوم نام زحل را براي اين سياره انتخاب كرده است كه بر اساس دانش‌نامه بريتانيكا، با خداي كشاورزي رومي ارتباط دارد. اگر چه ساير غول‌هاي گازي منظومه شمسي، براي مثال مشتري، اورانوس و نپتون نيز حلقه‌ دارند، حلقه‌هاي زحل برجسته‌تر هستند و به‌ همين دليل به «سياره حلقه‌دار» معروف است. تا انتهاي اين مقاله با ما همراه باشيد تا اين سياره زيبا را بهتر بشناسيد.

زحل از چه چيزي ساخته شده است؟
اين سياره حلقه دار چند لايه دارد، ولي تقريبا همه آن‌ها از هيدروژن در حالت‌هاي مختلف ساخته شده‌اند. تصور اين است كه هيدروژن فلزي مايع و جامد بزرگ‌ترين اجزاي هسته زحل هستند، در حاليكه هيدروژن، هليوم، آب و مقدار كمي از گازهاي ديگر، از جمله آمونياك، جو و ابرها را تشكيل مي‌دهند.

اين سياره حلقه‌دار كمترين چگالي را بين تمام سياره‌ها دارد و تنها سياره‌اي است كه چگالي آن كمتر از آب است. اگر يك وان به‌ اندازه كافي بزرگ وجود داشت، سياره حلقه دار در آن شناور مي‌شد.

نوارهاي زرد و طلايي كه در اتمسفر زحل ديده مي‌شوند، نتيجه بادهاي بسيار سريع در اتمسفر فوقاني هستند كه سرعت آن‌ها به ۱۱۰۰ مايل در ساعت (۱۸۰۰ كيلومتر در ساعت) در اطراف خط استوا مي‌رسد. سياره حلقه دار تقريبا هر ۱۰ ساعت و نيم يك بار دور خود مي‌چرخد. اين چرخش سريع باعث مي‌شود كه سياره حلقه دار در استواي خود برآمده و در قطب‌هايش صاف باشد.

حلقه‌هاي‌ زحل
گاليله اولين كسي بود كه حلقه‌هاي زحل را در سال ۱۶۱۰ ديد. 45 سال بعد در سال ۱۶۵۵، ستاره‌شناس هلندي به اسم «كريستيان هويگنس» پيشنهاد كرد كه سياره حلقه دار يك حلقه نازك و مسطح دارد. با گذشت زمان و پيشرفت ابزار، دانشمندان اطلاعات بيشتري درباره ساختار و تركيب حلقه‌هاي زحل كسب كردند. اين سياره در واقع حلقه‌هاي زيادي دارد كه از ميلياردها ذره يخ و سنگ ساخته شده‌اند. اندازه اين ذره‌ها از يك دانه قند تا يك خانه متغير است. اين ذره‌ها باقي‌مانده دنباله‌دارها، سيارك‌ها يا قمرهاي متلاشي‌شده هستند. همچنين اين حلقه‌ها ممكن است لاشه سياره‌هاي كوتوله باشند.

حلقه‌هاي اين سياره حلقه دار به‌ ترتيبي كه كشف شده‌اند، طبق حروف الفبا نام‌گذاري شده‌اند. حلقه‌هاي اصلي زحل به ترتيب از نزديك به دور با نام‌هاي C، B و A شناخته مي‌شوند. D دروني‌ترين حلقه زحل و بسيار كم‌رنگ است. در مقابل، بيروني‌ترين حلقه تا به امروز كه در سال ۲۰۰۹ كشف شد، به‌ قدري بزرگ است كه يك ميليارد زمين را درون خود جا مي‌دهد.

حلقه F سياره حلقه دار نيز ظاهري بافته‌ شده و عجيب دارد. اين حلقه از چند حلقه باريك‌تر تشكيل شده است كه خميدگي، پيچ‌خوردگي و توده‌هاي روشن آن‌ها اين توهم را ايجاد مي‌كند كه بافته شده‌اند. ظاهر اين حلقه‌ها در طول زمان در اثر برخورد سيارك‌ها و دنباله‌دارها تغيير كرده است.

پره‌هاي اسرارآميزي در حلقه‌هاي زحل ديده شده است كه به‌ نظر مي‌رسد در عرض چند ساعت شكل مي‌گيرند و سپس پراكنده مي‌شوند. دانشمندان حدس مي‌زنند كه اين پره‌ها ممكن است از ورقه‌هاي باردار الكتريكي از ذره‌هاي گرد و غبار تشكيل شده باشند كه بر اثر برخورد شهاب‌سنگ‌هاي كوچك به حلقه‌ها يا پرتوهاي الكتروني ناشي از رعد و برق سياره ايجاد شده‌اند.

سياره حلقه دار با سرعت بسيار پاييني در حال از دست دادن حلقه‌هاي خود است ولي ناپديد شدن آن‌ها با تلسكوپ از زمين به‌ وضوح قابل‌ مشاهده نيست. همان‌ طور كه سنگ‌ها و ذره‌هاي يخ اطراف زحل حركت مي‌كنند، به‌ آهستگي توسط گرانش زحل به سمت آن كشيده مي‌شوند.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

قمرهاي سياره حلقه دار
زحل ۱۴۵ قمر دارد كه بزرگ‌ترين آن‌ها تايتان است. تايتان كمي بزرگ‌تر از عطارد و دومين قمر بزرگ منظومه شمسي پس از گانيمد (قمر مشتري) است. بعضي از قمرهاي زحل ويژگي‌هاي خاصي دارند. مثلا پان و اطلس شبيه بشقاب پرنده هستند، يك طرف قمر ياپتوس به روشني برف و طرف ديگر آن به تاريكي زغال است و در قمر انسلادوس شواهدي از آتشفشان يخي ديده مي‌شود. دانشمندان قمرهاي زيادي را اطرف سياره حلقه دار شناسايي كرده‌اند. با اين‌ حال، سياره حلقه دار قمرهاي كوچك ديگري هم دارد كه مدام تشكيل مي‌شوند و از بين مي‌روند.

شفق زحل
شفق زحل براي اولين بار توسط فضاپيماي پايونير ۱۱ در سال ۱۹۷۹ مشاهده شد. اين نوارهاي نور زماني توليد مي‌شوند كه باد خورشيدي روي سياره مي‌چرخد و با جو آن واكنش مي‌دهد. اگرچه برخلاف زمين، شفق‌هاي سياره حلقه دار عمدتا در نور فرابنفش قابل‌ مشاهده هستند، يعني فقط با تلسكوپ‌هاي فضايي ديده مي‌شوند. زيرا جو زمين اين بخش از طيف الكترومغناطيسي را مسدود مي‌كند.

تاثير زحل روي منظومه شمسي
گرانش زحل به‌ عنوان پرجرم‌ترين سياره منظومه شمسي پس از مشتري به شكل‌گيري سرنوشت منظومه شمسي كمك كرده است. اين سياره ممكن است در پرتاب شديد نپتون و اورانوس به سمت بيرون نقش داشته باشد. همچنين، ممكن است همراه با مشتري در اوايل تاريخ منظومه، رگباري از ذره‌ها را به سمت سياره‌هاي دروني پرتاب كرده باشد. مطالعه‌اي در سال ۲۰۱۷ نشان داد كه سياره حلقه دار بيشتر از مشتري، سيارك‌هاي خطرناك را از زمين دور مي‌كند.

آيا سياره حلقه دار قابل سكونت است؟
سياره حلقه دار يك سياره گازي است و بنابراين هيچ سطح جامدي براي ايستادن و ساخت و ساز ندارد. شايد بتوانيم روي يكي از قمرهاي زحل زندگي كنيم كه سطح جامد دارد، ولي مشكل اين است كه قمرها جو قابل تنفس ندارند.

اكتشاف زحل
اولين فضاپيمايي كه به سياره حلقه دار رسيد پايونير ۱۱ در سال ۱۹۷۹ بود كه در فاصله ۱۳۷۰۰ مايلي (۲۲ هزار كيلومتري) اين سياره پرواز كرد. تصاويري كه اين فضاپيما گرفت، به اخترشناسان اين امكان را دارد تا دو حلقه بيروني اين سياره حلقه دار و همچنين وجود يك ميدان مغناطيسي قوي را كشف كنند.

سپس، فضاپيماي وويجر به اخترشناسان كمك كرد تا كشف كنند كه حلقه‌هاي اين سياره گازي از حلقه‌هاي نازك‌تري تشكيل شده‌اند. همچنين داده‌هاي اين فضاپيما منجر به كشف سه قمر زحل شد.

فضاپيماي كاسيني، مدارگرد زحل، بزرگ‌ترين فضاپيماي بين سياره‌اي نيز به شناسايي ستون‌هاي قمر يخي انسلادوس كمك كرد و كاوشگر هويگنس را حمل كرد كه در جو قمر تايتان پايين رفت و با موفقيت روي سطح آن فرود آمد.

در سال ۲۰۱۹ ناسا اعلا كرد كه فضاپيماي دراگون فلاي را در سال ۲۰۲۶ براي بررسي مواد تشكيل‌دهنده تايتان به فضا مي‌فرستد كه در سال ۲۰۳۴ به اين قمر خواهد رسيد.

براي اطلاع از مقاله 11 نكته كه بايد در مورد دوربين دوچشمي بدانيد روي لينك كليك كنيد.
 

نتيجه

تمام اطلاعاتي كه از سيارات بيان مي شود نتيجه سال ها تحقيقات و بررسي هاي دانشمندان از گذشته تا به امروز است. تلسكوپ در بدست آمدن اين تحقيقات نقشي بسيار حياتي را ايفا كرده است و كمك شاياني به علم ستاره شناسي و اخترشناسي كرده است. تلسكوپ باعث شد تا دانشمندان اطلاعاتي جديد و خوب از كهكشان ما بدست آورند. همچنين مردمي كه به علاقمند به تماشاي آسمان بودند با خريد تلسكوپ توانستند آسمان شب را رويت كنند. خريد تلسكوپ در سايت موسسه طبيعت آسمان شب امري آسان و ايمن است و شما مي توانيد با خيالي آسوده خريد خود را انجام دهيد.

براي دانلود مقاله زحل هر چيزي كه بايد درباره ششمين سياره از خورشيد بدانيد روي لينك كليك كنيد.
 

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و زحل هر چيزي كه بايد درباره ششمين سياره از خورشيد بدانيد

عطارد نزديك‌ترين سياره به خورشيد و كوچك‌ترين سياره در منظومه شمسي است. اين سياره كوچك و پر از چاله، هيچ قمري ندارد و سريع‌تر از هر سياره ديگري در منظومه شمسي دور خورشيد مي‌چرخد. عطارد، دومين سياره چگال بعد از زمين است و هسته فلزي عظيمي با عرض تقريبا ۲۲۰۰ تا ۲۴۰۰ مايل (۳۶۰۰ تا ۳۸۰۰ كيلومتر) دارد.

