asemaneshab

تعدادي از فرهنگ هاي باستاني بر اين باور بودند كه زمين مسطح است. اما به‌ طور باورنكردني، امروزه افرادي باقي مانده‌اند كه با وجود قرن‌ها شواهد خلاف آن، هنوز بر اين باورند كه زمين صاف است. چرا مردم اين را باور مي كنند، و آيا حتي ارزش آن را دارد كه در مورد آن گفتگو شود؟

? به افق نگاه كنيد
تقريباً از هر موضوع ديگري در قلمرو علوم فيزيكي، درباره انحناي زمين بيشتر مي دانيم. آزمايش‌ها، مشاهدات زيادي وجود دارد كه بارها و بارها منحني زمين را آشكار كرده‌اند. زماني كه اشياء از شما دور مي شوند، كوچكتر به نظر مي رسند و به روشي بسيار منحصر به فرد ناپديد مي شوند. ابتدا قسمت زيرين آنها پنهان مي شود و سپس قسمت بالايي آنها. اگر تا به حال يك كشتي را در افق تماشا كرده باشيد، متوجه اين موضوع خواهيد شد.
همانطور كه سروان آلبرت استيونز از سپاه هوايي ارتش ايالات متحده در دهه 1930 نشان داد. انحناي زمين به وضوح از ارتفاعات بالا آشكار است. به عنوان مثال، در دسامبر 1930، استيونز در حالي كه در ارتفاع 21000 فوتي (6400 متري) در آسمان آرژانتين پرواز مي كرد، عكسي به سمت غرب گرفت و اين موضوع را در تصاوير نشان داد.
مقامات ناسا در توضيح اين پرواز نوشتند: «كوه‌هاي آند در فاصله ۴۶۲ كيلومتري، اگرچه بلندتر از ارتفاع هواپيما، در زير افق قرار داشت كه با خط افقي سفيد در عكس مشخص شده است». انحناي زمين اين پديده را توضيح مي دهد، همانطور كه در نمودار همراه عكس توضيح داده شده است. انحناي زمين نيز به صورت جانبي در عكس قابل مشاهده است، اگرچه اين اثر ظريف است زيرا تصوير تنها 1/360 محيط زمين را در بر مي گيرد.
و در نوامبر 1935، استيونز و كاپيتان ارويل اندرسون از بالوني كه از راپيد سيتي در داكوتاي جنوبي بلند شد و تا حداكثر ارتفاع 72395 فوتي (22066 متري) اوج گرفت، عكس گرفتند. مقامات ناسا نوشتند: «اين عكس مرز تروپوسفر- استراتوسفر و انحناي واقعي زمين را نشان مي‌دهد و پتانسيل شناسايي دوربرد از بالن‌هاي ارتفاع بالا را نشان مي‌دهد». اتمسفر زمين قادر است با استفاده از لايه هاي مختلف هوا، نور را به جهات جالبي خم كند. اين پديده، يكي از عوارض جانبي انحناي زمين، تضمين قطعي منحني سياره ما نيست، اما نكته اي جالب محسوب مي شود.
 

? به آسمان نگاه كنيد
اما حتي اگر نمي توانيد براي شواهد به افق نگاه كنيد، مي توانيد به آسمان نگاه كنيد. ستارگان گوناگون از نقاط مختلف زمين به دو روش بسيار عجيب و غريب قابل مشاهده هستند. اولين روش، تقسيم كردن زمين به نيمكره شمالي و جنوبي است. بنابراين، شما مي توانيد Polaris، ستاره بالاي قطب شمال زمين را به راحتي در عرض هاي جغرافيايي شمالي ببينيد.
اما همانطور كه به سمت جنوب حركت مي كنيد و به خط استوا نزديك مي شويد، قطب شمال از ديد شما خارج مي شود و از قسمت پايين شروع به ناپديد شدن مي كند. وقتي از آن مرز عبور كرديد، اصلاً نمي‌توانيد آن را ببينيد - منحني زمين در آن جهت مسدود مي‌شود. همانطور كه به سمت جنوب سفر مي كنيد، صورت هاي فلكي جديد در انتظار نگاه شما هستند - صورت هاي فلكي كه اگر در شمال بمانيد، كاملاً توسط منحني زمين پوشيده مي شوند.