اين هسته كه حجم زيادي از عناصر قرار دارد، توجه و تعجب دانشمندان زيادي را برانگيخته است. عطارد نام خود را از سريع‌ترين خدايان روميان باستان گرفته است. سومري‌ها نيز حداقل از ۵ هزار سال قبل از وجود اين سياره اطلاع داشتند و آن را با نابو يعني خداي نوشتن، مرتبط مي‌دانستند.

اين سياره به‌ دليل ظاهر خود دو نام جداگانه، يعني ستاره صبح و ستاره عصر، نيز گرفته بود. با اين‌ حال، ستاره‌شناسان يوناني مي‌دانستند كه اين دو نام به يك جرم آسماني اشاره مي‌كنند. تا انتها همراه ما باشيد تا در اين مقاله با اين سياره كوچك بيشتر آشنا شويم.

دماي عطارد چقدر است؟
از آن‌ جايي‌ كه اين سياره كوچك در نزديكي خورشيد قرار دارد، دماي سطح آن به ۸۴۰ درجه فارنهايت (۴۵۰ درجه سانتي‌گراد) مي‌رسد. با اين‌ حال به‌ دليل نداشتن جو واقعي براي به دام انداختن گرما، دماي آن در شب به منفي ۲۷۵ درجه فارنهايت (منهاي ۱۷۰ درجه سانتي‌گراد) مي‌رسد. نوسان دمايي اين سياره بيش از ۱۱۰۰ درجه فارنهايت (۶۰۰ درجه سانتي‌گراد) است كه هيچ سياره‌ ديگري در منظومه شمسي به گرد پاي آن نمي‌رسد.

اندازه عطارد چقدر است؟
اندازه اين سياره كه فقط كمي بزرگ‌تر از ماه زمين است، كوچك‌ترين سياره منظومه شمسي محسوب مي‌شود. اين سياره به علت نداشتن اتمسفر قابل‌ توجه براي جلوگيري از برخورد شهاب‌سنگ‌ها و ساير اجرام آسماني، سطحي مملو از حفره و دهانه دارد. 

حدود ۴ ميليارد سال پيش، يك سيارك با عرض تقريبا ۶۰ مايل (۱۰۰ كيلومتر) با شدتي معادل ۱ تريليون بمب يك مگاتوني به اين سياره كوچك برخورد كرد و چاله‌اي وسيع به عرض تقريبا ۹۶۰ مايل (۱۵۵۰ كيلومتر) پديد آورد. اين دهانه برخوردي كه به حوضه كالوريس معروف است، به‌ قدري بزرگ است كه تمام ايالت تگزاس آمريكا را در خود جا مي‌دهد.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

ويژگي‌هاي سطح سياره عطارد
اگر چه اين سياره كوچك نزديك‌ترين سياره به خورشيد است، در سال ۲۰۱۲، فضاپيماي مسنجر ناسا موفق به كشف يخ آب در دهانه‌هاي اطراف قطب شمال اين سياره شد. شايد يك توضيح منطقي براي آن اين باشد كه اين مناطق احتمالا هميشه در سايه هستند.

قطب جنوب عطارد نيز ممكن است حفره‌هاي يخي داشته باشد. اين احتمال وجود دارد كه دنباله‌دارها يا شهاب‌سنگ‌ها يخ را به اين منطقه رسانده باشند يا بخار آب از درون سياره خارج شده و در قطب‌ها منجمد شده باشد.

اين سياره پر حفره نه تنها در گذشته كوچك شده است، بلكه همچنان به كوچك شدن ادامه مي‌دهد. اين سياره از يك صفحه قاره‌اي روي يك هسته آهني خنك‌كننده تشكيل شده است. همان‌ طور كه هسته سرد مي‌شود، جامد شده و حجم سياره را كاهش مي‌دهد.

اين فرايند باعث مچاله شدن سطح عطارد مي‌شود و برجستگي‌ها يا صخره‌هايي به‌ شكل لوب ايجاد مي‌كند كه صدها مايل طول و يك مايل ارتفاع دارند. ويژگي‌هاي سطح سياره عطارد را مي‌توانيم به‌ طور كلي به دو گروه تقسيم كنيم. گروه اول شامل مواد قديمي‌تر كه در فشارهاي بالاتر در مرز هسته و گوشته ذوب شده‌ و گروه دوم مواد جديدتري كه نزديك‌تر به سطح تشكيل شده‌اند.

رنگ تيره سطح اين سياره به خاطر وجود كربن است. اين كربن توسط دنباله‌دارها به سياره مورد نظر ما نيامده، بلكه احتمالا باقيمانده پوسته اوليه آن است.

 ميدان مغناطيسي عطارد
بر اساس يافته‌هاي فضاپيماي مارينر ۱۰،‌ عطارد ميدان مغناطيسي دارد. از نظر تئوري، يك سياره تنها در صورتي ميدان مغناطيسي توليد مي‌كند كه به‌ سرعت بچرخد و هسته مذاب داشته باشد. با اين‌ حال، ۵۹ روز طول مي‌كشد تا عطارد بچرخد و آن‌ قدر كوچك است كه هسته آن بايد مدت‌ها پيش خنك مي‌شد.

تفاوت‌هاي ميدان مغناطيسي عطارد با زمين احتمالا به‌ دليل بافت دروني غيرمعمول آن است. بر اساس يافته‌هاي فضاپيماي مسنجر، ميدان مغناطيسي اين سياره در نيمكره شمالي تقريبا سه برابر قوي‌تر از نيمكره جنوبي آن است. بنابراين، دانشمندان پيشنهاد مي‌كنند كه هسته آهني عطارد ممكن است به‌ جاي مرز دروني هسته در مرز بيروني آن از مايع به جامد تبديل شود.

ميدان مغناطيسي عطارد تنها يك درصد قدرت ميدان مغناطيسي زمين است ولي بسيار فعال است. ميدان مغناطيسي باد خورشيدي به‌ صورت دوره‌اي ميدان مغناطيسي عطارد را لمس كرده و گردبادهاي مغناطيسي قدرتمندي ايجاد مي‌كند كه پلاسماي سريع و داغ باد خورشيدي را به سمت سطح اين سياره هدايت مي‌كند.

آيا عطارد اتمسفر دارد؟
عطارد به‌ جاي اتسمفر، يك اگزوسفر بسيار نازك دارد. اين اگزوسفر از اتم‌هايي تشكيل شده است كه توسط تابش خورشيد، باد خورشيدي و برخوردهاي ريز شهاب‌سنگ از سطح سياره جدا شده‌اند. طبق گزارش ناسا، اگزوسفر عطارد حاوي ۴۲درصد اكسيژن، ۲۹درصد سديم، ۲۲درصد هيدروژن، ۶درصد هليوم، ۰.۵درصد پتاسيم و مقادير كمي آرگون، دي‌اكسيدكربن، آب، نيتروژن، زنون، كريپتون و نئون است.

مدار عطارد
اين سياره كوچك هر ۸۸ روز يك بار دور خورشيد مي‌چرخد و نزديك به ۱۱۲ هزار مايل در ساعت (۱۸۰ هزار كيلومتر در ساعت) سرعت دارد كه سريع‌تر از هر سياره ديگري است. مدار عطارد به‌ شدت بيضوي‌شكل است و آن را تا ۲۹ ميليون مايل (۴۷ ميليون كيلومتر) از يك طرف و ۴۳ ميليون مايل (۷۰ ميليون كيلومتر) از طرف ديگر از خورشيد دور مي‌كند.

در اين سياره، اين‌ طور به‌ نظر مي‌رسد كه خورشيد براي مدت كوتاهي طلوع مي‌كند، در قسمت‌هاي ديگري از سياره غروب مي‌كند و دوباره طلوع مي‌كند. هنگام غروب نيز همين اتفاق در قسمت‌هاي ديگر به‌ صورت معكوس رخ مي‌دهد. اگر از سطح اين سياره كوچك به خورشيد نگاه كنيم، خورشيد سه برابر بزرگ‌تر از زماني كه از زمين به آن نگاه مي‌كنيم، به‌ نظر مي‌رسد و نور آن نيز هفت برابر روشن‌تر است.

براي اطلاع از مقاله نظريه ريسمان چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

چه ماموريت‌هايي با هدف بررسي عطارد انجام شده است؟
اولين فضاپيمايي كه تا نزديكي اين سياره كوچك رفت مارينر ۱۰ بود كه توانست از ۴۵درصد از سطح اين سياره تصويربرداري كرده و ميدان مغناطيسي آن را شناسايي كند. مدارگرد مسنجر ناسا اولين فضاپيمايي بود كه دور عطارد چرخيد. ماموريت فضاپيماي مسنجر در ۳۰ آپريل ۲۰۱۵ با اتمام سوخت آن به پايان رسيد.

در سال ۲۰۱۶، دانشمندان اولين مدل رقومي ارتفاع اين سايره كوچك را منتشر كردند كه تركيبي از بيش از ۱۰ هزار تصوير به‌ دست‌ آمده توسط مسنجر بود. در سال ۲۰۲۱، فضاپيماي بپي‌كلمبو اولين تصاوير خود را از عطارد در طول پرواز كمك گرانشي ثبت كرد. اين فضاپيما قرار است در اواخر سال ۲۰۲۵ به اين سياره كوچك برسد و به مدت يك سال داده جمع‌آوري كند.

نتيجه

از سال هاي گذشته تا همين امروز اطلاعات زيادي در مورد ديگر سيارات به دست آمده و از اين بعد نيز به واسطه بررسي هايي كه انجام مي شود اطلاعات جديد تري به دست بشر مي رسد. پيشرفت هاي علوم و بشريت باعث شد تا اطلاعات سريع تر بهتر به دست انسان ها برسد.

يكي از اختراعاتي كه به شناخت بيشتر فضا به انسان كمك كرد تلسكوپ بود. تلسكوپ وجوه جديدي از فضا را در اختيار بشريت قرار داد و همچنين مردم عادي را نيز به واسطه خريد تلسكوپ خانگي بيشتر با فضا آشنا كرد. علاقمندان به نجوم و فضا مي توانند با مراجعه به سايت موسسه طبيعت آسمان شب با خيالي راحت و آسوده خريد تلسكوپ مد نظر خود را انجام دهند.

براي دانلود مقاله عطارد حقايقي در مورد نزديك‌ترين سياره به خورشيد روي لينك كليك كنيد.
 

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و عطارد حقايقي در مورد نزديك‌ترين سياره به خورشيد

اجزاي نوري ميكروسكوپ‌ها را بيشتر بشناسيد

اگر دقت كرده باشيد، ‌ميكروسكوپ صرفا يك قطعه تنها نيست و اجزاي بسيار زيادي در ساخت آن به كار رفته‌اند. اين اجزا در دو دسته نوري و مكانيكي قرار مي‌گيرند كه در اين مقاله قصد داريم گروه اول را بررسي كنيم، پس همراهمان بمانيد.

1. منشور‌‌ها
اين اجزا سطوح بازتاب‌كننده نقره اندودي دارند كه در اثر گذشت زمان ‌مي‌‌‌توانند توانايي بازتابشان را از دست دهند. بعضي منشور‌‌ها سطح بازتاب‌كننده آن‌‌ها فقط يك روكش نقره اندود دارد. بنابراين اگر آن سطح بازتاب‌كننده آسيب ببيند، كل منشور بايد برداشته يا تميز شود، سطح آن دوباره جلا داده، رنگ شده و در نهايت دوباره نصب شود و در رديف سري دو چشمي‌ قرار گيرد.

2. عدسي‌‌ها و اجزاي مرتبط
1. عدسي چشمي‌ (Ocular)
اكولر‌‌ها در مجموع كار يك ذره‌بين را انجام ‌مي‌‌‌دهند. اكولر از تصوير ايجاد شده به وسيله ابژكتيو تصوير مجازي مستقيم، بزرگ‌تر و معكوسي نسبت به جسم اوليه درست ‌‌مي‌‌‌‌‌كند.

وظايفي كه عدسي‌‌هاي چشمي‌ بر عهده دارند عبارتند از بزرگ‌سازي تصوير معكوس ايجاد شده از عدسي شيئي، تشكيل تصوير مجازي از تصوير به‌دست آمده به وسيله عدسي شيئي و اندازه‌گيري و سنجش اجزاي واقع.

چشمي‌ها انواع مختلفي دارند كه دو نوع معروف و معمول آن‌‌ها شامل چشمي‌ ‌‌‌‌هويگنس و چشمي‌ ‌‌‌‌رامزدن مي‌شوند. چشمي‌ ‌‌‌‌هويگنس متشكل از دو عدسي سطح محدب است كه يك طرف هر كدام مسطح و طرف ديگر محدب است.

ليست و قيمت تمام ميكروسكوپ ها در سايت 
 

در نوع هويگنس سطح محدب هر دو عدسي به طرف پايين بوده و بين اين دو عدسي ديافراگم قرار گرفته است. ديافراگم در محل كانون عدسي بالاي عدسي چشمي‌ قرار گرفته است. عدسي پايين پرتو‌‌هاي رسيده از عدسي شيئي را جمع‌آوري كرده و در محل ديافراگم يا در نزديكي آن متمركز مي‌كند. عدسي چشمي‌ ‌‌‌‌اين تصوير را بزرگ كرده و البته به‌صورت يك تصوير مجازي بزرگ شده به چشم فرد مشاهده‌گر منتقل ‌مي‌‌‌كند.

كار ديافراگم كاهش خيره‌كنندگي نور رسيده به چشم بيننده است. چشمي‌‌‌‌‌هاي هويگنس به چشمي‌هاي منفي معروف هستند و بزرگنمايي ۱۰ و ۵ دارند. چشمي‌ هويگنس قيمت نسبتا ارزان و كارايي مناسبي دارد.

اما اشكال بزرگ اين عدسي محدود بودن ميدان ديد و تامين نكردن راحتي كافي براي چشم است. چشمي‌هاي رامزدن به چشمي‌‌‌‌‌هاي مثبت معروف هستند. اين چشمي‌‌‌ها با دقت خوبي انحرافات عدسي‌‌هاي ايكروماتيك را تصحيح مي‌‌كنند.

2. عدسي‌‌هاي شيئي
هر ابژكتيو اساسا از تعدادي عدسي تشكيل شده و عمل كلي ابژكتيو تشكيل اولين تصوير از جسم است. اين تصوير بزرگتر از جسم معكوس و حقيقي است. ابژكتيو مهم‌ترين بخش نوري هر ‌‌‌ميكروسكوپ است.

طول عدسي‌‌هاي شيئي با يكديگر متفاوت است. يعني عدسي كوچكتر عدسي بزرگنمايي ضعيف‌تري دارد، در حاليكه عدسي بزرگ‌تر، يك عدسي‌ با بزرگنمايي قوي‌تر ‌است. عدسي‌‌هاي ابژكتيو جنس‌‌هاي مختلفي دارند، از جمله كرون فلينت فلئورين و كوارتز.

ابژكتيو‌‌ها را بر حسب روش به‌كارگيري و تركيب عدسي و كارآيي آن‌‌ها به شرح زير تقسيم‌بندي ‌‌مي‌‌‌‌‌كنند.

تقسيم‌بندي بر حسب روش به كارگيري
ابژكتيو‌‌ها را به دو نوع خشك و ايمرسيون نام‌گذاري ‌مي‌‌‌كنند. وقتي محيط شفاف بين جسم و ابژكتيو هوا باشد، ابژكتيو را اصطلاحا ابژكتيو خشك ‌مي‌‌‌نامند. اما اگر اين فاصله به وسيله مايعي (آب، گليسيرين، روغن سدر، آلفا بر مونفتل و مانند آن) پر شود به آن ابژكتيو ايمرسيون ‌مي‌‌‌گويند.

در درشت نمايي‌‌هاي بالا كه به نور بيشتري نياز است، از شرايط ايمرسيون استفاده ‌مي‌‌‌شود. در اين شرايط مايع موجود در فاصله بين نمونه و ابژكتيو كار يك عدسي محدب را انجام ‌مي‌‌‌دهد، پرتو‌‌هاي نوري را كانوني و همگرا ‌مي‌‌‌كند و به ابژكتيو ‌مي‌‌‌رساند و به اين ترتيب از هدر رفتن آن‌‌ها پيشگيري ‌‌مي‌‌‌‌‌كند.

تقسيم‌بندي بر حسب تركيب و كارايي عدسي‌‌ها
ابژكتيو اكروماتيك
انواع مختلف شيشه از لحاظ درجه شكست رنگ‌‌هاي مختلف با يكديگر تفاوت دارند. در ابژكتيو‌‌هاي آكروماتيك عدسي‌‌هايي كه از تركيب شيشه‌‌هاي مختلف ايجاد شده‌اند، به‌صورت مجموعه‌‌هاي دوتايي مقعر محدب به كار ‌گرفته مي‌شوند.

در اين نوع عدسي‌‌ها با استفاده از تركيب عدسي‌‌هايي كه جنس و تحدب متفاوتي دارند، عدسي‌‌هاي مقعر و محدب پرتو‌‌هاي قرمز و آبي را در يك كانون جمع آوري مي‌كنند. سپس از مجموعه آن‌‌ها طيف سبز مايل به زرد را به‌وجود مي‌آورند كه در چشم بيشترين حساسيت را ايجاد ‌مي‌‌‌كند. اين نوع عدسي‌‌ها را عدسي‌‌هاي داراي سيستم دوتايي ‌‌مي‌‌‌‌‌نامند.

خريد ميكروسكوپ ديجيتال
 

ابژكتيو آپوكروماتيك
در اين ابژكتيو‌‌ها تركيب عدسي‌‌هاي مختلف به نحوي است كه مجموعه‌اي از طيف‌‌هاي آبي سبز و قرمز هم‌كانون شده و به اين ترتيب مقدار زيادي از انحرافات رنگي اصلاح مي‌شود.

عدسي‌‌هاي به‌كار گرفته شده در ابژكتيو‌‌هاي آپوكروماتيك معمولا ساختمان سه تايي دارند. اين ابژكتيو‌‌ها به‌ويژه براي عكس برداري‌‌هاي ‌‌‌ميكروسكوپي مناسب هستند و در ‌‌‌ميكروسكوپ‌‌هاي دقيق‌تر كاربرد دارند. نوع ديگري از ابژكتيو‌‌ها به نام ابژكتيو فاز مخصوص ‌‌‌ميكروسكوپ‌‌هاي فاز متضاد نيز وجود دارد.

عدسي‌‌هاي شيئي روي شيئي قرار ‌‌مي‌‌‌‌‌گيرند. در ‌‌‌ميكروسكوپ‌‌هاي معمولي چهار عدسي شيئي روي صفحه چرخان نصب شده كه ويژگي‌‌هاي اين عدسي‌‌ها را در جدول زير مشاهده مي‌كنيد:

 
اﻧﻮاع ﻋﺪﺳﯽ ﺷﯿﺌﯽ
 
ﻟﻨﺰ آﮐﺮوﻣﺎﺗﯿﮏ
ﻟﻨﺰ ﻓﻠﻮرﯾﺖ
ﻟﻨﺰ آﭘﻮﮐﺮوﻣﺎﺗﯿﮏ
ﺑﺰرﮔﻨﻤﺎﯾﯽ
N.A.
ﺣﺪ ﺗﻔﮑﯿﮏ(µm)
N.A.
ﺣﺪ ﺗﻔﮑﯿﮏ(µm)
N.A.
ﺣﺪ ﺗﻔﮑﯿﮏ(µm)
4x
0.10
2.75
0.13
2.12
0.20
1.375
10x
0.25
1.10
0.30
0.92
0.45
0.61
40x
0.65
0.42
0.75
0.37
0.95
0.29
100x
1.25
0.22
1.30
0.21
1.40
0.20
 
دو ﻋﺪﺳﯽ اول در ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﮏ و دو ﻋﺪﺳﯽ بعدي در ﺣﺎﻟﺖ اﯾﻤﺮﺳﯿﻮن روﻏﻨﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده مي‌شوند. وﻇﯿﻔﻪ ﻋﺪﺳﯽ شيئي ﺗﻬﯿﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﺰرگ‌ﺷﺪه از ﺷﯿﺌﯽ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﺖ. ﻋﺪﺳﯽﻫﺎي شيئي وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‌ﺻﻮرت ﺧﺸﮏ به‌كار ﻣﯽروﻧﺪ، N.A زﯾﺎدي ندارند و بنابراين ﻣﺸﮑﻞ ﻗﺪرت ﺗﻔﮑﯿﮏ آن‌‌ها اﺳﺖ.

اﺳﺘﻔﺎده از روش اﯾﻤﺮﺳﯿﻮن روﻏﻨﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ اﻓﺰاﯾﺶ N.A و اﻓﺰاﯾﺶ روزﻟﻮﺷﻦ ﺷﻮد. عدسي‌هاي ﺷﯿﺌﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻ به‌صورت ﻋﺪﺳﯽ ﻫﺎي ﻣﺮﮐﺐ هستند. كيفيت در عدسي‌‌هاي شيئي به‌شدت به روشنايي تصوير وابسته ‌است. تشكيل تصوير در ‌‌‌ميكروسكوپ از قوانين تشكيل تصوير در عدسي‌‌هاي محدب پيروي ‌مي‌‌‌كند.

به اين شكل كه ابژكتيو از جسم تصوير اول را ‌‌مي‌‌‌‌‌سازد كه تصوير حقيقي بزرگ‌تر و معكوس است، سپس اكولر مانند ذره‌بين از اين تصوير، تصوير نهايي را كه مجازي، بزرگ‌تر و مستقيم است ‌‌مي‌‌‌‌‌سازد.

3. كندانسور
كندانسور از مجموعه‌اي از عدسي‌‌هاي محدب (كوژ يا محدب‌الطرفين) ساخته شده كه عمل آن‌‌ها همگرا كردن پرتو‌‌هاي نوري حاصل از منبع نور و تاباندن آن‌‌ها روي جسم است. وظيفه كندانسور متمركز كردن نور روي نمونه ‌است. كندانسور در زير stage كه محل قرارگيري نمونه است قرار مي‌گيرد.