يك ترفند ديگر نيز وجود دارد. اگر در يك منطقه به خصوص مسطح زندگي مي كنيد، مي توانيد ستارگان را تا افق ببينيد اما نه دورتر (زيرا زمين در راه شماست). اما اگر به بالا سفر كنيد - مثلاً به بالاي يك كوه - نقطه ديد بهتري خواهيد داشت و مي توانيد ستاره هاي دورتر از قبل را ببينيد. در زمان هاي گذشته، خليفه عباسي، المامون در قرن نهم، لشكري را براي انجام اين كار فرستاد و از آن مشاهدات براي اندازه گيري محيط زمين استفاده كرد.
 

براي اطلاع از مقاله اولين انسان روي ماه بر روي لينك كليك كنيد.
 

? همه جا به شكل دايره 
ممكن است نتوانيد چنين تحقيقات علمي را در نزديكترين قله كوه به خود انجام دهيد. اما روشي وجود دارد كه مي توانيد به كار بگيريد تا شاهد انحناي زمين در حياط خلوت خود باشيد. براي انجام اين روش نياز به شانس خوب داريد.
در زمان ماه گرفتگي، زمين از بين خورشيد و ماه عبور مي كند و به زمين اجازه مي دهد تا سايه خود را روي ماه بياندازد. آن سايه هميشه، يك دايره است، مهم نيست در كجاي سياره هستيد، بدون توجه به زمان خسوف، سايه اي كه بر روي ماه مي افتد هميشه به صورت يك دايره است. تنها راه براي ايجاد سايه دايره اي شكل اين است كه چيزي كه سايه مي اندازد يك كره باشد.

اين به عكس‌هاي بي‌شماري از زمين كه توسط ماهواره‌هاي در حال گردش گرفته شده و شهادت‌هاي شاهدان عيني از فضانوردان ده‌ها كشور مختلف، برنامه‌هاي فضايي و سازمان‌هاي خصوصي گرفته شده است، مربوط نيست. همين تصاوير و شواهد براي رد كردن فرضيه زمين مسطح نيز كافي است.

زمين منحني ما نيز كاملاً با تمام فيزيك هماهنگ است. بعلاوه، تمام سيارات ديگري كه تاكنون كشف شده اند نيز گرد به نظر مي رسند، زيرا اينگونه است كه گرانش اشيا را دوست دارد. اگر از گرانش استفاده مي‌كنيد، مثلاً به GPS خود اعتماد كنيد تا موقعيت‌هاي دقيق به شما بدهد و مسيرها را محاسبه كند، آن‌گاه همان نيرو موادي به اندازه زمين را به يك توپ تبديل مي‌كند.
 

 
? استدلال فرضيه زمين مسطح بر اساس شواهد
با اين حال، فكر نمي‌كنم اين بحث واقعاً در مورد شواهد واقعي يا روند علمي باشد. افرادي كه معتقدند زمين مسطح است، از همان نوع مشاهدات به اين نتيجه نمي رسند. در عوض، آنها معتقدند كه ما را گمراه مي كنند و به آنها دروغ مي گويند، كه دانشمندان از شما مي خواهند باور كنيد كه زمين، علي رغم صاف بودن، گرد است. بنابراين سوال اين نيست كه "چرا مردم به زمين مسطح اعتقاد دارند؟" بلكه "چرا مردم به يك توطئه اعتقاد دارند؟" و پاسخ همان دليلي است كه هميشه وجود دارد: عدم اعتماد. بسياري از مردم در قالب اين موضوع كه زمين مسطح است يا خير به جامعه اطراف خود اعتماد ندارند، به ويژه نمايندگان آن جامعه.

وقتي صحبت از نمايندگان و نخبگان آن جامعه مي شود به مقامات دولتي، اعضاي دانشگاه و دانشمندان اشاره مي‌شود و اين اعتماد در قبال اين اشخاص  اغلب كاهش مي‌يابد. بنابراين اگر متوجه شديد كه با كسي كه به زمين مسطح معتقد است صحبت مي كنيد، از شواهد و استدلال ها صرف نظر كنيد و از خود بپرسيد كه چگونه مي توانيد اعتماد كساني كه به زمين مسطح اعتقاد دارند را جلب كنيد.

? نتيجه
 در نتيجه به نظر شما آيا كساني كه به زمين مسطح معتقدند در اثبات اين موضوع موفق مي شوند يا خير؟ در اين مقاله مواردي را كه فرضيه زمين مسطح را نفي مي كرد عنوان كرديم. دانشمندان و محققين فرضيه زمين مسطح را پوچ مي دانند. چرا كه با روش هاي علمي و فيزيكي مسطح بودن زمين را رد مي كنند.
 

براي دانلود مقاله گفتگو در مورد زمين مسطح روي لينك كليك كنيد.

منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و گفتگو در مورد زمين مسطح
 
 

ايستگاه فضايي بين المللي از سال 1998 ميزبان بيش از 250 نفر بوده است. ايستگاه فضايي بين‌المللي (ISS) يك پروژه ساخت‌ و ساز چند مليتي و بزرگترين سازه‌اي است كه بشر تا به حال در فضا قرار داده است. ساخت و ساز اصلي آن بين سال هاي 1998 و 2011 تكميل شد، اگرچه ايستگاه به طور مداوم در حال تكامل است و ماموريت ها و آزمايشات جديدي در آن انجام مي شود.

? ايستگاه فضايي بين المللي چقدر بزرگ است؟
ايستگاه فضايي بين المللي 356 فوت (109 متر) با جرم 925335 پوند (419725 كيلوگرم) بدون احتساب وسايل نقليه است. پنل هاي خورشيدي خود به تنهايي يك هكتار را پوشش مي دهند. در اين ايستگاه 13696 فوت مربع (1272.4متر مربع) حجم قابل سكونت براي اعضاي خدمه بدون احتساب وسايل نقليه وجود دارد. ايستگاه فضايي داراي هفت محل خواب است، با قابليت افزايش در طول دوره اقامت خدمه، همچنين داراي دو حمام، يك باشگاه ورزشي - يك پنجره با ديد 360 درجه از زمين.
 

?  ارتفاع ايستگاه فضايي بين المللي چقدر است؟
ايستگاه فضايي در ارتفاع تقريبي 350 كيلومتري از سطح زمين حركت مي كند و مسير مداري آن بيش از 90 درصد جمعيت زمين را در بر مي گيرد. به لطف اندازه پنل هاي خورشيدي ايستگاه فضايي، مي توان آن را هنگام غروب يا سحر در حال پرواز بر فراز يك منطقه محلي با چشم غير مسلح ديد. شما مي توانيد مسير ايستگاه فضايي را در spotthestation.nasa.gov رديابي كنيد. 
 

?  چه كسي صاحب ايستگاه فضايي بين المللي است؟
ايستگاه فضايي بين المللي مختص يك شخص يا كشور خاصي نيست. اين ايستگاه با همكاري پنج آژانس فضايي از 15 كشور ساخته شده است، و همه اشخاص حاضر در ايستگاه كمك مي‌كنند تا ايستگاه را به طور مداوم در 24 ساعت شبانه‌روز، فعال نگه دارند. ايستگاه فضايي از قطعاتي تشكيل شده است كه توسط ايالات متحده، روسيه، ژاپن، كانادا و كشورهاي متشكل از آژانس فضايي اروپا ارائه شده است.
ISS شامل كمك هاي 15 كشور است. ناسا (ايالات متحده)، Rosغير مجاز مي باشدmos (روسيه) و آژانس فضايي اروپا شركاي اصلي ايستگاه فضايي هستند و بيشتر بودجه را تامين مي‌كنند. شركاي ديگر آژانس، اكتشافات هوافضاي ژاپن و آژانس فضايي كانادا هستند. فضانوردان خصوصي هر چند وقت يكبار از طريق يك شركت خصوصي به نام Axiom Space بر روي مجموعه مداري كار مي كنند. علاوه بر اين، فضانوردان كشورهاي ديگر مانند امارات متحده عربي گاهي اوقات به ايستگاه فضايي بين‌المللي پرواز مي‌كنند.
 

? نحوه ديدن ايستگاه فضايي بين المللي
ايستگاه فضايي بين‌المللي در شب از زمين قابل مشاهده است و به‌ عنوان يك نقطه متحرك نوراني ظاهر مي‌شود و از نظر روشنايي با سياره درخشان ناهيد رقابت مي‌كند. رصدگران آسمان شب حرفه اي مي دانند چه زماني و كجا، مي توانند آن را بدون استفاده از تلسكوپ مشاهده كرد. همچنين براي عكس گرفتن از ايستگاه فضايي مي توانيد با تجهيزات مناسب عكسي خوب بگيريد. ايستگاه فضايي بين المللي هر 90 دقيقه با سرعتي در حدود 17500 مايل بر ساعت (28000 كيلومتر بر ساعت) دور زمين مي چرخد. بنابراين اين ايستگاه در روز حدود 15 دور بر دور زمين مي چرخد.
 

براي اطلاع از مقاله چند خورشيد در كيهان وجود دارد؟ بر روي لينك كليك كنيد.
 