كندانسور چگونگي تمركز نور روي نمونه را كنترل ‌مي‌‌‌كند و تركيبي از عناصر و اجزاي نوري و مكانيكي ‌‌است. اجزاي نوري ميكروسكوپ نيز عدسي‌‌ها هستند و اجزاي مكانيكي اجزايي هستند كه چگونگي كنترل موقعيت و حالت عدسي‌‌ها و كيفيت نوري را كه به نمونه از طريق يك روزنه مكانيكي ‌مي‌‌‌رسند، كنترل مي‌كنند.

به‌طور معمول اصولا اجزاي كندانسور تحت تاثير حضور گرد و خاك قرار ‌مي‌‌‌گيرند. اين اجزا بايد مانند آينه‌‌ها و عدسي‌‌ها پاك شوند و از يك بروس نرم براي رفع گرد و خاكي كه روي سطح ‌‌مي‌‌‌‌‌نشيند، استفاده كنيد.

4. لامپ
لامپ منبع نور در ميكروسكوپ است. بعضي تجهيزات مانند ميكروسكوپ نوري فلوئورسانس از لامپ‌هاي مخصوص (جيوه يا نور زنون) استفاده مي كنند. لامپ‌ها انواع گوناگوني دارند از جمله هالوژن، تنگستن، زنون و جيوه‌اي.

5. آئينه‌ها
اين اجزاء سطح‌هاي بازتاب‌كننده‌اي دارند كه به‌طور مستقيم با هوا تماس دارند و به زنگ زدن حساس هستنداند. اگر تعمير لازم باشد، آينه جدا شده و از قسمت سري دو چشمي برداشته مي‌شود و با يك مورد جديد جايگزين مي‌شود و در رديف مكاني كه بايد باشد قرار مي‌گيرد. شما مي توانيد براي خريد ميكروسكوپ بر روي لينك خريد ميكروسكوپ در سايت موسسه طبيعت آسمان شهر كليك كنيد و از تمام ميكروسكوپ ها ديدن بفرمائيد.

براي دريافت پي دي اف مقاله اجزاي نوري ميكروسكوپ ها كليك كنيد

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و اجزاي نوري ميكروسكوپ‌ها را بيشتر بشناسيد

آيا به دوربين دوچشمي جديد نياز داريد ولي نمي‌توانيد گزينه ايده‌آل را پيدا كنيد؟ نگران نباشيد. در اين مقاله با ۱۱ ويژگي‌ دوربين‌هاي دوچشمي آشنا مي‌شويد، پس با ما همراه باشيد.

１. ضريب بزرگنمايي دوربين دوچشمي
هر دوربين دوچشمي يك نشانگر مانند ۴۲×۸ دارد كه عدد اول آن (۸) نشان‌دهنده بزرگنمايي است. در اين مثال، جسم موردنظر ۸ بار نزديك‌تر ديده مي‌شود. بنابراين اگر جسمي در فاصله ۸۰ متري شما باشد، آن را طوري خواهيد ديد كه انگار در فاصله ۱۰ متري قرار دارد.

خريد دوربين‌ دوچشمي كه تا حد امكان بزرگ‌نمايي مي‌كند، وسوسه‌برانگيز است. واقعيت اين است كه هرچقدر بزرگنمايي قوي‌تر باشد، بهتر مي‌توانيد يك شي را ببينيد. با‌اين‌حال، مساله به اين سادگي نيست.

نكته اول اين است كه ضريب بزرگنمايي روي مردمك خروجي، ضريب گرگ‌ و ميش و روشنايي نسبي تاثير مي‌گذارد. دوم اينكه ممكن است ثبات تصوير كمتر شود. زيرا نه‌ تنها جسم موردنظر بزرگ‌نمايي مي‌شود، بلكه حركات دوربين نيز بزرگ‌نمايي خواهد شد.

اگر ضريب بزرگنمايي ۱۰ باشد، ثابت نگه داشتن دوربين به‌ طوري كه تصوير حركت نكند به‌ شدت دشوار خواهد بود. علاوه‌ بر اين، به‌ طور كلي در دوربين هاي دوچشمي با ضريب بزرگنمايي زياد، كوتاه‌ترين فاصله‌اي كه هنوز مي‌توانيد در آن فوكوس كنيد افزايش مي‌يابد. در نهايت، قوي‌ترين دوربين‌هاي دوچشمي معمولا سنگين‌ترين و گران‌ترين هستند.

２. قطر لنز جلويي
عدد دوم در نشانگر ۴۲×۸ قطر لنز جلويي يا به ‌اصطلاح اولين لنز شيئي را نشان مي‌دهد. هر چقدر اين عدد بزرگ‌تر باشد، يعني لنز نور بيشتري جذب مي‌كند و تصوير روشن‌تر خواهد بود. بنابراين اگر قرار است از دوربين در هواي بد استفاده كنيد، به اين عدد توجه ويژه داشته باشيد. فراموش نكنيد دوربين‌هايي كه لنز جلويي بزرگ‌تر دارند، سنگين‌تر هستند. ضريب بزرگنمايي و قطر لنز جلويي براي محاسبه ضريب گرگ‌ و‌ ميش، مردمك خروجي و روشنايي دوربين دوچشمي به‌كار مي‌روند.

３. ضريب گرگ‌ و ميش
هر چقدر ضريب گرگ‌ و ميش بيشتر باشد، وقتي كه نور خوب نيست، جزئيات بيشتري خواهيد ديد. دوربين‌هاي دوچشمي با ضريب گرگ‌ و‌ ميش زير ۱۶ بيشتر در طول روز قابل‌ استفاده هستند.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

４. مردمك خروجي
قطر مردمك خروجي اندازه پرتويي است كه از دوربين به‌ سمت چشم مي‌رود. تا زماني كه مردمك دوربين بزرگ‌تر از مردمك چشمتان باشد، تصوير مناسبي خواهيد داشت. اگر مردمك خروجي دوربين كوچك‌تر از مردمك چشم باشد، تصويري كه مي‌بينيد لبه‌هاي سياه خواهد داشت. هرچقدر نور (فضاي باز) كمتر باشد، اين لبه آزاردهنده‌تر است، به‌ ويژه با در نظر گرفتن اين واقعيت كه مردمك چشم وقتي كه نور كافي وجود ندارد بزرگ‌تر مي‌شود.

５. روشنايي
هر چقدر عددي كه روشنايي دوربين دوچشمي را مشخص مي‎‌كند بالاتر باشد، بهتر است. اگر اين عدد كمتر از ۱۵ باشد يعني بايد عمدتا در طول روز از دوربين استفاده كنيد. به دوربين‌هايي كه با ضريب روشنايي بالا دارند (۵۰×۷۰، ۵۶×۸، ۶۳×۹)، دوربين ديد در شب نيز مي‌گويند.

６. ضريب گرگ‌ و ميش
قطر لنز جلويي تاثير مثبتي روي ضريب گرگ‌ و ميش و روشنايي دارد. اين يعني اگر قطر لنز جلويي بزرگ‌تر باشد، ضريب گرگ‌ و ميش و همچنين روشنايي بهبود مي‌يابد.

اگر بزرگنمايي را در نظر بگيريد، مساله كمي متفاوت است. بزرگنمايي بيشتر به معني ضريب گرگ‌ و ميش بالاتر است (كه عالي است زيرا با نور كم چيزهاي بيشتري خواهيد ديد)، ولي ضريب روشنايي كمتري خواهيد داشت (كه وقتي با نور معمولي سروكار داريد چندان عالي نيست).

اگر در جايي كه زندگي مي‌كنيد گرگ‌ و ميش نسبتا طولاني است، بهتر است دوربين‌هاي دوچشمي با ضريب گرگ‌ و ميش بالا را انتخاب كنيد. در مقابل در مناطق استوايي كه در آن گرگ‌وميش نسبتا كوتاه است، روشنايي اهميت بيشتري دارد.

７. تسكين چشم
تسكين چشم فاصله بين عدسي تا محلي است كه دوربين دوچشمي تصوير را ايجاد مي‌كند. اين ويژگي براي كساني كه از عينك استفاده مي‌كنند بسيار مهم است زيرا چشمان آن‌ها فاصله بيشتري از دوربين دوچشمي خواهد داشت. تسكين چشم ۱۵ ميلي‌متري براي افراد عينكي مناسب است. بسياري از دوربين‌هاي دوچشمي كلاهك‌هاي قابل ‌تنظيم دارند كه با استفاده از آن مي‌توانيد تسكين چشم را تغيير دهيد.

８. تصحيح ديوپتريك دوربين دوچشمي
افراد عينكي مي‌توانند بدون عينك نيز از دوربين دوچشمي استفاده كنند. تصحيح ديوپتريك دوربين دوچشمي همراه با فوكوس باعث مي‌شود تصوير واضحي را ببينيد. مي‌توانيد چشمي‌ها را مستقل از يكديگر و بر اساس بينايي چشم راست و چپ‌تان تنظيم كنيد. با اين‌ حال، اين يعني بايد مدام عينك‌تان را بزنيد و برداريد.

９. ميدان ديد
ميدان ديد با افزايش ضريب بزرگنمايي كاهش مي‌يابد ولي به اپتيك داخلي دوربين دوچشمي نيز بستگي دارد. هر چقدر تصوير بيشتر بزرگنمايي شود، نماي كلي كوچك‌تر خواهد بود.

ميدان ديد به ميزان متري اشاره مي‌كند كه مي‌توانيد به‌ صورت افقي در فاصله ۱۰۰۰ متري ببينيد. هرچقدر ميدان ديد بزرگ‌تر باشد، پيدا كردن و دنبال كردن هدف موردنظر آسان‌تر خواهد بود.

１０. عمق ميدان
تصوير دوري كه روي آن فوكوس مي‌كنيد در واقع تنها چيز واضح است. با اين‌ حال، از آن‌ جايي‌‌ كه افراد درجه كمي از تاري را واضح در نظر مي‌گيرند، مساله عمق ميدان مطرح مي‌شود. عمق ميدان به‌راحتي قابل تعيين نيست. زيرا تصويري كه براي برخي به‌اندازه كافي واضح است، براي برخي ديگر غيرقابل قبول است.

به‌ طور كلي، مي‌توان گفت كه هرچقدر جسم بزرگ‌تر به تصوير كشيده شود، عمق ميدان كاهش مي‌يابد. به‌ عبارت ديگر، مي‌توانيد از يك نقطه با ضريب بزرگنمايي بالاتر به يك جسم نگاه كنيد يا با همان ضريب بزرگنمايي به همان جسم از نزديك نگاه كنيد.

براي اطلاع از مقاله ماه گرفتگي چيست و چگونه رخ مي‌دهد؟ روي لينك كليك كنيد.
 

１１. پوشش
پوشش از بازتاب و پراكندگي نور جلوگيري مي‌كند. در نتيجه، نور زيادي را از دست نخواهيد داد ولي همچنان كنتراست بهتري خواهيد داشت. شيشه بدون پوشش تا ۵ درصد نور را منعكس مي‌كند. با توجه به اين واقعيت كه دوربين هاي دوچشمي از چند عدسي شيشه‌اي تشكيل شده‌اند، استفاده از شيشه بدون پوشش به‌ معناي از دست دادن نور زياد است.

يك لايه پوشش ضدانعكاس اتلاف نور را تا ۱.۵درصد كاهش مي‌دهد. اضافه كردن چند لايه با پوشش‌هاي مختلف اتلاف نور را به ۰.۲درصد كاهش مي‌دهد. فراموش نكنيد پوشش آسيب‌ ديده قابل‌ ترميم نيست. دوربين هاي دوچشمي خوب رنگ‌هاي جسم هدف را به‌ طور واقعي نشان مي‌دهند و كنتراست كافي ارائه مي‌كنند. كيفيت عناصر نوري و پوشش تاثير زيادي روي اين ويژگي دارد. يك دوربين دوچشمي با كيفيت پايين‌ باعث انحراف رنگ‌هاي واقعي مي‌شود يا تصويري كم‌ رنگ فراهم مي‌كند.

نتيجه

متاسفانه هيچ دوربيني در همه اين جنبه‌ها بهترين امتياز را نمي‌گيرد. با‌ اين‌ حال، بعضي از دوربين‌هاي دوچشمي در مقياس همه‌ جانبه عالي هستند. اجازه ندهيد دوربين‌هاي گران‌تر يا بزرگ‌تر گمراهتان كنند و هميشه مطمئن شويد گزينه‌اي كه انتخاب مي‌كنيد با موقعيت و نوع استفاده‌تان متناسب باشد. بنابراين براي خريد دوربين دوچشمي به خوبي بايد تحقيق كنيد و مي توانيد براي خريد تلسكوپ و دوربين به سايت موسسه طبيعت آسمان شب مراجعه نمائيد. چرا كه خريد تلسكوپ و دوربين در سايت ما به راحتي و ايمن انجام مي شود.

براي دانلود مقاله ۱۱ نكته كه بايد در مورد دوربين دوچشمي بدانيد روي لينك كليك كنيد.
 

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و ۱۱ نكته كه بايد در مورد دوربين دوچشمي بدانيد

نظريه ريسمان را شايد بتوان نظريه همه چيز يا چارچوبي معيوب براي فيزيك نظري در نظر گرفت. اين نظريه چارچوب واحدي است كه نسبيت عام و مكانيك كوانتومي را متحد مي‌كند، دو نظريه‌اي كه تقريبا زيربناي تمام فيزيك مدرن هستند.

فيزيكدانان از تئوري مانند گرانش براي توصيف نحوه تاثيرگذاري نيروهايي كه معمولا در يك سطح بسيار بزرگ تصور مي‌شوند، بر اجسام كوچك مانند الكترون‌ها و پروتون‌ها استفاده مي‌كنند. اگر مي‌خواهيد با نظريه ريسمان بيشتر آشنا شويد، تا انتهاي مقاله با ما همراه باشيد.

نظريه ريسمان چيست؟
نظريه ريسمان مجموعه‌اي از ايده‌ها در فيزيك نظري است كه در آن بلوك‌هاي بنيادي سازنده طبيعت به‌ جاي ذره‌ها (مانند الكترون نقطه‌مانند) ريسمان‌ ها هستند. نظريه ريسمان اساسا يك نظريه گرانش كوانتومي است كه به‌ زيبايي تئوري‌هاي گرانش و مكانيك كوانتومي را تركيب مي‌كند. فيزيكدانان نزديك به صد سال است كه در جستجوي يك نظريه گرانش كوانتومي هستند. علاوه‌ بر اين، ايده‌هايي از نظريه ريسمان براي حل مسائل در رياضيات و ساير حوزه‌هاي فيزيك نظري مورد استفاده قرار گرفته است. نظريه ريسمان در واقع زباني است كه فيزيكدانان نظري مي‌توانند از آن براي حل مسائل و بررسي رياضيات جهان استفاده كنند.

نظريه ريسمان چه مي‌گويد؟
در نظريه نسبيت عام اينشتين، گرانش نيرويي است كه فضا و زمان را در اطراف اجسام بزرگ مي‌پيچد. گرانش يكي از چهار نيرويي است كه فيزيكدانان از آن براي توصيف طبيعت استفاده مي‌كنند.

با اين‌ حال گرانش برخلاف ساير نيروها (الكترومغناطيس، نيروي قوي و نيروي ضعيف)، به‌ قدري ضعيف است كه نمي‌توان آن را در مقياس يك ذره تشخيص داد يا مشاهده كرد. در عوض، اثر اين نيرو فقط در مقياس قمرها، سياره‌ها، ستارگان و كهكشان‌ها قابل ‌توجه است.

به ‌نظر مي‌رسد گرانش به‌ عنوان يك ذره وجود ندارد ولي نظريه‌پردازان مي‌توانند پيش‌بيني كنند كه يك ذره گرانشي چگونه خواهد بود. با اين‌ حال وقتي آن‌ها تلاش مي‌كنند محاسبه كنند كه زمان برخورد ذره‌هاي گرانشي به يكديگر چه اتفاقي مي‌افتد، مقدار بي‌ نهايت انرژي در فضايي كوچك جمع مي‌شود كه نشان‌دهنده نادرست بودن محاسبه‌ها است.

نظريه‌ ريسمان براي توصيف استاندارد جهان، ذره‌هاي ماده و نيرو را با ريسمان جايگزين مي‌كند. اين ريسمان‌هاي در حال ارتعاش كوچك، به‌ صورت پيچيده‌اي مي‌چرخند و از ديد ما درست مانند ذره‌ها هستند.

وقتي يك ريسمان با طول مشخص به نوت خاصي برخورد مي‌كند، ممكن است ويژگي‌هاي يك فوتون را به‌دست آورد. همچنين ريسمان ديگري كه تا شده و با فركانس متفاوتي ارتعاش مي‌كند، مي‌تواند نقش كوارك را بازي كند.

نظريه‌ ريسمان علاوه‌ بر حل كردن مساله گرانش، به‌ دليل توانايي بالقوه خود در‌ توضيح ثابت‌هاي بنيادين مانند جرم الكترون جذابيت زيادي دارد. نظريه‌پردازان اميدوار هستند كه گام بعدي يافتن راهي صحيح براي توصيف تا شدن و ارتعاش ريسمان‌ها و اتفاق‌هاي بعد آن باشد.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

چه كسي نظريه ريسمان را مطرح كرد؟
جالب است كه بدانيد نظريه ريسمان به‌ طور تصادفي كشف شده است. در سال ۱۹۶۹، فيزيكدان ايتاليايي به اسم «گابريله ونتسيانو»، فرمولي نوشت كه پراكندگي چهار رشته را توصيف مي‌كند. اين فرمول امروزه به دامنه ونتسيانو معروف است. ونتسيانو تلاش مي‌كرد تا فيزيك ذره‌هايي مانند پروتون و نوترون را توصيف كند و كاري با ريسمان‌ها نداشت. در سال‌هاي بعد، فيزيكدانان سراسر جهان شروع به كشف نظريه ريسمان از اين فرمول كردند.

اين نظريه در طول پنجاه سال بعد واضح‌تر شد. در دهه‌هاي ۱۹۷۰، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، ايده‌هاي جديد و بينش‌هاي عميقي در اين حوزه مطرح شد. اين تئوري با گذشت زمان همچنان يك حوزه جذاب با هزاران محقق در سراسر جهان است.

آيا نظريه ريسمان اثبات شده است؟
هيچ آزمايشي به‌ طور قطعي نظريه ريسمان را به‌ عنوان نظريه بنيادي طبيعت ثابت نكرده است. با‌ اين‌ حال، ايده‌هاي اين تئوري در پنجاه سال گذشته تست‌هاي نظري و رياضي بي شماري را پشت سر گذاشته است. فيزيك بنيادي يك بازي طولاني است. مثلا انيشتين در سال ۱۹۱۵ امواج گرانشي را پيش‌بيني كرد ولي اين امواج صد سال بعد توسط آزمايش LIGO در سال ۲۰۱۵ شناسايي شدند. آزمايش‌هاي آتي فيزيك ذرات، رصدخانه‌هاي امواج گرانشي يا اندازه‌گيري‌هاي كيهان‌شناسي ممكن است نظريه ريسمان را با قطعيت بيشتري آزمايش كنند.

در نظريه ريسمان چند بعد وجود دارد؟
نظريه ريسمان 10 بعد كلي فضا و زمان را پيش‌بيني مي‌كند. با اين‌ حال، ما به‌ وضوح در جهاني با چهار بعد (سه فضا و يك زمان) زندگي مي‌كنيم. شش بعد از ابعاد پيش‌بيني‌شده توسط تئوري ريسمان را مي‌توان به يك شكل فشرده كوچك درآورد. اين ابعاد فشرده‌شده تنها با آزمايش بزرگ و دقيقي مانند برخورد دهنده هادروني بزرگ سرن قابل ‌مشاهده هستند.

نظريه ريسمان چطور تكامل پيدا كرد؟
نظريه ريسمان امروزه با تئوري كه در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مطرح شد، مطابقت ندارد. در سال‌هاي ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴، دلايل خوبي براي توقف كار روي اين نظريه وجود داشت. در اين دوره فيزيكدانان از ريسمان‌هايي كه به ‌نظر نتيجه‌اي نداشتند، فاصله گرفته بودند و در عوض روي شواهد قانع‌كننده‌تري از هادرون‌ها يعني ذرات زيراتمي متشكل از كوارك‌ها، متمركز شده بودند.  

در طول دهه بعد، چند دانشمند پنج نسخه مختلف از نظريه ريسمان را مورد مطالعه قرار دادند. با گذشت زمان، محققان شروع به يافتن ارتباط‌ هاي غيرمنتظره بين اين پنج ايده كردند.

ادوارد ويتن، نظريه‌پرداز موسسه مطالعات پيشرفته در پرينستون، نيوجرسي، اين يافته‌ها را گردآوري كرد. ويتن استدلال كرد كه هر كدام از پنج نظريه ريسمان نشان‌دهنده تقريبي از يك نظريه بنيادي‌تر و ۱۱ بعدي هستند كه در يك موقعيت خاص رفتار مي‌كنند. اين شروع «نظريه ام» بود. چارچوب نظريه ريسمان با چالش‌هاي زيادي مواجه است. با وجود اين راه‌هاي بي‌شماري براي تا كردن شش بعد اضافي ايجاد مي‌كند.

در سال ۲۰۱۸، يك مشكل ديگر نيز در رابطه با اين نظريه مطرح شد. فيزيك‌دانان عنوان كردند كه مشخص نيست كه آيا اين تئوري با درك امروزي ما از جهان در حال انبساط كه از انرژي تاريك انباشته شده است، سازگاري دارد يا نه.

براي اطلاع از مقاله ناسا چيست و چه مي كند؟ روي لينك كليك كنيد.
 