? زندگي در ايستگاه فضايي بين المللي
معمولاً يك خدمه بين المللي متشكل از هفت نفر در داخل ايستگاه فضايي بين المللي زندگي و كار مي كنند. با اين حال، در زمان تغيير اعضاي خدمه، اين تعداد مي تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، در سال 2009، 13 خدمه از ISS بازديد كردند. اين همچنين ركورد بيشترين افراد داخل فضا در يك محدوده زماني است. گاهي اوقات، ماموريت هاي خصوصي مانند ماموريت هاي Axiom Space، فضانوردان غيرحرفه اي را نيز به ايستگاه فضايي مي آورند.
به طور معمول، فضانوردان از طريق كپسول Crew Dragon SpaceX يا در مورد فضانوردان روسي، يك كپسول سايوز روسي به ايستگاه فضايي سفر مي كنند. پس از پايان برنامه شاتل فضايي ناسا در سال 2011، سايوز وظيفه حمل و نقل فضانوردان را بر عهده دارد. 

زماني كه فضانوردان به ايستگاه مي‌رسند، معمولاً يك دوره ماموريتي حدوداً شش ماهه را براي انجام آزمايش‌هاي علمي مختلف و نگهداري و تعمير ايستگاه فضايي بين‌المللي طي مي‌كنند. در خارج از محل كار، فضانوردان حداقل دو ساعت را صرف ورزش و مراقبت شخصي خواهند كرد. آنها همچنين گاهي اوقات پياده‌روي فضايي انجام مي‌دهند، رويدادهاي رسانه‌اي را براي اطلاع‌رساني برگزار مي‌كنند و به‌روزرساني‌هايي را در رسانه‌هاي اجتماعي ارسال مي‌كنند. اولين فضانوردي كه از فضا توييت كرد مايك ماسيمينو بود كه اين كار را از يك شاتل فضايي در مي 2009 انجام داد.

اتاق‌هاي خواب در اين ايستگاه معمولاً شامل تخت‌هاي دو طبقه كوچك است. فضانوردان بسته به ترجيحشان خود را به ديوار مي بندند يا به خود اجازه مي دهند آزادانه در فضاي كوچك شناور باشند. افرادي كه براي مدتي كوتاه به اين ايستگاه سفر مي كنند ممكن است براي استراحت و يا خواب به سفينه خود بروند يا در ايستگاه فضايي بمانند.
 

? داخل ايستگاه فضايي بين المللي
ايستگاه فضايي بين المللي به صورت قطعاتي مجزا به فضا برده شد و به تدريج با استفاده از فضانوردان راهپيمايي فضايي و رباتيك در مدار ساخته شد. در بيشتر مأموريت‌ها از شاتل فضايي ناسا براي حمل قطعات سنگين‌تر استفاده مي‌كردند، اگرچه برخي از ماژول‌هاي خاص روي موشك‌هاي يكبار مصرف پرتاب شدند.

اولين ماژول، روسيه زاريا، در 20 نوامبر 1998 با موشك پروتون پرتاب شد. دو هفته بعد، شاتل فضايي STS-88 ماژول Unity/Node 1 ناسا را پرتاب كرد. فضانوردان در طول STS-88 پياده روي فضايي انجام دادند تا دو بخش ايستگاه را به يكديگر متصل كنند.
 

? چه چيز ديگري از ايستگاه فضايي بازديد مي كند؟
علاوه بر شاتل فضايي و سايوز، ايستگاه فضايي مورد بازديد بسياري از فضاپيماهاي ديگر نيز قرار گرفته است. وسايل نقليه بدون خدمه پروگرس (روسيه) به طور منظم از ايستگاه بازديد مي كنند. خودروي انتقال خودكار اروپا و خودروي انتقالي H-II ژاپن نيز تا زماني كه برنامه‌هايشان بازنشسته شود، از ايستگاه فضايي بين‌المللي بازديد مي‌كردند.

ناسا شروع به توسعه فضاپيماي باري-تجاري براي ايستگاه فضايي، تحت برنامه خدمات حمل و نقل مداري-تجاري كرد كه از سال 2006 تا 2013 ادامه داشت. از سال 2012، اولين فضاپيماي تجاري، SpaceX's Dragon، از ايستگاه فضايي بازديد كرد. امروزه بازديدها با فضاپيماي Cygnus متعلق به Dragon و Northrop Grumman تحت برنامه خدمات بازرگاني ناسا ادامه دارد. بوئينگ در حال توسعه Starliner نيز براي بازديد هاي انساني در آينده است.
 