چرا نظريه ريسمان هنوز مهم است؟
صرف‌ نظر از اينكه آيا مي‌توان نظريه ريسمان را در قالب نظريه همه چيز قرار داد يا نه، دستاوردهاي آن به‌ عنوان يك برنامه تحقيقاتي در زمينه رياضي انكار ناپذير است. حتي اگر ثابت شود كه جهان كاملا متقارن نيست و ده بعد وجود ندارد، اين نظريه باز هم به اتصال شاخه‌هايي از رياضيات به يكديگر كمك كرده است.

در حال حاضر برخي از دانشمندان معتقدند كه نظريه ريسمان شايد هيچ وقت به يك نظريه‌ كامل فيزيك تبديل نشود، ولي همچنان به‌ عنوان يك حوزه‌ پژوهشي سازنده در دنياي علم باقي خواهد ماند.

نتيجه

نظريه هايي كه در طول سال هاي سال توسط دانشمندان مورد بررسي قرار گرفته همگي در حال حاضر نيز مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرد. چه بسا كه با پيشرفت هاي كه امروزه بشر به آن رسيده به اين نظريه ها نظرات و فرضيات جديدي نيز اضافه شده باشد. بنابراين مي توان گفت پيشرفت انسان باعث شده ديد وسيع تري نسبت به جهاني كه در آن زندگي مي كنيم داشته باشيم.

يكي از پيشرفت هايي كه در علم نجوم به ستاره شناسان و حتي فيزيكدانان و ساير رشته ها كمك كرد اختراع تلسكوپ بود. تلسكوپ عجايب جديدي را در آسمان به دانشمندان نشان داد و باعث شد نظريه ها بهتر و مفيدتر مورد بررسي قرار بگيرند. مردم نيز با خريد تلسكوپ توانستند با آسمان بالاي سر خود بهتر و بيشتر آشنا شوند. سايت موسسه طبيعت آسمان شب يكي از معتبرترين و ايمن ترين مراكز آنلاين خريد تلسكوپ به شما مي آيد. شما علاقمندان به نجوم مي توانيد با خيالي راحت و آسوده در سايت ما تحقيق و خريد كنيد.

براي دانلود مقاله نظريه ريسمان چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و نظريه ريسمان چيست؟

انواع ميكروسكوپ‌ها را بشناسيد

بسياري از افراد فكر مي‌كنند ميكروسكوپ فقط يك نوع است كه با همان مي‌توان انواع و اقسام موجودات زنده را مشاهده كرد. اگر شما هم از اين دسته افراد هستيد، بايد بگوييم سخت در اشتباهيد. واقعيت اين است كه با پيشرفت‌هاي حاصل شده در ميكروسكوپ‌ها، براي استفاده بهتر آن‌ها را به دسته‌بندي‌هاي مختلفي تقسيم كرده‌اند كه عبارتند از ميكروسكوپ‌هاي نوري كه خود انواع مختلفي دارند و ميكروسكو‌پ‌هاي الكتروني.

ليست و قيمت تمام ميكروسكوپ ها در سايت 
 

اگر اين سوال در ذهنتان ايجاد شده است كه هر كدام از اين ميكروسكوپ‌ها از چه اجزائي تشكيل شده‌اند و چه كاربردي دارند، تا انتها همراهمان باشيد. چون در اين مقاله به بررسي انواع ميكروسكوپ‌ها به همراه توضيحات و جزئياتشان مي‌پردازيم.

ميكروسكوپ‌هاي نوري
ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري از نور مرئي و يك مجموعه از عدسي‌‌‌‌‌‌‌‌ها براي بزرگنمايي تصوير نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها استفاده مي‌‌كنند. نوع ابتدايي اين نوع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها بسيار ساده است. اگرچه طراحي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي پيچيده بسياري تاكنون اختراع شده‌اند كه باعث ايجاد تصاوير با كيفيت بهتر و رزولوشن بالاتر شده‌اند. به‌همين علت ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري به دو شاخه ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ساده و ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مركب تقسيم مي‌‌شوند.

1. ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ساده
   يك ميكروسكوپ ساده يا ميكروسكوپ تك لنزي تنها از يك عدسي براي بزرگنمايي نمونه استفاده مي‌‌كند. اين‌‌‌‌‌‌‌‌ مدل‌ها نسخه اصلي ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري هستند كه امروزه ابتدايي به نظر مي‌رسند. اين نوع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها تنها يك عدسي محدب منفرد دارند كه مانند چيزي است كه در ذره بين‌‌‌‌‌‌‌‌ها مي‌بينيد.

2. ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مركب
معمول‌ترين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مورد استفاده و جزو لاينفك آزمايشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مدارس با دانشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌ها اين نوع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها هستند. آن‌ها از دو بخش اپتيكي موسوم به عدسي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي چشمي‌ ‌و عدسي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي شيني تشكيل شده‌اند. اين نوع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها بزرگ‌تر و سنگين‌تر از ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري ساده هستند. انواع مختلفي از ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مركب وجود دارند كه در ادامه به معرفي مهم‌ترين آن‌‌‌‌‌‌‌‌ها مي‌‌پردازيم.

1. ميكروسكوپ  Standard Compound Microscope
اين ميكروسكوپ شامل يك عدسي چشمي ‌‌است كه با يك قطعه دماغي چرخنده در يك راستا قرار گرفته است. قطعه دماغي تعداد دو يا بيشتر عدسي چشمي‌ ‌را روي خود حمل مي‌‌كند. پرتو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري از خلال يك روزنه روي صفحه نگهدارنده نمونه عبور كرده و به نمونه مي‌‌تابند. بسته به نوع عدسي چشمي‌ ‌كه روي قطعه دماغي چرخان فيت شده است، تصوير نهايي ۴۰ يا ۱۰۰ برابر بزرگ‌تر مي‌شود.

2. ميكروسكوپ معكوس Inverted Microscope
اين نوع ميكروسكوپ در حقيقت يك ميكروسكوپ برعكس شده است. اين ابزار به بيننده اين امكان را مي‌دهد كه يك تصوير درست را از يك نمونه كه به‌صورت وارونه قرار گرفته است، مشاهده كند.اين ميكروسكوپ براي مشاهده كشت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي سلولي كه مايع است و همچنين نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ضخيم با بزرگ كه امكان عبور نور از آن‌‌‌‌‌‌‌‌ها وجود ندارد، مناسب است.

3. ميكروسكوپ Stereo Microscope
اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها قدرت بزرگنمايي كمتري دارند و براي مشاهده نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هايي كه اندازه اندكي بزرگ‌تر دارند، به‌كار مي‌‌روند. اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها داراي دو مسير اپتيكي هستند كه زاويه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي متفاوتي دارند و به كاربر اجازه مي‌دهند تصوير نمونه را به صورت سه بعدي ببينند.

خريد ميكروسكوپ ديجيتال

استريو ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها در آناتومي ‌‌و فيزيولوژي و همچنين انجام جراحي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ميكروسكوپي كالبدشكافي تعميرات دقيق و همچنين پزشكي قانوني كاربرد دارند. مزيت استريو ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها اين است كه مي‌توان از آن‌ها براي مطالعه نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زنده استفاده كرد، البته قدرت بزرگنمايي كمتري دارند.

4. ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي متالورژي Metallurgical microscope
يك ميكروسكوپ متالوژي براي مشاهده فلزات پلاستيك سراميك و ديگر نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي مواد به‌كار مي‌‌رود. اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها امكان مشاهدخ ساختار سطحي مواد فرسايش و خوردگي فلزات را فراهم مي‌كند.

5. ميكروسكوپ UV
در اين نوع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها براي توليد تصوير از نور UV فرابنفش استفاده مي‌شود كه نسبت به ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هايي كه از نور مرئي استفاده مي‌كنند دو برابر قدرت تفكيك بيشتري دارند. چراكه اشعه ماورا بنفش نسبت به نور مرئي طول موج كوتاه‌تري دارد.

عدسي شيئي به‌كار رفته در اين ميكروسكوپ از جنس كوارتز است و قوس جيوه‌اي با شعله زنون براي توليد امواج فرابنفش استفاده مي‌شود. از آن‌جايي كه اشعه فرابنفش براي چشم انسان مضر است، براي مشاهده تصاوير در اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها از نمايشگر‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ديجيتال يا فيلم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي عكس برداري استفاده مي‌‌كنند.

6. ميكروسكوپ فلورسانس Fluorescence Microscope
انواع خاصي از ميكروسكوپ نوري كه منبع نور آن پرتو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي فرابنفش است. براي مشاهده نمونه زير اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها بخش‌‌‌‌‌‌‌‌ها با مولكول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ويژه داخل سلول با مواد فلورسانت با نورافشان رنگ آميزي مي‌شوند. زماني كه هدف تشخيص پروتئين‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي خاص يا جايگاهي در سلول باشد، روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي معمولي رنگ آميزي كه پروتئين‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را به‌طور عام رنگ مي‌كنند قابل استفاده نيستند.

7. ميكروسكوپ ديجيتال Digital Microscope
يك ميكروسكوپ ديجيتال كه از عدسي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري به عنوان حسگر‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي دوربين‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي CCD استفاده مي‌‌كند. اين ميكروسكوپ بزرگنمايي تا ۱۰۰۰ برابر دارد و كاربرد آ« براي دستيابي به تصاوير با كيفيت بالا از نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها است. ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي ديجيتالي به‌طور معمول يك نمايشگر ۱۵ اينچي و يك دوربين ۲ مگا پيكسلي دارند. دوربين ديجيتال CCD به ميكروسكوپ متصل مي‌شود و تصاوير حاصل از نمونه را روي صفحه نمايشگر يا كامپيوتر نشان مي‌دهند.

8. ميكروسكوپ USB
اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها اگر چه مانند ساير انواع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها براي كابرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي علمي مشابهي ‌‌مناسب نيستند اما در ميان انواع مختلف ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها براي ديدن تقريبا هر چيزي استفاده مي‌شوند و نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها نيازي به هيچ آماده‌سازي ندارند. اين ميكروسكوپ از يك لنز بزرگ براي ايجاد تصوير روي نمايشگر كامپيوتر متصل به پورت  يواس‌بي استفاده مي‌كند.

9. ميكروسكوپ زمينه سياه Dark field Microscope
امكان مطالعه سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زنده با اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها نيز وجود دارد. از سيستم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي نوري خاصي در تمام اين نوع ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها استفاده مي‌شود كه مرز كافي بين ايجاد سلول ايجاد كرده و مشاهده سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زنده را امكان‌پذير مي‌كند.

در ميكروسكوپ زمينه سياه نور به‌دست آمده از منبع نوري به شكل مخروط در مي‌آيد و نور از اطراف به نمونه تابيده مي‌شود. اين كار را كندانسور خاص اين ميكروسكوپ انجام مي‌دهد، در نتيجه تصوير نمونه به‌صورت روشن در يك زمينه تاريك مشاهده مي‌شود.

10. ميكروسكوپ اختلاف فاز Phase Contrast Microscope
مزيت ميكروسكوپ اختلاف فاز در اين است كه مي‌توان با آن سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زنده را با جزئيات بيشتر مشاهده كرد. تيمار‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هايي مثل تثبيت نمونه مي‌توانند دگرگوني‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هايي در ساختار دروني سلول به‌وجود آورند. بنابراين مطالعه سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زنده كه هيچ تيماري نديده‌اند، خيلي مطلوب است. مي‌توان فرايند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هايي مثل تقسيم ميتوز در سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي زنده را نيز با اين ميكروسكوپ‌‌‌‌‌‌‌‌ها مطالعه كرد. در بعضي موارد براي عكس برداري پيوسته و دراز مدت از سلول فعال دوربيني به ميكروسكوپ وصل مي‌شود.

ميكروسكوپ الكتروني Electron Microscope
ابزار علمي‌‌ كه با استفاده از پرتو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي الكتروني به مطالعه يك شي يا نمونه و توليد يك تصوير بزرگ مي‌‌پردازد به‌عنوان يك ميكروسكوپ الكتروني (EM) ناميده مي‌شود. اين نوع از ميكروسكوپ‌ها پرتو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي الكتروني را به جاي عدسي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي شيشه‌اي با استفاده از سيم پيچ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي الكترومغناطيسي روي نمونه متمركز مي‌كنند. زيرا پرتو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي الكتروني قادر به عبور از شيشه نيستند. ميكروسكوپ‌هاي الكتروني انواع گوناگوني دارند از جمله: الكتروني گذاره، الكتروني نگاره، الكتروني بازتابي، الكتروني انتقالي روبشي و پروب روبشي. شما مي توانيد براي خريد ميكروسكوپ بر روي لينك خريد ميكروسكوپ در سايت موسسه طبيعت آسمان شهر كليك كنيد و از تمام ميكروسكوپ ها ديدن بفرمائيد.

براي دريافت پي دي اف مقاله انواع ميكروسكوپ ها را بيشتر بشناسيد  كليك كنيد

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و انواع ميكروسكوپ‌ها را بشناسيد

در بازار انواع تلسكوپ‌ براي علاقه‌مندان به كاوش آسمان شب وجود دارد. انواع تلسكوپ‌ ها در طرح‌ها و سبك‌هاي مختلفي توليد مي‌شوند. اولين تلسكوپ در دهه 1600 ساخته شد. تلسكوپ‌هاي ساده معمولا كوچك و قابل‌ حمل هستند درحالي كه تلسكوپ‌هاي حرفه‌اي اغلب ابعاد بسيار بزرگ و قيمت بالايي دارند. در اين مقاله با انواع تلسكوپ و كاربرد آن‌ها بيشتر آشنا مي‌شويم، پس همراهمان باشيد.

تلسكوپ‌هاي اوليه
اولين تلسكوپي كه طراحي شد، يك عدسي نورشكن بود. اين تلسكوپ را يك عينك‌ساز در هلند در سال 1608 طراحي كرد. مدت كوتاهي بعد، گاليله اين تلسكوپ انكساري اوليه را ارتقا داد و از كاربردهاي فراوان آن در علم نجوم بهره برد. سه نوع اصلي از انواع تلسكوپ عبارتند از تلسكوپ‌هاي بازتابشي (انكساري)، تلسكوپ‌هاي بازتابي و تلسكوپ‌هاي كاتاديوپتري (بازتابي-شكستي يا مركب). براي هر كدام از اين تلسكوپ‌ها تنوع و طرح‌هاي هيبريدي زيادي وجود دارد.

1. تلسكوپ بازتابشي (انكساري)
اين تلسكوپ يكي از انواع تلسكوپ است كه در بازار جهاني موجود است. تلسكوپ‌هاي بازتابشي يك عدسي شيئي شيشه‌اي كانوني براي جمع آوري نور در جلوي يك لوله بلند دارند. اين عدسي شيئي از دو يا چند عدسي كوچك‌تر تشكيل شده است تا نور هنگام عبور از لوله خم يا شكسته شود و تصويري واضح توليد كند و كژديسي را كاهش دهد.

تلسكوپ‌هاي بازتابشي مدرن در دو نوع وجود دارند: آكروماتيك و آپوكروماتيك. هر يك از اين سبك‌ها براي كاهش ابيراهي فامي (انحراف رنگي يا پراكندگي رنگ) طراحي شده‌اند. يك مشكل رايج در عدسي‌ها زماني است كه رنگ‌ها به درستي دچار شكست يا خميدگي نمي‌شوند.

مزاياي انواع تلسكوپ‌ هاي بازتابشي
اگرچه مشكل انحراف رنگ در اين نوع تلسكوپ‌ها وجود دارد ولي نسبت به ديگر انواع تلسكوپ‌ ها قابل اعتمادتر هستند. سامانه اپتيكي آن‌ها در مقايسه با انواع تلسكوپ بازتابگر، در برابر انحراف مقاومت بيشتري از خود نشان مي‌دهد.
سطح شيشه‌اي داخل لوله نيز با اتمسفر پوشيده شده و از نشستن گرد و غبار و بر لنز محافظت مي‌كند.
عدسي‌هاي نورشكن باكيفيت مي‌توانند تصاوير واضح و با كنتراست بالا را با بزرگنمايي بيشتري ارائه دهند. همين ويژگي باعث مي‌شود اين تلسكوپ براي عكاسي‌ هاي نجومي و رصد سياره‌ ها و ماه مناسب باشد.
اين تلسكوپ‌ها بسيار كوچكتر و قابل حمل‌تر از ساير تلسكوپ‌ ها هستند.
 

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

معايب تلسكوپ‌هاي بازتابشي
اگرچه انواع تلسكوپ‌ هاي بازتابشي قابل‌حمل و بادوام هستند و در مقايسه با ساير تلسكوپ‌ ها به تعمير و نگهداري زيادي نياز ندارند، ولي چند جنبه منفي دارند كه بايد در نظر داشته باشيد. از جمله:

انحراف رنگي: تلسكوپ‌ هاي بازتابشي به دليل ايجاد انحراف رنگي كه نوعي كژديسي است، شناخته مي‌شوند. اين انحراف منجر به متمركز نشدن طيف‌هاي مختلف نور در يك نقطه و منجر به پديدار شدن حاشيه‌هاي بنفش يا هاله‌هايي در اطراف اشيا در تصاوير مي‌شود.
ميدان ديد وسيع: ميدان ديد تلسكوپ بازتابشي نسبت به ساير تلسكوپ‌ ها نسبتا وسيع است.
قيمت تلسكوپ: تلسكوپ‌هاي بازتابشي با كيفيت به‌ ويژه در مقايسه با انواع تلسكوپ‌ هاي بازتابنده با ديافراگم يكسان، قيمت بالايي دارند. قيمت تلسكوپ بازتابشي نسبت به قيمت انواع تلسكوپ ها خيلي بالا نيست.
اين نكات منفي در يك تلسكوپ بازتابشي آپوكروماتيك با كيفيت كه براي كاهش انحراف رنگي طراحي شده است، وجود ندارند.

2. تلسكوپ بازتابي (نوري)
برخلاف تلسكوپ بازتابشي، يك تلسكوپ نوري از آينه‌هايي كه به داخل خم شده‌اند استفاده مي‌كند تا نوري را كه از لوله عبور كرده است به آينه ثانويه نزديك بالاي لوله كه نور را به عدسي چشمي هدايت مي‌كند، منعكس كند. تلسكوپ نوري بهترين و بيشترين ديافراگم را دارد. بيشتر تلسكوپ‌ هاي نوري براي تماشاي سياره‌هايي مثل مريخ، زحل و مشتري مناسب هستند. رايج‌ترين نوع اين تلسكوپ، تلسكوپ نيوتني است كه توسط نيوتن اختراع شد.

فرايند موازي‌سازي در تلسكوپ‌هاي بازتابي (نوري)
به‌ طور كلي، تلسكوپ‌هاي بازتابي نسبت ‌به ساير انواع تلسكوپ‌ ها نياز به نگهداري و مراقبت بيشتري دارند. بازتابگرها بايد به‌ طور منظم باهم هماهنگ شوند و در يك راستا قرار بگيرند تا به بهترين شكل عمل كنند. فرايند هم‌سويي تلسكوپ‌هاي بازتابي شامل تراز كردن دقيق آينه‌هاي تلسكوپ با استفاده از ابزارهاي تخصصي و پيچيده است.

3. تلسكوپ كاتاديوپتري (بازتابي-شكستي يا مركب)
تلسكوپ كاتاديوپتري (يا مركب)، هم از لنز و هم آينه استفاده مي‌كند. جذابيت اين نوع از انواع تلسكوپ‌ ها در طول لوله‌هاي آن‌ها است كه دو تا سه برابر عرضشان و كاملا فشرده هستند. اين تلسكوپ ديافراگم عريضي دارد و حمل آن بسيار آسان است. اين تلسكوپ‌ ها براي تماشاي ماه و سياره‌هايي مثل عطارد، زهره و مريخ در طول روز مناسب هستند.

چه تلسكوپي براي تماشاي سيارات مناسب است؟
اگر به تماشاي سياره‌هاي منظومه‌شمسي از نزديك علاقمند هستيد، يك تلسكوپ با ديافراگم پهن گزينه مناسبي است.

بهترين تلسكوپ‌ها كدام هستند؟
انتخاب بهترين تلسكوپ به ترجيحات، اهداف و بودجه شخصي شما بستگي دارد. البته تلسكوپ‌هاي بازتابي (نوري) ديافراگم‌ عريض‌تري دارند و در نتيجه تصاوير بهتر و با جزئيات بيشتري از سياره‌ ها، ماه و حتي اجرام در آسمان مانند كهكشان‌ها و سحابي‌ها نمايش مي‌دهند.

بهترين تلسكوپ براي تماشاي كهكشان‌ها
از آن‌ جايي كه بيشتر كهكشان‌ها از ديد ما كوچك و كم‌نور به‌ نظر مي‌رسند، تلسكوپ‌هايي با ديافراگم عريض گزينه‌هاي بهتري هستند. زيرا نور بيشتري را در خود متمركز مي‌كنند. تلسكوپ‌ هاي نوري نيوتني انتخابي عالي براي كساني هستند كه بودجه كمي دارند و مي‌خواهند جزئيات بيشتري از درخشان‌ترين كهكشان‌هاي آسمان شب را ببينند. قيمت انواع تلسكوپ را مي توانيد در سايت آسمان شب استعلام كنيد.

با كدام تلسكوپ مي‌توان حلقه‌هاي زحل را تماشا كرد؟
تماشاي حلقه‌هاي نمادين زحل با استفاده از تلسكوپ يكي از به‌ يادماندني‌ترين تجربه‌ها در ستاره‌شناسي است. معمولا بيشتر تلسكوپ‌ ها قادر به مشاهده سياره زحل هستند ولي براي ديدن جزئيات آن‌ها، تلسكوپ با بزرگ‌نمايي متوسط ​​تا زياد توصيه مي‌شود.