? نتيجه
به گفته آژانس فضايي اروپا (ESA)، ISS متعلق به يك كشور واحد نيست و يك "برنامه همكاري" بين اروپا، ايالات متحده، روسيه، كانادا و ژاپن است. به گفته دفتر بازرس كل آژانس، ايستگاه فضايي بين‌المللي حدود 3 ميليارد دلار در سال براي عمليات ناسا هزينه مي‌كند كه تقريباً يك سوم بودجه پروازهاي فضايي انسان است. تا ماه مي 2022، 258 نفر از 20 كشور از ايستگاه فضايي بين المللي بازديد كرده اند. كشورهاي برتر شركت كننده شامل ايالات متحده (158 نفر) و روسيه (54 نفر) هستند. زمان فضانوردان و زمان تحقيق در ايستگاه فضايي بر اساس ميزان پول يا منابع (مانند ماژول ها يا روباتيك) به آژانس هاي فضايي اختصاص مي يابد.
 
براي دانلود مقاله ايستگاه فضايي بين المللي روي لينك كليك كنيد.
 
 منبع: سايت موسسه طبيعت آسمان شب و ايستگاه فضايي بين المللي
 
 

تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 كوچكترين تلسكوپ، سري تلسكوپ هاي EdgeHD است. انواع تلسكوپ هاي EdgeHD در طراحي و ساخت نوري نسبت به Schmidt-Cassegrains اصلي برتر است كه Celestron بيش از 50 سال است كه به فروش مي رساند و داراي پيشرفت هاي متعددي است كه به ويژه براي عكاسي نجومي مفيد است. مي توان گفت يكي از بهترين تلسكوپ هاي سلسترون به شمار مي آيد. تلسكوپ هاي EdgeHD در مدل هاي 8 "، 9.25"، 11"و 14" ارائه مي شوند، اگرچه مدل 8 "رايج ترين است و در واقع اگر شما يك رصدخانه دائمي و بودجه بالا نداشته باشيد، احتمالا تنها مدلي است كه مي توانيد به طور واقعي براي استفاده از تصويربرداري آماتور  در نظر بگيريد.
 

✅ طراحي تلسكوپ سلسترون مدل EdgeHD 8
طراحي EdgeHD يك « تلسكوپ اشميت كاسگرن آپلاناتيك » است. چيزي كه اساساً به آن خلاصه مي شود، يك تلسكوپ اشميت-كاسگرين با عدسي هاي تصحيح كننده در داخل لوله بافل تلسكوپ سلسترون براي جبران انحرافات لبه ميدان است كه در طراحي نوري معمولي SCT وجود دارد. مشخصات دقيق فراتر از اين تا حد زيادي اختصاصي هستند. EdgeHD را مي‌توان با خط «ACF» ميد (RCX سابق) مقايسه كرد، اما داراي پيشرفت‌هاي مكانيكي است كه تلسكوپ‌هاي ACF فاقد آن هستند، همراه با طيف وسيع‌تري از گزينه‌هاي كاهنده كانوني – يعني در قالب سيستم HyperStar Starizona.
به غير از لنزهاي اصلاح كننده، تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 مانند هر اشميت-كاسگرين ديگري كار مي كند. هيچ از دست دادن قابل توجهي در توانايي جمع آوري نور به لنزها وجود ندارد. اپتيك ها همه با پوشش هاي Starbright XLT Celestron پوشيده شده اند. و از نظر بصري، احتمالاً براي تشخيص تفاوت بين EdgeHD و يك اشميت كاسگرين 8 اينچي معمولي سخت خواهيد بود، مگر اينكه در مورد نحوه نگاه كردن ستاره ها در لبه ميدان ديد در فضاي كم مصرف بسيار خاص باشيد.
چشمي با زاويه باز 2 اينچي. تصحيح اغماي خفيف EdgeHD و ميداني كمتر از مسطح براي اكثر چشمي ها قابل توجه نيست، كه يا داراي انحرافات خاص خود به سمت لبه ميدان هستند يا ميدان به اندازه كافي گسترده براي نشان دادن هرگونه كما وجود ندارد. بيشتر چشمي‌ها، به‌ويژه زاويه‌ي باز، ميدان‌هاي صافي ندارند، كه تمايل دارد انحناي ميدان ذاتي در يك SCT معمولي را از بين ببرد يا از بين ببرد. مزاياي واقعي اپتيك EdgeHD فقط با يك دوربين كاملاً آشكار مي شود.
علاوه بر اپتيك EdgeHD، تنها تغيير قابل توجه ديگر نسبت به EdgeHD 8 در مقايسه با SCT معمولي 8 اينچي مانند آنچه كه توسط Celestron ارائه مي شود اين است كه قطر لوله بافل در واقع 2 اينچ است، بنابراين حتي با عريض ترين 2 اينچ نيز هيچ رنگ بندي وجود ندارد. چشمي يا سنسورهاي دوربين با فرمت بزرگ.
 
 
 

✅ مكانيك تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8
تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 به همان روشي كه تقريباً همه SCTها انجام مي دهند، با لغزش آينه اوليه در امتداد يك ميله رزوه اي در داخل تلسكوپ، فوكوس مي كند. سلسترون براي مقابله با "شكست آينه" بالقوه در طول نوردهي طولاني، يك جفت دستگيره قفل كننده اضافه كرده است تا آينه اوليه را در يك موقعيت ثابت پس از رسيدن به فوكوس ثابت كند.
براي تطبيق تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8، نوك و شيب آينه ثانويه را با مجموعه اي از 3 پيچ سر فيليپس تنظيم مي كنيد. برخي افراد ترجيح مي دهند اين پيچ ها را با پيچ هاي شست جايگزين كنند. با اين حال، ما اين را توصيه نمي‌كنيم، زيرا پيچ‌هاي انگشتي تمايل دارند آنقدر سفت و محكم نمانند تا در طول يك سفر با ماشين يا حتي يك جلسه تصويربرداري طولاني، كوليماسيون را حفظ كنند.
يكي از پيشرفت‌هايي كه سلسترون در لوله‌هاي نوري EdgeHD انجام داده است، مجموعه‌اي از دريچه‌هاي عقب براي كمك به تسريع زمان خنك شدن است. هواي گرم محبوس شده در داخل لوله مي تواند مانع از توانايي اسكوپ براي دستيابي به تصاوير واضح شود. اين دريچه‌ها همچنين داراي فيلترهاي درجه HEPA هستند تا گرده‌ها، گرد و غبار و ساير زباله‌ها را كه مي‌توانند اپتيك تلسكوپ را آلوده كنند و به سختي حذف شوند، وارد نكنند. يكي ديگر از پيشرفت ها به شكل يك دسته حمل متصل در انتهاي پشت لوله تلسكوپ است.
همانند تمام SCT هاي سلسترون به جز C5 ، EdgeHD 8 با سيستم HyperStar Starizona سازگار است، مجموعه اي از لنزهاي اصلاح كننده كه با جايگزين كردن آينه ثانويه، تلسكوپ را به يك دوربين f/2 Schmidt تبديل مي كند. با اين حال، اگر هدف اصلي شما استفاده از اين محدوده در f/2 است، توصيه مي‌كنيم فقط RASA 8 اينچي Celestron را تهيه كنيد، زيرا ارزان‌تر از تجهيز EdgeHD 8 با Hyperstar است و داراي سيستم فوكوس بهتري است كه براي تحمل‌ها طراحي شده است. تلسكوپ f/2، و بيشتر سنسورهاي مختلف را در خود جاي مي دهد.
اتصال لوازم جانبي تلسكوپ به پشت تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 مانند هر SCT با رزوه‌هاي استاندارد درگاه عقب است، در حالي كه دامنه با انتخاب شما از دم كبوتر به سبك Vixen يا دم كبوتر به سبك "CGE" ارائه مي‌شود كه براي همه مناسب است. مقاصد مشابه يك صفحه دم كبوتري به سبك Losmandy D است. مي‌توانيد دم كبوتر دوم را به بالاي لوله به لوازم جانبي قلك مانند دسته‌هاي حمل اضافي يا يك محدوده راهنما متصل كنيد.
 

✅لوازم جانبي
تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 داراي پشت بصري 1.25 اينچي، مورب ستاره منشوري 1.25 اينچي و چشمي بشكه اي 40 ميلي متري و 1.25 اينچي Plossl است كه بزرگنمايي 51 برابري را ارائه مي دهد. توصيه مي‌كنيم اگر قصد مشاهده زياد داريد، مورب را با مدل 2 اينچي جايگزين كنيد، اما منشور 1.25 اينچي اين كار را انجام مي‌دهد. Plossl 40 ميلي‌متري، در حالي كه استفاده از آن كاملاً تيز و راحت است، ميدان ديد باريكي در حدود 40 درجه دارد - در مقايسه با Plossl معمولي در 50-55 درجه. اين محدوديت يك امتياز است كه آن را در قطر 1.25 اينچ قرار مي دهد.
براي يك ياب، EdgeHD 8 با يك ياب مستقيم 9x50 ميلي‌متري ارائه شده است كه بر روي يك براكت نسبتاً غير استاندارد در كناره تلسكوپ نصب شده است. اين ياب ستارگاني با قدري كم‌تر از چشم غيرمسلح را به شما نشان مي‌دهد و ميدان ديدي در حدود 5 درجه يا 10 ماه كامل دارد، با نماي وارونه و خطوط متقاطع استاندارد. از آنجايي كه تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 تقريباً مطمئناً چيزي است كه در يك پايه GoTo استفاده مي كنيد، اين ياب مسلماً بيش از حد است. و اگر در مورد وزن نگران هستيد، جايگزين كردن آن با يك نقطه قرمز سبك وزن يا ديد بازتابي تصميم بسيار عاقلانه اي خواهد بود.
 