براي اطلاع از مقاله نظريه بيگ بنگ چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 

بهترين تلسكوپ براي رصد ماه چيست؟
ديدن ماه با استفاده از تلسكوپ بسيار راحت است. هر تلسكوپ نجومي براي مشاهده ماه مناسب است. يك تلسكوپ بازتابشي كه به‌ درستي تنظيم شده باشد، بهترين تصاوير از ماه را نمايش خواهد داد. يك تلسكوپ بازتابشي آپوكروماتيك (بدون انحراف رنگ) ميان‌ برد با ديافراگم 100 ميلي‌متري، نماهاي دقيق و خاصي از ماه را نمايش مي‌دهد. اگر مي‌خواهيد تصاوير دقيق‌تري از سطح ماه ببينيد، تلسكوپ بزرگتري مانند تلسكوپ نوري نيوتني انتخاب بهتري است.

مشخصات كليدي و مهم يك تلسكوپ
فاصله كانوني (بزرگ‌نمايي)
نسبت كانوني (قابليت گردآوري نور)
ديافراگم (اندازه عدسي چشمي يا آينه اصلي)
فاصله كانوني، ميدان ديد را تعيين مي‌كند و بر ميزان ديد شما از طريق تلسكوپ تاثير مي‌گذارد. ديافراگم اندازه نور و ميزان جزئيات را تعيين مي‌كند. اين دو عامل، يك تجربه منحصر به‌ فرد را براي شما رقم مي‌زنند.

نتيجه

در پايان، مي‌توان گفت كه تلسكوپ‌ها ابزارهاي قدرتمندي هستند كه به ما اين امكان را مي‌دهند تا مرزهاي دانش خود را گسترش دهيم. آن‌ها به ما كمك كرده‌اند تا به درك عميق‌تري از جهان اطرافمان برسيم. همچنين به كشف پديده‌هاي جديدي در فضا منجر شده‌اند. در نظر داشته باشيد كه انتخاب بهترين تلسكوپ براي شما به استفاده‌اي كه از آن داريد بستگي دارد.

سايت موسسه طبيعت آسمان شب انواع تلسكوپ خانگي و انواع تلسكوپ فضايي را به شما معرفي مي كند و شما مي توانيد خريد تلسكوپ مد نظر خود را در سايت ما با روشي كاملا راحت و ايمن انجام دهيد. خريد تلسكوپ بايد با تحقيقات زيادي انجام شود بنابراين شما مي توانيد با مراجعه به قسمت مقالات سايت ما در مورد انواع تلسكوپ خانگي و انواع تلسكوپ فضايي اطلاعات كافي را به دست آوريد.

براي دانلود مقاله انواع تلسكوپ را بشناسيد روي لينك كليك كنيد.

منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و انواع تلسكوپ را بشناسيد

سحابي‌ ها ابرهاي غول‌پيكري از گازهاي ميان‌ستاره‌اي هستند كه نقش مهمي در چرخه زندگي ستارگان دارند. در اين مقاله به بررسي بيشتر سحابي ها مي‌پردازيم، پس همراهمان بمانيد.

سحابي چيست؟
سحابي چيست؟ سحابي يك كلمه لاتين به معناي «ابر» است اما از ديدگاه ستاره‌شناسي، به هر جرم آسماني گفته مي‌شود كه هنگام مشاهده با تلسكوپ، شبيه ابر به نظر برسد. زماني كه تلسكوپ‌ ها به‌ اندازه امروز قدرتمند نبودند، اين اصطلاح به كهكشان‌هايي در همسايگي ما گفته مي‌شد كه پيش‌تر با نام «سحابي آندرومدا» شناخته مي‌شدند.

با اين‌ حال امروزه با بهره‌مندي از تلسكوپ‌ هاي مدرن مي‌دانيم كه كهكشان‌ها اصولا ابر مانند نيستند، بلكه از ميلياردها ستاره تشكيل شده‌اند. به‌ عبارت ديگر ستاره‌شناسان اكنون كلمه سحابي را براي ابرهاي واقعي كه متشكل از گاز و غبار هستند و در داخل كهكشان خودمان قرار دارند، به كار مي‌برند.

ابرهاي گازي غول پيكر معمولا در فضاي خالي بين ستاره‌ها كه به‌ عنوان محيط ميان ستاره‌اي شناخته مي‌شود، يافت مي‌شوند. به‌ طور تقريبي، اين منطقه تنها دربردارنده يك اتم در هر سانتي‌متر مكعب است. با وجود اين، در مكان‌هايي خاص چگالي مي‌تواند به‌ طرز قابل توجهي بيشتر و به اندازه‌اي بالا باشد كه از طريق تلسكوپ قابل مشاهده است. اين ابرهاي غول پيكر از ديدني‌ترين مناظر در نجوم هستند. در واقع بسياري از نمادين‌ترين تصاوير گرفته شده با تلسكوپ هابل، مانند «ستون‌هاي آفرينش»، تصاويري از يك ابر واقعي به‌ شمار مي‌روند.

انواع سحابي
انواع سحابي‌ ها بسته به روش تشكيل و تركيب آن‌ها وجود دارد. بيشتر اين ابرهاي غول پيكر عمدتا از گاز ساخته شده‌اند. آن‌ ها توانايي ساطع كردن نور از خود را دارند و مي‌توانند نمايشگرهاي رنگارنگي را ايجاد كنند. ابرهاي ديگر مانند «سحابي تاريك» از نظر تركيب بسيار غبارآلودتر هستند و اين غبار به جاي درخشيدن، نور اجرام بسيار دورتر و فراتر از خود را مسدود مي‌كند.

براي اطلاع از مقاله خورشيدگرفتگي چيست؟ روي لينك كليك كنيد.
 
سحابي گسيلشي: سحابي جبار
سحابي جبار يك ابر غيرمتراكم است كه به‌ طور مداوم ستاره‌زايي مي‌كند. گازها در اينجا به اندازه‌اي داغ هستند كه با نور ساطع‌شده از خودشان مي‌درخشند. اين ابرها چه در زمان تولد و چه در هنگام مرگ نقش كليدي در چرخه زندگي ستارگان دارند. ستارگان از توده‌هاي متراكم گاز، غبار و مواد ديگر در داخل سحابي‌هاي گسيلشي نامتراكم متولد مي‌شوند. معمولا به آن‌ها «مهد كودك‌هاي ستاره‌اي» نيز مي‌گويند.

ستون‌هاي آفرينش هابل مانند ابر معروف جبار كه احتمالا آن را با استفاده از تلسكوپ يا دوربين‌هاي شكاري ديده ايد، نيز در اين دسته قرار مي‌گيرند. نيروي اصلي به كار رفته در اينجا گرانش است. گرانش باعث مي‌شود تا محيط ناپايدار ميان ستاره‌اي به يك ابر تبديل شود. همچنين اين گرانش است كه باعث مي‌شود توده‌هاي درون ابري به شكل ستاره در بيايند.

نوع ديگري از مرگ‌هاي ستاره‌اي، شكلي متفاوت از سحابي گسيلشي هستند. ستارگاني مانند خورشيد به شكل كوتوله‌هاي سفيد با تراكم بالا از بين مي‌روند. آن‌ها با وارد شدن به اين مرحله (فاز)، ابرهاي گازي‌شكلي را آزاد مي‌كنند كه اصطلاحا به آن‌ها ابرهاي سياره‌نما گفته مي‌شود.

اين نام نسبتا گمراه‌كننده است، زيرا چنين ابرهايي هيچ ارتباطي با سياره‌ها ندارند. برخلاف سحابي‌هاي گسيلشي نامتراكم، اين ابرها ظاهر واضح‌تري دارند. آن‌ها معمولا دايره‌اي شكل هستند. زماني كه «ويليام هرشل» در سال 1780 براي اولين بار اين ابرها را مشاهده كرد آن‌ها را با سياره‌ها اشتباه گرفت.

همه ستارگان زندگي خود را در آرامش مثل يك ابر گازي سياره‌نما به پايان نمي‌رسانند. ستاره‌اي كه بسيار بزرگ‌تر از خورشيد است، در نهايت به شكل يك آذرسحاب (ابرنواختر) منفجر مي‌شود و بقايايي كه از آن انفجار به بيرون پرتاب مي‌شوند، نوع ديگري از ابرها به نام بازمانده ابرنواختر را تشكيل مي‌دهند. مشهورترين آن‌ها، خرچنگ است كه باقي‌ مانده يك ابرنواختر ديدني است. اين ابر توسط ستاره‌شناسان چيني در سال 1054 ديده شد.

ثبت تصاوير ابرهاي گازي
براي ثبت طبيعت تماشايي ابرها، تلسكوپ‌هايي مانند تلسكوپ فضايي هابل و تلسكوپ فضايي جيمز وب از تشعشعات فروسرخ ساطع شده از آن‌ها براي ايجاد تصاوير استفاده مي‌كنند.

نور مرئي ساطع‌شده از ستارگاني كه درون و اطراف يك ابر تشكيل مي‌شوند، مي‌تواند توسط ابرهاي متراكم كيهاني متشكل از گاز و غبار كه يك ابر غول پيكر گازي را مي‌سازند مسدود شود. بنابراين، دانشمندان بايد به ساير طول موج‌هاي نوري مانند تشعشعات فروسرخ كه از ابرهاي غول پيكر گازي ساطع مي‌شوند نيز توجه كنند.

دوربين‌هاي مادون قرمز روي تلسكوپ جيمز وب بعضي از دقيق‌ترين تصاوير ابرها مانند سياره‌اي حلقه جنوبي را نيز ثبت كرده‌اند.  حلقه جنوبي كه با نام NGC 3132 نيز شناخته مي‌شود، در فاصله 2500 سال نوري از زمين و خانه يك ستاره در حال مرگ است. با استفاده از دوربين فروسرخ و مادون قرمز مياني يكي از دقيق‌ترين تصاوير از يك ابر ثبت شده است.

براي اطلاع از مقاله اتمسفر: حقايقي درباره سد دفاعي سياره ما روي لينك كليك كنيد.
 

نتيجه

بر اساس اطلاعات آورده شده در سطرهاي قبلي به اين نتيجه رسيديم كه ابرهاي گازي موجود در آسمان چگونه ايجاد مي شوند و به چه معنايي دارند. همچنين متوجه شديم كه در دوران قبل از اختراع تلسكوپ اين ابرها را با كهكشان ها اشتباه مي گرفتند. ستاره شناسان و اختر شناسان بعد از اختراع تلسكوپ متوجه عجايب جديدتري از آسمان شدند. مردم نيز با خريد تلسكوپ توانستند با شگفتي هاي آسمان و فضا آشنا شوند. علاقمندان به نجوم و فضا مي توانند با مراجعه به سايت موسسه طبيعت آسمان شب خريد تلسكوپ مد نظر خود را با خيالي راحت و آسوده انجام دهند.

براي دانلود مقاله سحابي مفهوم، موقعيت و انواع آن روي لينك كليك كنيد.
 

 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و سحابي مفهوم، موقعيت و انواع آن