 
براي اطلاع از مقاله عكاسي از كهكشان راه شيري چگونه است؟ بر روي لينك كليك كنيد
 
✅ توصيه ها
Edgehd 8 با كاهش دهنده 0.7x Celestron هنوز بيش از 1400 ميلي متر در فاصله كانوني است و بنابراين به يك كوه استوايي آلماني خوب ، دقيق و پايدار نياز دارد تا آن را براي هر نوع تصويربرداري آماده كند - و شما نبايد حتي اگر نيز امتيازاتي كسب كنيد با استفاده از آن با يك hyperstar در f/2 استفاده كنيد. دكل شما احتمالاً بيش از 20-25 پوند وزن دارد وقتي همه چيز گفته شد و تمام شد. بنابراين ، يك Sky Watcher EQ6R ، Celestron CGX يا به همين ترتيب سنگين، حداقل كلاس بار بار است كه ما براي پشتيباني از اين تلسكوپ توصيه مي كنيم.
 
 

 
✅ قابليت هاي اخترفوتوگرافي
هنگامي كه در بالاي يك كوه خوب مانند Sky-Watcher EQ6R يا Celestron CGX نصب مي شود، همراه با هدايت خودكار مناسب، يك كاهش دهنده كانوني 0.7 برابر يا HyperStar، يك دوربين خوب مانند ZWO ASI294MC (هر چند يك DSLR انجام مي دهد)، EdgeHD 8 يك نيروگاه براي تصويربرداري در اعماق آسمان است. در f/7، شما مي توانيد به دنبال كهكشان ها، سحابي هاي كوچكتر و خوشه هاي ستاره اي برويد، در حالي كه در f /2 دامنه براي تصاوير ميدان گسترده اي از خوشه هاي ستاره اي، سحابي ها و گروه هاي كهكشاني مناسب است.

با استفاده از يك لنز بارلو يا كانوني و دوربين فيلمبرداري CMOS با سرعت بالا و پر سرعت ، همانطور كه قبلاً ذكر شد ، EdgeHD 8 همچنين يك تصويربرداري سياره اي ديدني در هر محيطي است (هرچند ديدن خوب به شما كمك مي كند).
 

 
✅ با تلسكوپ سلسترون  EdgeHD چي چيزي مي توانيد ببينيد؟
Edgehd 8 زمينه اي عالي براي مشاهده ماه ، سيارات و اشياء با آسمان عميق است. براي اشياء آسمان عميق ، حداكثر ميدان ديد كه مي توانيد با اين دامنه به دست آوريد و يك چشم با زاويه ديد 2 اينچي در حدود 1.3 درجه يا حدود 2.5 برابر قطر زاويه اي ماه كامل است. يك Dobsonian معمولي 8 اينچي مي تواند تا 2.25 درجه انجام دهد ، بنابراين Edgehd 8 با مقايسه كمي تنگ است ، اما خيلي بد نيست.
مانند هر ابزاري با حدود 8 اينچ ديافراگم ، EdgeHD هيچ مشكلي در حل و فصل خوشه هاي كروي در ستاره هاي فردي در اكثر شرايط مشاهده ، تقريباً صرف نظر از سطح آلودگي نور شما نخواهد داشت. شما همچنين مي توانيد هزاران خوشه ستاره باز را ببينيد ، هرچند كه بزرگتر ممكن است در حوزه ديدگاه كاملاً مناسب نباشد. سحابي هاي سياره اي روشن تر و جمع و جور مانند چشم گربه يا سياره چشمك زن به عنوان فيوزهاي آبي ، سبز يا آكوامارين به نظر مي رسد ، با جزئيات كوچك كه در لحظاتي از شرايط ديدني استثنايي قابل مشاهده است. سحابي هاي انتشار روشن مانند Orion (M42) ، تالاب (M8) و قو (M17) حتي در زير آسمان حومه قابل مشاهده هستند ، اما با آسمان تاريك و يا فيلتر سحابي UHC خوب مانند Orion ultrablock بسيار بهبود مي يابند.
كهكشان ها در طول آسمان شب بسيار فراوان هستند ، اما شما به آسمان تاريك عاري از آلودگي قابل توجه نور نياز خواهيد داشت تا بخش اعظم آنها را علاوه بر لكه هاي فازي كم رنگ با Edgehd 8 يا در واقع هر تلسكوپي ببينيد. با اين حال ، در زير آسمان تاريك ، مي توانيد انتظار داشته باشيد كه بازوهاي مارپيچي را در M51 ، M33 ، M101 و M81 در بزرگنمايي هاي كم ، حداقل تا حدودي مشاهده كنيد.
كهكشان هايي با خطوط برجسته گرد و غبار مانند M82 ، M64 و M104 (The Sombrero) قابل توجه هستند و بيشتر اوقات جزئيات خود را در نگاه اول نشان مي دهند. و البته بسياري از جفت ها ، گروه ها و خوشه هاي كهكشان نيز قابل مشاهده هستند ، به طور عمده در آسمان بهار و پاييز كه به دور از هواپيماي شيري خودمان در صورتهاي فلكي مانند دراكو ، اورسا سرگرد ، لئو ، برنيكس، فورناكس و مجسمه ساز به سر مي برند.
Edgehd 8 البته زمينه اي عالي براي مشاهده ماه و سيارات است. مطمئناً مي توانيد مراحل زهره و جيوه ريز و همچنين چند مارك تاريك و كلاه هاي يخ قطبي را در مريخ مشاهده كنيد. همچنين مي توانيد يك تن جزئيات را در ماه مشاهده كنيد ، با دهانه ها و ساير ويژگي ها فقط مايل در طول لحظه هاي ديدن خوب و با سايه هاي مداوم در حال تغيير بسته به اينكه ماه در مدار خود قرار دارد.
كمربندهاي ابري مشتري تيز و رنگارنگ به نظر مي رسند ، با نقطه قرمز عالي نيز وجود دارد. هنگامي كه چهار قمر بزرگ گاليله (IO ، Europa ، Ganymede و Callisto) در جلوي آن حمل مي شوند ، مي توان قمر ها را به عنوان ديسك هاي ريز و درشت با سايه هاي سياه كاملاً گرد كه در آن در كمربندهاي ابر سياره قرار دارد ، حل كرد. Edgehd 8 همچنين مشكلي براي نشان دادن حلقه هاي زحل ، بخش كاسيني در حلقه هايي كه آنها را به نصف تقسيم مي كند ، و برخي از كمربندهاي ابري و جزئيات مربوط به خود كيوان نيست. همچنين مي توانيد تعدادي از قمرهاي زحل را ببينيد كه درخشان ترين آنها تايتان است ، كه تقريباً به اندازه گانيمد و بزرگتر از سياره جيوه است. اورانوس يك نقطه سبز مايل به سبز با يك يا دو قمر است كه به طرز كم رنگ قابل مشاهده است ، در حالي كه نپتون به سختي از يك ستاره قابل تشخيص است اما با تريتون ماه خود ، ديدن آن تا حدودي آسانتر از اورانوس است. مشاهده پلوتون امكان پذير است اما بسيار دشوار است ، حتي در زير آسمان تاريك با Edgehd 8 ، و به هر حال مانند يك نقطه كم ستاره با هر تلسكوپ به نظر مي رسد.
 

? نتيجه
بنابراين بايد به اين نتيجه برسيم كه قيمت تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 بالاست و اگر شما رصدخانه نداريد به صرفه نيست كه با اين قيمت تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 را خريداري كنيد. در اين مقاله به نحوه كاركرد تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 پرداختيم و زواياي پنهان آن را براي شما گفتيم تا روزي كه قصد خريد تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 را داشتيد بدانيد چه تلسكوپي با چه ويژگي هايي خريداري مي كنيد. در ضمن شما مي توانيد براي بهتر عمل كردن در خريد تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 به سايت آسمان شب رجوع كنيد و يا با كارشناسان ما تماس حاصل كنيد تا شما را در خريدي بهتر و مفيدتر راهنمايي كنند.
 

براي دانلود مقاله تلسكوپ سلسترون EdgeHD 8 بر روي لينك كليك كنيد
 
 منبع: سايت آسمان شب و معرفي و بررسي تلسكوپ اشميت‌كاسگرين سلسترون مدل EdgHD 8